Marcos 1
Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT
1 Kusintii lɑɑbɑɑu jiidɑi Jesu Kirisi Amɑi Ilɑɑɔ̃ wee.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Í sinti si bɛi Ezɑi wɑlii í tɑko í kɔ si tiɑɛ í ni,
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 — ausente —
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Bɛɛbɛi Zɑ̃ɑ í nɑɑ si ɡbɑbuɑ wɑ dɑsi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ koo bi tɛɛ inyi. Wɑ wɑɑzoɑ inɛ ŋɑ wɑ ni, i kpɑɑsi idɔ ku bɑ Ilɑɑɔ̃ ku kpɑ idei kurɑrɑ nŋɛ nɔ ɑ dɑsi ŋɛ inyi.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ hɑi Zeruzɑlɛmu do hɑi ilɛi Zudee fei. À ce tuubɑi dulum du ŋɑ nɔ ɑ̀ jɔ̀ Zɑ̃ɑ í dɑsi ŋɑ inyi idoi Zuudɛ̃ɛu.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Zɑ̃ɑ wɑ dɑsi ibɔi ntoi kpookpo, nɔ wɑ dĩ sɑntikii bɑtɑ. Kɛtɛnɡbo do nyikɔ̃i sɑkoi í jɛ ijɛɛ.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Wɑ wɑɑzoɑ zɑmɑɑ wɑ ni, inɛ ɡɔ ɑ́ nɑɑ si ɑnyim iyi í nɛ ɡbuɡbɑ̃ í rem. N kù to bɑɑ n bɑte n fũ ikũi bɑɑtɑɛ si kutɛɛ.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Amu ǹ dɑsi ŋɛ inyi, ɑmmɑ njɛ Hundei Ilɑɑɔ̃i ɑ́ dɑ nŋɛ si.
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Wɑɑti bɛɛbɛ Jesu í dede wɑ hɑi Nɑzɑrɛti si ilɛi Gɑlilee í nɑɑ bi Zɑ̃ɑ. Iyi í to wɑ nɔ Zɑ̃ɑ í dɑsiɛ inyi si idoi Zuudɛ̃ɛ.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Wɑɑti iyi Jesu wɑ fitɑ wɑ hɑi si inyiu ɡbɑkɑ̃ ŋɔi í bɑ lelei Aɔ̃ í cĩ. Nɔ Hundei Ilɑɑɔ̃ í de siɛ wɑ bɛi ɑnkɑsiidi.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Nɔ ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ wɑ hɑi lele í ni, ɑwɔu ɑmɑm nii, ǹ biɛ jiidɑ jiidɑ. Siɛi inɔ didɔ̃m fei í yɑ wɑ.
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃, Hundeu í tɑle siɛ ɡbɑbuɑ.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Bɛi í ce ɑjɔ ciiji nɔ Seetɑm wɑ lɛlɛɛ ku ce lɑɑlɔ. Í wɑ bɛ do iŋɑi sɑko ŋɑ nɔ ɑmɑlekɑ ŋɑ ɑ̀ sobiɛ.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Si ɑnyiɛ ŋɔi ɑ̀ dɑsi Zɑ̃ɑ piisɔ̃ɔ. Nɔ wɑɑti bɛɛbɛ Jesu í bɔ ilɛi Gɑlilee wɑ wɑɑzo lɑɑbɑɑu jiidɑ iyi wɑ nɑɑ hɑi bi Ilɑɑɔ̃.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Í ni, ɑwɑɑti í to iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku jɛ bommɑɛ. I kpɑɑsi idɔ nŋɛ nɔ i dɑsi lɑɑbɑɑu jiidɑu nɑɑnɛ ŋɑ.
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Ajɔ nŋu ɡɔ Jesu wɑ too tenku sisɔi Gɑlileeu. Ŋɔi í yɛ Simɔɔ do ifɔɛ Anderee, sɔɔkɔ ŋɑ, ɑ̀ wɑɑ le tɑɑo si inɔ tenkuu.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i toom wɑ ŋɑ nɔ n ce ŋɛ woo dɛdɛ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ jɛ ti Ilɑɑɔ̃.
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ jɔ̀ tɑɑo nŋɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Ŋɔi Jesu í nɛ í jĩ keeke nɔ í yɛ Zɑɑki do ifɔɛ Zɑ̃ɑ, ɑmɑi Zebedee ŋɑ. Aŋɑ mɔ ɑ̀ wɑ si inɔ ɑkɔi inyi nŋɑ, ɑ̀ wɑɑ teese tɑɑo nŋɑ ŋɑ.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í kpe ŋɑ. Nɔ ɑ̀ jɔ̀ Zebedee bɑɑ nŋɑ si inɔi ɑkɔi inyiu bɛ do woo ce icɛɛ ŋɑ, nɔ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ Kɑpɛrɑnumu. Nɔ ɑjɔi kusĩmi Jesu í bɔ ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu, wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Wɑ kɔ nŋɑ si cio do yiiko. Kù wɑɑ kɔ nŋɑ si bɛi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ. Nŋui í jɔ̀ ɑ̀ biti.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Wee inɛ ɡɔ í wɑ ile bɛ, í nɛ inɛi inɔɔko. Nɔ í dɔ̃ ɑnu hee lele í ni,
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 mii í wɑ si ɡɑ̃mɛi ɑwɑɛ ŋɑ, Jesu, ɑwɔ inɛi Nɑzɑrɛti. Ì nɑɑ ku kpɑ wɑi? Ǹ mɑ̀ inɛ iyi ì jɛ. Awɔi ì jɛ Inɛ kumɑ́ iyi Ilɑɑɔ̃ í bɛ wɑ.
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Ŋɔi Jesu í lɑ siɛ í ni, coko, fitɑ hɑi si inɛɛu bɛ.
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Ŋɔi inɛi inɔɔkou í dɔ̃ ɑnu nlɑ nlɑ, í yɑyɑɛ do ɡbuɡbɑ̃ nɔ í fitɑ siɛ.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ biti ntɔ ntɔ hee ɑ̀ wɑɑ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, dimii mii iyi ihɛ̃. Inɛɛu wɑ kɔ wɑ si cio titɔ̃ do yiiko. Wɑ jilɛɑ hee do inɛi inɔɔko ŋɑ fei ide nɔ ɑ̀ wɑɑ jirimɑɛ.
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í nyɑ iri si ilɛi Gɑlilee fei.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Ŋɔi Jesu í fitɑ hɑi ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu, nŋu do Zɑɑki do Zɑ̃ɑ nɔ ɑ̀ bɔ kpɑsɛ̃i Simɔɔ do Anderee.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Wee iyei ɑboi Simɔɔ wɑ sũ domi wɑ ce ɑrɑ ɡbɑ̃ɑ. Iyi ɑ̀ to wɑ ɡbɑkɑ̃ ŋɔi ɑ̀ koo ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni ɑbou kù wɑɑ nɛ bɑɑni.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Ŋɔi í sɛkɛɛ siɛ wɑ í mu ɑwɔɛ í dedeɛ. Bɛ ɡbɑkɑ̃ ɑrɑ ɡbɑ̃ɑu í nyɑ nɔ ɑbou í yɑɑɛ ŋɑ.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Alɛ ɑjɔ nŋu iyi inunu í lɔ ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ nɑɑɑ Jesu bɔ̃ɔ ŋɑ wɑ do inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɛ inɛi inɔɔko ŋɑ fei.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Nɔ inɛi ilu ŋɑu fei ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ tɔtɔɔ si ɑndɛ koofɑu.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Í jɔ̀ inɛ nkpɔ í bɑ iri si bɔ̃ɔ ikɑ̃ ikɑ̃ ŋɑ, nɔ í lele inɛi inɔɔko nkpɔ nkpɔ. Ammɑ ci yɑ jɛ inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ fɔ ide domi ɑ̀ mɑ̀ɑ.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Dɑɑdɑɑkɔu, hee inyɑ ku mɑɑ mɑ́, Jesu í dede í fitɑ hɑi kpɑsɛ̃u í bɔ si ɡbɑbuɑ ɡɔ, í koo í ce kutɔɔ bɛ.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Ŋɔi Simɔɔ do kpɑɑsiɛ ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku dɛdɛɛ.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Iyi ɑ̀ nɑ ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, inɛ fei wɑ dɛdɛɛ.
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, kɑ bɔ wɑju si ilu mmu ŋɑ ku bɑ n wɑɑzo idei Ilɑɑɔ̃ bɛ, domi nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ nɑɑ.
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ dɑbii si ilɛi Gɑlilee fei. Í yɑ mɑɑ wɑɑzo ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ ŋɑu, nɔ í yɑ mɑɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ŋɔi dintɛ ɡɔ í nɑɑ bi Jesu í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ, wɑ tɔɔɛ wɑ ni, bii ì bi, ɑɑ yɔkɔ i jɔ̀ n bɑ iri nɔ n jɛ inɛ iyi í mɑ́.
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Ŋɔi Jesu í ce ɑrɑɑreɛ. Í yɔ ɑwɔɛ í luu nɔ í ni, ǹ bi. Bɑ iri nɔ i jɛ inɛ kumɑ́.
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Bɛ ɡbɑkɑ̃ bɔ̃ɔi dintɛu í nyɑ siɛ nɔ í jɛ inɛ iyi í mɑ́.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ ide do ɡbuɡbɑ̃ í ni, ɡbɔ. Mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ ideu ihɛ̃, ɑmmɑ koo nyisi ɑrɑɛ bi woo weei Ilɑɑɔ̃u. Nɔ i ce kuwee iyi Moizi í jilɛu. Kuweeu bɛi ɑ́ nyisi ŋɑ iyi ì jɛ inɛ iyi í mɑ́ bɛbɛi. Iyi í sɔ̃ɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í ni ku nɛ.
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 — ausente —
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Do nŋu fei inɛɛu, iyi í nɛ, í koo í wɑsi ku sisi ideu bɑntumɑ hee lele, nŋui í jɔ̀ Jesu kù yɔkɔ ku lɔ si inɔ ilu do ɡɑɑze mɑ́. I yɑ mɑɑ mu ɑrɑɛi ɑnɡule si ɡbɑbuɑ ŋɑ. Nɔ inɛ ŋɑ ɑ yɑ mɑɑ koo bi tɛɛ bɛ hɑi bii fei.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.