Mateus 21
Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT
1 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ mɔsi isɛɛnɛ nŋɑ nɔ ɑ̀ mɑɑi Zeruzɑlɛmu wɑ. À to Bɛtifɑje si ɡeete iyi ɑ̀ yɑ kpe Olivie. Nɔ Jesu í bɛ mɔcɔ minji ɡɔ ŋɑ
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ, ɑɑ yɛ bii ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so do ɑmɑɛ. I fũ ŋɑ i nɑɑm wɑ ŋɑ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Bii inɛ ɡɔ wɑ bee ŋɛ ide ɡɔ, i jɛɑɑ i ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑ nŋɑ. Inɛɛu ɑ́ jɔ̀ i nɑɑò ŋɑ wɑ ŋɑ.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Nŋu ŋɑu bɛ í cei ku bɑ idei wɑliiu ku kɔ̃ iyi í ni,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 — ausente —
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Nɔ mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ ce bɛi í sɔ̃ ŋɑu.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 À nɑɑò ɡbɑnkɛlɛu do ɑmɑɛ wɑ, ɑ̀ tɛ ɑcɔ nŋɑ si ɑntɑɛ nɔ Jesu í ɡũu.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Nɔ si zɑmɑɑu inɛ nkpɔ í tɛ ibɔɛ si kpɑ̃ɑu. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ dɑ ɑmɑɑwɔi jĩi ŋɑ ɑ̀ tɔɔ si kpɑ̃ɑu.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cuɑ Jesu do inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ tooɛ fei ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ. Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ku weeɛ, ɑwɔ iyi ì wɑɑ nɑɑ do iriɛ. Kɑ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ hee lele.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Iyi Jesu í lɔ inɔ ilu Zeruzɑlɛmu, inɛi iluu fei í biti. Nɔ ɑ̀ wɑsi ku ni, yooi ihɛ̃.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ŋɔi zɑmɑɑu í jɛ í ni, Jesu wɑliiui, inɛi Nɑzɑrɛti si ilɛi Gɑlilee.
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Ŋɔi Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Iyi í to bɛ í lele woo tɑ iwò ŋɑ do woo rɑ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ. Í fukɑ fukɑ tɑɑbui woo kpɑɑsi fiɑ ŋɑ, do kitɑ̃i woo tɑ ɑnkɑsiidi ŋɑ.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ŋɔi fɛɛju do ilu kutɛ ɑkɑ̃ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi Jesu kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ nɔ í jɔ̀ ɑ̀ bɑ iri.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Ammɑ inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu, idɔ nŋɑ í kɔ̃ iyi ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi í ce, nɔ ɑ̀ ɡbɔ ɑmu ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, tɔkui ilɑɑlu Dɑvidi, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Nɔ ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, ì bɛi ì ɡbɔ iyi ɑ̀ wɑɑ fɔ mbɛ? Nɔ í jɛ nŋɑ í ni, oo. Mii iyi wɑ ceu ihɛ̃, i kù cio ideɛ ŋɑ tenɡi bii ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í jɔ̀ ɑ̀ ɡbɔ sɑɑbuɛ hɑi si ɡɛlɛi ɑmu ŋɑ do si ɡɛlɛi ɑmɑ kpɔtɔɔ ŋɑ.
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Si ɑnyii nŋu, í jɔ̀ ŋɑ í nɛ hɑi ilu bɛ í koo í sũ Betɑni.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Iju kumɑ́ɛ dɑɑdɑɑkɔ Jesu í nɛ hɑi Betɑni wɑ nyi Zeruzɑlɛmu, nɔ ɑri wɑ kpɑɑ.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ŋɔi í yɛ jĩi ndii fiɡi ɡɔ itĩ kpɑ̃ɑ bɛ, nɔ í yɑɑ siɛ. Ammɑ iyi í to kɔkɔɛ í bɑ wee wuɑ ŋɑi í nɛ. Ŋɔi í sɔ̃ jĩi nɔu í ni, ɑwɔ i kɑɑ so mɑ́ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Nɔ ɡbɑkɑ̃ jĩi nɔu í ɡbɛ.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑ̀ biti. À bee Jesu ɑ̀ ni, bɛirei í ce jĩi ndii fiɡiu ihɛ̃ í ɡbɛ ɑnu ɑkɑ̃ bɛɛbɛ.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii ì dɑsi nɑɑnɛ nɔ i kù wɑɑ sikɑ ŋɑ, ɑɑ yɔkɔ i ce bɛi ǹ ceɑ jĩi nɔu ihɛ̃ ŋɑ. Nɔ kɑɑ jɛ bɑɑ iyi bɛ nŋu ɑkɑ̃, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ iri kutɑu ihɛ̃ ŋɑ i ni ku dede hɑi bɛ koo dɑ́sí tenku, ɑ́ nɔ ku koo.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Bii ì dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, mii iyi ì tɔɔ Ilɑɑɔ̃ fei, ɑɑ bɑ ŋɑ.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Ŋɔi Jesu í to Zeruzɑlɛmu nɔ í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ mɑ́ wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cio. Ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do inɛ nɡbo ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ, ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mii ŋɑ iyi ì wɑɑ ceu ihɛ̃, yooi í nɑɛ kpɑ̃ɑ iyi ì wɑɑ cooò. Do yiikoi yooi ì wɑɑ cooò.
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ɑmu mɔ ɑn bee ŋɛ ide ɡɔ. Bii ì yɔkɔ ì jɛɛm ŋɑ, ɑmu mɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ inɛ iyi í nɑm yiiko ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Hɑi iwoi Zɑ̃ɑ í bɑ yiiko iyi í dɑsiò inɛ ŋɑ inyi. Hɑi bi Ilɑɑɔ̃ de, mɑ̀ hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ busi njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei ɑɑ kɑ jɛɑɑ. Nsɛi nɔɔ, bii ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni Ilɑɑɔ̃i, ɑ́ bee wɑ nɑ mii í ce ɑ kù dɑsi Zɑ̃ɑ nɑɑnɛ.
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Nɔ wee njo kɑɑ jɔ̀ kɑ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi. Bii ɑ̀ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi, zɑmɑɑu ɑ́ yɛ tɑɑle nwɑ si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ fei í jɛsi iyi Zɑ̃ɑ wɑliii kɑm kɑm.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑ Jesu ɑ̀ ni, ɑ kù mɑ̀. Nɔ Jesu mɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, debɛi, ɑmu mɔ n kɑɑ n sɔ̃ ŋɛ yiikoi inɛ iyi ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, bɛirei ì wɑɑ lɑsɑbu ŋɑ. Mɔkɔ ɡɔ í nɛ ɑmɑ inɛmɔkɔ minji. Nɔ í sɔ̃ inɛ sinteu í ni, ɑmɑɑyi, bɔ ikom i koo i ce icɛ nnyi.
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Nɔ í ni, n kɑɑ n koo. Ammɑ do ɑnkɑ̃ɑnyi í ce lɑsɑbu mmu nɔ í koo.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Nɔ mɔkɔu í koo í sɔ̃ ɑmɑ minjisiɑɛu mɔ bɛɛbɛ, nɔ ɑmɑu í jɛɑɑ í ni, to, ɑn koo, bɑɑbɑ. Ammɑ kù koo.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Si ɑmɑ minji ŋɑu yoo nŋɑi í ce idɔɔbii bɑɑɛ. Ŋɔi ɑ̀ ni, inɛ sinteui. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo do inɑɑbo woo tɑ icu ŋɑ ɑɑ tɑko ŋɛ ɑ lɔ si tenɡi bii Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑ.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Ǹ wɑ n fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ Zɑ̃ɑ í nɑɑ ku nyisi ŋɛ kpɑ̃ɑ jiidɑ, nɔ i kù dɑsiɛ nɑɑnɛ ŋɑ. Woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo do woo tɑ icu ŋɑi ɑ̀ dɑsiɛ nɑɑnɛ. Ammɑ iŋɛ, do iyi ì yɛ idɔ ku kpɑɑsi nŋɑ ŋɑ fei i kù kpɑɑsi idɔ nŋɛ i dɑsiɛ nɑɑnɛ ŋɑ.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, i ɡbɔ mɔndɑ ɡɔ mɑ́ ŋɑ. Ilu kpɑsɛ̃ ɡɔ í ce ikoɛ, nɔ í lɔ si jĩi ndii rezɛ̃ɛ ŋɑ nɔ í ce kɑɑ í kɑɑkooɛò. Nɔ í ce bi ku fɔ̃ inyii isoɛ. Nɔ í cɑ̃ tɑfɑ bii ku deɡbe ikou. Ŋɔi í so ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑ í dɑsi ŋɑ si ikou ɑ mɑɑ loɡooɛ, í bɛi í bɔ ilu koo kpɛ bɛ.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Wɑɑti iyi isoi jĩi nɔu í jĩɑ í to ku kɑ, ŋɔi í bɛ ɑmɑɑcɛ ŋɑ wɑ bi woo loɡoo ŋɑu ɑ koo ɑ ɡbɑ iyi í jɛ ti nŋu wɑ.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Ammɑ ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu ɑ̀ dede ɑ̀ wo si ŋɑ, ɑ̀ cɑ̃ inɛ ɑkɑ̃, nɔ ɑ̀ kpɑ inɛ ɑkɑ̃ mɑ́, nɔ ɑ̀ tɑ inɛ mɛɛtɑsiɑu mɔ kutɑ ɑ̀ kpɑɑ.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Nɔ ilu ilɛu í bɛ si ŋɑ ɑmɑɑcɛ ɡɔ ŋɑ wɑ mɑ́. Inɛ nŋu ŋɑ ɑ̀ kpɔ ɑ̀ re bɑɑ inɛi tɑko ŋɑu. Do nŋu fei, ɑ̀ ce nŋɑ bɛi ɑ̀ ceɑ inɛi tɑko ŋɑu.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Si ɑnyii ɑŋɑ fei í bɛ si ŋɑ ɑmɑ ɑbíɛ wɑ, í ni, ɑɑ jirimɑ ɑmɑm.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Ammɑ iyi ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu ɑ̀ yɛ ɑmɑu ɑ̀ fɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ wɑɑ ni, i cɔ inɛ iyi ɑ́ nɑ ku jɛ tubuu. I nɑɑ wɑ kɑ kpɑɑ nɔ ilɛu ku bɑɑ ku jɛ tu wɑ.
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Ŋɔi ɑ̀ muu ɑ̀ fitɑɛ hɑi inɔ kɑɑu ɑ̀ koo ɑ̀ kpɑɑ.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 To, wɑɑti iyi ilu ilɛu ɑ́ nɑɑ, bɛirei ɑ́ ceɑ ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu.
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑ́ kpɑ inɛ lɑɑlɔ ŋɑui kɑɑ ce ɑrɑɑre nŋɑ nɔ ku dɛ ɡɑɑnɔɔmɑ mmu ŋɑ ku dɑsi ŋɑ si ilɛɛu, inɛ ŋɑ iyi bii isoi jĩi nɔu í jĩɑ ɑɑ yɑ nɑ́ɑ iyi í jɛ tɛɛ.
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, i kù cio iyi ihɛ̃ si kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ bɑ. Í ni,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Nɔ Jesu í ni mɑ́, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, Ilɑɑɔ̃ ɑ́ ɡbɑ bommɑɛ hɑi bi tu ŋɛ ku nɑ dimi mmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ce idɔɔbiɛ. [
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Inɛ iyi í cuku si kutɑu ihɛ̃, kutɑu ɑ́ lɛɡɛɛi. Inɛ iyi í nɔ í bɑtɑ mɔ ɑ́ lɔlɔ lɑfɛ̃ɛi nɛkɔ̃ nɛkɔ̃.]
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Iyi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ mɔndɑi Jesu ŋɑu, ɑ̀ mɑ̀ iyi ɑŋɑi wɑ fɑ̃ɑ.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ bɛi ɑɑ ce ɑ muu. Ammɑ ɑ̀ wɑɑ ce njoi zɑmɑɑu si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ iyi wɑliii ntɔ ntɔ.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.