Marcos 11
Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA
1 Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ mɑɑi Zeruzɑlɛmu wɑ. À wɑ tenɡii Bɛtifɑze do Betɑni, nɔ ɑ̀ to Geetei Olivie ŋɑu. Ŋɔi Jesu í bɛ mɔcɔ minjiɛ ɡɔ ŋɑ,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 í sɔ̃ ŋɑ í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ. Bii ì lɔ iluu ɡbɑkɑ̃ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so bɛ iyi inɛ ɡɔ kù ɡũu titɑ̃. I fũu nɔ i nɑɑm wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
2 e disse-lhes:
3 Bii inɛ ɡɔ í bee ŋɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ, i ni Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ nɔ ɑ́ sindo wɑ ihɛ̃ nsɛi.
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo. Nɔ ɑ̀ bɑ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu wɑ so si ɑndɛi ile ɡɔ itĩ kpɑ̃ɑ, ŋɔi ɑ̀ fũu wɑ.
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Nɔ si inɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ bee ŋɑ ɑ̀ ni, mii ì wɑɑ ce bɛ ŋɑ. Bɛirei í ce ì wɑɑ fũ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu ŋɑ.
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 Ŋɔi ɑ̀ jɛ nŋɑ si bɛi Jesu í fɔu wo. Nɔ inɛ ŋɑu ɑ̀ jɔ̀ ɑ̀ nɛò.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Ŋɔi ɑ̀ nɑɑɑ Jesu ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu wɑ. Nɔ ɑ̀ tɛ́ si ibɔ nŋɑ ŋɑ Jesu í bɛi í ɡũ ɑntɑɛ í bubɑ si.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ŋɔi inɛ nkpɔ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ tɛ jɑɑɛ nŋɑ ŋɑ si kpɑ̃ɑ, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ dɑ wuɑ ŋɑ wɑ hɑi iko ŋɑ ɑ̀ wɑɑ tɔɔ si kpɑ̃ɑu.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cuɑ Jesu do inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ tooɛ fei ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ. Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ku weeɛ, ɑwɔ iyi ì wɑɑ nɑɑ do iriɛ.
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ bommɑ iyi wɑ nɑɑ. Ku weeɑ bommɑi Dɑvidi, bɑlɑ nwɑ. Kɑ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ hee lele.
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 Ŋɔi Jesu í to Zeruzɑlɛmu, í koo í lɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Ŋɔi í cɔ mii fei í kɑɑkoɛ. Iyi í yɛ idũ wɑ dũ ŋɔi í bɔ Betɑni do mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Iju kumɑ́ɛ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ hɑi Betɑni ku bɑ ɑ bɔ Zeruzɑlɛmu mɑ́. Ŋɔi ɑri wɑ kpɑ Jesu.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nɔ í hɔ̃nnɛ jĩi ndii fiɡi ɡɔ do wuɑɛ ŋɑ. Ŋɔi wɑ bɔ ku cɔ mɑ̀ ɑ́ bɑ siɛ iso. Ammɑ iyi í to kɔkɔɛ í bɑ wee wuɑ ŋɑi fei domi kù jɛ wɑɑtii kusoi fiɡi.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 Ŋɔi í sɔ̃ jĩi nɔu í ni, inɛ ɡɔ kɑɑ jɛ isoɛ mɑ́ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Nɔ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu.
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Wɑɑti iyi ɑ̀ to Zeruzɑlɛmu Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Nɔ í lɔsi ku lele woo tɑ iwò ŋɑ do woo rɑ iwo ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ. Í fukɑ fukɑ tɑɑbui woo kpɑɑsi fiɑ ŋɑ do kitɑ̃i woo tɑ ɑnkɑsiidi ŋɑ.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Kù jɛ inɛ kɑ̃mɑ ku so ɑso ɡɔ si inɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 Ŋɔi í sinti ku kɔ inɛ ŋɑu si cio í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi inɛ feii ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
17 Também os ensinava e dizia:
18 Iyi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu bɛ, ŋɔi ɑ̀ wɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ iyi ɑɑ kpɑò Jesu, domi ɑ̀ wɑɑ ce njoɛ si nɑ iyi í jɔ̀ zɑmɑɑu fei í biti do sɑɑbui cioɛ.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Iyi ɑlɛ í lɛ ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ fitɑ hɑi inɔ iluu.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ lɔ dɑɑkɔ, nɔ ɑ̀ yɛ jĩi ndii fiɡiu í ɡbɛ hee do icɑ̃ɛ ŋɑ fei.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Wee Piɛɛ wɑ ye ɡiɡii mii ŋɑ iyi í tɑko í ceu, ŋɔi í sɔ̃ Jesu í ni, Mɛɛtu, cɔ jĩi iyi ì ceekpeu í ɡbɛ.
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, i dɑsi Ilɑɑɔ̃ nɑɑnɛ ŋɑ.
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Ntɔ ntɔ, bii inɛ ɡɔ í sɔ̃ iri kutɑu ihɛ̃ í ni, dede hɑi bɛ i koo i dɑsi tenku nɔ kù wɑɑ sikɑ sikɑ si idɔɛ, bii í dɑsi nɑɑnɛ, bɛɛbɛ mɔi ɑ́ ce.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Nɑ iyi ihɛ̃i ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, mii iyi ì wɑɑ tɔɔ si kutɔɔ nŋɛ fei, i dɑsi nɑɑnɛ iyi ì bɑɑ tɑ̃ ŋɑ nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ ce nŋɛ.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 Wɑɑti iyi ì dede ì leekĩ ì wɑɑ bi i ce kutɔɔ ŋɑ, bii ì nɛ ide ɡɔ do inɛ ɡɔ ŋɑ i kpɑ idei kurɑrɑ iyi í wɑ si ɡɑ̃mɛi iŋɛò ŋɑ titɑ̃ ku bɑ Bɑɑ nŋɛ mɔ iyi í wɑ lele ku kpɑ idei dulum du ŋɛ. [
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 Ammɑ bii iŋɛ tɑkɑ nŋɛ i kù wɑɑ kpɑ idei kurɑrɑ iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ ce nŋɛ, Bɑɑ nŋɛ mɔ iyi í wɑ lele kɑɑ kpe idei kurɑrɑ nŋɛ.]
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ŋɔi ɑ̀ nyi ɑ̀ bɔ Zeruzɑlɛmu mɑ́. Iyi Jesu wɑ dɑbii si bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu do inɛ nɡbo ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ,
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mii ŋɑ iyi ì wɑɑ ceu ihɛ̃, yooi í nɑɛ kpɑ̃ɑ iyi ì wɑɑ cooò. Do yiikoi yooi ì wɑɑ cooò.
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ɑmu mɔ ɑn bee ŋɛ ide ɡɔ. Bii ì yɔkɔ ì jɛɛm ŋɑ, ɑn sɔ̃ ŋɛ inɛ iyi í nɑm yiiko ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
29 Jesus respondeu:
30 Hɑi iwoi Zɑ̃ɑ í bɑ yiiko iyi í dɑsiò inɛ ŋɑ inyi. Hɑi bi Ilɑɑɔ̃ de, mɑ hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑ. I jɛɛm ŋɑ.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 Nɔ ɑ̀ busi njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei ɑɑ kɑ jɛɑɑ. Nsɛi nɔɔ, bii ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni hɑi bi Ilɑɑɔ̃i, ɑ́ bee wɑ bɛirei í ce ɑ kù dɑsi Zɑ̃ɑ nɑɑnɛ.
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 Bii ɑ̀ nɔ ɑ̀ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi, to. Wee ɑ̀ fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ wɑɑ ce njoi zɑmɑɑu, domi zɑmɑɑu fei í jɛsi iyi Zɑ̃ɑ wɑliii kɑm kɑm.
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 Ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ jɛɑ Jesu ɑ̀ ni, ɑ kù mɑ̀. Nɔ Jesu mɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, to, debɛi ɑmu mɔ, n kɑɑ n sɔ̃ ŋɛ yiikoi inɛ iyi ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.