João 4

Monkole NT (MKL_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Fɑrisi ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ iyi Jesu wɑ bɑ mɔcɔ ŋɑ wɑ dɑsi ŋɑ inyi wɑ re Zɑ̃ɑ. Ammɑ kù jɛ Jesu tɑkɑɛi wɑ dɑsi inɛ ŋɑ inyiu, mɔcɔɛ ŋɑi ɑ̀ wɑɑ coo. Ajɔ nŋu ɡɔ Jesu í ɡbɔ iyi ɑ̀ wɑɑ fɔ bɛɛbɛ, ŋɔi í nɛ hɑi Zudee bɛ wɑ bɔ ilɛi Gɑlilee.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Wee ku bɛi ku to bɛ tilɑsii ku too do ilɛi Sɑmɑri.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ŋɔi í to si ilui Sɑmɑri ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Sikɑɑ, kɔkɔi iko iyi Zɑkɔbu í muɑ Zozɛfu ɑmɑɛu.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Bɛi lɔɡɔi Zɑkɔbuu í wɑ. Jesu í to bɛi zɑkɑi dɑsɑ̃. Ŋɔi í koo í bubɑ si itĩi lɔɡɔu si nɑ iyi í jɔ̀ í ɡbɛɛji do isɛɛnɛu.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Ŋɔi inɑɑboi Sɑmɑri ɡɔ í nɑɑ inyi ku kpɑ̃. Ŋɔi Jesu í ni, muum inyi n mɔ.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Wee mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ inɔ ilu ijɛ ku rɑ wɑ.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ŋɔi ɑbou í sɔ̃ Jesu í ni, ɑwɔ Zuifu, bɛirei í ce ì wɑɑ tɔɔm inyi ku mɔ, ɑmu inɑɑboi Sɑmɑri. Abou í ni bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ Zuifu ŋɑ do inɛi Sɑmɑri ŋɑ ɑ ci yɑ ce njɛ fɔɔ.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, bii ì mɑ̀ ɑmuɑi Ilɑɑɔ̃ wo, nɔ bii ì mɑ̀ inɛ iyi wɑ tɔɔɛ inyi ku mɔ, ɑɑ tɔɔm nii wo nɔ n muɛ inyii kuwɛɛ.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ŋɔi ɑbou í sɔ̃ɔ í ni, mɔkɔɔyi, i kù nɛ ɡookɑ. Wee lɔɡɔu í jĩ isɑ. Bɛirei ɑɑ ce i bɑ inyii kuwɛɛu.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Zɑkɔbu, bɑlɑ nwɑi í tu nwɑ lɔɡɔu ihɛ̃. Nɔ nŋu do ɑmɑɛ ŋɑ do mɛɛmuɛ ŋɑ fei ihɛ̃i ɑ̀ yɑ mɔ. Mɑ̀ ɑwɔ ì wɑɑ tɑmɑɑ ì re Zɑkɔbu bɑlɑ nwɑui.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, inɛ iyi í yɑ mɔ inyii lɔɡɔu ihɛ̃ fei, ɑɡbɛ ɑ́ kpɑɑ mɑ́.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ammɑ inɛ iyi ɑn muɑ inyi ku mɔ, ɑɡbɛ kɑɑ kpɑ lɑfɛ̃ɛ mɑ́, domi inyi iyi ɑn muɑ lɑfɛ̃ɛ ɑ́ mɑɑ sɔ̃i bɛi inyii isɔ̃ nɔ ɑ́ nɑ inɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ŋɔi ɑbou í ni, mɔkɔɔyi, ǹ bi i muum dimii inyiu bɛ ku bɑ ɑɡbɛ ku mɑɑ̀ kpɑm mɑ́ nɔ n mɑɑ̀ n nɑɑ inyi ku kpɑ̃ ihɛ̃ mɑ́.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, koo kpe mɔkɔɛ wɑ i nɑɑ wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ŋɔi ɑbou í jɛɑ Jesu í ni, n kù nɛ mɔkɔ. Ŋɔi Jesu mɔ í ni, ntɔi ì fɔ iyi ì ni i kù nɛ mɔkɔ,
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 domi mɔkɔ miui ì tɑko ì nɛ. Nɔ wee mɔkɔ iyi ì nɛ si nsɛi kù jɛ mɔkɔɛ. Inɛ nŋu ntɔi ì fɔ.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ŋɔi ɑbou í ni, mɔkɔɔyi, ǹ yɛ iyi ɑwɔu wɑliii.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 To, ɑwɑ inɛi Sɑmɑri ŋɑ, bɑlɑ nwɑ ŋɑ si ɡeeteu ihɔ̃i ɑ̀ yɑ ɡulɛ ɑ tɔɔ Ilɑɑɔ̃ wo, ɑmmɑ iŋɛ Zuifu ŋɑ, ì ni í ɡbe Zeruzɑlɛmui inɛ ku yɑ ɡulɛ ku tɔɔɛ.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɑbooyi, dɑsi idem iyi ɑn sɔ̃ɛ nɑɑnɛ. Awɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑ kɑɑ ɡulɛ ɑ tɔɔ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ si ɑntɑi ɡeeteu ihɔ̃ hee mɑ́ jɛ Zeruzɑlɛmu.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Iŋɛ inɛi Sɑmɑri ŋɑ, ì wɑɑ ɡulɛɑ Ilɑɑɔ̃, ɑmmɑ i kù mɑ̀ɑ ŋɑ. Awɑ Zuifu ŋɑ ɑ̀ mɑ̀ɑ ɑ̀ bɛi ɑ̀ wɑɑ ɡulɛɑò, domi idei fɑɑbɑ wɑ nɑɑi hɑi bi Zuifu ŋɑ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ammɑ ɑwɑɑti ɡɔ ɑ́ nɑ ku nɑɑ, nɔ í to wɑ tɑ̃ mɔm de, iyi Hundei Ilɑɑɔ̃ ɑ́ jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ mɑɑ ɡulɛ ɑ tɔɔ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ do ntɔ. Woo ɡulɛɑɑ do yɑɑse bɛɛbɛ ŋɑi í bi. Inɛ bɛ ŋɑi ɑ̀ jɛ woo ɡulɛɑɑ Ilɑɑɔ̃ ntɔ ntɔ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Ilɑɑɔ̃i í jɛ Hunde, nɔ kù nɛ bɛi ɑɑ ce iyi ɑ kù ɡulɛɑɑ si Hunde do si ntɔ.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ŋɔi ɑbou í sɔ̃ɔ í ni, ǹ mɑ̀ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑ ɑ́ nɑ ku nɑɑ. Bii í nɑɑ nŋui ɑ́ sisi nwɑ fei ndɛɛ.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ŋɔi Jesu í ni, ɑmui ihɛ̃, ɑmu iyi ǹ wɑ n bɑɛ ide ku fɔ.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Wɑɑti bɛɛbɛ mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ to wɑ. Ŋɔi ideu í mu ŋɑ biti ntɔ ntɔ do iyi ɑ̀ yɛ wɑ bɑ inɑɑbo ide ku fɔ. Do nŋu fei, kɑ̃mɑ nŋɑ ɡɔ kù bee ɑbou mii iyi í bi. A kù nɔ ɑ kù bee Jesu ɑ kù ni, mii í ce ì wɑɑ bɑ ɑbou ide ku fɔ.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ŋɔi ɑbou í jilɛ bɔɔdoɛ bɛ í nyi inɔ ilu í koo í sɔ̃ inɛ ŋɑ í ni,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 i nɑɑ i koo i cɔ inɛ ɡɔ iyi í sɔ̃m mii iyi ǹ tɑko ǹ ce fei. Mɑ̀ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu mbɛ yɑ.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ fitɑ wɑ hɑi inɔ iluu ɑ̀ wɑɑ bɔ bi Jesu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Wɑɑti bɛɛbɛ mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku mɑnteɛ ɑ̀ wɑɑ ni, Mɛɛtu, jɛ titɑ̃.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ammɑ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ǹ nɛ dimii ijɛ ɡɔ iyi i kù mɑ̀ ŋɑ.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, mɑ̀ inɛ ɡɔ í nɑɑ ijɛ wɑi de.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ijɛm nŋui í jɛ n ce idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ nɔ n kpɑ irii icɛɛ iyi í dɑsim.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Iŋɛ ì wɑɑ ni í ɡbe cukpɑ mɛɛ ɑ bɛi ɑ dɑ iyɑ. Ammɑ ɑmu ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, i cɔ iko ŋɑu, mii ku ɡbɛ̃ ŋɑu fei í jĩɑ í to ku dɑ.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Inɛ iyi wɑ dɑ í wɑsi fiɑɛ ku ɡbɑ tɑ̃, nɔ ɑmɑɑjɛ iyi wɑ tɔtɔɔu ti kuwɛɛ hɑi tɑ̃i. Si bɛɛbɛ woo ɡbɛ̃ do woo dɑ ɑ̀ nɛ inɔ didɔ̃ ɑjɔ.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 À yɑ kpɑ mɔndɑ ɡɔ ɑ ni, inɛ ɡɔ wɑ ɡbɛ̃ nɔ inɛ mmu ɡɔ wɑ dɑ. Mɔndɑu ntɔi wɑ fɔ.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ǹ bɛ ŋɛi i koo i dɑ si iko bii i kù loɡoo ŋɑ. Inɛ ɡɔ ŋɑi ɑ̀ ce icɛ bɛ, wee nsɛi iŋɛi ì nɑɑ ì wɑɑ dɑ mii iyi ɑ̀ ɡbɛ̃u ŋɑ.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Inɛi Sɑmɑri nkpɔ nkpɔi í dɑsi Jesu nɑɑnɛ si inɔ iluu bɛ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑbou í tɑko í sɔ̃ ŋɑ í ni Jesu í sɔ̃ nŋu mii iyi nŋu í ce wo fei.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Nɑ nŋu, inɛi Sɑmɑri ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ Jesu ɑ̀ tɔɔɛ suuru ku ɡbe bi ti ɑŋɑ. Nɔ í ce bɛ ɑjɔ minji.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Inɛ nkpɔi í dɑsi nɑɑnɛ mɑ́ wɑɑti iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Jesu,
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ ɑbou ɑ̀ ni, kù jɛ nɑ ide iyi ì fɔu nŋu ɑkɑ̃i í jɔ̀ ɑ̀ dɑsi Jesu nɑɑnɛ mɑ́, ɑmmɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑwɑ tɑkɑ nwɑ ɑ̀ ɡbɔ ideɛi nɔ ɑ̀ mɑ̀ iyi do ntɔ nŋui í jɛ Woo fɑɑbɑi ɑndunyɑ.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Iyi Jesu í ce ɑjɔ minji bɛ ŋɔi í nɛ í bɔ ikpɑ ilɛi Gɑlilee,
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 domi nŋu tɑkɑɛ í fɔ wo í ni, wɑlii ci yɑ nɛ bɛɛrɛ si iluɛ.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Iyi í to Gɑlilee ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ ɡbɑɑ do inɔ didɔ̃. Tɑko wo ɑ̀ bɔ jinɡɑu Zeruzɑlɛmu nɔ ɑ̀ yɛ mii iyi í ce bɛ fei. Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ ɡbɑɑ do inɔ didɔ̃.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Nɔ í nyi í bɔ Kɑnɑ si ilɛi Gɑlilee mɑ́, tenɡi bii í tɑko í jɔ̀ inyi í kpɑɑsi vɛ̃ɛu. Wee ɑkɑwei ilɑɑlu ɡɔ í wɑ Kɑpɛrɑnumu, ɑmɑɛ kù wɑɑ nɛ bɑɑni.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ŋɔi í ɡbɔ iyi Jesu í nɛ hɑi ilɛi Zudee í nɑɑ ilɛi Gɑlilee. Ŋɔi í dede hɑi Kɑpɛrɑnumu í bɔ bi tɛɛ í koo í tɔɔɛ suuru ku nɑ ku fɑɑbɑ ɑmɑi nŋu iyi wɑ bi ku ku.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, iŋɛ i ci yɑ dɑsi nɑɑnɛ ɑjɔ kɑ̃mɑ ŋɑ bii kù jɛ ì yɛ nyindɑ do mɑɑmɑɑke ɡɔ ŋɑ sisi.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ŋɔi ɑkɑweu í ni, mɔkɔɔyi, ǹ wɑ n tɔɔɛ suuru i nɑɑ wɑ bi tom hee ɑmɑu ku mɑɑ ku.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, koo i nɛ, ɑmɑɛ ɑ́ wɛɛ. Nɔ inɛɛu í dɑsi idei Jesuu nɑɑnɛ nɔ í nɛ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Iyi í dɑsi kpɑ̃ɑi ideɛ wɑ nɛ ŋɔi í ko woo ce icɛɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ nɑɑ. Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, ɑmɑɛ í bɑ iri.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ŋɔi í bee ŋɑ si wɑɑti yoomɑi í bɑ iri. Ŋɔi ɑ̀ ni, ɑnɑ isɔ ɑkɑ̃i bɔ̃ɔu í nyɑ.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ŋɔi bɑɑi ɑmɑu í ye ɡiɡi iyi wɑɑtiu bɛi Jesu í sɔ̃ɔ ideu dee dee í ni, ɑmɑɛ ɑ́ wɛɛ. Nɔ nŋu do inɛi kpɑsɛ̃ɛ ŋɑ fei ɑ̀ dɑsi Jesu nɑɑnɛ.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Isɛ ɡbeejisiɑi ihɛ̃ bɛbɛi iyi Jesu í dede hɑi ilɛi Zudee í nɑɑ ilɛi Gɑlilee nɔ si kunɑɑɛu fei í ce mɑɑmɑɑkei. Iyi ihɛ̃i í jɛ mɑɑmɑɑke minjisiɑ.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.