Atos 11
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Tócó ndihi na̱ apóstol xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu estado Judea na̱ñe̱he̱ ná tu̱hun ña̱ na̱ndiquehe ri na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel tu̱hun Ndióxi̱.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ta tá na̱ndicó co̱o Pedro chí ñuu Jerusalén já na̱casáhá in táhndá na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu cán cáha̱n núu na sa̱ha̱ dá. Mé na̱ yóho cáhán na̱ ña̱ ndítahan nu̱ú na̱ tóho̱ cahnda loho na yiquí cu̱ñu na tátu̱hun íin costumbre na̱ Israel.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 A̱nda̱ já na̱casáhá Pedro ndícani da tócó ndihi ña̱ na̱ya̱ha ja̱nda̱ sa̱ha̱. Já na̱cachi da já:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 —Na̱sahi̱in i̱ ñuu Jope. Ta nani xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱jána̱ha̱ mé á in ña̱ha nu̱ú i̱. Ta ña̱ na̱xini i̱ cúú in jáhma̱ cáhnu tátu̱hun sába̱na̱ na̱nuu chí indiví ta ndíco̱mí xoo ti̱to̱ á na̱ca̱to̱. Ta chí ja̱nda̱ yati nu̱ íin i̱ na̱xi̱nu̱ a̱.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ta tá na̱sande̱hé va̱ha i̱ ini a já na̱xini i̱ ñúhu tá nu̱ú quíti̱, rí co̱mí sa̱ha̱ xi̱hi̱n tá nu̱ú quití yúcú xi̱hín co̱o̱ xi̱hín laa ñúhu ini a na̱xini i̱.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 A̱nda̱ já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in a já na̱cachi a já xi̱hín i̱: “Pedro, cuáhán ndaco̱o cahní quíti̱ ja̱n casún.”
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe e̱ tu̱hun já na̱cachi i̱ já: “A̱ cáxí toho i̱ rí yóho, xitoho i̱ jáchi̱ co̱ xíni̱ toho i̱ caxí i̱ quití quini tátu̱hun rí yóho”, cáchí i̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱.
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n tucu a cán chí indiví já na̱cachi a já: “Sa̱ na̱ndaja vií va Ndióxi̱ rí ja̱n. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan cachún ña̱ cúú rí rí quini”, na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hín i̱.
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 U̱ni̱ táhndá na̱ya̱ha ña̱ yóho na̱caja Ndióxi̱. A̱nda̱ já na̱ndaa tucu tócó ndihi ña̱ cán cua̱ha̱n tucu a chí indiví.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Ta chí sa̱ mé hora já na̱xi̱nu̱ co̱o u̱ni̱ ta̱a ndínducú da̱ ye̱he̱ mé vehe nu̱ú na̱sahi̱in tóo i̱ cán. Ta da̱ cán na̱quixi da ja̱nda̱ ñuu Cesarea ndínducú da̱ ye̱he̱.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ta já na̱chindahá ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ye̱he̱ cua̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ná sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱yi̱hví i̱ cu̱hu̱n i̱ xi̱hi̱n ná. Ta ndáca i̱ i̱ñu̱ ñaní yóho na̱sa̱ha̱n da̱ xi̱hín i̱. Tá na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu cán já na̱qui̱hvi nde̱ vehe Cornelio, da̱ na̱chindahá da̱ cán ndinducú ye̱he̱.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ta tá sa̱ ñúhu ndihi nde̱ vehe Cornelio cán já na̱casáhá ndícani da nu̱ú nde̱ ña̱ na̱xini da cándichi in táto̱ Ndióxi̱ ini vehe da ta na̱cachi a xi̱hi̱n dá já: “Chindahá java ta̱a ná cu̱hu̱n da̱ ñuu Jope cana da in da̱ naní Simón, da̱ cáha̱n tucu na Pedro xi̱hi̱n.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Ta da̱ cán ca̱xi tu̱hun xu̱hu̱n ta xi̱hín ndihi na̱ vehún ndaja caja ndó ca̱cu ndaa ínima̱ ndó”, na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n Cornelio cán.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Ta tá na̱casáhá i̱ cáha̱n i̱ xi̱hín na̱ vehe Cornelio cán já na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ ná xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ tá quia̱hva na̱jándicutú a̱ ínima̱ mí jihna.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Xi̱hín ña̱ yóho na̱ndicu̱hu̱n ini i̱ ña̱ na̱cachi Jesús, xitoho í xi̱hi̱n yo̱ tá na̱cachi a já: “Mé a̱ nda̱a̱ na̱jácandúta̱ Juan ndo̱hó xi̱hín ticui̱í joo va̱xi qui̱vi̱ jándicutú Ndióxi̱ ndo̱hó xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ mé á”, na̱cachi Jesús.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Ta tá sa̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ú na̱ cán tá quia̱hva na̱caja xi̱hi̱n mí sa̱há ña̱ na̱candúsa í Jesucristo, xitoho í ama ná cani táhan i̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája mé á xi̱hín na̱ cán —na̱cachi Pedro.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ na̱cachi Pedro já na̱catáji̱ ná ta na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ já na̱cachi na já:
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Tá na̱ndihi na̱sahní na̱ Esteban já na̱casáhá cája xíxi na xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús. A̱nda̱ já na̱ndicui̱ta nuu na cua̱ha̱n na̱ ta java na na̱xinu na ja̱nda̱ chí estado Fenicia. Java na na̱xinu na cua̱ha̱n na̱ chí isla Chipre. Ta java na na̱xinu na chí ñuu Antioquía. Ta cán na̱casáhá cáha̱n na̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú na̱ na̱quixi chi̱chi Israel cuití va. Joo co̱ó na̱ca̱xi tu̱hun na ña̱ nu̱ú na̱ tóho̱ cán.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Joo java na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ na̱quixi chí isla Chipre cán xi̱hín na̱ na̱quixi ñuu Cirene na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Antioquía ta na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús, xitoho í xi̱hín na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ndúu cán.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ta na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ cua̱há ndée̱ mé á nu̱ ná. Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱jándacoo na costumbre yatá na̱ ta na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús, xitoho í.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Tá na̱canda̱a̱ ini na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Jerusalén tócó ndihi ña̱ na̱ya̱ha cán já na̱chindahá na̱ Bernabé cua̱ha̱n da̱ ja̱nda̱ ñuu Antioquía cán.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Bernabé ñuu Antioquía cán já na̱xini da ndá quia̱hva na̱caja Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín ña̱yivi ñuu cán chí na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini da. Ta na̱ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná ña̱ ná candi̱co̱ na̱ íchi̱ cuéntá Jesús xi̱hín ndinuhu ini na.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Mé Bernabé yóho cúú dá in ta̱a va̱ha. Ta chútú nda̱a̱ ínima̱ da̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta cándeé cáhnu ini da mé á. Ta cua̱há ña̱yivi na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús, xitoho í sa̱há ña̱ na̱caja da.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Tá na̱ndihi já na̱quee Bernabé cua̱ha̱n da̱ ndinducú da̱ Saulo chí ñuu Tarso. Ta tá na̱ndiñe̱he̱ dá Saulo já ñéhe da da̱ cua̱ha̱n da̱ chí ñuu Antioquía.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Ta na̱sa̱nduu da xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús mé ñuu cán tátu̱hun in cui̱a̱. Ta na̱jána̱ha̱ da̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi. Ta mé ñuu Antioquía cán cúú nu̱ú nu̱ cuítí na̱sacu na qui̱vi̱ ná cananí na̱ na̱ cúú cuéntá Jesús.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ta mé tiempo já na̱xi̱nu̱ co̱o java na̱ profeta mé ñuu Antioquía cán. Mé profeta yóho na̱quixi na chí ñuu Jerusalén ta tia̱hva na jáya̱ha na tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ta in táhan da̱ profeta cán, da̱ naní Agabo na̱nda̱ca̱ ndíchí da̱ tañu na̱ cúú cuéntá Jesús mé vehe nu̱ú na̱taca na cán. Já na̱cachi da já:
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 A̱nda̱ já na̱ cúú cuéntá Jesús ñuu Antioquía cán na̱játaca na jiu̱hún chindeé ñahá na̱ cán. Ta ndá quia̱hva xínu̱ co̱o nu̱ mé ná quia̱hva na, quia̱hva já sáhan na. A̱nda̱ já na̱chindahá na̱ ña̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu estado Judea.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ta mé Saulo xi̱hín Bernabé cúú da̱ ñéhe jiu̱hún cán cua̱ha̱n da̱ ndiquia̱hva da ña̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu estado Judea cán.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.