Marcos 11

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ mɑɑi Zeruzɑlɛmu wɑ. À wɑ tenɡii Bɛtifɑze do Betɑni, nɔ ɑ̀ to Geetei Olivie ŋɑu. Ŋɔi Jesu í bɛ mɔcɔ minjiɛ ɡɔ ŋɑ,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 í sɔ̃ ŋɑ í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ. Bii ì lɔ iluu ɡbɑkɑ̃ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so bɛ iyi inɛ ɡɔ kù ɡũu titɑ̃. I fũu nɔ i nɑɑm wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Bii inɛ ɡɔ í bee ŋɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ, i ni Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ nɔ ɑ́ sindo wɑ ihɛ̃ nsɛi.
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo. Nɔ ɑ̀ bɑ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu wɑ so si ɑndɛi ile ɡɔ itĩ kpɑ̃ɑ, ŋɔi ɑ̀ fũu wɑ.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Nɔ si inɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ bee ŋɑ ɑ̀ ni, mii ì wɑɑ ce bɛ ŋɑ. Bɛirei í ce ì wɑɑ fũ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu ŋɑ.
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ŋɔi ɑ̀ jɛ nŋɑ si bɛi Jesu í fɔu wo. Nɔ inɛ ŋɑu ɑ̀ jɔ̀ ɑ̀ nɛò.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ŋɔi ɑ̀ nɑɑɑ Jesu ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu wɑ. Nɔ ɑ̀ tɛ́ si ibɔ nŋɑ ŋɑ Jesu í bɛi í ɡũ ɑntɑɛ í bubɑ si.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Ŋɔi inɛ nkpɔ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ tɛ jɑɑɛ nŋɑ ŋɑ si kpɑ̃ɑ, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ dɑ wuɑ ŋɑ wɑ hɑi iko ŋɑ ɑ̀ wɑɑ tɔɔ si kpɑ̃ɑu.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cuɑ Jesu do inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ tooɛ fei ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ. Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ku weeɛ, ɑwɔ iyi ì wɑɑ nɑɑ do iriɛ.
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ bommɑ iyi wɑ nɑɑ. Ku weeɑ bommɑi Dɑvidi, bɑlɑ nwɑ. Kɑ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ hee lele.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Ŋɔi Jesu í to Zeruzɑlɛmu, í koo í lɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Ŋɔi í cɔ mii fei í kɑɑkoɛ. Iyi í yɛ idũ wɑ dũ ŋɔi í bɔ Betɑni do mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Iju kumɑ́ɛ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ hɑi Betɑni ku bɑ ɑ bɔ Zeruzɑlɛmu mɑ́. Ŋɔi ɑri wɑ kpɑ Jesu.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Nɔ í hɔ̃nnɛ jĩi ndii fiɡi ɡɔ do wuɑɛ ŋɑ. Ŋɔi wɑ bɔ ku cɔ mɑ̀ ɑ́ bɑ siɛ iso. Ammɑ iyi í to kɔkɔɛ í bɑ wee wuɑ ŋɑi fei domi kù jɛ wɑɑtii kusoi fiɡi.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ŋɔi í sɔ̃ jĩi nɔu í ni, inɛ ɡɔ kɑɑ jɛ isoɛ mɑ́ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Nɔ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Wɑɑti iyi ɑ̀ to Zeruzɑlɛmu Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Nɔ í lɔsi ku lele woo tɑ iwò ŋɑ do woo rɑ iwo ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ. Í fukɑ fukɑ tɑɑbui woo kpɑɑsi fiɑ ŋɑ do kitɑ̃i woo tɑ ɑnkɑsiidi ŋɑ.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Kù jɛ inɛ kɑ̃mɑ ku so ɑso ɡɔ si inɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ŋɔi í sinti ku kɔ inɛ ŋɑu si cio í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi inɛ feii ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Iyi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu bɛ, ŋɔi ɑ̀ wɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ iyi ɑɑ kpɑò Jesu, domi ɑ̀ wɑɑ ce njoɛ si nɑ iyi í jɔ̀ zɑmɑɑu fei í biti do sɑɑbui cioɛ.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Iyi ɑlɛ í lɛ ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ fitɑ hɑi inɔ iluu.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ lɔ dɑɑkɔ, nɔ ɑ̀ yɛ jĩi ndii fiɡiu í ɡbɛ hee do icɑ̃ɛ ŋɑ fei.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Wee Piɛɛ wɑ ye ɡiɡii mii ŋɑ iyi í tɑko í ceu, ŋɔi í sɔ̃ Jesu í ni, Mɛɛtu, cɔ jĩi iyi ì ceekpeu í ɡbɛ.
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, i dɑsi Ilɑɑɔ̃ nɑɑnɛ ŋɑ.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Ntɔ ntɔ, bii inɛ ɡɔ í sɔ̃ iri kutɑu ihɛ̃ í ni, dede hɑi bɛ i koo i dɑsi tenku nɔ kù wɑɑ sikɑ sikɑ si idɔɛ, bii í dɑsi nɑɑnɛ, bɛɛbɛ mɔi ɑ́ ce.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Nɑ iyi ihɛ̃i ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, mii iyi ì wɑɑ tɔɔ si kutɔɔ nŋɛ fei, i dɑsi nɑɑnɛ iyi ì bɑɑ tɑ̃ ŋɑ nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ ce nŋɛ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Wɑɑti iyi ì dede ì leekĩ ì wɑɑ bi i ce kutɔɔ ŋɑ, bii ì nɛ ide ɡɔ do inɛ ɡɔ ŋɑ i kpɑ idei kurɑrɑ iyi í wɑ si ɡɑ̃mɛi iŋɛò ŋɑ titɑ̃ ku bɑ Bɑɑ nŋɛ mɔ iyi í wɑ lele ku kpɑ idei dulum du ŋɛ. [
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Ammɑ bii iŋɛ tɑkɑ nŋɛ i kù wɑɑ kpɑ idei kurɑrɑ iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ ce nŋɛ, Bɑɑ nŋɛ mɔ iyi í wɑ lele kɑɑ kpe idei kurɑrɑ nŋɛ.]
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Ŋɔi ɑ̀ nyi ɑ̀ bɔ Zeruzɑlɛmu mɑ́. Iyi Jesu wɑ dɑbii si bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu do inɛ nɡbo ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ,
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mii ŋɑ iyi ì wɑɑ ceu ihɛ̃, yooi í nɑɛ kpɑ̃ɑ iyi ì wɑɑ cooò. Do yiikoi yooi ì wɑɑ cooò.
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ɑmu mɔ ɑn bee ŋɛ ide ɡɔ. Bii ì yɔkɔ ì jɛɛm ŋɑ, ɑn sɔ̃ ŋɛ inɛ iyi í nɑm yiiko ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Hɑi iwoi Zɑ̃ɑ í bɑ yiiko iyi í dɑsiò inɛ ŋɑ inyi. Hɑi bi Ilɑɑɔ̃ de, mɑ hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑ. I jɛɛm ŋɑ.
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Nɔ ɑ̀ busi njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei ɑɑ kɑ jɛɑɑ. Nsɛi nɔɔ, bii ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni hɑi bi Ilɑɑɔ̃i, ɑ́ bee wɑ bɛirei í ce ɑ kù dɑsi Zɑ̃ɑ nɑɑnɛ.
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Bii ɑ̀ nɔ ɑ̀ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi, to. Wee ɑ̀ fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ wɑɑ ce njoi zɑmɑɑu, domi zɑmɑɑu fei í jɛsi iyi Zɑ̃ɑ wɑliii kɑm kɑm.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ jɛɑ Jesu ɑ̀ ni, ɑ kù mɑ̀. Nɔ Jesu mɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, to, debɛi ɑmu mɔ, n kɑɑ n sɔ̃ ŋɛ yiikoi inɛ iyi ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.