João 8

Monkole NT (MKL_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ŋɔi Jesu í bɔ ɡeete iyi ɑ̀ yɑ kpe Olivie.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ammɑ iju kumɑ́ɛ dɑɑdɑɑkɔ í sindɑ í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ inɛ fei wɑ bɔ bi tɛɛ, nɔ í bubɑ í lɔsi cio ku kɔ ŋɑ si.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ŋɔi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ do Fɑrisi ŋɑ ɑ̀ nɑɑò inɑɑbo ɡɔ wɑ bi tɛɛ iyi ɑ̀ muu si sɑkɑrɑ ku ce. Ŋɔi ɑ̀ leekĩɛ si ɑninii zɑmɑɑu.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Nɔ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ mu ɑbou ihɛ̃i si sɑkɑrɑ ku ce.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Wee Moizi í fɔ si woodɑɛ í ni dimii inɑɑbo bɛ ihɛ̃ kɑ tɑɑ kutɑ kɑ kpɑɑ. To, ɑwɔ mɔ, bɛirei ì yɔɔ.
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 À fɔ bɛɛbɛi ku bɑ ɑ cɔ lɑɑkɑɛ nɔ ɑ yɛ tɑɑleɛ. Ammɑ Jesu í kɔmbɑ iri ilɛ wɑ kɔ si ilɛ do ɑmɑɑwɔ.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ mɑnteɛ nɔ í dede í tɛ í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi kù ce dulum si inɔ nŋɛ ku tɑko ku tɑ ɑbou kutɑ.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Nɔ í kɔmbɑ mɑ́ wɑ kɔ si ilɛ.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Iyi ɑ̀ ɡbɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ fitɑ ɑkɑ̃ ɑkɑ̃ hɑi inɛ nɡbo ŋɑu hee ku bɔ si inɛi ɑnkɑ̃ɑnyi ŋɑu. Í ɡbe Jesu nŋu ɑkɑ̃ do ɑbou si wɑjuɛ.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Ŋɔi Jesu í dede í tɛ mɑ́ nɔ í beeɛ í ni, ɑbooyi, iwoi ɑ̀ wɑ. Inɛ ɡɔ kù ɡbe ihɛ̃ iyi wɑ yɛ tɑɑleɛ mɑ́?
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Ŋɔi ɑbou í ni, mɔkɔɔyi, bɑɑ ɑkɑ̃ nŋɑ kù wɑ ihɛ̃ mɑ́. Jesu í ni, ɑmu tɑkɑm mɔ n kɑɑ n yɛ tɑɑleɛ. Nɛɛ, ɑmmɑ mɑɑ̀ ce dulum mɑ́.]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Si ɑnyii nŋu, Jesu í bɑ inɛ ŋɑ ide ku fɔ mɑ́ í ni, ɑmui ǹ jɛ inyɑ kumɑ́i ɑndunyɑ. Inɛ iyi wɑ toom ɑ́ nɛ inyɑ kumɑ́ iyi ɑ́ jɔ̀ inɛ ku bɑ kuwɛɛ, kɑɑ mɑɑ nɛ si ilu kuku.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, nsɛi ì wɑɑ jɛɑ ɑrɑɛ sɛɛdɑ. Sɛɛdɑɛ kù jɛ ntɔ.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bɑɑ bii ǹ wɑ n jɛɑ ɑrɑm sɛɛdɑ, ide ŋɑ iyi ǹ wɑ n fɔu fei ntɔi, domi ǹ mɑ̀ hɑi bii ǹ nɑɑ ǹ nɔ ǹ mɑ̀ bii ǹ wɑ n bɔ. Ammɑ iŋɛ i kù mɑ̀ hɑi bii ǹ nɑɑ hee mɑ́ jɛ bii ǹ wɑ n bɔ.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Iŋɛ ì yɑ mɑɑ ce kiiti ŋɑi bɛi ɑmɑnɛ ŋɑ ɑ̀ yɑ ce, ɑmu n ci yɑ n kiiti inɛ kɑ̃mɑ.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Ammɑ bɑɑ bii í jɛ ǹ wɑ n kiiti inɛ ŋɑ, kiitim í sĩɑ domi ɑmu ɑkɑ̃ si ɑn kiiti ŋɑ, Bɑɑbɑ iyi í bɛm wɑ í wɛɛ do ɑmu.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 À kɔɔ si tiɑi woodɑ nŋɛ ɑ̀ ni sɛɛdɑi ɑmɑnɛ minjii í jɛ ntɔ.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Ǹ wɑ n jɛɑ ɑrɑm sɛɛdɑ nɔ Bɑɑbɑ, iyi í bɛm wɑ, nŋu mɔ wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, iwoi Bɑɑɛu í wɑ. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, i kù mɑ̀ ɑmu tɑkɑm ŋɑ mɔm hee mɑ́ jɛ Bɑɑm. Bii í jɛ ì mɑ̀m ŋɑ wo ɑɑ mɑ̀ Bɑɑm nɔu ŋɑ.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Ideu bɛi Jesu í fɔ wɑɑti iyi wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cio bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bii ɑ̀ yɑ jilɛ fiɑi kɔlɛtiu. Nɔ inɛ ɡɔ kù lesiɛ ɑwɔ si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑtiɛ kù to wɑ titɑ̃.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ɑn nɛ nɔ ɑɑ nɑ i dɛdɛɛm ŋɑ, ɑmmɑ ɑɑ ku ŋɑi si dulum du ŋɛ. I kɑɑ yɔkɔ i bɔ bii ǹ wɑ n bɔ ŋɑ.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Si bɛi í ni bii nŋu wɑ bɔ ɑ kɑɑ yɔkɔ ɑ bɔ bɛ nŋui í jɔ̀ Zuifu ŋɑu ɑ̀ bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, debɛi ɑ́ kpɑ ɑrɑɛi?
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Nɔ Jesu í ni, hɑi ilɛ ihɛ̃i iŋɛ ì nɑɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑmu hɑi lelei ǹ nɑɑ. Iŋɛ inɛi ɑndunyɑ ŋɑi, ɑmmɑ ɑmu n kù jɛ inɛi ɑndunyɑ.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Nɑ ŋɔi í ce ǹ ni ɑɑ ku si dulum du ŋɛ ŋɑ. Ntɔ ntɔ, bii i kù dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ iyi ɑmui ǹ jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ɑɑ ku si dulum du ŋɛ ŋɑi.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, ɑwɔi yoo. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ǹ sɔ̃ ŋɛ tɑ̃ hɑi sinteɛ.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Ide iyi ǹ nɛ ku fɔ nɑ iri nŋɛ n yɛò tɑɑle nŋɛ í kpɔ. Ammɑ inɛ iyi í bɛm wɑ ilu ntɔi, nɔ ide iyi ǹ ɡbɔ hɑi bi tɛɛ, nŋui ǹ wɑ n sisiɑ inɛ ŋɑ titɑ̃.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Ammɑ wɑɑti iyi Jesu wɑ fɔ bɛɛbɛ ɑ kù mɑ̀ hee mɑ̀ idei Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑi wɑ sɔ̃ ŋɑ.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Ŋɔi Jesu í ni, ɑjɔ iyi ɑɑ so Amɑi Amɑnɛ i kɔɑɛ lele ŋɑ, ɑjɔ nŋui ɑɑ mɑ̀ ŋɑ iyi ɑmui ǹ jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑ. Nɔ ɑjɔ nŋui ɑɑ mɑ̀ ŋɑ mɑ́ iyi n kù wɑ n ce nɡɔɡɔ do ɑrɑm. Ide iyi Bɑɑbɑ í sɔ̃m nŋu ɑkɑ̃i ǹ wɑ n sɔ̃ iŋɛ mɔ.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Nŋu iyi í bɛm wɑ í wɛɛ do ɑmu. Kù jɔ̀m ɑmu ɑkɑ̃ domi wɑɑti kɑ̃mɑ fei iyi ɑ́ dɔ̃ɑ sii ǹ yɑ n ce.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ inɛ nkpɔi í dɑsiɛ nɑɑnɛ.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ Zuifu ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsiɛ nɑɑnɛ í ni, bii ì wɑɑ jirimɑ idem ŋɑ ì jɛ mɔcɔm ŋɑi ntɔ ntɔ.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Aɑ mɑ̀ ntɔ ŋɑ nɔ ntɔu ɑ́ jɔ̀ i nɛ ɑrɑ nŋɛ.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑwɑu tɔkui Aburɑhɑmu ŋɑi ɑ kù nɔ ɑ kù jɛ ɑrui inɛ ɡɔ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Bɛirei í ce ì wɑɑ sɔ̃ wɑ ì ni ɑɑ kɑ nɛ ɑrɑ nwɑ.
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í yɑ ce dulum fei ɑrui dulum nii í jɛ.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Aru ci yɑ nɔ ku wɑ kpɑsɛ̃i lɑfɛ̃ɛ do ɑjɔ fei, ɑmɑ ɑ̀ bíɛi í yɑ wɑ bɛ do ɑjɔ fei.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Nɑ ŋɔi í ce, bii ɑmu Amɑi Ilɑɑɔ̃ ǹ jɔ̀ ì nɛ ɑrɑɛ, ɑɑ nɛ ɑrɑɛi ntɔ ntɔ.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Ǹ mɑ̀ iyi iŋɛu tɔkui Aburɑhɑmu ŋɑi. Ammɑ ì wɑɑ dɛ ku kpɑm ŋɑ si nɑ iyi í jɔ̀ i ci yɑ jɔ̀ idem ku bubɑ si idɔ nŋɛ.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Mii iyi ǹ yɛ bi Bɑɑm nŋui ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɛɛbɛi iŋɛ mɔ ì wɑɑ ce mii iyi bɑɑ nŋɛ í sɔ̃ ŋɛ.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, Aburɑhɑmui í jɛ bɑɑ nwɑ. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bii í jɛ iŋɛu ɑmɑi Aburɑhɑmu ŋɑi ntɔ ntɔ, mii iyi Aburɑhɑmu í ce nŋui ɑɑ yɑ ce ŋɑ wo.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ammɑ wee nsɛi í yɑ mɑɑ dɛ ku kpɑm ŋɑi, ɑmu iyi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ ide ntɔ iyi ǹ ɡbɔ hɑi bi Ilɑɑɔ̃. Aburɑhɑmu kù nɔ kù ce dimiɛ ɑjɔ kɑ̃mɑ.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Do nŋu fei, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, kookoosu ŋɑ iyi bɑɑ nŋɛ í yɑ ce nŋui iŋɛ mɔ ì wɑɑ ce. Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑwɑ ɑ kù jɛ seeɡe ŋɑ. Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃i í jɛ bɑɑ nwɑ.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, bii í jɛ Ilɑɑɔ̃i í jɛ bɑɑ nŋɛ ɑɑ bim ŋɑ, domi hɑi bi Ilɑɑɔ̃i ǹ fitɑ wɑ ǹ nɑɑ ihɛ̃. N kù nɑɑ do ɑrɑm, nŋui í bɛm wɑ.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Nɑ mii í ce i ci yɑ ɡbɔ yɑɑsei idem ŋɑ. I ci yɑ ɡbɔ yɑɑseɛ ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ i kɑɑ yɔkɔ ŋɑ.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Seetɑm nii í jɛ bɑɑ nŋɛ, nɔ ì wɑɑ bi i ce idɔɔbii bɑɑ nŋɛu. Hɑi sinte woo kpɑ inɛi. Kù wɑɑ leekĩ si kpɑ̃ɑi ntɔ domi ntɔ kù wɑ siɛ. Bii wɑ sɔ ibo, í yɑ mɑɑ fɔi bɛi nŋu tɑkɑɛ í yɛ domi ilu iboi, nɔ bɑɑi ilu ibo feii.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ammɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑmu ǹ yɑ n sɔ̃ ŋɛ ntɔ, nŋui í jɔ̀ i kù wɑɑ dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Yoo nŋɛi ɑ́ yɔkɔ ku ni nŋu í yɛ ǹ ce dulum. Kù wɛɛ. Debɛi, nɑ mii í ce i ci yɑ dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ bii ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ ntɔ.
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Inɛ iyi í jɛ ti Ilɑɑɔ̃ nŋui í yɑ ɡbɔ idei Ilɑɑɔ̃. Si bɛi iŋɛ i kù jɛ tɛɛ ŋɑ nŋui í jɔ̀ i ci yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, debɛi ɑwɑ ɑ̀ nɛ ntɔ si bɛi ɑ̀ ni ɑwɔu inɛi Sɑmɑrii, nɔ ì nɛ inɛi inɔɔko.
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, n kù nɛ inɛi inɔɔko. Bɑɑm nii ǹ wɑ n sɑɑlu, ɑmmɑ iŋɛ i kù wɑɑ sɑɑlum ŋɑ.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 N kù wɑ n dɛ bɛɛrɛi ɑrɑm. Inɛ ɡɔi wɑ dɛdɛ bɛɛrɛm, nŋui í nɔ í jɛ woo kiiti.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi wɑ jirimɑ idem lɑfɛ̃ɛ kɑɑ ku pɑi.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, bɛbɛi ɑ̀ mɑ̀ iyi ntɔ ntɔ ì nɛ inɛi inɔɔkoi, domi Aburɑhɑmu í ku nɔ wɑlii ŋɑu mɔ ɑ̀ ku, nɔ ɑwɔ ì ni inɛ iyi wɑ jirimɑ ideɛ kɑɑ ku pɑi.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Bɑlɑ nwɑ Aburɑhɑmu í ku. Mɑ̀ ì tɑmɑɑ ɑwɔ ì lɑ ì rooi? Nɔ wɑlii ŋɑu mɔ ɑ̀ ku. To, yooi ɑwɔ ì wɑɑ tɑmɑɑ ì jɛ.
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bii ɑmui ǹ wɑ n dɛ bɛɛrɛi ɑrɑm, bɛɛrɛ nɡbɛi. Inɛ iyi wɑ dɛ bɛɛrɛm nŋui í jɛ Bɑɑm, inɛ iyi iŋɛ ì ni í jɛ Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ nŋɛ.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Do nŋu fei, i kù mɑ̀ɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑmu ǹ mɑ̀ɑ. Bii ǹ ni n kù mɑ̀ɑ, ǹ jɛ ilu iboi bɛi iŋɛ mɔ. Ammɑ ɑmu ǹ mɑ̀ɑ nɔ ǹ wɑ n jirimɑ ideɛ.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Aburɑhɑmu, bɑlɑ nŋɛu, í wɛɛò inɔ didɔ̃ nlɑ nlɑ si bɛi ɑ́ nɑ ku yɛ kunɑɑm. Í nɔ í yɔɔ. Iyi í yɔɔ nɔ inɔɛ í dɔ̃.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, i kù to ɑdɔ̃ ciitɑɑ titɑ̃, nɔ bɛirei ì ce ì yɛ Aburɑhɑmu.
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Ŋɔi Jesu í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, ǹ wɛɛ mɔm wo hɑi wɑɑti iyi ɑ kù bí Aburɑhɑmu.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Ŋɔi ɑ̀ tɑsi kutɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ tɑɑ, ɑmmɑ Jesu í mɑnji í fitɑ hɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃u í nɛ.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.