Mateus 21

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ mɔsi isɛɛnɛ nŋɑ nɔ ɑ̀ mɑɑi Zeruzɑlɛmu wɑ. À to Bɛtifɑje si ɡeete iyi ɑ̀ yɑ kpe Olivie. Nɔ Jesu í bɛ mɔcɔ minji ɡɔ ŋɑ
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ, ɑɑ yɛ bii ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so do ɑmɑɛ. I fũ ŋɑ i nɑɑm wɑ ŋɑ.
2 Ide à aldeia que
3 Bii inɛ ɡɔ wɑ bee ŋɛ ide ɡɔ, i jɛɑɑ i ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑ nŋɑ. Inɛɛu ɑ́ jɔ̀ i nɑɑò ŋɑ wɑ ŋɑ.
3 E, se alguém vos disser alguma
4 Nŋu ŋɑu bɛ í cei ku bɑ idei wɑliiu ku kɔ̃ iyi í ni,
4 Ora, tudo isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem, humilde e assentado sobre uma jumenta e sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Nɔ mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ ce bɛi í sɔ̃ ŋɑu.
6 E, indo os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 À nɑɑò ɡbɑnkɛlɛu do ɑmɑɛ wɑ, ɑ̀ tɛ ɑcɔ nŋɑ si ɑntɑɛ nɔ Jesu í ɡũu.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Nɔ si zɑmɑɑu inɛ nkpɔ í tɛ ibɔɛ si kpɑ̃ɑu. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ dɑ ɑmɑɑwɔi jĩi ŋɑ ɑ̀ tɔɔ si kpɑ̃ɑu.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cuɑ Jesu do inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ tooɛ fei ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ. Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ku weeɛ, ɑwɔ iyi ì wɑɑ nɑɑ do iriɛ. Kɑ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ hee lele.
9 E as multidões, tanto as que iam adiante como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Iyi Jesu í lɔ inɔ ilu Zeruzɑlɛmu, inɛi iluu fei í biti. Nɔ ɑ̀ wɑsi ku ni, yooi ihɛ̃.
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Ŋɔi zɑmɑɑu í jɛ í ni, Jesu wɑliiui, inɛi Nɑzɑrɛti si ilɛi Gɑlilee.
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o Profeta de Nazaré da Galileia.
12 Ŋɔi Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Iyi í to bɛ í lele woo tɑ iwò ŋɑ do woo rɑ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ. Í fukɑ fukɑ tɑɑbui woo kpɑɑsi fiɑ ŋɑ, do kitɑ̃i woo tɑ ɑnkɑsiidi ŋɑ.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração. Mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Ŋɔi fɛɛju do ilu kutɛ ɑkɑ̃ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi Jesu kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ nɔ í jɔ̀ ɑ̀ bɑ iri.
14 E foram ter com ele ao templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Ammɑ inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu, idɔ nŋɑ í kɔ̃ iyi ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi í ce, nɔ ɑ̀ ɡbɔ ɑmu ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, tɔkui ilɑɑlu Dɑvidi, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se
16 Nɔ ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, ì bɛi ì ɡbɔ iyi ɑ̀ wɑɑ fɔ mbɛ? Nɔ í jɛ nŋɑ í ni, oo. Mii iyi wɑ ceu ihɛ̃, i kù cio ideɛ ŋɑ tenɡi bii ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í jɔ̀ ɑ̀ ɡbɔ sɑɑbuɛ hɑi si ɡɛlɛi ɑmu ŋɑ do si ɡɛlɛi ɑmɑ kpɔtɔɔ ŋɑ.
16 e disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Si ɑnyii nŋu, í jɔ̀ ŋɑ í nɛ hɑi ilu bɛ í koo í sũ Betɑni.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia e ali passou a noite.
18 Iju kumɑ́ɛ dɑɑdɑɑkɔ Jesu í nɛ hɑi Betɑni wɑ nyi Zeruzɑlɛmu, nɔ ɑri wɑ kpɑɑ.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.
19 Ŋɔi í yɛ jĩi ndii fiɡi ɡɔ itĩ kpɑ̃ɑ bɛ, nɔ í yɑɑ siɛ. Ammɑ iyi í to kɔkɔɛ í bɑ wee wuɑ ŋɑi í nɛ. Ŋɔi í sɔ̃ jĩi nɔu í ni, ɑwɔ i kɑɑ so mɑ́ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Nɔ ɡbɑkɑ̃ jĩi nɔu í ɡbɛ.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑ̀ biti. À bee Jesu ɑ̀ ni, bɛirei í ce jĩi ndii fiɡiu ihɛ̃ í ɡbɛ ɑnu ɑkɑ̃ bɛɛbɛ.
20 E os discípulos, vendo isso, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii ì dɑsi nɑɑnɛ nɔ i kù wɑɑ sikɑ ŋɑ, ɑɑ yɔkɔ i ce bɛi ǹ ceɑ jĩi nɔu ihɛ̃ ŋɑ. Nɔ kɑɑ jɛ bɑɑ iyi bɛ nŋu ɑkɑ̃, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ iri kutɑu ihɛ̃ ŋɑ i ni ku dede hɑi bɛ koo dɑ́sí tenku, ɑ́ nɔ ku koo.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e precipita-te no mar,
22 Bii ì dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, mii iyi ì tɔɔ Ilɑɑɔ̃ fei, ɑɑ bɑ ŋɑ.
22 E tudo o que pedirdes na oração, crendo,
23 Ŋɔi Jesu í to Zeruzɑlɛmu nɔ í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ mɑ́ wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cio. Ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do inɛ nɡbo ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ, ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mii ŋɑ iyi ì wɑɑ ceu ihɛ̃, yooi í nɑɛ kpɑ̃ɑ iyi ì wɑɑ cooò. Do yiikoi yooi ì wɑɑ cooò.
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isso? E quem te deu tal autoridade?
24 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ɑmu mɔ ɑn bee ŋɛ ide ɡɔ. Bii ì yɔkɔ ì jɛɛm ŋɑ, ɑmu mɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ inɛ iyi í nɑm yiiko ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isso.
25 Hɑi iwoi Zɑ̃ɑ í bɑ yiiko iyi í dɑsiò inɛ ŋɑ inyi. Hɑi bi Ilɑɑɔ̃ de, mɑ̀ hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ busi njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei ɑɑ kɑ jɛɑɑ. Nsɛi nɔɔ, bii ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni Ilɑɑɔ̃i, ɑ́ bee wɑ nɑ mii í ce ɑ kù dɑsi Zɑ̃ɑ nɑɑnɛ.
25 O batismo de João donde era? Do céu ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não o crestes?
26 Nɔ wee njo kɑɑ jɔ̀ kɑ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi. Bii ɑ̀ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi, zɑmɑɑu ɑ́ yɛ tɑɑle nwɑ si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ fei í jɛsi iyi Zɑ̃ɑ wɑliii kɑm kɑm.
26 E, se dissermos: dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑ Jesu ɑ̀ ni, ɑ kù mɑ̀. Nɔ Jesu mɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, debɛi, ɑmu mɔ n kɑɑ n sɔ̃ ŋɛ yiikoi inɛ iyi ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isso.
28 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, bɛirei ì wɑɑ lɑsɑbu ŋɑ. Mɔkɔ ɡɔ í nɛ ɑmɑ inɛmɔkɔ minji. Nɔ í sɔ̃ inɛ sinteu í ni, ɑmɑɑyi, bɔ ikom i koo i ce icɛ nnyi.
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Nɔ í ni, n kɑɑ n koo. Ammɑ do ɑnkɑ̃ɑnyi í ce lɑsɑbu mmu nɔ í koo.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas, depois, arrependendo-se, foi.
30 Nɔ mɔkɔu í koo í sɔ̃ ɑmɑ minjisiɑɛu mɔ bɛɛbɛ, nɔ ɑmɑu í jɛɑɑ í ni, to, ɑn koo, bɑɑbɑ. Ammɑ kù koo.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu
31 Si ɑmɑ minji ŋɑu yoo nŋɑi í ce idɔɔbii bɑɑɛ. Ŋɔi ɑ̀ ni, inɛ sinteui. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo do inɑɑbo woo tɑ icu ŋɑ ɑɑ tɑko ŋɛ ɑ lɔ si tenɡi bii Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no Reino de Deus.
32 Ǹ wɑ n fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ Zɑ̃ɑ í nɑɑ ku nyisi ŋɛ kpɑ̃ɑ jiidɑ, nɔ i kù dɑsiɛ nɑɑnɛ ŋɑ. Woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo do woo tɑ icu ŋɑi ɑ̀ dɑsiɛ nɑɑnɛ. Ammɑ iŋɛ, do iyi ì yɛ idɔ ku kpɑɑsi nŋɑ ŋɑ fei i kù kpɑɑsi idɔ nŋɛ i dɑsiɛ nɑɑnɛ ŋɑ.
32 Porque João veio a vós no caminho de justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo
33 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, i ɡbɔ mɔndɑ ɡɔ mɑ́ ŋɑ. Ilu kpɑsɛ̃ ɡɔ í ce ikoɛ, nɔ í lɔ si jĩi ndii rezɛ̃ɛ ŋɑ nɔ í ce kɑɑ í kɑɑkooɛò. Nɔ í ce bi ku fɔ̃ inyii isoɛ. Nɔ í cɑ̃ tɑfɑ bii ku deɡbe ikou. Ŋɔi í so ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑ í dɑsi ŋɑ si ikou ɑ mɑɑ loɡooɛ, í bɛi í bɔ ilu koo kpɛ bɛ.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela
34 Wɑɑti iyi isoi jĩi nɔu í jĩɑ í to ku kɑ, ŋɔi í bɛ ɑmɑɑcɛ ŋɑ wɑ bi woo loɡoo ŋɑu ɑ koo ɑ ɡbɑ iyi í jɛ ti nŋu wɑ.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ammɑ ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu ɑ̀ dede ɑ̀ wo si ŋɑ, ɑ̀ cɑ̃ inɛ ɑkɑ̃, nɔ ɑ̀ kpɑ inɛ ɑkɑ̃ mɑ́, nɔ ɑ̀ tɑ inɛ mɛɛtɑsiɑu mɔ kutɑ ɑ̀ kpɑɑ.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram outro.
36 Nɔ ilu ilɛu í bɛ si ŋɑ ɑmɑɑcɛ ɡɔ ŋɑ wɑ mɑ́. Inɛ nŋu ŋɑ ɑ̀ kpɔ ɑ̀ re bɑɑ inɛi tɑko ŋɑu. Do nŋu fei, ɑ̀ ce nŋɑ bɛi ɑ̀ ceɑ inɛi tɑko ŋɑu.
36 Depois, enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Si ɑnyii ɑŋɑ fei í bɛ si ŋɑ ɑmɑ ɑbíɛ wɑ, í ni, ɑɑ jirimɑ ɑmɑm.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Ammɑ iyi ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu ɑ̀ yɛ ɑmɑu ɑ̀ fɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ wɑɑ ni, i cɔ inɛ iyi ɑ́ nɑ ku jɛ tubuu. I nɑɑ wɑ kɑ kpɑɑ nɔ ilɛu ku bɑɑ ku jɛ tu wɑ.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ŋɔi ɑ̀ muu ɑ̀ fitɑɛ hɑi inɔ kɑɑu ɑ̀ koo ɑ̀ kpɑɑ.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha e
40 To, wɑɑti iyi ilu ilɛu ɑ́ nɑɑ, bɛirei ɑ́ ceɑ ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu.
40 Quando, pois, vier o Senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑ́ kpɑ inɛ lɑɑlɔ ŋɑui kɑɑ ce ɑrɑɑre nŋɑ nɔ ku dɛ ɡɑɑnɔɔmɑ mmu ŋɑ ku dɑsi ŋɑ si ilɛɛu, inɛ ŋɑ iyi bii isoi jĩi nɔu í jĩɑ ɑɑ yɑ nɑ́ɑ iyi í jɛ tɛɛ.
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus e arrendará a vinha a outros lavradores, que, a seu tempo, lhe deem os frutos.
42 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, i kù cio iyi ihɛ̃ si kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ bɑ. Í ni,
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta por cabeça do ângulo; pelo Senhor foi feito isso e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Nɔ Jesu í ni mɑ́, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, Ilɑɑɔ̃ ɑ́ ɡbɑ bommɑɛ hɑi bi tu ŋɛ ku nɑ dimi mmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ce idɔɔbiɛ. [
43 Portanto, eu vos digo que o Reino de Deus vos será tirado e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Inɛ iyi í cuku si kutɑu ihɛ̃, kutɑu ɑ́ lɛɡɛɛi. Inɛ iyi í nɔ í bɑtɑ mɔ ɑ́ lɔlɔ lɑfɛ̃ɛi nɛkɔ̃ nɛkɔ̃.]
44 E quem cair sobre esta pedra despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Iyi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ mɔndɑi Jesu ŋɑu, ɑ̀ mɑ̀ iyi ɑŋɑi wɑ fɑ̃ɑ.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas palavras, entenderam que falava deles;
46 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ bɛi ɑɑ ce ɑ muu. Ammɑ ɑ̀ wɑɑ ce njoi zɑmɑɑu si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ iyi wɑliii ntɔ ntɔ.
46 e, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.