Marcos 9
Monkole NT (MKL_SIM) vs ACF
1 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔ ntɔ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ si nsɛi, ɡɔɡɔ nŋɑ ŋɑ ɑɑ yɛ bommɑi Ilɑɑɔ̃ wɑ nɑɑ do ɡbuɡbɑ̃ ɑ bɛi ɑ ku.
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o reino de Deus com poder.
2 Si ɑnyii ɑjɔ mɛɛfɑ Jesu í kpe Piɛɛ do Zɑɑki do Zɑ̃ɑ í nyɑ ŋɑ ikɑ̃ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ iri kutɑ nlɑ ɡɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ. Si bɛi ɑ̀ wɑɑ cɔɔ ŋɔi ɑ̀ bɑ ɑrɑɛ í kpɑɑsi.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte; e transfigurou-se diante deles;
3 Ŋɔi jɑɑɛ ŋɑ wɑ dɑɑnɑ jiidɑ í fũutɑ pɑi pɑi hee inɛ ɡɔ kù wɛɛ si ɑndunyɑ ihɛ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku fɔ ɑcɔɛ ku fũutɑ bɛɛbɛ mɑ́.
3 E as suas vestes tornaram- se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Si ɑnyiɛ ŋɔi Elii do Moizi ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ.
4 E apareceu-lhes Elias, com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Nɔ Piɛɛ í sɔ̃ Jesu í ni, Mɛɛtu, ɑ́ sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii.
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, é bom que estejamos aqui; e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Wɑ fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ njo í mu ŋɑ hee í jɔ̀ kù mɑ̀ bɑɑ bɛi ɑ́ ni.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Ŋɔi bukɔɔ ɡɔ í nɑɑ í bii ŋɑ, nɔ hɑi si bukɔɔu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ ɑmɑm, ǹ buu jiidɑ jiidɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu filho amado; a ele ouvi.
8 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ cɔ bii fei, nɔ ɑ kù yɛ inɛ ɡɔ bii kù jɛ Jesu nŋu ɑkɑ̃ do ɑŋɑ tɑkɑ nŋɑ.
8 E, tendo olhado em redor, ninguém mais viram, senão só Jesus com eles.
9 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ kitɑ wɑ hɑi iri kutɑu nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ mii iyi ɑ̀ yɛ hee nŋu Amɑi Amɑnɛ koo ku nɔ ku jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Nɔ ɑ̀ jirimɑ ide iyi í sɔ̃ ŋɑu ɑmmɑ ɑ̀ wɑɑ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, yoomɑi í jɛ inɛ ku ku nɔ ku jĩ mɑ́.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dentre os mortos.
11 Nɔ ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, nɑ mii í ce woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ ni Elii ɑ́ tɑko Kirisi ku nɑɑ.
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, ntɔi Eliii ɑ́ tɑko ku nɑɑ ku teese mii fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ. Ammɑ kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni mɑ́, inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃ Amɑi Amɑnɛ iju jiidɑ nɔ ɑ dondɑɛ, mɑ̀ iboi.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e todas as coisas restaurará; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Ammɑ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ iyi Elii í nɑɑ tɑ̃, nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑhɑlɑɛ bɛi ɑ̀ bi, si bɛi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Wɑɑti iyi Jesu do mɔcɔ mɛɛtɑ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ to wɑ kɔkɔi mɔcɔ bubu ŋɑu, ŋɔi ɑ̀ yɛ zɑmɑɑ nlɑ nlɑ ɡɔ í kɑɑko ŋɑ, do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bɑ ŋɑ kɑkɔɔ ku ce.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ Jesu ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ biti nɔ ɑ̀ sɛi ɑ̀ koo ɑ̀ coo fɔɔ.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada e, correndo para ele, o saudaram.
16 Ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑkɔɔi mii ì wɑɑ ce iŋɛò ŋɑ.
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ŋɔi si inɔi zɑmɑɑu inɛ ɑkɑ̃ í jɛɑɑ í ni, Mɛɛtu, ǹ nɑɑɛ ɑmɑ inɛmɔkɔm wɑ si nɑ iyi í jɔ̀ í nɛ inɛi inɔɔko iyi í jɔ̀ ci yɑ fɔ ide.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Wɑɑti iyi í dede siɛ fei í yɑ kɛkɛɛ ilɛi nɔ ɡɛlɛɛ ku ce ɑntɔ foko ku mɑɑ ŋɔ inyi nɔ ku kɑsɑ̃m. Wee ǹ tɔɔ mɔcɔɛ ŋɑ ɑ leleɑɑ, ɑmmɑ ɑ kù yɔkɔ.
18 E este, onde quer que o apanhe, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n temuɑò ŋɛ. I nɑɑm ɑmɑu wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Nɔ ɑ̀ nɑɑɛ wɑ. Iyi ɑmɑu í yɛ Jesu ɡbɑkɑ̃, ŋɔi inɛi inɔɔkou í yɑyɑɛ do ɡbuɡbɑ̃, nɔ ɑmɑu í cuku ilɛ wɑ bimbili í ce ɑntɔ foko si ɡɛlɛɛ.
20 E trouxeram-lho; e quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência, e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, escumando.
21 Nɔ Jesu í bee bɑɑɛ í ni, hɑi wɑɑti yoomɑi inɛi inɔɔkou ihɛ̃ í muu. Ŋɔi bɑɑu í jɛɑɑ í ni, hɑi wɑɑti iyi í wɛɛ keekei.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Nɔ inɛi inɔɔkou í nɛ dɔɔnɛɛi ku dɑsiɛ inɔ inɑi wɑlɑkɔ inɔ inyi ku bɑ ku kpɑɑ. Ammɑ, bii ɑɑ yɔkɔ i ce nɡɔɡɔ, ce ɑrɑɑre nwɑ, i sobi wɑ.
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ì ni bii ɑn yɔkɔ wó. Inɛ iyi í dɑsi nɑɑnɛ ɑ́ yɔkɔ ku ce fei ndɛɛ.
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, tudo é possível ao que crê.
24 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ bɑɑi ɑmɑu í dɔ̃ ɑnu nlɑ ɡɔ í ni, ǹ dɑsi nɑɑnɛ. Sobim ku bɑ n mɑɑ̀ n sikɑ si nɑɑnɛ ku dɑsim.
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! ajuda a minha incredulidade.
25 Iyi Jesu í yɛ ɑkpɔi inɛ ŋɑu wɑ kɔ̃ɔsi ɑ̀ sɛi ɑ̀ wɑɑ nɑɑ bi ti nŋu ŋɔi í lɑsi inɛi inɔɔkou í ni, ɑwɔ iyi ì yɑ dɑsi inɛ dekĩ ku mɔnɡɔ ide ku fɔ, ɑmui ǹ ni, fitɑ si ɑmɑu nɔ i mɑɑ̀ nyi wɑ siɛ mɑ́.
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e não entres mais nele.
26 Ŋɔi inɛi inɔɔkou í dɔ̃ ɑnu nɔ í yɑyɑ ɑmɑu do ɡbuɡbɑ̃ í bɛi í fitɑ. Ŋɔi ɑmɑu í kɑsɑ̃m hee inɛ nkpɔ í ni í kui.
26 E ele, clamando, e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Ammɑ Jesu í mu ɑwɔɛ í dedeɛ nɔ ɑmɑu í leekĩ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Si ɑnyiɛ Jesu í lɔ kpɑsɛ̃ ɡɔ, nŋu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ. Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ɑwɑ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù lele inɛi inɔɔkou.
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, do kutɔɔ nŋu ɑkɑ̃i ɑɑ yɔkɔ i nyɑò dimii inɛi inɔɔkou bɛ ŋɑ.
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Si ɑnyiɛ, Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ nɛ hɑi bɛ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ dɑbii dɑbii si ilɛi Gɑlilee. Wee Jesu kù bi inɛ ŋɑ ɑ mɑ̀ bii nŋu í wɑ,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galiléia, e não queria que alguém o soubesse;
31 domi wɑ kɔ mɔcɔɛ ŋɑu si cio nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ. Aɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
31 Porque ensinava os seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, morto ele, ressuscitará ao terceiro dia.
32 Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑsei ideu, nɔ ɑ̀ wɑɑ ce njoi ku beeɛ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e receavam interrogá-lo.
33 Ŋɔi ɑ̀ to wɑ Kɑpɛrɑnumu. Wɑɑti iyi ɑ̀ to kpɑsɛ̃ ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑkɔɔi mii ì wɑɑ ce wɑ si kpɑ̃ɑu bɛ ŋɑ.
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Ŋɔi ɑ̀ coko, domi hɑi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ ce kɑkɔɔ wɑi ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ bɑ ɑ mɑ̀ inɛ iyi í jɛ inɛ nɡbo.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Ŋɔi Jesu í bubɑ, nɔ í kpe ɑmɑnɛ mɑɑteeji ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ sinte, lɑfɛ̃ɛi ɑ́ jɛ inɛi ɑnkɑ̃ɑnyii inɛ fei nɔ ku jɛ woo ce icɛi inɛ fei.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze, e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ŋɔi í so ɑmɑ keeke ɡɔ í leekĩɛ si ɑnini nŋɑ, nɔ í so ɑmɑu si ikpɑɛ, í bɛi í sɔ̃ ŋɑ í ni,
36 E, lançando mão de um menino, pô-lo no meio deles e, tomando-o nos seus braços, disse-lhes:
37 inɛ iyi í ɡbɑ ɑmɑ keeke bɛi inɛ ihɛ̃ nɑ irim, ɑmui í ɡbɑ. Inɛ mɔ iyi í ɡbɑm, kù jɛ ɑmu ɑkɑ̃i í ɡbɑ, inɛ iyi í bɛm wɑi í ɡbɑ.
37 Qualquer que receber um destes meninos em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, recebe, não a mim, mas ao que me enviou.
38 Ŋɔi Zɑ̃ɑ í sɔ̃ɔ í ni, Mɛɛtu, ɑ̀ yɛ inɛ ɡɔ iyi í yɑ mɑɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ do iriɛ, nɔ ɑ̀ kɔɑ domi kù wɑɑ tooɛ kù jɛ inɛ nwɑ.
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Ammɑ Jesu í jɛɑɑ í ni, i mɑɑ̀ kɔɑ ŋɑ. Inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku ce mɑɑmɑɑke do irim nɔ bii í tɛkɛɛ ɡbɑkɑ̃ ku fɔ lɑɑlɔm mɑ́.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Do ntɔ, inɛ iyi kù jɛ mbɛɛ nwɑ inɛ nwɑi.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi í mu nŋɛ inyi ku mɔ nɑ irim, si nɑ iyi í jɔ̀ ì jɛ titom ŋɑ, lɑfɛ̃ɛ kɑɑ kuɑ ribɑɛ pɑi.
41 Porquanto, qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois discípulos de Cristo, em verdade vos digo que não perderá o seu galardão.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, inɛ iyi í dɑsi inɛ ɑkɑ̃i ɑmɑ keeke ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsim nɑɑnɛu ihɛ̃ kurɑrɑ, í tiɑ ɑ dĩɑ lɑfɛ̃ɛ ɑlɔ ɡɔ si kɔ̃ɔɛ, nɔ ɑ sɔsiɛ si tenku.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e que fosse lançado no mar.
43 Bii í jɛ ɑwɔ ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, buu. Á tiɑ i lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃ do ɑwɔ ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ ɑwɔ minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ si inɑ iyi ci yɑ ku. [
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.]
44 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Bii í jɛ kutɛ ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, buu. Á tiɑ i lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃ do kutɛ ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ kutɛ minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ. [
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.]
46 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Nɔ bii í jɛ iju ɑkɑ̃ɛi wɑ dɑsiɛ kurɑrɑ, nyɑɑ. Á tiɑ i lɔ si bommɑi Ilɑɑɔ̃ do iju ɑkɑ̃ do iyi ɑɑ nɛ iju minji fei nɔ i lɔ si inyɑi wɑhɑlɑ.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno,
48 Tenɡi bɛ kokoo ku ŋɔ ɑrɑ ŋɑ ɑ kɑɑ ku nɔ inɑu mɔ kɑɑ ku.
48 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Ntɔ ntɔ si bɛi ɑ̀ yɑ fɑ̃si iŋɑ fei imu, bɛɛbɛ mɔi inɛ fei ɑ̀ yɛ ijuukpɑ̃ iyi í yɛ bɛi inɑ ku cɔ lɑɑkɑɛ.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Imu mii ncɛɛi, ɑmmɑ bii didɔ̃i imu í ku, mii ɑɑ dɑsi i jɔ̀ ku dɔ̃ mɑ́ ŋɑ.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
51 Iŋɛ fei í sĩɑ i yɛ bɛi imu ŋɑ, i mɑɑ ɡbɔ si njɛ ŋɑ.
51 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.