Marcos 9

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔ ntɔ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ si nsɛi, ɡɔɡɔ nŋɑ ŋɑ ɑɑ yɛ bommɑi Ilɑɑɔ̃ wɑ nɑɑ do ɡbuɡbɑ̃ ɑ bɛi ɑ ku.
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Si ɑnyii ɑjɔ mɛɛfɑ Jesu í kpe Piɛɛ do Zɑɑki do Zɑ̃ɑ í nyɑ ŋɑ ikɑ̃ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ iri kutɑ nlɑ ɡɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ. Si bɛi ɑ̀ wɑɑ cɔɔ ŋɔi ɑ̀ bɑ ɑrɑɛ í kpɑɑsi.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ŋɔi jɑɑɛ ŋɑ wɑ dɑɑnɑ jiidɑ í fũutɑ pɑi pɑi hee inɛ ɡɔ kù wɛɛ si ɑndunyɑ ihɛ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku fɔ ɑcɔɛ ku fũutɑ bɛɛbɛ mɑ́.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Si ɑnyiɛ ŋɔi Elii do Moizi ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Nɔ Piɛɛ í sɔ̃ Jesu í ni, Mɛɛtu, ɑ́ sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii.
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Wɑ fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ njo í mu ŋɑ hee í jɔ̀ kù mɑ̀ bɑɑ bɛi ɑ́ ni.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Ŋɔi bukɔɔ ɡɔ í nɑɑ í bii ŋɑ, nɔ hɑi si bukɔɔu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ ɑmɑm, ǹ buu jiidɑ jiidɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ cɔ bii fei, nɔ ɑ kù yɛ inɛ ɡɔ bii kù jɛ Jesu nŋu ɑkɑ̃ do ɑŋɑ tɑkɑ nŋɑ.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ kitɑ wɑ hɑi iri kutɑu nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ mii iyi ɑ̀ yɛ hee nŋu Amɑi Amɑnɛ koo ku nɔ ku jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Nɔ ɑ̀ jirimɑ ide iyi í sɔ̃ ŋɑu ɑmmɑ ɑ̀ wɑɑ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, yoomɑi í jɛ inɛ ku ku nɔ ku jĩ mɑ́.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Nɔ ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, nɑ mii í ce woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ ni Elii ɑ́ tɑko Kirisi ku nɑɑ.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, ntɔi Eliii ɑ́ tɑko ku nɑɑ ku teese mii fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ. Ammɑ kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni mɑ́, inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃ Amɑi Amɑnɛ iju jiidɑ nɔ ɑ dondɑɛ, mɑ̀ iboi.
12 Ele respondeu:
13 Ammɑ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ iyi Elii í nɑɑ tɑ̃, nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑhɑlɑɛ bɛi ɑ̀ bi, si bɛi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ.
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Wɑɑti iyi Jesu do mɔcɔ mɛɛtɑ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ to wɑ kɔkɔi mɔcɔ bubu ŋɑu, ŋɔi ɑ̀ yɛ zɑmɑɑ nlɑ nlɑ ɡɔ í kɑɑko ŋɑ, do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bɑ ŋɑ kɑkɔɔ ku ce.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ Jesu ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ biti nɔ ɑ̀ sɛi ɑ̀ koo ɑ̀ coo fɔɔ.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑkɔɔi mii ì wɑɑ ce iŋɛò ŋɑ.
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ŋɔi si inɔi zɑmɑɑu inɛ ɑkɑ̃ í jɛɑɑ í ni, Mɛɛtu, ǹ nɑɑɛ ɑmɑ inɛmɔkɔm wɑ si nɑ iyi í jɔ̀ í nɛ inɛi inɔɔko iyi í jɔ̀ ci yɑ fɔ ide.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Wɑɑti iyi í dede siɛ fei í yɑ kɛkɛɛ ilɛi nɔ ɡɛlɛɛ ku ce ɑntɔ foko ku mɑɑ ŋɔ inyi nɔ ku kɑsɑ̃m. Wee ǹ tɔɔ mɔcɔɛ ŋɑ ɑ leleɑɑ, ɑmmɑ ɑ kù yɔkɔ.
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n temuɑò ŋɛ. I nɑɑm ɑmɑu wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
19 Jesus disse:
20 Nɔ ɑ̀ nɑɑɛ wɑ. Iyi ɑmɑu í yɛ Jesu ɡbɑkɑ̃, ŋɔi inɛi inɔɔkou í yɑyɑɛ do ɡbuɡbɑ̃, nɔ ɑmɑu í cuku ilɛ wɑ bimbili í ce ɑntɔ foko si ɡɛlɛɛ.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Nɔ Jesu í bee bɑɑɛ í ni, hɑi wɑɑti yoomɑi inɛi inɔɔkou ihɛ̃ í muu. Ŋɔi bɑɑu í jɛɑɑ í ni, hɑi wɑɑti iyi í wɛɛ keekei.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Nɔ inɛi inɔɔkou í nɛ dɔɔnɛɛi ku dɑsiɛ inɔ inɑi wɑlɑkɔ inɔ inyi ku bɑ ku kpɑɑ. Ammɑ, bii ɑɑ yɔkɔ i ce nɡɔɡɔ, ce ɑrɑɑre nwɑ, i sobi wɑ.
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ì ni bii ɑn yɔkɔ wó. Inɛ iyi í dɑsi nɑɑnɛ ɑ́ yɔkɔ ku ce fei ndɛɛ.
23 Jesus respondeu:
24 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ bɑɑi ɑmɑu í dɔ̃ ɑnu nlɑ ɡɔ í ni, ǹ dɑsi nɑɑnɛ. Sobim ku bɑ n mɑɑ̀ n sikɑ si nɑɑnɛ ku dɑsim.
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Iyi Jesu í yɛ ɑkpɔi inɛ ŋɑu wɑ kɔ̃ɔsi ɑ̀ sɛi ɑ̀ wɑɑ nɑɑ bi ti nŋu ŋɔi í lɑsi inɛi inɔɔkou í ni, ɑwɔ iyi ì yɑ dɑsi inɛ dekĩ ku mɔnɡɔ ide ku fɔ, ɑmui ǹ ni, fitɑ si ɑmɑu nɔ i mɑɑ̀ nyi wɑ siɛ mɑ́.
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ŋɔi inɛi inɔɔkou í dɔ̃ ɑnu nɔ í yɑyɑ ɑmɑu do ɡbuɡbɑ̃ í bɛi í fitɑ. Ŋɔi ɑmɑu í kɑsɑ̃m hee inɛ nkpɔ í ni í kui.
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Ammɑ Jesu í mu ɑwɔɛ í dedeɛ nɔ ɑmɑu í leekĩ.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Si ɑnyiɛ Jesu í lɔ kpɑsɛ̃ ɡɔ, nŋu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ. Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ɑwɑ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù lele inɛi inɔɔkou.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, do kutɔɔ nŋu ɑkɑ̃i ɑɑ yɔkɔ i nyɑò dimii inɛi inɔɔkou bɛ ŋɑ.
29 Jesus respondeu:
30 Si ɑnyiɛ, Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ nɛ hɑi bɛ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ dɑbii dɑbii si ilɛi Gɑlilee. Wee Jesu kù bi inɛ ŋɑ ɑ mɑ̀ bii nŋu í wɑ,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 domi wɑ kɔ mɔcɔɛ ŋɑu si cio nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ. Aɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑsei ideu, nɔ ɑ̀ wɑɑ ce njoi ku beeɛ.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Ŋɔi ɑ̀ to wɑ Kɑpɛrɑnumu. Wɑɑti iyi ɑ̀ to kpɑsɛ̃ ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑkɔɔi mii ì wɑɑ ce wɑ si kpɑ̃ɑu bɛ ŋɑ.
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ŋɔi ɑ̀ coko, domi hɑi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ ce kɑkɔɔ wɑi ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ bɑ ɑ mɑ̀ inɛ iyi í jɛ inɛ nɡbo.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Ŋɔi Jesu í bubɑ, nɔ í kpe ɑmɑnɛ mɑɑteeji ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ sinte, lɑfɛ̃ɛi ɑ́ jɛ inɛi ɑnkɑ̃ɑnyii inɛ fei nɔ ku jɛ woo ce icɛi inɛ fei.
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ŋɔi í so ɑmɑ keeke ɡɔ í leekĩɛ si ɑnini nŋɑ, nɔ í so ɑmɑu si ikpɑɛ, í bɛi í sɔ̃ ŋɑ í ni,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 inɛ iyi í ɡbɑ ɑmɑ keeke bɛi inɛ ihɛ̃ nɑ irim, ɑmui í ɡbɑ. Inɛ mɔ iyi í ɡbɑm, kù jɛ ɑmu ɑkɑ̃i í ɡbɑ, inɛ iyi í bɛm wɑi í ɡbɑ.
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Ŋɔi Zɑ̃ɑ í sɔ̃ɔ í ni, Mɛɛtu, ɑ̀ yɛ inɛ ɡɔ iyi í yɑ mɑɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ do iriɛ, nɔ ɑ̀ kɔɑ domi kù wɑɑ tooɛ kù jɛ inɛ nwɑ.
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Ammɑ Jesu í jɛɑɑ í ni, i mɑɑ̀ kɔɑ ŋɑ. Inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku ce mɑɑmɑɑke do irim nɔ bii í tɛkɛɛ ɡbɑkɑ̃ ku fɔ lɑɑlɔm mɑ́.
39 Jesus respondeu:
40 Do ntɔ, inɛ iyi kù jɛ mbɛɛ nwɑ inɛ nwɑi.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi í mu nŋɛ inyi ku mɔ nɑ irim, si nɑ iyi í jɔ̀ ì jɛ titom ŋɑ, lɑfɛ̃ɛ kɑɑ kuɑ ribɑɛ pɑi.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, inɛ iyi í dɑsi inɛ ɑkɑ̃i ɑmɑ keeke ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsim nɑɑnɛu ihɛ̃ kurɑrɑ, í tiɑ ɑ dĩɑ lɑfɛ̃ɛ ɑlɔ ɡɔ si kɔ̃ɔɛ, nɔ ɑ sɔsiɛ si tenku.
42 Jesus continuou:
43 Bii í jɛ ɑwɔ ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, buu. Á tiɑ i lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃ do ɑwɔ ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ ɑwɔ minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ si inɑ iyi ci yɑ ku. [
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Bii í jɛ kutɛ ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, buu. Á tiɑ i lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃ do kutɛ ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ kutɛ minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ. [
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Nɔ bii í jɛ iju ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, nyɑɑ. Á tiɑ i lɔ si bommɑi Ilɑɑɔ̃ do iju ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ iju minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Ntɔ ntɔ si bɛi ɑ̀ yɑ fɑ̃si iŋɑ fei imu, bɛɛbɛ mɔi inɛ fei ɑ̀ yɛ ijuukpɑ̃ iyi í yɛ bɛi inɑ ku cɔ lɑɑkɑɛ.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Imu mii ncɛɛi, ɑmmɑ bii didɔ̃i imu í ku, mii ɑɑ dɑsi i jɔ̀ ku dɔ̃ mɑ́ ŋɑ.
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
51 Iŋɛ fei í sĩɑ i yɛ bɛi imu ŋɑ, i mɑɑ ɡbɔ si njɛ ŋɑ.
51 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.