Mateus 20
Monkole NT (MKL_SIM) vs BKJ
1 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, idei bommɑi Ilɑɑɔ̃ í jɔ idei ilu kpɑsɛ̃ ɡɔ iyi í fitɑ dɑɑdɑɑkɔ wɑ dɛdɛ ɑmɑɑcɛ ku bɔò ŋɑ ikoɛ.
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Wɑɑti iyi í bɑ ɑmɑɑcɛ ŋɑu ɑŋɑò ŋɑ ɑ̀ fɔ ɑ̀ ɡbɔɑ njɛ ku sɑ̃ nŋɑ si bɛi ɑ̀ yɑ sɑ̃ɑ woo ce icɛ si ɑjɔ ɑkɑ̃, nɔ í ni ɑ bɔ ikoi nŋu ɑ koo ɑ ce icɛ. Nɔ ɑ̀ koo.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Nɔ zɑkɑi isɔ mɛɛsɑ̃ í fitɑ mɑ́ í koo í bɑ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bubɑ si tɑfɑ ɑ kù wɑɑ ce nkɑ̃mɑ.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ, i bɔ ikom i koo i ce icɛ ŋɑ. An sɑ̃ nŋɛ si bɛi í jɔ.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Ŋɔi ɑ̀ koo. Ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í fitɑ mɑ́ zɑkɑi dɑsɑ̃, do ɑlɛ zɑkɑi inunu ku sindɑ mɑ, nɔ ide dimi ɑkɑ̃ui í yɑ fɔ.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Alɛ zɑkɑi isɔ miu ŋɔi í fitɑ nɔ í yɛ inɛ ɡɔ ŋɑ mɑ́ ɑ̀ wɑɑ bubɑ. Ŋɔi í bee ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ bubɑ ihɛ̃ nɡbɛ nɡbɛ hɑi dɑɑkɔ ŋɑ.
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ kɑ̃mɑ kù dɑsi wɑ icɛi. Ŋɔi í ni, to, iŋɛ mɔ i bɔ ikom i koo i ce icɛ ŋɑ.
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 Iyi í to ɑlɛ zɑkɑi kulɔi inunu ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í kpe inɛ nɡboi ɑmɑɑcɛɛ ŋɑu í sɔ̃ɔ í ni, kpe ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu wɑ, sɑ̃ nŋɑ fiɑ nŋɑ, sinti hɑi bi inɛi ɑnkɑ̃ɑnyi ŋɑu hee ku koo si inɛ sinte ŋɑu.
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ sinti icɛ ɑlɛ zɑkɑi isɔ miu ŋɑu ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ ɡbɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Ammɑ iyi ɑ̀ to si inɛ sinte ŋɑu ɑ̀ tɑmɑɑ bɛi ti ɑŋɑ ɑ́ re bɛɛbɛi. Ammɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃i ɑ̀ sɑ̃ɑ ɑŋɑ mɔ.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Iyi ɑ̀ yɛ fiɑu bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ wɑsi ku ɡbɑɡbɑ si ilu kpɑsɛ̃u.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 À wɑɑ ni, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑ ɑnkɑ̃ɑnyiu isɔ ɑkɑ̃i ɑ̀ ce icɛ nɔ ì sɑ̃ nŋɑ bɛi ɑwɑ iyi ɑ̀ ce icɛ si inyɑ ɡbɑ̃ɑ hɑi dɑɑkɔ hee ɑ̀ ɡbɛɛji.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 Ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í sɔ̃ inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ í ni, kpɑɑsim, n kù tɑkiɛ, domi ì jɛsi i ɡbɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃, mɑ̀ kù jɛ bɛɛbɛ.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 To, ɡbɑ fiɑɛ i nɛ. Ǹ bi n sɑ̃ɑ inɛi ɑnkɑ̃ɑnyiu ihɛ̃ bɛi ɑwɔ mɔ.
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Kù jɛ bɛi ǹ bii ɑn ceò fiɑm? Mɑ̀ ì wɑɑ ce iɡu si nɑ iyi í jɔ̀ ǹ ce jiidɑi.
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ŋɔi Jesu í ni, bɛɛbɛ mɔi inɛi ɑnyi ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ́ jɛ inɛi wɑju, nɔ inɛi wɑju ŋɑ mɔ ɑ nɑ ɑ́ jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ.
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Ŋɔi Jesu í dɑsi kpɑ̃ɑ wɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Nɔ í nyɑ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ikɑ̃, ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ si kpɑ̃ɑ í ni,
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑsim ɑwɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ. Aɑ yɛ tɑɑlem ɑ ni ɑ kpɑm.
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Si ɑnyiɛ nɔ ɑ dɑsim si ɑwɔi dimi mmu ŋɑ, ɑɑ yɑɑkom, nɔ ɑ tɛɛm kpɔtɔɔ, nɔ ɑ kpɑkpɑm si jĩi ku ɡɑɑu. Nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ mɑ́ hɑi si bɑlɛ.
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Si ɑnyii nŋu ŋɔi iyei ɑmɑi Zebedee ŋɑ í nɑɑ bi Jesu do ɑmɑɛ ŋɑ nɔ í ɡulɛ si wɑjuɛ ku tɔɔɛ nɡɔɡɔ.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, mii ì bi. Ŋɔi í ni, si wɑɑti iyi ɑɑ nɑɑ i jɛ bommɑ, jɔ̀ ɑmɑ minjim ŋɑu ihɛ̃, inɛ ɑkɑ̃ ku bubɑ ɑwɔ njɛɛ, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ɑwɔ cɑnɡɑɛ.
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔ minji ŋɑu í ni, i kù mɑ̀ mii iyi ì wɑɑ tɔɔm ŋɑ mɔm. Aɑ yɔkɔ i temuɑò ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ? Nɔ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑɑ yɔkɔ.
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔi, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ. Ammɑ kù jɛ ɑmui ɑn cicɑ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bubɑ si cɑnɡɑ do njɛm. Bi ku bubɑu bɛ, inɛ ŋɑ iyi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑm í ceɑ sɔɔluɛ ŋɑi ɑɑ bubɑ si.
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Ŋɔi mɔcɔ mɛɛwɑ iyi ɑ̀ ɡbe ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu nɔ idɔ nŋɑ í kɔ̃ò minji ŋɑu.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ŋɔi Jesu í kpe ɑŋɑ fei í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ì mɑ̀ ŋɑ si ɑndunyɑu ihɛ̃ ilɑɑlu ŋɑu ɑ̀ yɑ mɑɑ tɑɑ inɛ nŋɑ ŋɑ ɡbuɡbɑ̃i. Nɔ inɛ nɡbo nŋɑ ŋɑ mɔ ɑ mɑɑ nyisi yiiko nŋɑ.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Ammɑ bi tu ŋɛ kɑɑ ce bɛɛbɛ. Inɛ nŋɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ nɡbo, nŋui ɑ́ jɛ woo ce nŋɛ icɛ.
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ woo cuɑ nŋɛ, ɑ́ jɛ ɑru nŋɛ.
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 Bɛɛbɛ mɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ inɛ ŋɑ ɑ ceem icɛ, ɑmmɑ ɑmui ɑn ce nŋɑ icɛ, nɔ n nɑ kuwɛɛm n yɑò inɛ nkpɔ hɑi si dulum.
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Si isɛɛnɛu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ to Zeriko nɔ ɑ̀ wɑɑ fitɑ hɑi bɛ. Wɑɑti iyi ɑ wɑɑ fitɑu, zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ too ŋɑ.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Wee fɛɛju minji ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ bɛ, nɔ ɑ̀ ɡbɔ iyi Jesu wɑ lɔ. Ŋɔi ɑ̀ dɔ̃ ɑnu ɑ̀ mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, tɔkui ilɑɑlu Dɑvidi, ce ɑrɑɑre nwɑ.
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Nɔ zɑmɑɑu wɑ lɑ si ŋɑ wɑ ni ɑ coko. Ammɑ bɛ́i ɑ̀ wɑɑ ni ɑ cokou, bɛɛbɛ mɔi ɑ̀ yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑre nwɑ.
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Ŋɔi Jesu í leekĩ í kpe ŋɑ í bee ŋɑ í ni, mii ì bi n ce nŋɛ.
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, ɑ̀ bi kɑ yɛ ilui.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Nɔ Jesu í ce ɑrɑɑre nŋɑ í lu iju nŋɑu. Nɔ ɡbɑkɑ̃ inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ ilu nɔ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.