Marcos 7
Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH
1 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ hɑi Zeruzɑlɛmu nɔ ɑ̀ tɔtɔɔ kɔkɔi Jesu.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Ŋɔi ɑ̀ yɛ mɔcɔɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɛ do ɑwɔ riisi, wɑɑtɔ ɑ kù wɔɔ si bɛi ɑ̀ yɑ ce si dedembɑ nŋɑ.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 Wee Fɑrisi ŋɑ do Zuifu ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei, ɑ̀ wɑɑ too dedembɑi bɑlɑ nŋɑ ŋɑ. Bii kù jɛ ɑ̀ wɔɔ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ ɑ ci yɑ jɛ nɡɔɡɔ.
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 Bɛɛbɛ mɔi, bii ɑ̀ bɑɑ hɑi ɑjɑ nɔ ɑ kù wɔɔ ɑ ci yɑ jɛ. Mii nkpɔ nkpɔi ɑ̀ yɑ ce mɑ́ iyi í jɛ dedembɑ nŋɑ. Mii ŋɑu ɡɔɡɔ ŋɑ wee, kɔɔfu ku wiɛ do boonyi do cɑkɑi isɔ nkpɑ ŋɑ.
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 To, si bɛi Fɑrisi ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ yɛ mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ jɛò ɑwɔ riisi ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, nɑ mii í ce mɔcɔɛ ŋɑ ɑ kù wɑɑ too dedembɑi bɑlɑ nwɑ ŋɑ. Nɑ mii í jɔ̀ ɑ̀ yɑ jɛ do ɑwɔ riisi.
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Nɔ Jesu í jɛ nŋɑ í ni, iŋɛ ilu muɑfiti ŋɑ, hɑi tɑko Ezɑi í ce wɑliiɛi dee dee nɑ iri nŋɛ wɑɑti iyi í kɔ si tiɑɛ í ni,
6 Jesus respondeu:
7 — ausente —
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ì wɑɑ jɔ̀ woodɑi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ nɔ ì wɑɑ too dedembɑi ɑmɑnɛ ŋɑ.
8 E continuou:
9 Do ntɔ í wɑɑ kpɑ woodɑi Ilɑɑɔ̃ ŋɑi ku bɑ i sɑ̃si dedembɑ nŋɛ ŋɑ.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Moizi í ni, “i jirimɑ iyeò bɑɑ nŋɛ ŋɑ”. Nɔ í ni mɑ́, “inɛ iyi wɑ fɔ lɑɑlɔi iyeò bɑɑɛ ŋɑ, ɑ kpɑ lɑfɛ̃ɛ.”
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 Ammɑ iŋɛ, ì wɑɑ fɔ ide mmu. Ì wɑɑ ni inɛ ɑ́ yɔkɔ ku sɔ̃ iyeò bɑɑɛ ku ni fiɑ iyi nŋu ɑ́ sobi ŋɑ do, ti Ilɑɑɔ̃i. Fiɑui ì wɑɑ kpe kɔɔbɑ̃ɑ ŋɑ.
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 Nɔ bii inɛ í dɔ̃ bɛɛbɛ, i kɑɑ nɑ́ɑ kpɑ̃ɑ ku sobiò iyeò bɑɑɛ mɑ́ ŋɑ.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Bɛɛbɛ, ì wɑɑ kpɑ idei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ nɔ ì wɑɑ too dedembɑ iyi ɑ̀ jɔ̀ nŋɛ ŋɑ. Nɔ ì wɑɑ ce mii lɑɑlɔ nkpɔ mɑ́ iyi í jɔ dimi bɛɛbɛ ŋɑ.
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Ŋɔi Jesu í kpe zɑmɑɑu mɑ́ bi tɛɛ ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ fei i sotĩ i ɡbɔ yɑɑsei idem ŋɑ.
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 Nkɑ̃mɑ kù wɛɛ iyi ɑ́ lɔ do ɡɛlɛi ɑmɑnɛ ku dɑsiɛ riisi. Ammɑ iyi ɑ́ fitɑ hɑi si idɔi ɑmɑnɛ, nŋui ɑ́ dɑsiɛ riisi. [
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 Inɛ iyi í nɛ itĩ iyi ɑ́ ɡbɔò ide, ku ɡbɔ.]
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 Ŋɔi Jesu í nyɑ ɑrɑɛ hɑi bi zɑmɑɑu í koo í lɔ kpɑsɛ̃. Wɑɑti iyi í lɔ kpɑsɛ̃u ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ beeɛ yɑɑsei mɔndɑu.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 Ŋɔi í bee ŋɑ í ni, i kù nɛ bisi ŋɑi? I kù mɑ̀ ŋɑ mii iyi ɑ́ lɔ inɔi ɑmɑnɛ hɑi wɑduude kɑɑ dɑsiɛ riisi?
18 Então ele disse:
19 Kɑɑ dɑsiɛ riisi, domi ijɛ kɑɑ lɔ si idɔi inɛ bii kù jɛ si inɔɛ, nɔ ku yɔ́ ku bɛi ku fitɑ. Jesu í fɔ bɛɛbɛi ku bɑ ku sɔ̃ ŋɑ iyi ijɛ kɑ̃mɑ kù jɛ ìwɔ̀.
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 Nɔ í ni mɑ́, mii iyi wɑ fitɑ hɑi si idɔi ɑmɑnɛi í yɑ dɑsiɛ riisi,
20 Ele continuou:
21 domi hɑi si idɔi ɑmɑnɛi lɑsɑbu lɑɑlɔ do icu ku ko, do ile ku ce, do inɛ ku kpɑ,
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 do sɑkɑrɑ, do kɔdɛɛ, do inɔ ku kɑ̃, do tɑkii, do dɑɑ iyi í lɔ zɑkɑ, do iɡu, do funɛi inɛ ku nyɑ, do fɑɑo, do idɔ ku le í yɑ fitɑ.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Mii lɑɑlɔ ŋɑu bɛ fei hɑi si idɔi ɑmɑnɛi wɑ fitɑ nɔ ɑŋɑi ɑ̀ yɑ dɑsi inɛ riisi.
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi í dɑsi kpɑ̃ɑ í bɔ ilɛɛkoi Tii, ŋɔi í lɔ kpɑsɛ̃ ɡɔ. Wee kù wɑɑ bi inɛ ɡɔ ku mɑ̀, ɑmmɑ kɑɑ yɔkɔ ku mɑnji.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Abo ɡɔ í wɑ bɛ, ɑmɑ inɑɑboɛ í nɛ inɛi inɔɔko. Iyi í ɡbɔ Jesu í to wɑ bɛ ɡbɑkɑ̃, ŋɔi í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Abou í bɛi í jɛ dimi mmu. À buui Fenisi si ilɛi Siri. Ŋɔi wɑ tɔɔ Jesu ku leleɑ nŋu inɛi inɔɔkou hɑi si ɑmɑɛu.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Ammɑ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, jɔ̀ ɑmu ŋɑ ɑ jɛ ɑ yo titɑ̃, domi kù sĩɑ ɑ ɡbɑ ijɛi ɑmu ŋɑ ɑ nɑ ɑjɑ keeke ŋɑ.
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Ŋɔi ɑbou í ni, ntɔi Lɑfɛ̃ɛ. Ammɑ bɑɑ do nŋu fei, ɑjɑ keeke ŋɑu ɑ̀ yɑ wɑ ɑbɛi tɑɑbu ɑ mɑɑ jɛ buubuui ijɛi ɑmu ŋɑ iyi wɑ cuku wɑ.
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, nɑ ide iyi ì fɔu bɛ, nɛ. Inɛi inɔɔkou í fitɑ siɛ mbɛ.
29 Jesus disse:
30 Iyi í nyi kpɑsɛ̃ɛ ŋɔi í koo í bɑ ɑmɑu wɑ sũ si dɑɑyi, inɛi inɔ ikou í fitɑ siɛ tɑ̃.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Ŋɔi Jesu í dede hɑi ilɛɛkoi Tii í too do Sidɔ̃ɔ, í bɛi í bɔ tenkui Gɑlilee si ilɛ iyi ɑ̀ yɑ kpe Ilu Mɛɛwɑ ŋɑu.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Iyi í to, ŋɔi inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑò dekĩ ɡɔ wɑ, iyi ci yɑ yɔkɔ ku fɔ ide sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ, ŋɔi ɑ̀ tɔɔ Jesu ku lesiɛ ɑwɔ.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Ŋɔi Jesu í bɔòɛ hee bii í jĩò zɑmɑɑu. Ŋɔi í dɑsi ɑmɑɑwɔɛ si itĩi dekĩu, nɔ í tu ɑntɔ, í jɔɑ si ɑmɛɛ.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 Nɔ í wu iju lele í jilɛ idɔ í fɔ do fee nŋɑ í ni, efɑtɑ, wɑɑtɔ, cĩ.
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ itĩi mɔkɔu í cĩ nɔ ɑmɛɛ í tɛ, nɔ í sinti ku fɔ ide dee dee.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ, ɑmmɑ si bɛi wɑ sɔ̃ ŋɑu, bɛɛbɛ mɔi ɑŋɑ mɔ ɑ̀ wɑsi ku sɔ̃ inɛ ŋɑ.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ biti hee í cɑɑ ɑ̀ wɑɑ ni, mii iyi wɑ ce fei í sĩɑi. Í jɔ̀ bɑɑ dekĩ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ ide, inɛ ŋɑ iyi ɑ ci yɑ yɔkɔ ɑ fɔ ide wo ɑ̀ wɑɑ fɔ bɛbɛi.
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.