Romanos 4

Monkole NT (MKL_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bɛirei ɑɑ kɑ fɔ nsɛi do idei Aburɑhɑmu bɑlɑ nwɑ. Mii í bɑ.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Bii Ilɑɑɔ̃ í ce Aburɑhɑmu ɑmɑnɛ dee dee nɑ icɛ iyi í ce, ɑ́ yɔkɔ ku tɔɔò fufu. Ammɑ kù nɛ si bii ɑ́ tɔɔò fufu si wɑjui Ilɑɑɔ̃,
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 domi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ í ni, Aburɑhɑmu í dɑsi Ilɑɑɔ̃ nɑɑnɛ nɔ nŋui í jɔ̀ Ilɑɑɔ̃ í dooɛ si inɛ dee dee.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Nsɛi, inɛ iyi wɑ ce icɛ ɑ ci yɑ doo fiɑi lɑfɛ̃ɛ bɛi ɑmuɑ, ti njɛ ɑsɑiyɑɛi.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ammɑ inɛ iyi í dɑsi Ilɑɑɔ̃ nɑɑnɛ, nɔ kù dɛ nŋu ku jɛ dee dee nɑ icɛɛ, Ilɑɑɔ̃ mɔ, nŋu iyi í yɑ ce ilu dulum ŋɑ dee dee, ɑ́ doo lɑfɛ̃ɛu ɑmɑnɛ dee dee nɑ nɑɑnɛ ku dɑsiɛ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Bɛɛbɛi Dɑvidi mɔ wɑ fɔ idei inɔ didɔ̃i inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í doo ɑmɑnɛ dee dee iyi kù jɛ nɑ icɛɛ.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Í ni,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Inɔ didɔ̃u, ti inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ce bɑnɡo ɑŋɑ ɑkɑ̃i? Kù jɛ ti inɛ ŋɑ mɔ iyi ɑ kù ce bɑnɡo? À tɑko ɑ̀ fɔɔ tɑ̃ wo ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í doo Aburɑhɑmu ɑmɑnɛ dee dee nɑ nɑɑnɛ iyi í dɑsiu.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Bɛirei í yɛ wɑɑti bɛɛbɛ. Í ce bɑnɡo bɑ. Mɑ̀ kù ce. Wɑɑti bɛɛbɛ kù ce bɑnɡo titɑ̃. Hɑi lɔ bɑnɡoi wɑ jɛ.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Si ɑnyiɛ í nɑ í ce bɑnɡo iyi wɑ jɛ nyindɑ iyi Ilɑɑɔ̃ í coo inɛ dee dee. Í coo inɛ dee dee nɑ nɑɑnɛ ku dɑsiu wɑɑti iyi kù ce bɑnɡo. Bɛɛbɛ mɔi í nɑ í jɛ bɑlɑi hɑi ce bɑnɡo ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ fei ku bɑ Ilɑɑɔ̃ ku doo ɑŋɑ mɔ inɛ dee dee ŋɑ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Nɔ wɑ jɛ bɑlɑi woo ce bɑnɡo ŋɑ mɔ, ɑŋɑ iyi kù jɛ bɑnɡo nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ ce, ɑmmɑ tuubɑi nɑɑnɛ ku dɑsi iyi bɑlɑ nwɑ Aburɑhɑmu í jɔ̀ si wɑɑti iyi kù ce bɑnɡo, nŋui ɑŋɑ mɔ ɑ̀ wɑɑ too si.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ilɑɑɔ̃ í ceɑ Aburɑhɑmu do dimiɛ ŋɑ kuwɑ̃ iyi ɑŋɑi ɑɑ jɛ tubui ɑndunyɑu ihɛ̃ fei. Kù jɛ si nɑ iyi í jɔ̀ í jirimɑ woodɑ, ɑmmɑ si nɑ iyi í jɔ̀ í jɛ dee dee nɑ nɑɑnɛ ku dɑsiɛui.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Bii í jɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ jirimɑ woodɑ, ɑŋɑi ɑɑ nɛ mii ŋɑ iyi Ilɑɑɔ̃ í ce kuwɑ̃ɛu, nɑɑnɛ ku dɑsiu nɡbɛi, nɔ kuwɑ̃ iyi Ilɑɑɔ̃ í ceu mɔ í kpɑ iri mbɛ,
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 domi woodɑi wɑ nɑɑò idɔɔkɔ̃i Ilɑɑɔ̃ wɑ. Ammɑ bii woodɑ kù wɛɛ, idei woodɑ ku kuɑ mɔ kɑɑ wɛɛ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Nɑ nŋu, kuwɑ̃u, ti inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛi ku bɑ ku jɛ ɑmuɑ iyi Ilɑɑɔ̃ í mu nwɑ nɑ didɔ̃ɛ nɔ ku jɛ ti dimii Aburɑhɑmu fei. Kù jɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɛ woodɑ ɑŋɑ ɑkɑ̃, ɑmmɑ do inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ bɛi Aburɑhɑmu, nŋu iyi í jɛ bɑlɑi ɑwɑ fei.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ í ni, nŋui ǹ ce bɑlɑi dimi nkpɔ. Nŋui í jɛ bɑlɑ nwɑ si wɑjui Ilɑɑɔ̃. Ilɑɑɔ̃i í dɑsi nɑɑnɛ, nŋu iyi í yɑ jĩ iku ŋɑ, nɔ do ide ku fɔɛi í tɑkɑ mii ŋɑ iyi ɑ kù wɛɛ wo.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Aburɑhɑmu í dɑsi Ilɑɑɔ̃ nɑɑnɛ nɔ wɑ cɔò kpɑ̃ɑ bɑɑ do iyi kù yɛ mii iyi wɑ deɡbeu titɑ̃. Nɑ nŋu, Ilɑɑɔ̃ í coo bɑlɑi dimi nkpɔ ŋɑ si bɛi í tɑko í fɔ í ni, dimiɛ ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ kpɔ.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Wɑɑti nŋu í nɛ zɑkɑi ɑdɔ̃ cĩɔ. Í mɑ̀ iyi nŋu í ɡbo, nɔ Sɑrɑ ɑboɛu mɔ kɑɑ yɔkɔ ku bí ɑmɑ mɑ́, ɑmmɑ do nŋu fei nɑɑnɛ ku dɑsiɛ kù kɑye.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Kù fũsi nɑɑnɛ ku dɑsiɛ ɑwɔ, kù nɔ kù sikɑ si ide iyi Ilɑɑɔ̃ í wɑ̃u. Nɑɑnɛu í teese wɑ muɑɑ ɡbuɡbɑ̃ mɔm nii nɔ wɑ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 domi í mɑ̀ kɑm kɑm, mii iyi Ilɑɑɔ̃ í wɑ̃u í nɛ ɡbuɡbɑ̃i ku coo.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ŋɔi í jɔ̀ nɑ nɑɑnɛ ku dɑsiɛ Ilɑɑɔ̃ í dooɛ inɛ dee dee.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ammɑ iyi ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, ɑ̀ dooɛ inɛ dee dee, kù jɛ nɑ irii nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ kɔɔ.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 À kɔɔi nɑ irii ɑwɑ mɔ iyi Ilɑɑɔ̃ wɑ doo wɑ inɛ dee dee, ɑwɑ iyi ɑ̀ dɑsiɛ nɑɑnɛ, nŋu iyi í jĩ Jesu Lɑfɛ̃ɛ nwɑ hɑi si bɑlɛ.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ilɑɑɔ̃i í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ Jesu wo nɑ irii dulum du wɑ nɔ í jũu mɑ́ ku bɑ ku ce wɑ inɛ dee dee ŋɑ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.