João 6
Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA
1 Si ɑnyii nŋu, jinɡɑui Zuifu ŋɑ iyi ɑ̀ yɑ kpe Iku ku kuɑu í mɑɑi wɑ. Wɑɑti bɛɛbɛi Jesu í kuɑ icei tenkui Gɑlilee. Tenkuui ɑ̀ yɑ nyi ɑ kpe Tiberiɑ mɑ́. Ŋɔi zɑmɑɑ nkpɔ wɑ tooɛ, domi ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi í yɑ mɑɑ ce ku mɑɑ fɑɑbɑò bɔ̃ɔ ŋɑ. Ŋɔi Jesu í ɡũ ɡeete ɡɔ í bubɑ do mɔcɔɛ ŋɑ ɑjɔ.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 — ausente —
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Iyi í cɔ ilu nɔ í yɛ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔi wɑ nɑɑ bi tɛɛ. Ŋɔi í bee Filipu í ni, iwoi ɑɑ kɑ bɑ ijɛ iyi ɑɑ kɑ rɑ inɛ ŋɑu ihɛ̃ ɑ jɛ.
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Í fɔ bɛɛbɛi ku cɔò lɑɑkɑi Filipu domi í mɑ̀ bɛi nŋu ɑ́ ce tɑ̃.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Ŋɔi Filipu í jɛɑɑ í ni, bɑɑ fiɑi icɛi ɑjɔ cĩɔ minji kɑɑ to kɑ rɑ nŋɑ ijɛ, iyi ɑŋɑ fei ɑɑ bɑ kekee kekee.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔ ŋɑu iyi ɑ̀ yɑ kpe Anderee, ifɔi Simɔɔ Piɛɛ í ni,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 ɑmɑ ɑwɑɑsũ ɡɔ í wɑ ihɛ̃ í nɛ pɛ̃ɛ ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ keeke minji. Ammɑ nŋu bɛ kɑɑ ceɑ zɑmɑɑ nlɑu ihɛ̃ nkɑ̃mɑ.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Ŋɔi Jesu í ni, í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ bubɑ. Wee inyɑu í nɛ fɔfɔ nkpɔ nkpɔ. Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ bubɑ. Si inɔ nŋɑ kukpɔi inɛmɔkɔ ŋɑu í to dubu miu (5.000).
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Ŋɔi Jesu í so pɛ̃ɛ ŋɑu í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃, ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ kpɛ̃ɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bubɑu. Bɛɛbɛ mɔi í ce do cɛ̃ɛ ŋɑu. Nɔ ɑ̀ jɛ bɛi ɑ̀ bi.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Iyi ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo, ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, i ko ijɛ iyi í ɡbeu ŋɑ ku bɑ ɡɔɡɔ ku mɑɑ̀ ce nfe.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Nɔ ɑ̀ ko ijɛ iyi í ɡbeu. Si pɛ̃ɛ ɑrɑ miu iyi Jesu í ɡbɑ í bububu í kpɛ̃ɑ inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛu, kɔlɔ mɑɑteejii í ɡbe.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke iyi Jesu í ceu ŋɔi ɑ̀ ni, do ntɔ, nŋui í jɛ wɑlii iyi ɑ́ nɑ ku nɑɑ si ɑndunyɑu.
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ bi ɑ muu do ɡbuɡbɑ̃ ɑ coo ilɑɑlu. Ammɑ si bɛi Jesu í mɑ̀ si ŋɑ ŋɔi í nyɑ ɑrɑɛ nŋu ɑkɑ̃ í nyi iri kutɑu mɑ.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Iyi ɑlɛ í lɛ ŋɔi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ bɔ itĩi tenkuu.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Ŋɔi ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ku bɑ ɑ kuɑ ɑ bɔ Kɑpɛrɑnumu. Nɔ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ. Ŋɔi idũ í dũ nɔ wee Jesu kù to si ŋɑ.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ŋɔi fufu nlɑ ɡɔ wɑ ce nɔ inyiu wɑ yɑyɑ.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Iyi ɑ̀ nɛ zɑkɑi kilo mɛɛfɑ ŋɔi ɑ̀ hɔ̃nnɛ Jesu wɑ nɛ si ɑntɑi inyiu wɑ nɑɑ bi tu ŋɑ, ŋɔi ziɡi nŋɑ í dɑ.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmui, i mɑɑ̀ jɔ̀ njo ku mu ŋɛ.
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ bi nŋu mɔ ku lɔ inɔ ɑkɔi inyiu ɑmmɑ wee ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ to bii ɑ̀ wɑɑ bɔu.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Iju kumɑ́ɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ icei tenkuu bɛ, ɑ̀ ye ɡiɡi iyi ɑkɔ ɑkɑ̃i í wɑ bɛ wo. À nɔ ɑ̀ mɑ̀ iyi Jesu kù lɔ ɑkɔi inyiu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑjɔ, ɑŋɑ duusɔ̃ɔ nŋɑi ɑ̀ nɛ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Wɑɑti bɛɛbɛ, ɑkɔi inyi ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ nɑɑ hɑi Tiberiɑ nɔ ɑ̀ to inyɑu. Tenɡi bɛi Lɑfɛ̃ɛ Jesu í tɑko í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ í bɛi í nɑ ŋɑ pɛ̃ɛ ɑ̀ jɛu.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Iyi zɑmɑɑu í yɛ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ kɑ̃mɑ nŋɑ kù wɑ bɛ, ŋɔi ɑŋɑ mɔ ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ŋɑu ɑ̀ bɔ ku dɛdɛ ŋɑ ikpɑ Kɑpɛrɑnumu.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ kuɑ icei tenkuu do ikpɑ ihɔ̃ ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ Jesu bɛ nɔ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, wɑɑti yoomɑi í to wɑ ihɛ̃.
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ, ì wɑɑ dɛdɛm ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ ì bɑ pɛ̃ɛ ì jɛ ì yo ŋɑ, kù jɛ nɑ iyi í jɔ̀ ì yɛ ǹ ce mɑɑmɑɑke ɡɔ ŋɑ.
26 Jesus respondeu:
27 I mɑɑ̀ ti i ce icɛi ijɛ iyi í yɑ sɑ̃mi nŋu ɑkɑ̃, ɑmmɑ i ce icɛi ijɛ iyi ɑ́ jɔ̀ i bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃ ŋɑ. Nɔ ijɛ nŋu ɑmu Amɑi Amɑnɛi ɑn mu nŋɛ, domi ɑmui Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ í nɑ yiikoɛ nɔ í jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ yɔɔ.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mii ɑɑ kɑ ce kɑ ceò icɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í bi.
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, icɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í bi si ŋɛi í jɛ i dɑsi ɑmu woo bɛɛ nɑɑnɛ ŋɑ.
29 Jesus respondeu:
30 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mɑɑmɑɑke yoomɑi ɑɑ ce kɑ yɔɔ ku bɑ kɑ dɑsiɛ nɑɑnɛ. Mɑ̀ icɛ yoomɑi ɑɑ ce.
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Nɔ ɑ̀ ni mɑ́, bɑlɑ nwɑ ŋɑ ɑ̀ jɛ ijɛ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe mɑnɑ si ɡbɑɑ. À kɔɔ ɑ̀ ni í nɑ ŋɑ ijɛ wɑ hɑi lelei Aɔ̃.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, kù jɛ Moizii í mu nŋɛ ijɛu wɑ hɑi lele, ɑmmɑ Bɑɑm nii í mu nŋɛ ijɛ iyi í jɛ ntɔu wɑ hɑi lele.
32 Jesus lhes disse:
33 Nɔ ijɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í yɑ muɑ inɛ, nŋui í jɛ inɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lele iyi ɑ́ jɔ̀ ɑmɑnɛ ku bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, mɔkɔɔyi, mu nwɑ dimii ijɛu bɛ do ɑjɔ fei.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ. Inɛ iyi í nɑɑ bi tom, ɑri kɑɑ kpɑ lɑfɛ̃ɛ mɑ́ pɑi, nɔ inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ, ɑɡbɛ kɑɑ kpɑɑ mɑ́ pɑi.
35 Jesus respondeu:
36 Ǹ tɑko ǹ sɔ̃ ŋɛ wo ǹ ni, ì wɑɑ yɛm ŋɑ, ɑmmɑ i kù dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Inɛ ŋɑ iyi Bɑɑbɑ í nɑm fei ɑɑ nɑɑ bi tom, nɔ inɛ iyi í nɑɑ bi tom bɑɑ bii bɛirei n kɑɑ n nyɔɔ ɑnɡule.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Ǹ kitɑ wɑi hɑi lelei Aɔ̃ n nɑ n ceò idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ, kù jɛ idɔɔbii ɑmu tɑkɑm.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ wee. Inɛ ŋɑ iyi í nɑm, n mɑɑ̀ n jɔ̀ bɑɑ inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ ku ce nfe ɑmmɑ n jĩ ɑŋɑ fei hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyi.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Idɔɔbii Bɑɑm nii í jɛ inɛ iyi í yɛ ɑmu Amɑ nɔ í dɑsim nɑɑnɛ fei ku nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃, ɑn nɔ n jĩ lɑfɛ̃ɛ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyi.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ wɑɑ ɡbɑɡbɑ siɛ nɑ iyi í jɔ̀ í ni nŋu í jɛ ijɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lelei Aɔ̃.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Ŋɔi ɑ̀ ni, í jɔ Jesu ɑmɑi Zozɛfuu mbɛ mɛɛ. À mɑ̀ iyeò bɑɑɛ. Bɛirei í ce í ni nŋu í nɑɑi hɑi lele.
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i mɑɑ̀ ti i mɑɑ̀ ɡbɑɡbɑ nɑ irim bɛɛbɛ ŋɑ.
43 Jesus respondeu:
44 Inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku nɑɑ bi tom bii kù jɛ Bɑɑbɑ iyi í bɛm wɑi í fɑ lɑfɛ̃ɛ wɑ. Nɔ inɛ nŋui ɑn jɔ̀ ku jĩ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Inɛ ɑkɑ̃i wɑlii ŋɑu í kɔ í ni, Ilɑɑɔ̃ tɑkɑɛi ɑ́ nɑ ku kɔ inɛ fei si cio. Nɔ bɛɛbɛi inɛ iyi í ɡbɔ idei Bɑɑbɑ fei nɔ í jirimɑ cioɛ lɑfɛ̃ɛ ɑ́ nɑɑ bi tom.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Inɛ kɑ̃mɑ kù yɛ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ do iju, í ɡbe ɑmu iyi ǹ nɑɑ hɑi bi tɛɛu.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ fei í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Amui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɑlɑ nŋɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ mɑnɑ si ɡbɑɑ ɑmmɑ kù ɡɑnji ɑ ku.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ammɑ ɑmu ijɛ ɡɔi ǹ wɑ n fɑ̃ɑ iyi í nɑɑ hɑi lele, iyi bii ɑmɑnɛ í jɛ kɑɑ ku.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Amui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ. Hɑi lelei ǹ kitɑ wɑ. Nɔ inɛ iyi í bɑ ijɛu í jɛ fei í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃. Ijɛui í jɛ ɑrɑm. An nɑ́ɑi ku bɑ inɛ ŋɑ ɑ mɑɑ wɛɛò.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ ŋɔi Zuifu ŋɑ ɑ̀ ce si kɑkɔɔ jiidɑ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei nŋu ɑ́ ce ku nɑ wɑ iŋɑi ɑrɑɛ kɑ ŋɔ.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii i kù ŋɔ iŋɑi ɑrɑi ɑmu Amɑi Amɑnɛ wɑlɑkɔ i kù mɔ njɛm i kù nɛ kuwɛɛ ŋɑ.
53 Jesus respondeu:
54 Inɛ iyi í ŋɔ iŋɑi ɑrɑm nɔ í mɔ njɛm í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃, nɔ ɑn jũu hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu,
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 domi iŋɑi ɑrɑm nii í jɛ ijɛ ɑlɑlɑ nɔ njɛm mɔi í jɛ inyi ɑlɑlɑ.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Inɛ iyi í ŋɔ iŋɑi ɑrɑm nɔ í mɔ njɛm ɑwɑò ɑɑ kɑ nɛ ɑnu ɑkɑ̃ kɑ mɑɑ wɛɛò.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Bɑɑbɑi í bɛm wɑ. Nŋui í nɛ kuwɛɛ nɔ nɑ iriɛi ɑmu mɔ ǹ wɛɛ. Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi í ŋɔm, lɑfɛ̃ɛ í nɛ kuwɛɛ nɑ irim.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Ijɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lelei ǹ wɑ n fɑ̃ɑ. Inɛ nŋu kù jɛ bɛi ijɛ iyi bɑlɑ nŋɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ nɔ kù ɡɑnji ɑ̀ kuu. Inɛ iyi wɑ jɛ dimii ijɛu ihɛ̃ ɑ́ mɑɑ wɛɛi hee do ɑjɔ fei.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Ideu bɛi Jesu í kɔ inɛ ŋɑ si ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ Kɑpɛrɑnumu.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Iyi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu ŋɔi nkpɔ nŋɑ í ni, ideu ihɛ̃ í lele. Yooi ɑ́ nɔɔ.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Nɔ Jesu í mɑ̀ iyi ɑ̀ wɑsi ku ɡbɑɡbɑ nɑ ideu, ŋɔi í bee ŋɑ í ni, ideui í jɛ nŋɛ bi ku koosɛɛ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Debɛi, bɛirei ɑɑ ni ŋɑ bii ì yɛ ɑmu Amɑi Amɑnɛ ǹ wɑ n bɔ lele ŋɑ bii ǹ tɑko ǹ wɑ wo.
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Hundei í yɑ muɑ inɛ kuwɛɛ, ɡbuɡbɑ̃i ɑmɑnɛ kù jɛ nkɑ̃mɑ. Nɔ ide iyi ǹ sɔ̃ ŋɛu wee hundei, nɔ nŋui í jɛ kuwɛɛ.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Ammɑ si inɔ nŋɛ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ kù dɑsi nɑɑnɛ. Jesu í fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ í mɑ̀ hɑi sinteɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ kɑɑ dɑsi nŋu nɑɑnɛ do inɛ iyi ɑ́ nɑ ku zɑmbɑ nŋu.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Nɔ í ni mɑ́, nɑ iyi ihɛ̃i í jɔ̀ ǹ sɔ̃ ŋɛ wo ǹ ni inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi ɑ́ nɑɑ bi tom bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑi í jɔ̀ lɑfɛ̃ɛ í nɑɑ.
65 E prosseguiu:
66 Ŋɔi hɑi wɑɑti bɛɛbɛ mɔcɔ nkpɔɛ ŋɑu ɑ̀ fɑ ɑrɑ nŋɑ do ɑnyi ɑ ci yɑ tooɛ mɑ́.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ Jesu í bee mɔcɔ mɑɑteejiɛ ŋɑu í ni, iŋɛ mɔ ni, i kù wɑɑ nɛ ŋɑi?
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bi yooi ɑɑ kɑ bɔ mɑ́. Awɔi ì nɛ idei kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Awɑ ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ nɔ ɑ̀ mɑ̀ kɑm kɑm iyi ɑwɔi ì jɛ Inɛ Kumɑ́ iyi í nɑɑ hɑi bi Ilɑɑɔ̃.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, kù jɛ ɑmui ǹ cicɑ iŋɛ mɑɑteejiu bɑ. Do nŋu fei inɛ ɑkɑ̃ nŋɛ í jɛ inɛi Seetɑm.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Wɑɑtɔ idei Zudɑsi ɑmɑi Simɔɔ Isikɑriotii wɑ fɑ̃ɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ bɑɑ do iyi í wɑ si inɔi mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu fei, nŋui ɑ́ zɑmbɑɛ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.