Marcos 9
Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA
1 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔ ntɔ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ si nsɛi, ɡɔɡɔ nŋɑ ŋɑ ɑɑ yɛ bommɑi Ilɑɑɔ̃ wɑ nɑɑ do ɡbuɡbɑ̃ ɑ bɛi ɑ ku.
1 Dizia-lhes ainda:
2 Si ɑnyii ɑjɔ mɛɛfɑ Jesu í kpe Piɛɛ do Zɑɑki do Zɑ̃ɑ í nyɑ ŋɑ ikɑ̃ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ iri kutɑ nlɑ ɡɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ. Si bɛi ɑ̀ wɑɑ cɔɔ ŋɔi ɑ̀ bɑ ɑrɑɛ í kpɑɑsi.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Ŋɔi jɑɑɛ ŋɑ wɑ dɑɑnɑ jiidɑ í fũutɑ pɑi pɑi hee inɛ ɡɔ kù wɛɛ si ɑndunyɑ ihɛ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku fɔ ɑcɔɛ ku fũutɑ bɛɛbɛ mɑ́.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Si ɑnyiɛ ŋɔi Elii do Moizi ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Nɔ Piɛɛ í sɔ̃ Jesu í ni, Mɛɛtu, ɑ́ sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii.
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Wɑ fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ njo í mu ŋɑ hee í jɔ̀ kù mɑ̀ bɑɑ bɛi ɑ́ ni.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Ŋɔi bukɔɔ ɡɔ í nɑɑ í bii ŋɑ, nɔ hɑi si bukɔɔu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ ɑmɑm, ǹ buu jiidɑ jiidɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ cɔ bii fei, nɔ ɑ kù yɛ inɛ ɡɔ bii kù jɛ Jesu nŋu ɑkɑ̃ do ɑŋɑ tɑkɑ nŋɑ.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ kitɑ wɑ hɑi iri kutɑu nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ mii iyi ɑ̀ yɛ hee nŋu Amɑi Amɑnɛ koo ku nɔ ku jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Nɔ ɑ̀ jirimɑ ide iyi í sɔ̃ ŋɑu ɑmmɑ ɑ̀ wɑɑ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, yoomɑi í jɛ inɛ ku ku nɔ ku jĩ mɑ́.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Nɔ ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, nɑ mii í ce woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ ni Elii ɑ́ tɑko Kirisi ku nɑɑ.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, ntɔi Eliii ɑ́ tɑko ku nɑɑ ku teese mii fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ. Ammɑ kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni mɑ́, inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃ Amɑi Amɑnɛ iju jiidɑ nɔ ɑ dondɑɛ, mɑ̀ iboi.
12 Jesus respondeu:
13 Ammɑ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ iyi Elii í nɑɑ tɑ̃, nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑhɑlɑɛ bɛi ɑ̀ bi, si bɛi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ.
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Wɑɑti iyi Jesu do mɔcɔ mɛɛtɑ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ to wɑ kɔkɔi mɔcɔ bubu ŋɑu, ŋɔi ɑ̀ yɛ zɑmɑɑ nlɑ nlɑ ɡɔ í kɑɑko ŋɑ, do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bɑ ŋɑ kɑkɔɔ ku ce.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ Jesu ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ biti nɔ ɑ̀ sɛi ɑ̀ koo ɑ̀ coo fɔɔ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑkɔɔi mii ì wɑɑ ce iŋɛò ŋɑ.
16 Então Jesus perguntou:
17 Ŋɔi si inɔi zɑmɑɑu inɛ ɑkɑ̃ í jɛɑɑ í ni, Mɛɛtu, ǹ nɑɑɛ ɑmɑ inɛmɔkɔm wɑ si nɑ iyi í jɔ̀ í nɛ inɛi inɔɔko iyi í jɔ̀ ci yɑ fɔ ide.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Wɑɑti iyi í dede siɛ fei í yɑ kɛkɛɛ ilɛi nɔ ɡɛlɛɛ ku ce ɑntɔ foko ku mɑɑ ŋɔ inyi nɔ ku kɑsɑ̃m. Wee ǹ tɔɔ mɔcɔɛ ŋɑ ɑ leleɑɑ, ɑmmɑ ɑ kù yɔkɔ.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n temuɑò ŋɛ. I nɑɑm ɑmɑu wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
19 Então Jesus exclamou:
20 Nɔ ɑ̀ nɑɑɛ wɑ. Iyi ɑmɑu í yɛ Jesu ɡbɑkɑ̃, ŋɔi inɛi inɔɔkou í yɑyɑɛ do ɡbuɡbɑ̃, nɔ ɑmɑu í cuku ilɛ wɑ bimbili í ce ɑntɔ foko si ɡɛlɛɛ.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Nɔ Jesu í bee bɑɑɛ í ni, hɑi wɑɑti yoomɑi inɛi inɔɔkou ihɛ̃ í muu. Ŋɔi bɑɑu í jɛɑɑ í ni, hɑi wɑɑti iyi í wɛɛ keekei.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Nɔ inɛi inɔɔkou í nɛ dɔɔnɛɛi ku dɑsiɛ inɔ inɑi wɑlɑkɔ inɔ inyi ku bɑ ku kpɑɑ. Ammɑ, bii ɑɑ yɔkɔ i ce nɡɔɡɔ, ce ɑrɑɑre nwɑ, i sobi wɑ.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ì ni bii ɑn yɔkɔ wó. Inɛ iyi í dɑsi nɑɑnɛ ɑ́ yɔkɔ ku ce fei ndɛɛ.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ bɑɑi ɑmɑu í dɔ̃ ɑnu nlɑ ɡɔ í ni, ǹ dɑsi nɑɑnɛ. Sobim ku bɑ n mɑɑ̀ n sikɑ si nɑɑnɛ ku dɑsim.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Iyi Jesu í yɛ ɑkpɔi inɛ ŋɑu wɑ kɔ̃ɔsi ɑ̀ sɛi ɑ̀ wɑɑ nɑɑ bi ti nŋu ŋɔi í lɑsi inɛi inɔɔkou í ni, ɑwɔ iyi ì yɑ dɑsi inɛ dekĩ ku mɔnɡɔ ide ku fɔ, ɑmui ǹ ni, fitɑ si ɑmɑu nɔ i mɑɑ̀ nyi wɑ siɛ mɑ́.
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Ŋɔi inɛi inɔɔkou í dɔ̃ ɑnu nɔ í yɑyɑ ɑmɑu do ɡbuɡbɑ̃ í bɛi í fitɑ. Ŋɔi ɑmɑu í kɑsɑ̃m hee inɛ nkpɔ í ni í kui.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Ammɑ Jesu í mu ɑwɔɛ í dedeɛ nɔ ɑmɑu í leekĩ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Si ɑnyiɛ Jesu í lɔ kpɑsɛ̃ ɡɔ, nŋu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ. Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ɑwɑ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù lele inɛi inɔɔkou.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, do kutɔɔ nŋu ɑkɑ̃i ɑɑ yɔkɔ i nyɑò dimii inɛi inɔɔkou bɛ ŋɑ.
29 Jesus respondeu:
30 Si ɑnyiɛ, Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ nɛ hɑi bɛ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ dɑbii dɑbii si ilɛi Gɑlilee. Wee Jesu kù bi inɛ ŋɑ ɑ mɑ̀ bii nŋu í wɑ,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 domi wɑ kɔ mɔcɔɛ ŋɑu si cio nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ. Aɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑsei ideu, nɔ ɑ̀ wɑɑ ce njoi ku beeɛ.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Ŋɔi ɑ̀ to wɑ Kɑpɛrɑnumu. Wɑɑti iyi ɑ̀ to kpɑsɛ̃ ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑkɔɔi mii ì wɑɑ ce wɑ si kpɑ̃ɑu bɛ ŋɑ.
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Ŋɔi ɑ̀ coko, domi hɑi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ ce kɑkɔɔ wɑi ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ bɑ ɑ mɑ̀ inɛ iyi í jɛ inɛ nɡbo.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ŋɔi Jesu í bubɑ, nɔ í kpe ɑmɑnɛ mɑɑteeji ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ sinte, lɑfɛ̃ɛi ɑ́ jɛ inɛi ɑnkɑ̃ɑnyii inɛ fei nɔ ku jɛ woo ce icɛi inɛ fei.
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ŋɔi í so ɑmɑ keeke ɡɔ í leekĩɛ si ɑnini nŋɑ, nɔ í so ɑmɑu si ikpɑɛ, í bɛi í sɔ̃ ŋɑ í ni,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 inɛ iyi í ɡbɑ ɑmɑ keeke bɛi inɛ ihɛ̃ nɑ irim, ɑmui í ɡbɑ. Inɛ mɔ iyi í ɡbɑm, kù jɛ ɑmu ɑkɑ̃i í ɡbɑ, inɛ iyi í bɛm wɑi í ɡbɑ.
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ŋɔi Zɑ̃ɑ í sɔ̃ɔ í ni, Mɛɛtu, ɑ̀ yɛ inɛ ɡɔ iyi í yɑ mɑɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ do iriɛ, nɔ ɑ̀ kɔɑ domi kù wɑɑ tooɛ kù jɛ inɛ nwɑ.
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Ammɑ Jesu í jɛɑɑ í ni, i mɑɑ̀ kɔɑ ŋɑ. Inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku ce mɑɑmɑɑke do irim nɔ bii í tɛkɛɛ ɡbɑkɑ̃ ku fɔ lɑɑlɔm mɑ́.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Do ntɔ, inɛ iyi kù jɛ mbɛɛ nwɑ inɛ nwɑi.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi í mu nŋɛ inyi ku mɔ nɑ irim, si nɑ iyi í jɔ̀ ì jɛ titom ŋɑ, lɑfɛ̃ɛ kɑɑ kuɑ ribɑɛ pɑi.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, inɛ iyi í dɑsi inɛ ɑkɑ̃i ɑmɑ keeke ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsim nɑɑnɛu ihɛ̃ kurɑrɑ, í tiɑ ɑ dĩɑ lɑfɛ̃ɛ ɑlɔ ɡɔ si kɔ̃ɔɛ, nɔ ɑ sɔsiɛ si tenku.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Bii í jɛ ɑwɔ ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, buu. Á tiɑ i lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃ do ɑwɔ ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ ɑwɔ minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ si inɑ iyi ci yɑ ku. [
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Bii í jɛ kutɛ ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, buu. Á tiɑ i lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃ do kutɛ ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ kutɛ minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ. [
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Nɔ bii í jɛ iju ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, nyɑɑ. Á tiɑ i lɔ si bommɑi Ilɑɑɔ̃ do iju ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ iju minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Ntɔ ntɔ si bɛi ɑ̀ yɑ fɑ̃si iŋɑ fei imu, bɛɛbɛ mɔi inɛ fei ɑ̀ yɛ ijuukpɑ̃ iyi í yɛ bɛi inɑ ku cɔ lɑɑkɑɛ.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Imu mii ncɛɛi, ɑmmɑ bii didɔ̃i imu í ku, mii ɑɑ dɑsi i jɔ̀ ku dɔ̃ mɑ́ ŋɑ.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
51 Iŋɛ fei í sĩɑ i yɛ bɛi imu ŋɑ, i mɑɑ ɡbɔ si njɛ ŋɑ.
51 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.