Mateus 20

Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, idei bommɑi Ilɑɑɔ̃ í jɔ idei ilu kpɑsɛ̃ ɡɔ iyi í fitɑ dɑɑdɑɑkɔ wɑ dɛdɛ ɑmɑɑcɛ ku bɔò ŋɑ ikoɛ.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Wɑɑti iyi í bɑ ɑmɑɑcɛ ŋɑu ɑŋɑò ŋɑ ɑ̀ fɔ ɑ̀ ɡbɔɑ njɛ ku sɑ̃ nŋɑ si bɛi ɑ̀ yɑ sɑ̃ɑ woo ce icɛ si ɑjɔ ɑkɑ̃, nɔ í ni ɑ bɔ ikoi nŋu ɑ koo ɑ ce icɛ. Nɔ ɑ̀ koo.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Nɔ zɑkɑi isɔ mɛɛsɑ̃ í fitɑ mɑ́ í koo í bɑ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bubɑ si tɑfɑ ɑ kù wɑɑ ce nkɑ̃mɑ.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ, i bɔ ikom i koo i ce icɛ ŋɑ. An sɑ̃ nŋɛ si bɛi í jɔ.
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Ŋɔi ɑ̀ koo. Ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í fitɑ mɑ́ zɑkɑi dɑsɑ̃, do ɑlɛ zɑkɑi inunu ku sindɑ mɑ, nɔ ide dimi ɑkɑ̃ui í yɑ fɔ.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Alɛ zɑkɑi isɔ miu ŋɔi í fitɑ nɔ í yɛ inɛ ɡɔ ŋɑ mɑ́ ɑ̀ wɑɑ bubɑ. Ŋɔi í bee ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ bubɑ ihɛ̃ nɡbɛ nɡbɛ hɑi dɑɑkɔ ŋɑ.
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ kɑ̃mɑ kù dɑsi wɑ icɛi. Ŋɔi í ni, to, iŋɛ mɔ i bɔ ikom i koo i ce icɛ ŋɑ.
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Iyi í to ɑlɛ zɑkɑi kulɔi inunu ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í kpe inɛ nɡboi ɑmɑɑcɛɛ ŋɑu í sɔ̃ɔ í ni, kpe ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu wɑ, sɑ̃ nŋɑ fiɑ nŋɑ, sinti hɑi bi inɛi ɑnkɑ̃ɑnyi ŋɑu hee ku koo si inɛ sinte ŋɑu.
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ sinti icɛ ɑlɛ zɑkɑi isɔ miu ŋɑu ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ ɡbɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Ammɑ iyi ɑ̀ to si inɛ sinte ŋɑu ɑ̀ tɑmɑɑ bɛi ti ɑŋɑ ɑ́ re bɛɛbɛi. Ammɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃i ɑ̀ sɑ̃ɑ ɑŋɑ mɔ.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Iyi ɑ̀ yɛ fiɑu bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ wɑsi ku ɡbɑɡbɑ si ilu kpɑsɛ̃u.
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 À wɑɑ ni, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑ ɑnkɑ̃ɑnyiu isɔ ɑkɑ̃i ɑ̀ ce icɛ nɔ ì sɑ̃ nŋɑ bɛi ɑwɑ iyi ɑ̀ ce icɛ si inyɑ ɡbɑ̃ɑ hɑi dɑɑkɔ hee ɑ̀ ɡbɛɛji.
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í sɔ̃ inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ í ni, kpɑɑsim, n kù tɑkiɛ, domi ì jɛsi i ɡbɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃, mɑ̀ kù jɛ bɛɛbɛ.
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 To, ɡbɑ fiɑɛ i nɛ. Ǹ bi n sɑ̃ɑ inɛi ɑnkɑ̃ɑnyiu ihɛ̃ bɛi ɑwɔ mɔ.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Kù jɛ bɛi ǹ bii ɑn ceò fiɑm? Mɑ̀ ì wɑɑ ce iɡu si nɑ iyi í jɔ̀ ǹ ce jiidɑi.
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Ŋɔi Jesu í ni, bɛɛbɛ mɔi inɛi ɑnyi ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ́ jɛ inɛi wɑju, nɔ inɛi wɑju ŋɑ mɔ ɑ nɑ ɑ́ jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ.
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Ŋɔi Jesu í dɑsi kpɑ̃ɑ wɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Nɔ í nyɑ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ikɑ̃, ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ si kpɑ̃ɑ í ni,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑsim ɑwɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ. Aɑ yɛ tɑɑlem ɑ ni ɑ kpɑm.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Si ɑnyiɛ nɔ ɑ dɑsim si ɑwɔi dimi mmu ŋɑ, ɑɑ yɑɑkom, nɔ ɑ tɛɛm kpɔtɔɔ, nɔ ɑ kpɑkpɑm si jĩi ku ɡɑɑu. Nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ mɑ́ hɑi si bɑlɛ.
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Si ɑnyii nŋu ŋɔi iyei ɑmɑi Zebedee ŋɑ í nɑɑ bi Jesu do ɑmɑɛ ŋɑ nɔ í ɡulɛ si wɑjuɛ ku tɔɔɛ nɡɔɡɔ.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, mii ì bi. Ŋɔi í ni, si wɑɑti iyi ɑɑ nɑɑ i jɛ bommɑ, jɔ̀ ɑmɑ minjim ŋɑu ihɛ̃, inɛ ɑkɑ̃ ku bubɑ ɑwɔ njɛɛ, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ɑwɔ cɑnɡɑɛ.
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔ minji ŋɑu í ni, i kù mɑ̀ mii iyi ì wɑɑ tɔɔm ŋɑ mɔm. Aɑ yɔkɔ i temuɑò ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ? Nɔ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑɑ yɔkɔ.
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔi, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ. Ammɑ kù jɛ ɑmui ɑn cicɑ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bubɑ si cɑnɡɑ do njɛm. Bi ku bubɑu bɛ, inɛ ŋɑ iyi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑm í ceɑ sɔɔluɛ ŋɑi ɑɑ bubɑ si.
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Ŋɔi mɔcɔ mɛɛwɑ iyi ɑ̀ ɡbe ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu nɔ idɔ nŋɑ í kɔ̃ò minji ŋɑu.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Ŋɔi Jesu í kpe ɑŋɑ fei í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ì mɑ̀ ŋɑ si ɑndunyɑu ihɛ̃ ilɑɑlu ŋɑu ɑ̀ yɑ mɑɑ tɑɑ inɛ nŋɑ ŋɑ ɡbuɡbɑ̃i. Nɔ inɛ nɡbo nŋɑ ŋɑ mɔ ɑ mɑɑ nyisi yiiko nŋɑ.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Ammɑ bi tu ŋɛ kɑɑ ce bɛɛbɛ. Inɛ nŋɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ nɡbo, nŋui ɑ́ jɛ woo ce nŋɛ icɛ.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ woo cuɑ nŋɛ, ɑ́ jɛ ɑru nŋɛ.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Bɛɛbɛ mɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ inɛ ŋɑ ɑ ceem icɛ, ɑmmɑ ɑmui ɑn ce nŋɑ icɛ, nɔ n nɑ kuwɛɛm n yɑò inɛ nkpɔ hɑi si dulum.
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Si isɛɛnɛu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ to Zeriko nɔ ɑ̀ wɑɑ fitɑ hɑi bɛ. Wɑɑti iyi ɑ wɑɑ fitɑu, zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ too ŋɑ.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Wee fɛɛju minji ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ bɛ, nɔ ɑ̀ ɡbɔ iyi Jesu wɑ lɔ. Ŋɔi ɑ̀ dɔ̃ ɑnu ɑ̀ mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, tɔkui ilɑɑlu Dɑvidi, ce ɑrɑɑre nwɑ.
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Nɔ zɑmɑɑu wɑ lɑ si ŋɑ wɑ ni ɑ coko. Ammɑ bɛ́i ɑ̀ wɑɑ ni ɑ cokou, bɛɛbɛ mɔi ɑ̀ yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑre nwɑ.
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Ŋɔi Jesu í leekĩ í kpe ŋɑ í bee ŋɑ í ni, mii ì bi n ce nŋɛ.
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, ɑ̀ bi kɑ yɛ ilui.
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Nɔ Jesu í ce ɑrɑɑre nŋɑ í lu iju nŋɑu. Nɔ ɡbɑkɑ̃ inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ ilu nɔ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.