João 6

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Si ɑnyii nŋu, jinɡɑui Zuifu ŋɑ iyi ɑ̀ yɑ kpe Iku ku kuɑu í mɑɑi wɑ. Wɑɑti bɛɛbɛi Jesu í kuɑ icei tenkui Gɑlilee. Tenkuui ɑ̀ yɑ nyi ɑ kpe Tiberiɑ mɑ́. Ŋɔi zɑmɑɑ nkpɔ wɑ tooɛ, domi ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi í yɑ mɑɑ ce ku mɑɑ fɑɑbɑò bɔ̃ɔ ŋɑ. Ŋɔi Jesu í ɡũ ɡeete ɡɔ í bubɑ do mɔcɔɛ ŋɑ ɑjɔ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 — ausente —
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 — ausente —
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Iyi í cɔ ilu nɔ í yɛ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔi wɑ nɑɑ bi tɛɛ. Ŋɔi í bee Filipu í ni, iwoi ɑɑ kɑ bɑ ijɛ iyi ɑɑ kɑ rɑ inɛ ŋɑu ihɛ̃ ɑ jɛ.
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Í fɔ bɛɛbɛi ku cɔò lɑɑkɑi Filipu domi í mɑ̀ bɛi nŋu ɑ́ ce tɑ̃.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Ŋɔi Filipu í jɛɑɑ í ni, bɑɑ fiɑi icɛi ɑjɔ cĩɔ minji kɑɑ to kɑ rɑ nŋɑ ijɛ, iyi ɑŋɑ fei ɑɑ bɑ kekee kekee.
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔ ŋɑu iyi ɑ̀ yɑ kpe Anderee, ifɔi Simɔɔ Piɛɛ í ni,
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 ɑmɑ ɑwɑɑsũ ɡɔ í wɑ ihɛ̃ í nɛ pɛ̃ɛ ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ keeke minji. Ammɑ nŋu bɛ kɑɑ ceɑ zɑmɑɑ nlɑu ihɛ̃ nkɑ̃mɑ.
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Ŋɔi Jesu í ni, í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ bubɑ. Wee inyɑu í nɛ fɔfɔ nkpɔ nkpɔ. Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ bubɑ. Si inɔ nŋɑ kukpɔi inɛmɔkɔ ŋɑu í to dubu miu (5.000).
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Ŋɔi Jesu í so pɛ̃ɛ ŋɑu í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃, ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ kpɛ̃ɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bubɑu. Bɛɛbɛ mɔi í ce do cɛ̃ɛ ŋɑu. Nɔ ɑ̀ jɛ bɛi ɑ̀ bi.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Iyi ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo, ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, i ko ijɛ iyi í ɡbeu ŋɑ ku bɑ ɡɔɡɔ ku mɑɑ̀ ce nfe.
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Nɔ ɑ̀ ko ijɛ iyi í ɡbeu. Si pɛ̃ɛ ɑrɑ miu iyi Jesu í ɡbɑ í bububu í kpɛ̃ɑ inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛu, kɔlɔ mɑɑteejii í ɡbe.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke iyi Jesu í ceu ŋɔi ɑ̀ ni, do ntɔ, nŋui í jɛ wɑlii iyi ɑ́ nɑ ku nɑɑ si ɑndunyɑu.
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ bi ɑ muu do ɡbuɡbɑ̃ ɑ coo ilɑɑlu. Ammɑ si bɛi Jesu í mɑ̀ si ŋɑ ŋɔi í nyɑ ɑrɑɛ nŋu ɑkɑ̃ í nyi iri kutɑu mɑ.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Iyi ɑlɛ í lɛ ŋɔi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ bɔ itĩi tenkuu.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Ŋɔi ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ku bɑ ɑ kuɑ ɑ bɔ Kɑpɛrɑnumu. Nɔ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ. Ŋɔi idũ í dũ nɔ wee Jesu kù to si ŋɑ.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Ŋɔi fufu nlɑ ɡɔ wɑ ce nɔ inyiu wɑ yɑyɑ.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Iyi ɑ̀ nɛ zɑkɑi kilo mɛɛfɑ ŋɔi ɑ̀ hɔ̃nnɛ Jesu wɑ nɛ si ɑntɑi inyiu wɑ nɑɑ bi tu ŋɑ, ŋɔi ziɡi nŋɑ í dɑ.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmui, i mɑɑ̀ jɔ̀ njo ku mu ŋɛ.
20 Mas Jesus disse:
21 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ bi nŋu mɔ ku lɔ inɔ ɑkɔi inyiu ɑmmɑ wee ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ to bii ɑ̀ wɑɑ bɔu.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Iju kumɑ́ɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ icei tenkuu bɛ, ɑ̀ ye ɡiɡi iyi ɑkɔ ɑkɑ̃i í wɑ bɛ wo. À nɔ ɑ̀ mɑ̀ iyi Jesu kù lɔ ɑkɔi inyiu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑjɔ, ɑŋɑ duusɔ̃ɔ nŋɑi ɑ̀ nɛ.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Wɑɑti bɛɛbɛ, ɑkɔi inyi ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ nɑɑ hɑi Tiberiɑ nɔ ɑ̀ to inyɑu. Tenɡi bɛi Lɑfɛ̃ɛ Jesu í tɑko í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ í bɛi í nɑ ŋɑ pɛ̃ɛ ɑ̀ jɛu.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Iyi zɑmɑɑu í yɛ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ kɑ̃mɑ nŋɑ kù wɑ bɛ, ŋɔi ɑŋɑ mɔ ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ŋɑu ɑ̀ bɔ ku dɛdɛ ŋɑ ikpɑ Kɑpɛrɑnumu.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ kuɑ icei tenkuu do ikpɑ ihɔ̃ ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ Jesu bɛ nɔ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, wɑɑti yoomɑi í to wɑ ihɛ̃.
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ, ì wɑɑ dɛdɛm ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ ì bɑ pɛ̃ɛ ì jɛ ì yo ŋɑ, kù jɛ nɑ iyi í jɔ̀ ì yɛ ǹ ce mɑɑmɑɑke ɡɔ ŋɑ.
26 Jesus respondeu:
27 I mɑɑ̀ ti i ce icɛi ijɛ iyi í yɑ sɑ̃mi nŋu ɑkɑ̃, ɑmmɑ i ce icɛi ijɛ iyi ɑ́ jɔ̀ i bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃ ŋɑ. Nɔ ijɛ nŋu ɑmu Amɑi Amɑnɛi ɑn mu nŋɛ, domi ɑmui Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ í nɑ yiikoɛ nɔ í jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ yɔɔ.
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mii ɑɑ kɑ ce kɑ ceò icɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í bi.
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, icɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í bi si ŋɛi í jɛ i dɑsi ɑmu woo bɛɛ nɑɑnɛ ŋɑ.
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, mɑɑmɑɑke yoomɑi ɑɑ ce kɑ yɔɔ ku bɑ kɑ dɑsiɛ nɑɑnɛ. Mɑ̀ icɛ yoomɑi ɑɑ ce.
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Nɔ ɑ̀ ni mɑ́, bɑlɑ nwɑ ŋɑ ɑ̀ jɛ ijɛ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe mɑnɑ si ɡbɑɑ. À kɔɔ ɑ̀ ni í nɑ ŋɑ ijɛ wɑ hɑi lelei Aɔ̃.
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, kù jɛ Moizii í mu nŋɛ ijɛu wɑ hɑi lele, ɑmmɑ Bɑɑm nii í mu nŋɛ ijɛ iyi í jɛ ntɔu wɑ hɑi lele.
32 Jesus disse:
33 Nɔ ijɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í yɑ muɑ inɛ, nŋui í jɛ inɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lele iyi ɑ́ jɔ̀ ɑmɑnɛ ku bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, mɔkɔɔyi, mu nwɑ dimii ijɛu bɛ do ɑjɔ fei.
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ. Inɛ iyi í nɑɑ bi tom, ɑri kɑɑ kpɑ lɑfɛ̃ɛ mɑ́ pɑi, nɔ inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ, ɑɡbɛ kɑɑ kpɑɑ mɑ́ pɑi.
35 Jesus respondeu:
36 Ǹ tɑko ǹ sɔ̃ ŋɛ wo ǹ ni, ì wɑɑ yɛm ŋɑ, ɑmmɑ i kù dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Inɛ ŋɑ iyi Bɑɑbɑ í nɑm fei ɑɑ nɑɑ bi tom, nɔ inɛ iyi í nɑɑ bi tom bɑɑ bii bɛirei n kɑɑ n nyɔɔ ɑnɡule.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Ǹ kitɑ wɑi hɑi lelei Aɔ̃ n nɑ n ceò idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ, kù jɛ idɔɔbii ɑmu tɑkɑm.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ wee. Inɛ ŋɑ iyi í nɑm, n mɑɑ̀ n jɔ̀ bɑɑ inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ ku ce nfe ɑmmɑ n jĩ ɑŋɑ fei hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyi.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Idɔɔbii Bɑɑm nii í jɛ inɛ iyi í yɛ ɑmu Amɑ nɔ í dɑsim nɑɑnɛ fei ku nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃, ɑn nɔ n jĩ lɑfɛ̃ɛ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyi.
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ wɑɑ ɡbɑɡbɑ siɛ nɑ iyi í jɔ̀ í ni nŋu í jɛ ijɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lelei Aɔ̃.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Ŋɔi ɑ̀ ni, í jɔ Jesu ɑmɑi Zozɛfuu mbɛ mɛɛ. À mɑ̀ iyeò bɑɑɛ. Bɛirei í ce í ni nŋu í nɑɑi hɑi lele.
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i mɑɑ̀ ti i mɑɑ̀ ɡbɑɡbɑ nɑ irim bɛɛbɛ ŋɑ.
43 Jesus respondeu:
44 Inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku nɑɑ bi tom bii kù jɛ Bɑɑbɑ iyi í bɛm wɑi í fɑ lɑfɛ̃ɛ wɑ. Nɔ inɛ nŋui ɑn jɔ̀ ku jĩ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Inɛ ɑkɑ̃i wɑlii ŋɑu í kɔ í ni, Ilɑɑɔ̃ tɑkɑɛi ɑ́ nɑ ku kɔ inɛ fei si cio. Nɔ bɛɛbɛi inɛ iyi í ɡbɔ idei Bɑɑbɑ fei nɔ í jirimɑ cioɛ lɑfɛ̃ɛ ɑ́ nɑɑ bi tom.
45 Nos
46 Inɛ kɑ̃mɑ kù yɛ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ do iju, í ɡbe ɑmu iyi ǹ nɑɑ hɑi bi tɛɛu.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ fei í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Amui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɑlɑ nŋɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ mɑnɑ si ɡbɑɑ ɑmmɑ kù ɡɑnji ɑ ku.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Ammɑ ɑmu ijɛ ɡɔi ǹ wɑ n fɑ̃ɑ iyi í nɑɑ hɑi lele, iyi bii ɑmɑnɛ í jɛ kɑɑ ku.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Amui ǹ jɛ ijɛi kuwɛɛ. Hɑi lelei ǹ kitɑ wɑ. Nɔ inɛ iyi í bɑ ijɛu í jɛ fei í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃. Ijɛui í jɛ ɑrɑm. An nɑ́ɑi ku bɑ inɛ ŋɑ ɑ mɑɑ wɛɛò.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ ŋɔi Zuifu ŋɑ ɑ̀ ce si kɑkɔɔ jiidɑ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei nŋu ɑ́ ce ku nɑ wɑ iŋɑi ɑrɑɛ kɑ ŋɔ.
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii i kù ŋɔ iŋɑi ɑrɑi ɑmu Amɑi Amɑnɛ wɑlɑkɔ i kù mɔ njɛm i kù nɛ kuwɛɛ ŋɑ.
53 Então Jesus disse:
54 Inɛ iyi í ŋɔ iŋɑi ɑrɑm nɔ í mɔ njɛm í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃, nɔ ɑn jũu hɑi si bɑlɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu,
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 domi iŋɑi ɑrɑm nii í jɛ ijɛ ɑlɑlɑ nɔ njɛm mɔi í jɛ inyi ɑlɑlɑ.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Inɛ iyi í ŋɔ iŋɑi ɑrɑm nɔ í mɔ njɛm ɑwɑò ɑɑ kɑ nɛ ɑnu ɑkɑ̃ kɑ mɑɑ wɛɛò.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Bɑɑbɑi í bɛm wɑ. Nŋui í nɛ kuwɛɛ nɔ nɑ iriɛi ɑmu mɔ ǹ wɛɛ. Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi í ŋɔm, lɑfɛ̃ɛ í nɛ kuwɛɛ nɑ irim.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Ijɛ iyi í kitɑ wɑ hɑi lelei ǹ wɑ n fɑ̃ɑ. Inɛ nŋu kù jɛ bɛi ijɛ iyi bɑlɑ nŋɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ nɔ kù ɡɑnji ɑ̀ kuu. Inɛ iyi wɑ jɛ dimii ijɛu ihɛ̃ ɑ́ mɑɑ wɛɛi hee do ɑjɔ fei.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Ideu bɛi Jesu í kɔ inɛ ŋɑ si ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ Kɑpɛrɑnumu.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Iyi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu ŋɔi nkpɔ nŋɑ í ni, ideu ihɛ̃ í lele. Yooi ɑ́ nɔɔ.
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Nɔ Jesu í mɑ̀ iyi ɑ̀ wɑsi ku ɡbɑɡbɑ nɑ ideu, ŋɔi í bee ŋɑ í ni, ideui í jɛ nŋɛ bi ku koosɛɛ?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Debɛi, bɛirei ɑɑ ni ŋɑ bii ì yɛ ɑmu Amɑi Amɑnɛ ǹ wɑ n bɔ lele ŋɑ bii ǹ tɑko ǹ wɑ wo.
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Hundei í yɑ muɑ inɛ kuwɛɛ, ɡbuɡbɑ̃i ɑmɑnɛ kù jɛ nkɑ̃mɑ. Nɔ ide iyi ǹ sɔ̃ ŋɛu wee hundei, nɔ nŋui í jɛ kuwɛɛ.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Ammɑ si inɔ nŋɛ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ kù dɑsi nɑɑnɛ. Jesu í fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ í mɑ̀ hɑi sinteɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ kɑɑ dɑsi nŋu nɑɑnɛ do inɛ iyi ɑ́ nɑ ku zɑmbɑ nŋu.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Nɔ í ni mɑ́, nɑ iyi ihɛ̃i í jɔ̀ ǹ sɔ̃ ŋɛ wo ǹ ni inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi ɑ́ nɑɑ bi tom bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑi í jɔ̀ lɑfɛ̃ɛ í nɑɑ.
65 Jesus continuou:
66 Ŋɔi hɑi wɑɑti bɛɛbɛ mɔcɔ nkpɔɛ ŋɑu ɑ̀ fɑ ɑrɑ nŋɑ do ɑnyi ɑ ci yɑ tooɛ mɑ́.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ Jesu í bee mɔcɔ mɑɑteejiɛ ŋɑu í ni, iŋɛ mɔ ni, i kù wɑɑ nɛ ŋɑi?
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bi yooi ɑɑ kɑ bɔ mɑ́. Awɔi ì nɛ idei kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Awɑ ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ nɔ ɑ̀ mɑ̀ kɑm kɑm iyi ɑwɔi ì jɛ Inɛ Kumɑ́ iyi í nɑɑ hɑi bi Ilɑɑɔ̃.
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, kù jɛ ɑmui ǹ cicɑ iŋɛ mɑɑteejiu bɑ. Do nŋu fei inɛ ɑkɑ̃ nŋɛ í jɛ inɛi Seetɑm.
70 Jesus disse:
71 Wɑɑtɔ idei Zudɑsi ɑmɑi Simɔɔ Isikɑriotii wɑ fɑ̃ɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ bɑɑ do iyi í wɑ si inɔi mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu fei, nŋui ɑ́ zɑmbɑɛ.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.