João 8
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARIB
1 Ŋɔi Jesu í bɔ ɡeete iyi ɑ̀ yɑ kpe Olivie.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Ammɑ iju kumɑ́ɛ dɑɑdɑɑkɔ í sindɑ í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ inɛ fei wɑ bɔ bi tɛɛ, nɔ í bubɑ í lɔsi cio ku kɔ ŋɑ si.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Ŋɔi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ do Fɑrisi ŋɑ ɑ̀ nɑɑò inɑɑbo ɡɔ wɑ bi tɛɛ iyi ɑ̀ muu si sɑkɑrɑ ku ce. Ŋɔi ɑ̀ leekĩɛ si ɑninii zɑmɑɑu.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Nɔ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ mu ɑbou ihɛ̃i si sɑkɑrɑ ku ce.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Wee Moizi í fɔ si woodɑɛ í ni dimii inɑɑbo bɛ ihɛ̃ kɑ tɑɑ kutɑ kɑ kpɑɑ. To, ɑwɔ mɔ, bɛirei ì yɔɔ.
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 À fɔ bɛɛbɛi ku bɑ ɑ cɔ lɑɑkɑɛ nɔ ɑ yɛ tɑɑleɛ. Ammɑ Jesu í kɔmbɑ iri ilɛ wɑ kɔ si ilɛ do ɑmɑɑwɔ.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ mɑnteɛ nɔ í dede í tɛ í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi kù ce dulum si inɔ nŋɛ ku tɑko ku tɑ ɑbou kutɑ.
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Nɔ í kɔmbɑ mɑ́ wɑ kɔ si ilɛ.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Iyi ɑ̀ ɡbɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ fitɑ ɑkɑ̃ ɑkɑ̃ hɑi inɛ nɡbo ŋɑu hee ku bɔ si inɛi ɑnkɑ̃ɑnyi ŋɑu. Í ɡbe Jesu nŋu ɑkɑ̃ do ɑbou si wɑjuɛ.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Ŋɔi Jesu í dede í tɛ mɑ́ nɔ í beeɛ í ni, ɑbooyi, iwoi ɑ̀ wɑ. Inɛ ɡɔ kù ɡbe ihɛ̃ iyi wɑ yɛ tɑɑleɛ mɑ́?
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ŋɔi ɑbou í ni, mɔkɔɔyi, bɑɑ ɑkɑ̃ nŋɑ kù wɑ ihɛ̃ mɑ́. Jesu í ni, ɑmu tɑkɑm mɔ n kɑɑ n yɛ tɑɑleɛ. Nɛɛ, ɑmmɑ mɑɑ̀ ce dulum mɑ́.]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Si ɑnyii nŋu, Jesu í bɑ inɛ ŋɑ ide ku fɔ mɑ́ í ni, ɑmui ǹ jɛ inyɑ kumɑ́i ɑndunyɑ. Inɛ iyi wɑ toom ɑ́ nɛ inyɑ kumɑ́ iyi ɑ́ jɔ̀ inɛ ku bɑ kuwɛɛ, kɑɑ mɑɑ nɛ si ilu kuku.
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, nsɛi ì wɑɑ jɛɑ ɑrɑɛ sɛɛdɑ. Sɛɛdɑɛ kù jɛ ntɔ.
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bɑɑ bii ǹ wɑ n jɛɑ ɑrɑm sɛɛdɑ, ide ŋɑ iyi ǹ wɑ n fɔu fei ntɔi, domi ǹ mɑ̀ hɑi bii ǹ nɑɑ ǹ nɔ ǹ mɑ̀ bii ǹ wɑ n bɔ. Ammɑ iŋɛ i kù mɑ̀ hɑi bii ǹ nɑɑ hee mɑ́ jɛ bii ǹ wɑ n bɔ.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Iŋɛ ì yɑ mɑɑ ce kiiti ŋɑi bɛi ɑmɑnɛ ŋɑ ɑ̀ yɑ ce, ɑmu n ci yɑ n kiiti inɛ kɑ̃mɑ.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Ammɑ bɑɑ bii í jɛ ǹ wɑ n kiiti inɛ ŋɑ, kiitim í sĩɑ domi ɑmu ɑkɑ̃ si ɑn kiiti ŋɑ, Bɑɑbɑ iyi í bɛm wɑ í wɛɛ do ɑmu.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 À kɔɔ si tiɑi woodɑ nŋɛ ɑ̀ ni sɛɛdɑi ɑmɑnɛ minjii í jɛ ntɔ.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Ǹ wɑ n jɛɑ ɑrɑm sɛɛdɑ nɔ Bɑɑbɑ, iyi í bɛm wɑ, nŋu mɔ wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm.
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, iwoi Bɑɑɛu í wɑ. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, i kù mɑ̀ ɑmu tɑkɑm ŋɑ mɔm hee mɑ́ jɛ Bɑɑm. Bii í jɛ ì mɑ̀m ŋɑ wo ɑɑ mɑ̀ Bɑɑm nɔu ŋɑ.
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Ideu bɛi Jesu í fɔ wɑɑti iyi wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cio bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bii ɑ̀ yɑ jilɛ fiɑi kɔlɛtiu. Nɔ inɛ ɡɔ kù lesiɛ ɑwɔ si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑtiɛ kù to wɑ titɑ̃.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ɑn nɛ nɔ ɑɑ nɑ i dɛdɛɛm ŋɑ, ɑmmɑ ɑɑ ku ŋɑi si dulum du ŋɛ. I kɑɑ yɔkɔ i bɔ bii ǹ wɑ n bɔ ŋɑ.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Si bɛi í ni bii nŋu wɑ bɔ ɑ kɑɑ yɔkɔ ɑ bɔ bɛ nŋui í jɔ̀ Zuifu ŋɑu ɑ̀ bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, debɛi ɑ́ kpɑ ɑrɑɛi?
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Nɔ Jesu í ni, hɑi ilɛ ihɛ̃i iŋɛ ì nɑɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑmu hɑi lelei ǹ nɑɑ. Iŋɛ inɛi ɑndunyɑ ŋɑi, ɑmmɑ ɑmu n kù jɛ inɛi ɑndunyɑ.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Nɑ ŋɔi í ce ǹ ni ɑɑ ku si dulum du ŋɛ ŋɑ. Ntɔ ntɔ, bii i kù dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ iyi ɑmui ǹ jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ɑɑ ku si dulum du ŋɛ ŋɑi.
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, ɑwɔi yoo. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ǹ sɔ̃ ŋɛ tɑ̃ hɑi sinteɛ.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Ide iyi ǹ nɛ ku fɔ nɑ iri nŋɛ n yɛò tɑɑle nŋɛ í kpɔ. Ammɑ inɛ iyi í bɛm wɑ ilu ntɔi, nɔ ide iyi ǹ ɡbɔ hɑi bi tɛɛ, nŋui ǹ wɑ n sisiɑ inɛ ŋɑ titɑ̃.
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Ammɑ wɑɑti iyi Jesu wɑ fɔ bɛɛbɛ ɑ kù mɑ̀ hee mɑ̀ idei Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑi wɑ sɔ̃ ŋɑ.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Ŋɔi Jesu í ni, ɑjɔ iyi ɑɑ so Amɑi Amɑnɛ i kɔɑɛ lele ŋɑ, ɑjɔ nŋui ɑɑ mɑ̀ ŋɑ iyi ɑmui ǹ jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑ. Nɔ ɑjɔ nŋui ɑɑ mɑ̀ ŋɑ mɑ́ iyi n kù wɑ n ce nɡɔɡɔ do ɑrɑm. Ide iyi Bɑɑbɑ í sɔ̃m nŋu ɑkɑ̃i ǹ wɑ n sɔ̃ iŋɛ mɔ.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Nŋu iyi í bɛm wɑ í wɛɛ do ɑmu. Kù jɔ̀m ɑmu ɑkɑ̃ domi wɑɑti kɑ̃mɑ fei iyi ɑ́ dɔ̃ɑ sii ǹ yɑ n ce.
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ inɛ nkpɔi í dɑsiɛ nɑɑnɛ.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ Zuifu ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsiɛ nɑɑnɛ í ni, bii ì wɑɑ jirimɑ idem ŋɑ ì jɛ mɔcɔm ŋɑi ntɔ ntɔ.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Aɑ mɑ̀ ntɔ ŋɑ nɔ ntɔu ɑ́ jɔ̀ i nɛ ɑrɑ nŋɛ.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑwɑu tɔkui Aburɑhɑmu ŋɑi ɑ kù nɔ ɑ kù jɛ ɑrui inɛ ɡɔ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Bɛirei í ce ì wɑɑ sɔ̃ wɑ ì ni ɑɑ kɑ nɛ ɑrɑ nwɑ.
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í yɑ ce dulum fei ɑrui dulum nii í jɛ.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Aru ci yɑ nɔ ku wɑ kpɑsɛ̃i lɑfɛ̃ɛ do ɑjɔ fei, ɑmɑ ɑ̀ bíɛi í yɑ wɑ bɛ do ɑjɔ fei.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Nɑ ŋɔi í ce, bii ɑmu Amɑi Ilɑɑɔ̃ ǹ jɔ̀ ì nɛ ɑrɑɛ, ɑɑ nɛ ɑrɑɛi ntɔ ntɔ.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Ǹ mɑ̀ iyi iŋɛu tɔkui Aburɑhɑmu ŋɑi. Ammɑ ì wɑɑ dɛ ku kpɑm ŋɑ si nɑ iyi í jɔ̀ i ci yɑ jɔ̀ idem ku bubɑ si idɔ nŋɛ.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Mii iyi ǹ yɛ bi Bɑɑm nŋui ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɛɛbɛi iŋɛ mɔ ì wɑɑ ce mii iyi bɑɑ nŋɛ í sɔ̃ ŋɛ.
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, Aburɑhɑmui í jɛ bɑɑ nwɑ. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bii í jɛ iŋɛu ɑmɑi Aburɑhɑmu ŋɑi ntɔ ntɔ, mii iyi Aburɑhɑmu í ce nŋui ɑɑ yɑ ce ŋɑ wo.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Ammɑ wee nsɛi í yɑ mɑɑ dɛ ku kpɑm ŋɑi, ɑmu iyi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ ide ntɔ iyi ǹ ɡbɔ hɑi bi Ilɑɑɔ̃. Aburɑhɑmu kù nɔ kù ce dimiɛ ɑjɔ kɑ̃mɑ.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Do nŋu fei, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, kookoosu ŋɑ iyi bɑɑ nŋɛ í yɑ ce nŋui iŋɛ mɔ ì wɑɑ ce. Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ɑwɑ ɑ kù jɛ seeɡe ŋɑ. Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃i í jɛ bɑɑ nwɑ.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, bii í jɛ Ilɑɑɔ̃i í jɛ bɑɑ nŋɛ ɑɑ bim ŋɑ, domi hɑi bi Ilɑɑɔ̃i ǹ fitɑ wɑ ǹ nɑɑ ihɛ̃. N kù nɑɑ do ɑrɑm, nŋui í bɛm wɑ.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Nɑ mii í ce i ci yɑ ɡbɔ yɑɑsei idem ŋɑ. I ci yɑ ɡbɔ yɑɑseɛ ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ i kɑɑ yɔkɔ ŋɑ.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Seetɑm nii í jɛ bɑɑ nŋɛ, nɔ ì wɑɑ bi i ce idɔɔbii bɑɑ nŋɛu. Hɑi sinte woo kpɑ inɛi. Kù wɑɑ leekĩ si kpɑ̃ɑi ntɔ domi ntɔ kù wɑ siɛ. Bii wɑ sɔ ibo, í yɑ mɑɑ fɔi bɛi nŋu tɑkɑɛ í yɛ domi ilu iboi, nɔ bɑɑi ilu ibo feii.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Ammɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑmu ǹ yɑ n sɔ̃ ŋɛ ntɔ, nŋui í jɔ̀ i kù wɑɑ dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Yoo nŋɛi ɑ́ yɔkɔ ku ni nŋu í yɛ ǹ ce dulum. Kù wɛɛ. Debɛi, nɑ mii í ce i ci yɑ dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ bii ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ ntɔ.
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Inɛ iyi í jɛ ti Ilɑɑɔ̃ nŋui í yɑ ɡbɔ idei Ilɑɑɔ̃. Si bɛi iŋɛ i kù jɛ tɛɛ ŋɑ nŋui í jɔ̀ i ci yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, debɛi ɑwɑ ɑ̀ nɛ ntɔ si bɛi ɑ̀ ni ɑwɔu inɛi Sɑmɑrii, nɔ ì nɛ inɛi inɔɔko.
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, n kù nɛ inɛi inɔɔko. Bɑɑm nii ǹ wɑ n sɑɑlu, ɑmmɑ iŋɛ i kù wɑɑ sɑɑlum ŋɑ.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 N kù wɑ n dɛ bɛɛrɛi ɑrɑm. Inɛ ɡɔi wɑ dɛdɛ bɛɛrɛm, nŋui í nɔ í jɛ woo kiiti.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi wɑ jirimɑ idem lɑfɛ̃ɛ kɑɑ ku pɑi.
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, bɛbɛi ɑ̀ mɑ̀ iyi ntɔ ntɔ ì nɛ inɛi inɔɔkoi, domi Aburɑhɑmu í ku nɔ wɑlii ŋɑu mɔ ɑ̀ ku, nɔ ɑwɔ ì ni inɛ iyi wɑ jirimɑ ideɛ kɑɑ ku pɑi.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Bɑlɑ nwɑ Aburɑhɑmu í ku. Mɑ̀ ì tɑmɑɑ ɑwɔ ì lɑ ì rooi? Nɔ wɑlii ŋɑu mɔ ɑ̀ ku. To, yooi ɑwɔ ì wɑɑ tɑmɑɑ ì jɛ.
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bii ɑmui ǹ wɑ n dɛ bɛɛrɛi ɑrɑm, bɛɛrɛ nɡbɛi. Inɛ iyi wɑ dɛ bɛɛrɛm nŋui í jɛ Bɑɑm, inɛ iyi iŋɛ ì ni í jɛ Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ nŋɛ.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Do nŋu fei, i kù mɑ̀ɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑmu ǹ mɑ̀ɑ. Bii ǹ ni n kù mɑ̀ɑ, ǹ jɛ ilu iboi bɛi iŋɛ mɔ. Ammɑ ɑmu ǹ mɑ̀ɑ nɔ ǹ wɑ n jirimɑ ideɛ.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Aburɑhɑmu, bɑlɑ nŋɛu, í wɛɛò inɔ didɔ̃ nlɑ nlɑ si bɛi ɑ́ nɑ ku yɛ kunɑɑm. Í nɔ í yɔɔ. Iyi í yɔɔ nɔ inɔɛ í dɔ̃.
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, i kù to ɑdɔ̃ ciitɑɑ titɑ̃, nɔ bɛirei ì ce ì yɛ Aburɑhɑmu.
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Ŋɔi Jesu í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, ǹ wɛɛ mɔm wo hɑi wɑɑti iyi ɑ kù bí Aburɑhɑmu.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Ŋɔi ɑ̀ tɑsi kutɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ tɑɑ, ɑmmɑ Jesu í mɑnji í fitɑ hɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃u í nɛ.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.