Marcos 4
Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH
1 Ŋɔi Jesu í lɔsi ku cioɑ inɛ ŋɑ idei Ilɑɑɔ̃ mɑ́ kɔkɔi tenkuu. Nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ í nɑɑ í tɔtɔɔ siɛ í kɑɑkoɛ ŋɔi í jɔ̀ í ɡũ ɑkɔi inyiu í bubɑ. Akɔi inyiu í wɑ si tenkuu nɔ zɑmɑɑu fei wɑ leekĩ itĩi tenkuu.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Wɑ kɔ ŋɑ si mii nkpɔ do mɔndɑ. Si bɛi wɑ kɔ ŋɑ si ciou í sɔ̃ ŋɑ í ni,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 i sotĩ i ɡbɔ mɔndɑ ɡɔ ŋɑ. Mɔkɔ ɡɔ í fitɑ wɑ fɑ̃ dimi.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Si bɛi wɑ fɑ̃ dimiu, ŋɔi ɡɔɡɔ ŋɑ ɑ̀ cuku si kpɑ̃ɑ, nɔ yɛi ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ jɔɔ.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Nɔ ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si ilɛ iyi í nɛ kutɑ, tenɡi bii sɑ̃ɑ kù kpɔ. Nɔ í fitɑ bɛ ɡbɑkɑ̃, ɑmmɑ si bɛi sɑ̃ɑ kù lɑ bɛ, ŋɔi í jɔ̀ icɑ̃ɛ kù bɑ ku mi lɛlɛ.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Iyi inunu wɑ ce, ŋɔi í joo nɔ í ɡbɛ, domi icɑ̃ɛ kù mi lɛlɛ.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Gɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si inɔ ɑɡũ ŋɑ. Ŋɔi ɑɡũ ŋɑu ɑ̀ dede siɛ ɑ̀ biiɛ, nɔ ɑ̀ ɡɑnjiɛ ku bí.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Nɔ ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si ilɛ jiidɑ. Ŋɔi ɑ̀ fitɑ ɑ̀ lɑ, ɑ̀ bí jiidɑ. Dimi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ so kuntɑɑ, ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ kitɑ, ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ cĩɔ.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Iyi Jesu í kpɑ mɔndɑu í tɑ̃ ŋɔi í ni, inɛ iyi í nɛ itĩ iyi ɑ́ ɡbɔò ide, ku ɡbɔ.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Wɑɑti iyi Jesu í kpɑɑ zɑmɑɑu mɔndɑ nkpɔ í tɑ̃ ŋɔi í jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ̀ nɛ. Nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe bi tɛɛ do mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ɑ̀ wɑɑ beeɛ yɑɑsei mɔndɑ ŋɑu.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, iŋɛi Ilɑɑɔ̃ í jɔ̀ ì mɑ̀ ɑsiii bommɑɛ ŋɑ. Ammɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ ideu do mɔndɑi.
11 Jesus disse a eles:
12 Ǹ yɑ n fɔ nŋɑ ide do mɔndɑi ku bɑ
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ mɑ́ í ni, debɛi i kù ɡbɔ yɑɑsei mɔndɑu bɛ ŋɑ? Nɔ bɛirei ɑɑ ce i ɡbɔ yɑɑsei mɔndɑ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei.
13 Então Jesus perguntou:
14 Yɑɑseɛ wee. Mɔkɔu, idei Ilɑɑɔ̃i wɑ fɑ̃.
14 E continuou:
15 Inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ yɛi bɛi inyɑ ŋɑ bii ideu i cuku si kpɑ̃ɑu. Iyi ɑ̀ ɡbɔ ideu ɡbɑkɑ̃ Seetɑm í nɑɑ í nyɑɑ hɑi si idɔ nŋɑ.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Bɛɛbɛ mɔi inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ yɛi bɛi inyɑ ŋɑ bii ideu í cuku si ilɛ iyi í nɛ kutɑ. Iyi ɑ̀ ɡbɔ ideu ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ ɡbɑɑi do inɔ didɔ̃.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Ammɑ ɑ kù jɔ̀ kù ce icɑ̃ si idɔ nŋɑ. Inɛ dimi bɛɛbɛ ŋɑ ɑ ci yɑ leekĩ ku kpɛ. Wɑɑti iyi ijuukpɑ̃ do wɑhɑlɑ ɡɔ í nɑɑ si ŋɑ nɑ irii idei Ilɑɑɔ̃ ɡbɑkɑ̃, ɑ̀ yɑ fũsi ɑwɔi.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɛi bɛi dimi ŋɑ iyi ɑ̀ cuku si inɔ ɑɡũ ŋɑ. Aŋɑi ɑ̀ jɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Ilɑɑɔ̃,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 ɑmmɑ lɑsɑbu bututui mii ŋɑ wɑ bitɑndi ŋɑ. Fiɑ ku bi wɑ dĩ iju nŋɑ nɔ ɑ̀ nɛ kɔdɛɛi mii nkpɔ. Mii ŋɑu bɛi wɑ ɡɑnji ideu ku ce icɛ si ŋɑ.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɛi bɛi dimi ŋɑ iyi ɑ̀ cuku si ilɛ ncɛɛ. Iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Ilɑɑɔ̃ ɑ̀ ɡbɑɑ nɔ wɑ so. Si inɔ nŋɑ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ so kuntɑɑ, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ kitɑ, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ cĩɔ.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ɑ ci yɑ mɑ́ fitilɑ ɑ biiɛ do cɑkɑ wɑlɑkɔ ɑ dɑsi ɑbɛ dɑɑyi. Ammɑ si ɑntɑi tɑɑbui ɑ̀ yɑ lesi. Mɑ̀ kù jɛ bɛɛbɛ.
21 Jesus continuou:
22 Mii iyi wɑ mɑnji fei ɑ́ fitɑ ɡbuɡbɑ̃ɑ nɔ ɑsiii ide ɡɔ mɔ kù wɛɛ iyi ɑ kɑ̀ɑ fɔɔ.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Inɛ iyi í nɛ itĩ iyi ɑ́ ɡbɔò ide, ku ɡbɔ.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, i ce lɑɑkɑi ŋɑ do ide iyi ì ɡbɔ ŋɑ. Si ɡũɑ iyi ì wɑ̃ɑò kpɑɑsi nŋɛ ŋɑ, si bɛi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ wɑ̃ɑò iŋɛ mɔ nɔ ku kɔ̃ɔsi mɑ́ ku re bɛɛbɛ.
24 Disse também:
25 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í nɛ, nŋui ɑ̀ yɑ nɑ mɑ́, ɑmmɑ inɛ iyi kù nɛ, bɑɑ ɑndi iyi í nɛu mɑ́ ɑ̀ yɑ ɡbɑɑi.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Ŋɔi Jesu í fɔ mɑ́ í ni, ide iyi ɑɑ kɑ wɑ̃ò bommɑi Ilɑɑɔ̃ wee. Inɛ ɡɔ í fɑ̃ dimi si ikoɛ.
26 Jesus disse:
27 Si ɑnyiɛ, bɑɑ bii wɑ sũ wɑlɑkɔ wɑ cɔ ilu, ɑlɛò dɑɑkɔ, wɑɑti kɑ̃mɑ fei dimiu i fitɑ wɑ lɑ. Kù mɑ̀ bɑɑ bɛi wɑ ce.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Ilɛ í yɑ jɔ̀ ɑmɑɑjɛ ku fitɑi do ɑrɑɛ. Í yɑ ce wuɑi titɑ̃, ku bɛi ku ce ɑsĩ nɔ ku bí.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Bii ɑmɑɑjɛu í jĩɑ nɔ ɑ muu do kɔɔmɑ, domi wɑɑtii kumui í to.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Ŋɔi Jesu í fɔ mɑ́ í ni, mii ɑɑ kɑ wɑ̃ò bommɑi Ilɑɑɔ̃. Do mɔndɑ yoomɑi ɑɑ kɑ sisiò yɑɑseɛ.
30 Jesus continuou:
31 Í yɛi bɛi nɡboi mutɑɑdi iyi wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ̃ɔ, nŋui í kere í re nɡboi mii ku ɡbɛ̃ fei si ilɛ.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ammɑ wɑɑti iyi ɑ̀ ɡbɔ̃ɔ ɑ̀ tɑ̃, nŋui í yɑ dede ku lɑ ku re ɑmɑ jĩi fei. Nɔ í yɑ ce ɑmɑɑwɔ nlɑ nlɑ hee yɛi ŋɑ ɑ mɑɑ ce ɑntɛ si ɑmɑɑwɔɛ ŋɑ, nɔ ɑ wɑ si jĩjĩɛ.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Do mɔndɑ nkpɔ bɛɛbɛi Jesu í kɔ inɛ ŋɑ si cio, zɑkɑ bɛi ɑ̀ yɔkɔ ɑ̀ ɡbɔɔ.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ci yɑ sɔ̃ ŋɑ ide hɑi nɛ mɔndɑ, ɑmmɑ bii í ɡbe nŋu do mɔcɔɛ ŋɑ í yɑ tusɛ nŋɑi fei.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Alɛ ɑjɔ nŋu, Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kɑ bɔ ice ihɔ̃.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Iyi ɑ̀ jɔ̀ zɑmɑɑu í nɛ ŋɔi ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi bii Jesu í tɑko í wɑu ku bɑ ɑ kuɑ ice ɑjɔ. Nɔ ɑkɔ mmu ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ wɑɑ too ŋɑ mɑ́.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Ŋɔi fufu nlɑ ɡɔ í dede, í jɔ̀ inyi wɑ lɔ inɔ ɑkɔu hee í mɑɑi ku kɔ̃.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Ammɑ Jesu wɑ sĩ njoo si ɑnyii ɑkɔu, í lesi iriɛ si lɛfɛu ɡɔ. Ŋɔi ɑ̀ jũu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, kù jɛɛ ide kɑ̃mɑ bii ɑ̀ wɑɑ bi kɑ ce nfe?
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Iyi Jesu í jĩ, ŋɔi í lɑ si fufuu, nɔ í sɔ̃ tenkuu í ni, í to bɛɛbɛ, i coko. Nɔ fufuu í leekĩ nɔ inyɑu í coko cɑu.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Ŋɔi Jesu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì jɔ̀ njo wɑ mu ŋɛ ŋɑ. Mii í ce i kù dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ.
40 Aí ele perguntou:
41 Ŋɔi njo nlɑ nlɑ wɑ mu ŋɑ nɔ ɑ̀ sɔ̃ njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, inɛ dimi yoomɑi ihɛ̃, iyi fufu do inyi fei wɑ jirimɑɛ.
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.