Lucas 12
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARIB
1 Wɑɑti iyi Jesu wɑ fɔ bɛɛbɛ zɑmɑɑ í tɔtɔɔ dubu nkpɔ nkpɔ hee ɑ̀ wɑɑ tɛɛsɛ njɛ. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ si wɑjui zɑmɑɑu í ni, i ce lɑɑkɑii ɑrɑ nŋɛ ŋɑ do lefeei Fɑrisi ŋɑ iyi í jɛ muɑfiti.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Nɡɔɡɔ kù wɛɛ iyi wɑ mɑnji iyi kɑɑ fitɑ ɡbuɡbɑ̃ɑ, nɔ ɑsii kɑ̃mɑ kù wɛɛ iyi ɑ kɑɑ nɑ ɑ mɑ̀.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Ŋɔi í ce ide iyi ì fɔ si ilu kuku fei ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ ɡbɔɔ si inyɑ kumɑ́, ɡundu iyi ì nɔ ì nyɑ inɔ ile ŋɑ ɑɑ cɑ̃ kɛsɛɛdɛɛ si ɑntɑi ile lele ŋɑ.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 Iŋɛ iyi ì jɛ kpɑɑsim ŋɑ, iŋɛi ǹ wɑ n sɔ̃, i mɑɑ̀ ce njoi inɛ ŋɑ iyi ɑɑ kpɑ ɑrɑ nŋɛ, nɔ si ɑnyii nŋu ɑ kɑɑ yɔkɔ ɑ ce nɡɔɡɔ mɑ́.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 An sɔ̃ ŋɛ inɛ iyi í jɔ i yɑ ce njoɛ ŋɑ. I ce njoi inɛ iyi í nɛ yiiko ku kpɑ inɛ nɔ ku dɑsiɛ si inɑ iyi ci yɑ ku mɑ́. Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, lɑfɛ̃ɛi í jɔ i ce njoɛ ŋɑ.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 A ci yɑ tɑ ɑmɑ yɛi ɑrɑ miu súù minji bɑ. Do nŋu fei, Ilɑɑɔ̃ ci yɑ ɡbɛjɛ bɑɑ ɑkɑ̃ nŋɑ.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Iŋɛ mɔ, hee do ntoi iri nŋɛ ŋɑ fei Ilɑɑɔ̃ í mɑ̀ jiɑ nŋɑ. Nɑ nŋu, i mɑɑ̀ ce njoi nɡɔɡɔ, domi bɛɛrɛ nŋɛ í re yɛi hee bii ijĩ.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í fɔ si wɑjui ɑmɑnɛ ŋɑ í ni nŋu í ɡbɑm, ɑmu mɔ Amɑi Amɑnɛ ɑn ɡbɑ lɑfɛ̃ɛ si wɑjui ɑmɑlekɑi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ammɑ inɛ iyi í kɔsim si wɑjui ɑmɑnɛ ŋɑ, ɑmu mɔ ɑn kɔsi lɑfɛ̃ɛ si wɑjui ɑmɑlekɑi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 Inɛ iyi wɑ fɔ lɑɑlɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ, Ilɑɑɔ̃ ɑ́ yɔkɔ ku kpɑ idei dulum dɛɛ. Ammɑ inɛ iyi wɑ fɔ lɑɑlɔi Hundei Ilɑɑɔ̃ kɑɑ bɑ ɑ kpɑ idei dulum ndɛɛ pɑi.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 Bii ɑ̀ bɔò ŋɛ ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ ŋɑ ku bɑ inɛ nɡbo ŋɑ do ilu yiiko ŋɑ ɑ kiiti ŋɛ, i mɑɑ̀ ti i ce njo do bɛi ɑɑ ce i kɔò ɑrɑ nŋɛ do ide iyi ɑɑ fɔ ŋɑ.
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 I mɑɑ̀ ce njo ŋɑ domi wɑɑti bɛɛbɛ Hundei Ilɑɑɔ̃i ɑ́ sɔ̃ ŋɛ iyi í jɔ i fɔ ŋɑ.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Si inɔ zɑmɑɑu ŋɔi inɛ ɡɔ í sɔ̃ Jesu í ni, Mɛɛtu, sɔ̃ iɡbɑ̃m ku jɔ̀ kɑ kpɛ̃ tubu nwɑ.
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, mɔkɔɔyi, yooi í cem woo kiiti nŋɛ wɑlɑ woo kpɛ̃ tubu nŋɛ.
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i yɑ ce lɑɑkɑi ŋɑ ntɔ ntɔ do kɔdɛɛ fei, domi ɑmɑnii ɑmɑnɛ si í jɛ icui kuwɛɛɛ, bɑɑ bii bɛirei ɑmɑniu í lɑ í to.
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Nɔ í kpɑ nŋɑ mɔndɑ ɡɔ í ni, ikoi mɔkɔ ilu fiɑ ɡɔ í ce ijɛ jiidɑ jiidɑ.
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Ŋɔi mɔkɔu í lɑsɑbu í ni, bɛirei ɑn ce. Wee n kù nɛ bii ɑn dɑsi ijɛu.
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Ŋɔi í ni, ǹ mɑ̀ bɛi ɑn ce. An lɛɡɛ ɑkɑm ŋɑui, nɔ n mɑ mmuɛ ŋɑ iyi ɑ̀ lɑ ɑ̀ re. Nɔ n kosi bileem fei bɛ do ijɛm ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe.
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 Nɔ n fɔ si idɔm n ni, ǹ nɛ ɑmɑni nlɑ nlɑ iyi ǹ wɑ n sinɡɑ ti ɑdɔ̃ nkpɔ nkpɔ. An sĩmii nɔ n mɑɑ n jɛ n mɑɑ n mɔ nɔ n mɑɑ n wɛɛò inɔ didɔ̃.
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Ammɑ Ilɑɑɔ̃ í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔu nnyɛi, idũuyi mɔm ɑɑ nyɑ hundeɛ. Sɔɔlui mii ŋɑ iyi ì ceu bɛ, ti yooi ɑ́ jɛ.
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Ŋɔi Jesu í ni, bɛɛbɛ mɔi ɑ́ jɛ bi inɛ iyi wɑ koɑ ɑrɑɛ ɑmɑni nɔ bi Ilɑɑɔ̃ kù nɛ nkɑ̃mɑ.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ ǹ ni, i mɑɑ̀ yɑ mɑɑ weeweɑ do mii iyi ɑɑ jɛ i mɑɑ wɛɛò ŋɑ, wɑlɑkɔ do jĩnɛ iyi ɑɑ dɑsi ŋɑ.
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Kuwɛɛi ɑmɑnɛ í re ijɛ, ɑrɑ mɔ í re jĩnɛ.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 I ce lɑɑkɑi kunɡbɑ̃ ŋɑ í cɔ. A kù wɑɑ ɡbɛ̃ hee ɑ dɑ nɡɔɡɔ, ɑ kù nɔ ɑ kù nɛ suu. Ilɑɑɔ̃ í nɔ wɑ wo ŋɑ. Bɛɛrɛ nŋɛ kù re yɛi ŋɑ hee bii í jĩ?
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Yooi si inɔ nŋɛ nɑ kuweeweɑɛ ɑ́ yɔkɔ ku kɔ̃ɔsi kusɔi ɑdɔ̃ɛ bɑɑ keeke.
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 To, bii i kɑɑ yɔkɔ i ce mii keekeu bɛ ŋɑ, nɑ mii í ce ì wɑɑ weeweɑ do iyi í ɡbe ŋɑ.
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 I cɔ bɛi wuɑ ŋɑ ɑ̀ yɑ dɑ koko mɛɛ. A kù wɑɑ ce icɛ ɑ ci yɑ nɔ ɑ wɔ̃ ɑcɔ. Do nŋu fei, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bɑɑ Sɑlomɔɔ ilɑɑlu nlɑu, do ɑmboe nlɑ nlɑɛ fei kù nɛ jĩnɛ iyi boodɑɛ í to kokoi jĩi ŋɑu bɛ bɑɑ ɑkɑ̃.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Fɔfɔ í wɛɛi nnyi do kusĩɑɛ ɑmmɑ ɑlɑ ɑɑ dɑsiɛ inɑ. To, bii Ilɑɑɔ̃ í muɑ fɔfɔ ŋɑ iyi ɑɑ nɑ ɑ dɑsi inɑ boodɑ ku sĩɑ bɛɛbɛ, kɑɑ yɔkɔ ku mu nŋɛ nyɑu ku re fɔfɔ ŋɑu bɛ de. I kù yɛ nɑɑnɛ nŋɛi kù lɑ?
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 I mɑɑ̀ yɑ dɛ mii iyi ɑɑ jɛ ŋɑ wɑlɑkɔ mii iyi ɑɑ mɔ i mɑɑ̀ weeweɑò ŋɑ.
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Hɑi mɑ̀ idei Ilɑɑɔ̃ ŋɑi ɑ̀ yɑ mɑɑ kpɑtɑɑ mii ŋɑu bɛ fei, ɑmmɑ Bɑɑ nŋɛ i mɑ̀ iyi ì nɛ bukɑɑtɑi mii ŋɑu bɛ fei ŋɑ.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Nɑ nŋu, i hɑnyɑ i dɛ bɛi ɑɑ ce i jɔ̀ bommɑi Ilɑɑɔ̃ ku bɔ wɑju titɑ̃ ŋɑ. Iyi í ɡbe bɛi fei Ilɑɑɔ̃i ɑ́ kɔ̃ɔ nŋɛ si.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Nɔ Jesu wɑ bɑ mɔcɔɛ ŋɑu ide ku fɔ mɑ́ í ni, iŋɛ ɡɑɑ keekem, i mɑɑ̀ ti i ce njo ŋɑ, domi ɑ́ dɔ̃ɑ Bɑɑ nŋɛ si ku jɔ̀ i jɛ ɑmɑɑlu ŋɑ si ɑndunyɑ titɔ̃ɛ.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 I tɑ mii iyi ì nɛ ŋɑ nɔ i muɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu. I ceɑ ɑrɑ nŋɛ tɑɑlili iyi kɑɑ ɡbo ikpɑ lele si bii ɑɑ dɑsi ɑmɑni nŋɛ iyi kɑɑ tɑ̃. Tenɡi bɛ ile kɑɑ to si, nɔ tũtũ ŋɑ mɔ ɑ kɑɑ bɛjɛɛ.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Ntɔ ntɔ, bii ɑmɑni nŋɛ í wɑ, bɛi lɑɑkɑi nŋɛ mɔ í yɑ wɑ.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 I ce sɔɔlu i dĩ kpɑkɑ nɔ i jɔ̀ fitilɑ nŋɛ ku mɑɑ mɑ́ ŋɑ.
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 I jɔ̀ i yɛ bɛi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ deɡbe kubɑɑi lɑfɛ̃ɛ nŋɑ wɑ hɑi bi ku ce ɑbɔdɔ̃, ku bɑ bii í to wɑ í cɑ̃ ɡɑmbo ɡbɑkɑ̃ ɑ cĩɑɑ.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Woo ce icɛ ilu inɔ didɔ̃ ŋɑi, inɛ ŋɑ iyi lɑfɛ̃ɛ ɑ́ nɑ ku bɑ ɑ̀ cɔ kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ deɡbe ku toɛ wɑ. Ntɔ ntɔ n wɑ n sɔ̃ ŋɛ, nŋu tɑkɑɛ ɑ́ dĩ ɡbɑnkili nɔ ku jɔ̀ ɑ bubɑ nɔ ku nɑ ku kpɛ̃ nŋɑ ijɛ.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Ilu inɔ didɔ̃ ŋɑi bii í bɑɑ í nɑ í bɑ ŋɑ si bɛɛbɛ, bɑɑ bii í to wɑ lɑjɑi, wɑlɑ kukɔ sintei ɑjɛɛ.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 I jɔ̀ i mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ ŋɑ iyi bii ilu kpɑsɛ̃ í mɑ̀ wɑɑti iyi ile ɑ́ lɔ wɑ, ɑ́ dede ku wɔ njoo, kɑɑ jɔ̀ ile ku lɛɡɛ ɡɑmboɛ.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Iŋɛ mɔ, i ce sɔɔlu ŋɑ domi ɑmu Amɑi Amɑnɛ, ɑn nɑɑi si wɑɑti iyi i kù wɑɑ lɑsɑbu ŋɑ.
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Ŋɔi Piɛɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ɑwɑi ì kpɑɑ mɔndɑu ihɛ̃? Mɑ̀ inɛ fei.
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í jɛ í ni, yooi í jɛ ɑmɑɑcɛ ilu nɑɑnɛ iyi í nɛ lɑɑkɑi. Lɑfɛ̃ɛi í jɛ inɛ iyi ilu kpɑsɛ̃ ɡɔ í kpe nɔ í so ɑmɑɑcɛ kpɑɑsiɛ ŋɑ í dɑɑ si ɑwɔ ku mɑɑ cɔ ŋɑ ku nɑ ŋɑ ijɛ si bɛi í jɔ.
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Inɔ didɔ̃i ɑ́ jɛ ti ɑmɑɑcɛu bii lɑfɛ̃ɛɛ í bɑ̀ɑ í nɑ í bɑɑ wɑ ce bɛɛbɛ.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Ntɔ ntɔ, lɑfɛ̃ɛu ɑ́ dɑɑ ɑmɑɑcɛu mii ndɛɛ fei si ɑwɔ.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Ammɑ bii í jɛ ɑmɑɑcɛ lɑɑlɔi, ɑ́ lɑsɑbui ku ni, lɑfɛ̃ɛm kɑɑ bɑɑ ńyɑ mɑ́, nɔ ku dede ku mɑɑ cɑ̃ inɑɑbo do inɛmɔkɔ woo ce icɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbeu, nɔ ku mɑɑ jɛ ku mɑɑ mɔ ɑtɛ̃ ku mɑɑ kpɑɑ.
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Bɛɛbɛi lɑfɛ̃ɛu ɑ́ nɑ ku bɑɑ si ɑjɔ iyi kù wɑɑ cɔ kpɑ̃ɑɛ, do si wɑɑti iyi kù wɑɑ tɑmɑɑ, nɔ ɑ́ kpɑ̃ɑ iju jiidɑ jiidɑ bɛi ɑ̀ yɑ ceɑ ɑmɑɑcɛ lɑɑlɔ ŋɑ.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 Woo ce icɛ iyi í mɑ̀ mii iyi lɑfɛ̃ɛɛ í bi, nɔ kù coo, ɡoloɛ ɑ́ lɑ.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Ammɑ inɛ iyi kù mɑ̀, nɔ í ce kookoosu iyi í jɔ ɑ cɑ̃ɑ, ɡoloɛ kɑɑ lɑ. Inɛ iyi ɑ̀ nɑ mii nkpɔ, ɑɑ beeɛ mii nkpɔ. Inɛ mɔ iyi ɑ̀ dɑɑ mii nkpɔ si ɑwɔ, nŋui ɑɑ bee ku re.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, inɑi ǹ nɑɑ ku fɑ̃ si ɑndunyɑ, nɔ ǹ bɛi ǹ bi ku jɛ í jo tɑ̃.
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Nɔ inyi ku dɑsi ɡɔ í wɛɛ kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi n kù coo. Inyi ku dɑsiu nŋui í jɛ wɑhɑlɑ iyi ɑn yɛ n bɛi n ku. Nɔ lɑɑkɑim kɑɑ jɛ ɑkɑ̃ í ɡbe hee bii í ce.
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Ì tɑmɑɑ bɛi lɑɑkɑi ku sũi ǹ nɑɑ nŋɛ wɑ si ɑndunyɑ ŋɑ? Aɑwo, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, njɛ ku fɛɛfɛi ǹ nɑɑò wɑ.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Ntɔ ntɔ, hɑi nsɛi bii ɑmɑnɛ miu í wɑ kpɑsɛ̃ ɑkɑ̃ ɑɑ kpɛ̃ ikɑ̃ ikɑ̃. Tɔɔsi ɑkɑ̃ kɑɑ wɛɛ nŋɑ, ɑmɑnɛ mɛɛtɑ ŋɑu ɑ kɑɑ ɡbɔ si njɛ do inɛ minji ŋɑu.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Bɑɑ do ɑmɑ ɑ kɑɑ ɡbɔ si njɛ. Iye do ɑmɑ inɑɑboɛ ɑ kɑɑ ɡbɔ si njɛ. Anɑu do ɑbou ɑ kɑɑ ɡbɔ si njɛ.
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Ŋɔi í sɔ̃ zɑmɑɑu mɑ́ í ni, bii ì yɛ kudũi ijĩ wɑ dede hɑi nunui ɑlɛ ŋɑ ì yɑ fɔ ŋɑi ɡbɑkɑ̃ i ni, ijĩ ɑ́ nɑɑ. Bɛɛbɛ mɔi í yɑ nɔ ku ce.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Bii ì nɔ ì yɛ fufu wɑ ce wɑ hɑi ikpɑ ɑwɔ cɑnɡɑi kpɑ̃ɑi inunu ŋɑ, ì yɑ ni, inyɑ ɡbɑ̃ɑ ɑ́ ce. Nɔ bɛɛbɛ mɔi í yɑ nɔ ku ce.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Iŋɛ ilu muɑfiti ŋɑ, ì mɑ̀ yɑɑsei nyindɑi lele do ilɛ ŋɑ. Bɛirei í ce i kù mɑ̀ yɑɑsei wɑɑtiu ihɛ̃ ŋɑ.
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 Bɛirei í ce i ci yɑ lɑsɑbu si ɑrɑ nŋɛ i mɑ̀ iyi í jɛ dee dee ŋɑ.
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Bii inɛ ɡɔ wɑ bɔòɛ bi ku ce kiiti nɑ idei ɡbese ɡɔ, ce kookɑi hɑi kpɑ̃ɑ ɑwɔ do lɑfɛ̃ɛ i ɡbɔ si njɛ ŋɑ ku bɑ ku mɑɑ̀ dɑsiɛ si ɑwɔi woo kiiti. Bii kù jɛ bɛɛbɛ, woo kiitiu ɑ́ dɑsiɛ si ɑwɔi woo deɡbe piisɔ̃ɔ, nɔ woo deɡbe piisɔ̃ɔu mɔ ku dɑsiɛ ile piisɔ̃ɔ.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii ɑ̀ dɑsiɛ piisɔ̃ɔ, bii i kù sɑ̃ ɡbeseɛ fei, i kɑɑ fitɑ. Bɑɑ tɑnɡɑ kɑɑ ɡɑiziɑ si.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.