João 8
Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT
1 Ŋɔi Jesu í bɔ ɡeete iyi ɑ̀ yɑ kpe Olivie.
1 Jesus voltou ao monte das Oliveiras,
2 Ammɑ iju kumɑ́ɛ dɑɑdɑɑkɔ í sindɑ í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ inɛ fei wɑ bɔ bi tɛɛ, nɔ í bubɑ í lɔsi cio ku kɔ ŋɑ si.
2 mas na manhã seguinte, bem cedo, estava outra vez no templo. Logo se reuniu uma multidão, e ele se sentou e a ensinou.
3 Ŋɔi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ do Fɑrisi ŋɑ ɑ̀ nɑɑò inɑɑbo ɡɔ wɑ bi tɛɛ iyi ɑ̀ muu si sɑkɑrɑ ku ce. Ŋɔi ɑ̀ leekĩɛ si ɑninii zɑmɑɑu.
3 Então os mestres da lei e os fariseus lhe trouxeram uma mulher pega em adultério e a colocaram diante da multidão.
4 Nɔ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ mu ɑbou ihɛ̃i si sɑkɑrɑ ku ce.
4 “Mestre, esta mulher foi pega no ato de adultério”, disseram eles a Jesus.
5 Wee Moizi í fɔ si woodɑɛ í ni dimii inɑɑbo bɛ ihɛ̃ kɑ tɑɑ kutɑ kɑ kpɑɑ. To, ɑwɔ mɔ, bɛirei ì yɔɔ.
5 “A lei de Moisés ordena que ela seja apedrejada. O que o senhor diz?”
6 À fɔ bɛɛbɛi ku bɑ ɑ cɔ lɑɑkɑɛ nɔ ɑ yɛ tɑɑleɛ. Ammɑ Jesu í kɔmbɑ iri ilɛ wɑ kɔ si ilɛ do ɑmɑɑwɔ.
6 Procuravam apanhá-lo numa armadilha, ao fazê-lo dizer algo que pudessem usar contra ele. Jesus, porém, apenas se inclinou e começou a escrever com o dedo na terra.
7 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ mɑnteɛ nɔ í dede í tɛ í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi kù ce dulum si inɔ nŋɛ ku tɑko ku tɑ ɑbou kutɑ.
7 Eles continuaram a exigir uma resposta, de modo que ele se levantou e disse: “Aquele de vocês que nunca pecou atire a primeira pedra”.
8 Nɔ í kɔmbɑ mɑ́ wɑ kɔ si ilɛ.
8 Então inclinou-se novamente e voltou a escrever na terra.
9 Iyi ɑ̀ ɡbɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ fitɑ ɑkɑ̃ ɑkɑ̃ hɑi inɛ nɡbo ŋɑu hee ku bɔ si inɛi ɑnkɑ̃ɑnyi ŋɑu. Í ɡbe Jesu nŋu ɑkɑ̃ do ɑbou si wɑjuɛ.
9 Quando ouviram isso, foram saindo, um de cada vez, começando pelos mais velhos, até que só restaram Jesus e a mulher no meio da multidão.
10 Ŋɔi Jesu í dede í tɛ mɑ́ nɔ í beeɛ í ni, ɑbooyi, iwoi ɑ̀ wɑ. Inɛ ɡɔ kù ɡbe ihɛ̃ iyi wɑ yɛ tɑɑleɛ mɑ́?
10 Então Jesus se levantou de novo e disse à mulher: “Onde estão seus acusadores? Nenhum deles a condenou?”.
11 Ŋɔi ɑbou í ni, mɔkɔɔyi, bɑɑ ɑkɑ̃ nŋɑ kù wɑ ihɛ̃ mɑ́. Jesu í ni, ɑmu tɑkɑm mɔ n kɑɑ n yɛ tɑɑleɛ. Nɛɛ, ɑmmɑ mɑɑ̀ ce dulum mɑ́.]
11 “Não, Senhor”, respondeu ela. E Jesus disse: “Eu também não a condeno. Vá e não peque mais”.
12 Si ɑnyii nŋu, Jesu í bɑ inɛ ŋɑ ide ku fɔ mɑ́ í ni, ɑmui ǹ jɛ inyɑ kumɑ́i ɑndunyɑ. Inɛ iyi wɑ toom ɑ́ nɛ inyɑ kumɑ́ iyi ɑ́ jɔ̀ inɛ ku bɑ kuwɛɛ, kɑɑ mɑɑ nɛ si ilu kuku.
12 Jesus voltou a falar ao povo e disse: “Eu sou a luz do mundo. Se vocês me seguirem, não andarão no escuro, pois terão a luz da vida”.
13 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, nsɛi ì wɑɑ jɛɑ ɑrɑɛ sɛɛdɑ. Sɛɛdɑɛ kù jɛ ntɔ.
13 Os fariseus disseram: “Você faz essas declarações a respeito de si mesmo! Seu testemunho não é válido”.
14 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bɑɑ bii ǹ wɑ n jɛɑ ɑrɑm sɛɛdɑ, ide ŋɑ iyi ǹ wɑ n fɔu fei ntɔi, domi ǹ mɑ̀ hɑi bii ǹ nɑɑ ǹ nɔ ǹ mɑ̀ bii ǹ wɑ n bɔ. Ammɑ iŋɛ i kù mɑ̀ hɑi bii ǹ nɑɑ hee mɑ́ jɛ bii ǹ wɑ n bɔ.
14 Jesus respondeu: “Meu testemunho é válido, embora eu mesmo o dê, pois eu sei de onde vim e para onde vou, mas vocês não sabem de onde vim nem para onde vou.
15 Iŋɛ ì yɑ mɑɑ ce kiiti ŋɑi bɛi ɑmɑnɛ ŋɑ ɑ̀ yɑ ce, ɑmu n ci yɑ n kiiti inɛ kɑ̃mɑ.
15 Vocês julgam por padrões humanos, mas eu não julgo ninguém.
16 Ammɑ bɑɑ bii í jɛ ǹ wɑ n kiiti inɛ ŋɑ, kiitim í sĩɑ domi ɑmu ɑkɑ̃ si ɑn kiiti ŋɑ, Bɑɑbɑ iyi í bɛm wɑ í wɛɛ do ɑmu.
16 E, mesmo que o fizesse, meu julgamento seria correto, pois não estou sozinho. O Pai, que me enviou, está comigo.
17 À kɔɔ si tiɑi woodɑ nŋɛ ɑ̀ ni sɛɛdɑi ɑmɑnɛ minjii í jɛ ntɔ.
17 A lei de vocês diz que, se duas pessoas concordarem sobre alguma coisa, seu testemunho é aceito como fato.
18 Ǹ wɑ n jɛɑ ɑrɑm sɛɛdɑ nɔ Bɑɑbɑ, iyi í bɛm wɑ, nŋu mɔ wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm.
18 Eu sou uma testemunha, e meu Pai, que me enviou, é a outra”.
19 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, iwoi Bɑɑɛu í wɑ. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, i kù mɑ̀ ɑmu tɑkɑm ŋɑ mɔm hee mɑ́ jɛ Bɑɑm. Bii í jɛ ì mɑ̀m ŋɑ wo ɑɑ mɑ̀ Bɑɑm nɔu ŋɑ.
19 “Onde está seu Pai?”, perguntaram eles. Jesus respondeu: “Uma vez que vocês não sabem quem sou eu, não sabem quem é meu Pai. Se vocês me conhecessem, também conheceriam meu Pai”.
20 Ideu bɛi Jesu í fɔ wɑɑti iyi wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cio bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bii ɑ̀ yɑ jilɛ fiɑi kɔlɛtiu. Nɔ inɛ ɡɔ kù lesiɛ ɑwɔ si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑtiɛ kù to wɑ titɑ̃.
20 Jesus fez essas declarações enquanto ensinava na parte do templo onde eram colocadas as ofertas. No entanto, não foi preso, pois ainda não havia chegado sua hora.
21 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ɑn nɛ nɔ ɑɑ nɑ i dɛdɛɛm ŋɑ, ɑmmɑ ɑɑ ku ŋɑi si dulum du ŋɛ. I kɑɑ yɔkɔ i bɔ bii ǹ wɑ n bɔ ŋɑ.
21 Mais tarde, Jesus lhes disse outra vez: “Eu vou embora. Vocês procurarão por mim, mas morrerão em seus pecados. Não podem ir para onde eu vou”.
22 Si bɛi í ni bii nŋu wɑ bɔ ɑ kɑɑ yɔkɔ ɑ bɔ bɛ nŋui í jɔ̀ Zuifu ŋɑu ɑ̀ bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, debɛi ɑ́ kpɑ ɑrɑɛi?
22 Os judeus perguntaram: “Será que ele está planejando cometer suicídio? A que ele se refere quando diz: ‘Não podem ir para onde eu vou’?”.
23 Nɔ Jesu í ni, hɑi ilɛ ihɛ̃i iŋɛ ì nɑɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑmu hɑi lelei ǹ nɑɑ. Iŋɛ inɛi ɑndunyɑ ŋɑi, ɑmmɑ ɑmu n kù jɛ inɛi ɑndunyɑ.
23 Jesus prosseguiu: “Vocês são daqui de baixo; eu sou lá de cima. Vocês pertencem a este mundo; eu não.
24 Nɑ ŋɔi í ce ǹ ni ɑɑ ku si dulum du ŋɛ ŋɑ. Ntɔ ntɔ, bii i kù dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ iyi ɑmui ǹ jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ɑɑ ku si dulum du ŋɛ ŋɑi.
24 Foi por isso que eu disse que vocês morrerão em seus pecados, pois a menos que creiam que eu sou lá de cima, morrerão em seus pecados”.
25 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, ɑwɔi yoo. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ǹ sɔ̃ ŋɛ tɑ̃ hɑi sinteɛ.
25 “Quem é você?”, perguntaram eles. Jesus respondeu: “Sou aquele que sempre afirmei ser.
26 Ide iyi ǹ nɛ ku fɔ nɑ iri nŋɛ n yɛò tɑɑle nŋɛ í kpɔ. Ammɑ inɛ iyi í bɛm wɑ ilu ntɔi, nɔ ide iyi ǹ ɡbɔ hɑi bi tɛɛ, nŋui ǹ wɑ n sisiɑ inɛ ŋɑ titɑ̃.
26 Tenho muito que dizer e julgar a respeito de vocês, mas não o farei. Digo ao mundo apenas o que ouvi daquele que me enviou, e ele é inteiramente verdadeiro”.
27 Ammɑ wɑɑti iyi Jesu wɑ fɔ bɛɛbɛ ɑ kù mɑ̀ hee mɑ̀ idei Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑi wɑ sɔ̃ ŋɑ.
27 Ainda assim, não entenderam que ele lhes falava a respeito do Pai.
28 Ŋɔi Jesu í ni, ɑjɔ iyi ɑɑ so Amɑi Amɑnɛ i kɔɑɛ lele ŋɑ, ɑjɔ nŋui ɑɑ mɑ̀ ŋɑ iyi ɑmui ǹ jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑ. Nɔ ɑjɔ nŋui ɑɑ mɑ̀ ŋɑ mɑ́ iyi n kù wɑ n ce nɡɔɡɔ do ɑrɑm. Ide iyi Bɑɑbɑ í sɔ̃m nŋu ɑkɑ̃i ǹ wɑ n sɔ̃ iŋɛ mɔ.
28 Então Jesus disse: “Quando vocês me levantarem, entenderão que eu sou o Filho do Homem. Não faço coisa alguma por minha própria conta; digo apenas o que o Pai me ensinou.
29 Nŋu iyi í bɛm wɑ í wɛɛ do ɑmu. Kù jɔ̀m ɑmu ɑkɑ̃ domi wɑɑti kɑ̃mɑ fei iyi ɑ́ dɔ̃ɑ sii ǹ yɑ n ce.
29 E aquele que me enviou está comigo; ele não me abandonou, pois sempre faço o que lhe agrada”.
30 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ inɛ nkpɔi í dɑsiɛ nɑɑnɛ.
30 Muitos que o ouviram dizer essas coisas creram nele.
31 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ Zuifu ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsiɛ nɑɑnɛ í ni, bii ì wɑɑ jirimɑ idem ŋɑ ì jɛ mɔcɔm ŋɑi ntɔ ntɔ.
31 Jesus disse aos judeus que creram nele: “Vocês são verdadeiramente meus discípulos se permanecerem fiéis a meus ensinamentos.
32 Aɑ mɑ̀ ntɔ ŋɑ nɔ ntɔu ɑ́ jɔ̀ i nɛ ɑrɑ nŋɛ.
32 Então conhecerão a verdade, e a verdade os libertará”.
33 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑwɑu tɔkui Aburɑhɑmu ŋɑi ɑ kù nɔ ɑ kù jɛ ɑrui inɛ ɡɔ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Bɛirei í ce ì wɑɑ sɔ̃ wɑ ì ni ɑɑ kɑ nɛ ɑrɑ nwɑ.
33 “Mas somos descendentes de Abraão”, disseram eles. “Nunca fomos escravos de ninguém. O que quer dizer com ‘Vocês serão libertos’?”
34 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í yɑ ce dulum fei ɑrui dulum nii í jɛ.
34 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: todo o que peca é escravo do pecado.
35 Aru ci yɑ nɔ ku wɑ kpɑsɛ̃i lɑfɛ̃ɛ do ɑjɔ fei, ɑmɑ ɑ̀ bíɛi í yɑ wɑ bɛ do ɑjɔ fei.
35 O escravo não é membro permanente da família, mas o filho faz parte da família, para sempre.
36 Nɑ ŋɔi í ce, bii ɑmu Amɑi Ilɑɑɔ̃ ǹ jɔ̀ ì nɛ ɑrɑɛ, ɑɑ nɛ ɑrɑɛi ntɔ ntɔ.
36 Portanto, se o Filho os libertar, vocês serão livres de fato.
37 Ǹ mɑ̀ iyi iŋɛu tɔkui Aburɑhɑmu ŋɑi. Ammɑ ì wɑɑ dɛ ku kpɑm ŋɑ si nɑ iyi í jɔ̀ i ci yɑ jɔ̀ idem ku bubɑ si idɔ nŋɛ.
37 Sim, eu sei que vocês são descendentes de Abraão. E, no entanto, procuram me matar, pois não há lugar em seu coração para a minha mensagem.
38 Mii iyi ǹ yɛ bi Bɑɑm nŋui ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɛɛbɛi iŋɛ mɔ ì wɑɑ ce mii iyi bɑɑ nŋɛ í sɔ̃ ŋɛ.
38 Eu lhes digo o que vi quando estava com meu Pai, mas vocês seguem o conselho do pai de vocês”.
39 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, Aburɑhɑmui í jɛ bɑɑ nwɑ. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bii í jɛ iŋɛu ɑmɑi Aburɑhɑmu ŋɑi ntɔ ntɔ, mii iyi Aburɑhɑmu í ce nŋui ɑɑ yɑ ce ŋɑ wo.
39 “Nosso pai é Abraão!”, declararam eles. Jesus respondeu: “Se vocês fossem, de fato, filhos de Abraão, seguiriam o exemplo dele.
40 Ammɑ wee nsɛi í yɑ mɑɑ dɛ ku kpɑm ŋɑi, ɑmu iyi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ ide ntɔ iyi ǹ ɡbɔ hɑi bi Ilɑɑɔ̃. Aburɑhɑmu kù nɔ kù ce dimiɛ ɑjɔ kɑ̃mɑ.
40 Em vez disso, procuram me matar porque eu lhes disse a verdade que ouvi de Deus. Abraão nunca fez isso.
41 Do nŋu fei, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, kookoosu ŋɑ iyi bɑɑ nŋɛ í yɑ ce nŋui iŋɛ mɔ ì wɑɑ ce. Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑwɑ ɑ kù jɛ seeɡe ŋɑ. Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃i í jɛ bɑɑ nwɑ.
41 Vocês estão imitando seu verdadeiro pai”. “Não somos filhos ilegítimos!”, retrucaram. “O próprio Deus é nosso verdadeiro Pai!”
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, bii í jɛ Ilɑɑɔ̃i í jɛ bɑɑ nŋɛ ɑɑ bim ŋɑ, domi hɑi bi Ilɑɑɔ̃i ǹ fitɑ wɑ ǹ nɑɑ ihɛ̃. N kù nɑɑ do ɑrɑm, nŋui í bɛm wɑ.
42 Jesus lhes disse: “Se Deus fosse seu Pai, vocês me amariam, porque eu venho até vocês da parte de Deus. Não estou aqui por minha própria conta, mas ele me enviou.
43 Nɑ mii í ce i ci yɑ ɡbɔ yɑɑsei idem ŋɑ. I ci yɑ ɡbɔ yɑɑseɛ ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ i kɑɑ yɔkɔ ŋɑ.
43 Por que vocês não entendem o que eu digo? É porque nem sequer conseguem me ouvir!
44 Seetɑm nii í jɛ bɑɑ nŋɛ, nɔ ì wɑɑ bi i ce idɔɔbii bɑɑ nŋɛu. Hɑi sinte woo kpɑ inɛi. Kù wɑɑ leekĩ si kpɑ̃ɑi ntɔ domi ntɔ kù wɑ siɛ. Bii wɑ sɔ ibo, í yɑ mɑɑ fɔi bɛi nŋu tɑkɑɛ í yɛ domi ilu iboi, nɔ bɑɑi ilu ibo feii.
44 Pois são filhos de seu pai, o diabo, e gostam de fazer as coisas perversas que ele deseja. Ele foi assassino desde o princípio. Sempre odiou a verdade, pois não há verdade alguma nele. Quando ele mente, age de acordo com seu caráter, pois é mentiroso e pai da mentira.
45 Ammɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑmu ǹ yɑ n sɔ̃ ŋɛ ntɔ, nŋui í jɔ̀ i kù wɑɑ dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ.
45 Portanto, quando eu digo a verdade, é natural que não creiam em mim!
46 Yoo nŋɛi ɑ́ yɔkɔ ku ni nŋu í yɛ ǹ ce dulum. Kù wɛɛ. Debɛi, nɑ mii í ce i ci yɑ dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ bii ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ ntɔ.
46 Qual de vocês pode me acusar de pecado? E, uma vez que lhes digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Inɛ iyi í jɛ ti Ilɑɑɔ̃ nŋui í yɑ ɡbɔ idei Ilɑɑɔ̃. Si bɛi iŋɛ i kù jɛ tɛɛ ŋɑ nŋui í jɔ̀ i ci yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
47 Quem pertence a Deus ouve as palavras de Deus. Mas vocês não ouvem, pois não pertencem a Deus”.
48 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, debɛi ɑwɑ ɑ̀ nɛ ntɔ si bɛi ɑ̀ ni ɑwɔu inɛi Sɑmɑrii, nɔ ì nɛ inɛi inɔɔko.
48 “Samaritano endemoninhado!”, responderam os líderes judeus. “Não temos dito desde o início que está possuído por demônio?”
49 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, n kù nɛ inɛi inɔɔko. Bɑɑm nii ǹ wɑ n sɑɑlu, ɑmmɑ iŋɛ i kù wɑɑ sɑɑlum ŋɑ.
49 “Não tenho em mim demônio algum”, disse Jesus. “Pelo contrário, honro meu Pai, e vocês me desonram.
50 N kù wɑ n dɛ bɛɛrɛi ɑrɑm. Inɛ ɡɔi wɑ dɛdɛ bɛɛrɛm, nŋui í nɔ í jɛ woo kiiti.
50 Eu não procuro minha própria glória; há quem a procure para mim, e ele é o Juiz.
51 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi wɑ jirimɑ idem lɑfɛ̃ɛ kɑɑ ku pɑi.
51 Eu lhes digo a verdade: quem obedecer a meu ensino jamais morrerá!”
52 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, bɛbɛi ɑ̀ mɑ̀ iyi ntɔ ntɔ ì nɛ inɛi inɔɔkoi, domi Aburɑhɑmu í ku nɔ wɑlii ŋɑu mɔ ɑ̀ ku, nɔ ɑwɔ ì ni inɛ iyi wɑ jirimɑ ideɛ kɑɑ ku pɑi.
52 Os líderes judeus disseram: “Agora sabemos que você está possuído por demônio. Até Abraão e os profetas morreram, mas você diz: ‘Quem obedecer a meu ensino jamais morrerá!’.
53 Bɑlɑ nwɑ Aburɑhɑmu í ku. Mɑ̀ ì tɑmɑɑ ɑwɔ ì lɑ ì rooi? Nɔ wɑlii ŋɑu mɔ ɑ̀ ku. To, yooi ɑwɔ ì wɑɑ tɑmɑɑ ì jɛ.
53 Por acaso você é maior que nosso pai Abraão? Ele morreu, assim como os profetas. Quem você pensa que é?”.
54 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bii ɑmui ǹ wɑ n dɛ bɛɛrɛi ɑrɑm, bɛɛrɛ nɡbɛi. Inɛ iyi wɑ dɛ bɛɛrɛm nŋui í jɛ Bɑɑm, inɛ iyi iŋɛ ì ni í jɛ Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ nŋɛ.
54 Jesus respondeu: “Se eu quisesse glória para mim mesmo, essa glória não contaria. Mas é meu Pai quem me glorifica. Vocês dizem: ‘Ele é nosso Deus’,
55 Do nŋu fei, i kù mɑ̀ɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑmu ǹ mɑ̀ɑ. Bii ǹ ni n kù mɑ̀ɑ, ǹ jɛ ilu iboi bɛi iŋɛ mɔ. Ammɑ ɑmu ǹ mɑ̀ɑ nɔ ǹ wɑ n jirimɑ ideɛ.
55 mas nem o conhecem. Eu o conheço. Se eu dissesse que não o conheço, seria tão mentiroso quanto vocês! Mas eu o conheço e lhe obedeço.
56 Aburɑhɑmu, bɑlɑ nŋɛu, í wɛɛò inɔ didɔ̃ nlɑ nlɑ si bɛi ɑ́ nɑ ku yɛ kunɑɑm. Í nɔ í yɔɔ. Iyi í yɔɔ nɔ inɔɛ í dɔ̃.
56 Seu pai Abraão exultou com a expectativa da minha vinda. Ele a viu e se alegrou”.
57 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, i kù to ɑdɔ̃ ciitɑɑ titɑ̃, nɔ bɛirei ì ce ì yɛ Aburɑhɑmu.
57 Os líderes judeus disseram: “Você não tem nem cinquenta anos. Como pode dizer que viu Abraão?”.
58 Ŋɔi Jesu í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, ǹ wɛɛ mɔm wo hɑi wɑɑti iyi ɑ kù bí Aburɑhɑmu.
58 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: antes mesmo de Abraão nascer, Eu Sou!”.
59 Ŋɔi ɑ̀ tɑsi kutɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ tɑɑ, ɑmmɑ Jesu í mɑnji í fitɑ hɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃u í nɛ.
59 Então apanharam pedras para atirar em Jesus, mas ele se ocultou deles e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.