João 6

Monkole NT (MKL_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Si ɑnyii nŋu, jinɡɑui Zuifu ŋɑ iyi ɑ̀ yɑ kpe Iku ku kuɑu í mɑɑi wɑ. Wɑɑti bɛɛbɛi Jesu í kuɑ icei tenkui Gɑlilee. Tenkuui ɑ̀ yɑ nyi ɑ kpe Tiberiɑ mɑ́. Ŋɔi zɑmɑɑ nkpɔ wɑ tooɛ, domi ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi í yɑ mɑɑ ce ku mɑɑ fɑɑbɑò bɔ̃ɔ ŋɑ. Ŋɔi Jesu í ɡũ ɡeete ɡɔ í bubɑ do mɔcɔɛ ŋɑ ɑjɔ.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 — ausente —
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 — ausente —
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Iyi í cɔ ilu nɔ í yɛ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔi wɑ nɑɑ bi tɛɛ. Ŋɔi í bee Filipu í ni, iwoi ɑɑ kɑ bɑ ijɛ iyi ɑɑ kɑ rɑ inɛ ŋɑu ihɛ̃ ɑ jɛ.
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Í fɔ bɛɛbɛi ku cɔò lɑɑkɑi Filipu domi í mɑ̀ bɛi nŋu ɑ́ ce tɑ̃.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Ŋɔi Filipu í jɛɑɑ í ni, bɑɑ fiɑi icɛi ɑjɔ cĩɔ minji kɑɑ to kɑ rɑ nŋɑ ijɛ, iyi ɑŋɑ fei ɑɑ bɑ kekee kekee.
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔ ŋɑu iyi ɑ̀ yɑ kpe Anderee, ifɔi Simɔɔ Piɛɛ í ni,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 ɑmɑ ɑwɑɑsũ ɡɔ í wɑ ihɛ̃ í nɛ pɛ̃ɛ ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ keeke minji. Ammɑ nŋu bɛ kɑɑ ceɑ zɑmɑɑ nlɑu ihɛ̃ nkɑ̃mɑ.
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Ŋɔi Jesu í ni, í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ bubɑ. Wee inyɑu í nɛ fɔfɔ nkpɔ nkpɔ. Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ bubɑ. Si inɔ nŋɑ kukpɔi inɛmɔkɔ ŋɑu í to dubu miu (5.000).
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Ŋɔi Jesu í so pɛ̃ɛ ŋɑu í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃, ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ kpɛ̃ɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bubɑu. Bɛɛbɛ mɔi í ce do cɛ̃ɛ ŋɑu. Nɔ ɑ̀ jɛ bɛi ɑ̀ bi.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Iyi ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo, ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, i ko ijɛ iyi í ɡbeu ŋɑ ku bɑ ɡɔɡɔ ku mɑɑ̀ ce nfe.
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Nɔ ɑ̀ ko ijɛ iyi í ɡbeu. Si pɛ̃ɛ ɑrɑ miu iyi Jesu í ɡbɑ í bububu í kpɛ̃ɑ inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛu, kɔlɔ mɑɑteejii í ɡbe.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke iyi Jesu í ceu ŋɔi ɑ̀ ni, do ntɔ, nŋui í jɛ wɑlii iyi ɑ́ nɑ ku nɑɑ si ɑndunyɑu.
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ bi ɑ muu do ɡbuɡbɑ̃ ɑ coo ilɑɑlu. Ammɑ si bɛi Jesu í mɑ̀ si ŋɑ ŋɔi í nyɑ ɑrɑɛ nŋu ɑkɑ̃ í nyi iri kutɑu mɑ.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Iyi ɑlɛ í lɛ ŋɔi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ bɔ itĩi tenkuu.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Ŋɔi ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ku bɑ ɑ kuɑ ɑ bɔ Kɑpɛrɑnumu. Nɔ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ. Ŋɔi idũ í dũ nɔ wee Jesu kù to si ŋɑ.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ŋɔi fufu nlɑ ɡɔ wɑ ce nɔ inyiu wɑ yɑyɑ.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Iyi ɑ̀ nɛ zɑkɑi kilo mɛɛfɑ ŋɔi ɑ̀ hɔ̃nnɛ Jesu wɑ nɛ si ɑntɑi inyiu wɑ nɑɑ bi tu ŋɑ, ŋɔi ziɡi nŋɑ í dɑ.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmui, i mɑɑ̀ jɔ̀ njo ku mu ŋɛ.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ bi nŋu mɔ ku lɔ inɔ ɑkɔi inyiu ɑmmɑ wee ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ to bii ɑ̀ wɑɑ bɔu.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Iju kumɑ́ɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ icei tenkuu bɛ, ɑ̀ ye ɡiɡi iyi ɑkɔ ɑkɑ̃i í wɑ bɛ wo. À nɔ ɑ̀ mɑ̀ iyi Jesu kù lɔ ɑkɔi inyiu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑjɔ, ɑŋɑ duusɔ̃ɔ nŋɑi ɑ̀ nɛ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Wɑɑti bɛɛbɛ, ɑkɔi inyi ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ nɑɑ hɑi Tiberiɑ nɔ ɑ̀ to inyɑu. Tenɡi bɛi Lɑfɛ̃ɛ Jesu í tɑko í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ í bɛi í nɑ ŋɑ pɛ̃ɛ ɑ̀ jɛu.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Iyi zɑmɑɑu í yɛ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ kɑ̃mɑ nŋɑ kù wɑ bɛ, ŋɔi ɑŋɑ mɔ ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ŋɑu ɑ̀ bɔ ku dɛdɛ ŋɑ ikpɑ Kɑpɛrɑnumu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ kuɑ icei tenkuu do ikpɑ ihɔ̃ ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ Jesu bɛ nɔ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, wɑɑti yoomɑi í to wɑ ihɛ̃.
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ, ì wɑɑ dɛdɛm ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ ì bɑ pɛ̃ɛ ì jɛ ì yo ŋɑ, kù jɛ nɑ iyi í jɔ̀ ì yɛ ǹ ce mɑɑmɑɑke ɡɔ ŋɑ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 I mɑɑ̀ ti i ce icɛi ijɛ iyi í yɑ sɑ̃mi nŋu ɑkɑ̃, ɑmmɑ i ce icɛi ijɛ iyi ɑ́ jɔ̀ i bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃ ŋɑ. Nɔ ijɛ nŋu ɑmu Amɑi Amɑnɛi ɑn mu nŋɛ, domi ɑmui Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ í nɑ yiikoɛ nɔ í jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ yɔɔ.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mii ɑɑ kɑ ce kɑ ceò icɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í bi.
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, icɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í bi si ŋɛi í jɛ i dɑsi ɑmu woo bɛɛ nɑɑnɛ ŋɑ.
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mɑɑmɑɑke yoomɑi ɑɑ ce kɑ yɔɔ ku bɑ kɑ dɑsiɛ nɑɑnɛ. Mɑ̀ icɛ yoomɑi ɑɑ ce.
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Nɔ ɑ̀ ni mɑ́, bɑlɑ nwɑ ŋɑ ɑ̀ jɛ ijɛ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe mɑnɑ si ɡbɑɑ. À kɔɔ ɑ̀ ni í nɑ ŋɑ ijɛ wɑ hɑi lelei Aɔ̃.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, kù jɛ Moizii í mu nŋɛ ijɛu wɑ hɑi lele, ɑmmɑ Bɑɑm nii í mu nŋɛ ijɛ iyi í jɛ ntɔu wɑ hɑi lele.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Nɔ ijɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í yɑ muɑ inɛ, nŋui í jɛ inɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lele iyi ɑ́ jɔ̀ ɑmɑnɛ ku bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, mɔkɔɔyi, mu nwɑ dimii ijɛu bɛ do ɑjɔ fei.
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ. Inɛ iyi í nɑɑ bi tom, ɑri kɑɑ kpɑ lɑfɛ̃ɛ mɑ́ pɑi, nɔ inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ, ɑɡbɛ kɑɑ kpɑɑ mɑ́ pɑi.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Ǹ tɑko ǹ sɔ̃ ŋɛ wo ǹ ni, ì wɑɑ yɛm ŋɑ, ɑmmɑ i kù dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Inɛ ŋɑ iyi Bɑɑbɑ í nɑm fei ɑɑ nɑɑ bi tom, nɔ inɛ iyi í nɑɑ bi tom bɑɑ bii bɛirei n kɑɑ n nyɔɔ ɑnɡule.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Ǹ kitɑ wɑi hɑi lelei Aɔ̃ n nɑ n ceò idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ, kù jɛ idɔɔbii ɑmu tɑkɑm.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ wee. Inɛ ŋɑ iyi í nɑm, n mɑɑ̀ n jɔ̀ bɑɑ inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ ku ce nfe ɑmmɑ n jĩ ɑŋɑ fei hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyi.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Idɔɔbii Bɑɑm nii í jɛ inɛ iyi í yɛ ɑmu Amɑ nɔ í dɑsim nɑɑnɛ fei ku nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃, ɑn nɔ n jĩ lɑfɛ̃ɛ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyi.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ wɑɑ ɡbɑɡbɑ siɛ nɑ iyi í jɔ̀ í ni nŋu í jɛ ijɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lelei Aɔ̃.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ŋɔi ɑ̀ ni, í jɔ Jesu ɑmɑi Zozɛfuu mbɛ mɛɛ. À mɑ̀ iyeò bɑɑɛ. Bɛirei í ce í ni nŋu í nɑɑi hɑi lele.
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i mɑɑ̀ ti i mɑɑ̀ ɡbɑɡbɑ nɑ irim bɛɛbɛ ŋɑ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku nɑɑ bi tom bii kù jɛ Bɑɑbɑ iyi í bɛm wɑi í fɑ lɑfɛ̃ɛ wɑ. Nɔ inɛ nŋui ɑn jɔ̀ ku jĩ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Inɛ ɑkɑ̃i wɑlii ŋɑu í kɔ í ni, Ilɑɑɔ̃ tɑkɑɛi ɑ́ nɑ ku kɔ inɛ fei si cio. Nɔ bɛɛbɛi inɛ iyi í ɡbɔ idei Bɑɑbɑ fei nɔ í jirimɑ cioɛ lɑfɛ̃ɛ ɑ́ nɑɑ bi tom.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Inɛ kɑ̃mɑ kù yɛ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ do iju, í ɡbe ɑmu iyi ǹ nɑɑ hɑi bi tɛɛu.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ fei í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Amui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɑlɑ nŋɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ mɑnɑ si ɡbɑɑ ɑmmɑ kù ɡɑnji ɑ ku.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Ammɑ ɑmu ijɛ ɡɔi ǹ wɑ n fɑ̃ɑ iyi í nɑɑ hɑi lele, iyi bii ɑmɑnɛ í jɛ kɑɑ ku.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Amui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ. Hɑi lelei ǹ kitɑ wɑ. Nɔ inɛ iyi í bɑ ijɛu í jɛ fei í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃. Ijɛui í jɛ ɑrɑm. An nɑ́ɑi ku bɑ inɛ ŋɑ ɑ mɑɑ wɛɛò.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ ŋɔi Zuifu ŋɑ ɑ̀ ce si kɑkɔɔ jiidɑ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei nŋu ɑ́ ce ku nɑ wɑ iŋɑi ɑrɑɛ kɑ ŋɔ.
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii i kù ŋɔ iŋɑi ɑrɑi ɑmu Amɑi Amɑnɛ wɑlɑkɔ i kù mɔ njɛm i kù nɛ kuwɛɛ ŋɑ.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Inɛ iyi í ŋɔ iŋɑi ɑrɑm nɔ í mɔ njɛm í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃, nɔ ɑn jũu hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu,
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 domi iŋɑi ɑrɑm nii í jɛ ijɛ ɑlɑlɑ nɔ njɛm mɔi í jɛ inyi ɑlɑlɑ.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Inɛ iyi í ŋɔ iŋɑi ɑrɑm nɔ í mɔ njɛm ɑwɑò ɑɑ kɑ nɛ ɑnu ɑkɑ̃ kɑ mɑɑ wɛɛò.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Bɑɑbɑi í bɛm wɑ. Nŋui í nɛ kuwɛɛ nɔ nɑ iriɛi ɑmu mɔ ǹ wɛɛ. Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi í ŋɔm, lɑfɛ̃ɛ í nɛ kuwɛɛ nɑ irim.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ijɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lelei ǹ wɑ n fɑ̃ɑ. Inɛ nŋu kù jɛ bɛi ijɛ iyi bɑlɑ nŋɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ nɔ kù ɡɑnji ɑ̀ kuu. Inɛ iyi wɑ jɛ dimii ijɛu ihɛ̃ ɑ́ mɑɑ wɛɛi hee do ɑjɔ fei.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Ideu bɛi Jesu í kɔ inɛ ŋɑ si ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ Kɑpɛrɑnumu.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Iyi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu ŋɔi nkpɔ nŋɑ í ni, ideu ihɛ̃ í lele. Yooi ɑ́ nɔɔ.
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Nɔ Jesu í mɑ̀ iyi ɑ̀ wɑsi ku ɡbɑɡbɑ nɑ ideu, ŋɔi í bee ŋɑ í ni, ideui í jɛ nŋɛ bi ku koosɛɛ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Debɛi, bɛirei ɑɑ ni ŋɑ bii ì yɛ ɑmu Amɑi Amɑnɛ ǹ wɑ n bɔ lele ŋɑ bii ǹ tɑko ǹ wɑ wo.
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Hundei í yɑ muɑ inɛ kuwɛɛ, ɡbuɡbɑ̃i ɑmɑnɛ kù jɛ nkɑ̃mɑ. Nɔ ide iyi ǹ sɔ̃ ŋɛu wee hundei, nɔ nŋui í jɛ kuwɛɛ.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Ammɑ si inɔ nŋɛ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ kù dɑsi nɑɑnɛ. Jesu í fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ í mɑ̀ hɑi sinteɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ kɑɑ dɑsi nŋu nɑɑnɛ do inɛ iyi ɑ́ nɑ ku zɑmbɑ nŋu.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Nɔ í ni mɑ́, nɑ iyi ihɛ̃i í jɔ̀ ǹ sɔ̃ ŋɛ wo ǹ ni inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi ɑ́ nɑɑ bi tom bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑi í jɔ̀ lɑfɛ̃ɛ í nɑɑ.
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Ŋɔi hɑi wɑɑti bɛɛbɛ mɔcɔ nkpɔɛ ŋɑu ɑ̀ fɑ ɑrɑ nŋɑ do ɑnyi ɑ ci yɑ tooɛ mɑ́.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ Jesu í bee mɔcɔ mɑɑteejiɛ ŋɑu í ni, iŋɛ mɔ ni, i kù wɑɑ nɛ ŋɑi?
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bi yooi ɑɑ kɑ bɔ mɑ́. Awɔi ì nɛ idei kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Awɑ ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ nɔ ɑ̀ mɑ̀ kɑm kɑm iyi ɑwɔi ì jɛ Inɛ Kumɑ́ iyi í nɑɑ hɑi bi Ilɑɑɔ̃.
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, kù jɛ ɑmui ǹ cicɑ iŋɛ mɑɑteejiu bɑ. Do nŋu fei inɛ ɑkɑ̃ nŋɛ í jɛ inɛi Seetɑm.
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Wɑɑtɔ idei Zudɑsi ɑmɑi Simɔɔ Isikɑriotii wɑ fɑ̃ɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ bɑɑ do iyi í wɑ si inɔi mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu fei, nŋui ɑ́ zɑmbɑɛ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.