João 21
Monkole NT (MKL_SIM) vs VC
1 Si ɑnyii nŋu, Jesu í nyisi ɑrɑɛ bi mɔcɔɛ ɡɔ ŋɑ mɑ́ kɔkɔi tenku iyi ɑ̀ yɑ kpe Tiberiɑ. Do yɑɑse bɛi í nyisiò ɑrɑɛ wee.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Simɔɔ Piɛɛ do Tomɑɑ iyi ɑ̀ yɑ kpe Sìkɑ̀u do Nɑtɑniɛli inɛi Kɑnɑ si ilɛi Gɑlilee do ɑmɑi Zebedee ŋɑ do mɔcɔ minji mmu ɡɔ ŋɑ mɑ́, ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑ inyɑ ɑkɑ̃ bɛ.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ǹ wɑ n bɔ cɔcɔ. Nɔ ɑ̀ ni, ɑɑ kɑ siɛ. Nɔ ɑ̀ fitɑ ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ɡɔ idũ ɑ̀ nɛ. Ammɑ idũ ɑjɔ nŋu ɑ kù mu nkɑ̃mɑ.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Iyi iju wɑ bɔ ku mɑ́, ŋɔi ɑ̀ yɛ Jesu wɑ leekĩ itĩi tenkuu bɛ, ɑmmɑ ɑ kù mɑ̀ mɑ̀ nŋui.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, iŋɛ ɑwɑɑsũ ŋɑu bɛ, i kù mu nkɑ̃mɑ ŋɑ de. Ŋɔi ɑ̀ ni, ɑɑwo.
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, i dɑsi tɑɑo nŋɛ inɔ inyi do ikpɑ ɑwɔ njɛi ɑkɔi inyiu, ɑɑ mu cɛ̃ɛ ŋɑ. Nɔ ɑ̀ sɔ tɑɑo nŋɑ inɔ inyi nɔ ɑ̀ mu cɛ̃ɛ hee ɑ̀ mɔnɡɔ ku fɑɑ wɑ.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Mɔcɔ iyi Jesu í bi jiidɑu í sɔ̃ Piɛɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ mbɛ. Iyi Simɔɔ Piɛɛ í ɡbɔ iyi Lɑfɛ̃ɛi, ŋɔi í dɑsi ibɔɛ domi bɑsĩi í wɛɛ wo. Nɔ í dɑsi inyiu wɑ bɔ bi tɛɛ.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Ammɑ mɔcɔ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbeu ɑ̀ to wɑ ice do ɑkɔi inyiu, ɑ̀ wɑɑ fɑ tɑɑo nŋɑ iyi í kɔ̃ do cɛ̃ɛu. Kujĩ nŋɑ do ice kù re mɛɛtu cĩɔ.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Iyi ɑ̀ kitɑ wɑ ilɛ nɔ ɑ̀ yɛ inɑ nyɛnyɛ ɡɔ bɛ cɛ̃ɛ wɑ bɑndɑ si, nɔ pɛ̃ɛ wɑ jilɛ bɛ.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i nɑɑò cɛ̃ɛ ɡɔ ŋɑ iyi ì mu wɑ nsɛiu ŋɑ.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Nɔ Simɔɔ Piɛɛ í koo í lɔ ɑkɔi inyiu nɔ í fɑ tɑɑou wɑ ilɛ. Tɑɑou í kɔ̃ do cɛ̃ɛ nlɑ ŋɑ. Kukpɔ nŋɑ í to cĩɔ do ciitɑɑ do mɛɛtɑ. Do iyi í kpɔ bɛɛbɛ fei tɑɑou kù ɡɑ.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i nɑɑ i nyɑ sɔndɑ ŋɑ. Nɔ bɑɑ mɔcɔ ɑkɑ̃ kù jɛ ku beeɛ ku ni, ɑwɔi yoo, domi ɑ̀ mɑ̀ iyi Lɑfɛ̃ɛi.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Ŋɔi Jesu í koo í so pɛ̃ɛu do cɛ̃ɛu í nɑ ŋɑ.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Isɛ ɡbɛɛtɑsiɑɛi mbɛ bɛi iyi Jesu í nyisi mɔcɔɛ ŋɑ ɑrɑɛ hɑi wɑɑti iyi í jĩ hɑi si bɑlɛ.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Iyi ɑ̀ nyɑ sɔndɑ ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi Jesu í bee Simɔɔ Piɛɛ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim í re inɛ ihɔ̃ ŋɑ? Nɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, oo Lɑfɛ̃ɛ. Ì mɑ̀ iyi ǹ biɛ. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɡbɔɑ ɑmɑ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Nɔ í beeɛ mɑ́ isɛ ɡbeejisiɑ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim? Nɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, oo Lɑfɛ̃ɛ. Ì mɑ̀ iyi ǹ biɛ. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɡbɑ̃ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Nɔ í sisi í beeɛ mɑ́ isɛ ɡbɛɛtɑsiɑ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim? Nɔ inɔi Piɛɛ í fɔ do si bɛi í beeɛ isɛ ɡbɛɛtɑsiɑ í ni, ì bim? Ŋɔi Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ì mɑ̀ fei ndɛɛ, ì mɑ̀ kɑm kɑm iyi ǹ biɛ. Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, to, ɡbɑ̃ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ɛi, wɑɑti iyi ì wɛɛ ɑwɑɑsũ ì yɑ dĩɑ ɑrɑɛ wondo nɔ i bɔ bii ì bi. Ammɑ bii ì nɑɑ ì ɡbo, ɑɑ tɛ ikpɑɛi nɔ inɛ ɡɔ ku dĩɛ nɔ ku bɔòɛ bii i kù bi.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Do ideu bɛi Jesu í fɔ yɑɑse bɛi Piɛɛ ɑ́ nɑ ku ku ku nyisiò ɑmboei Ilɑɑɔ̃. Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í sɔ̃ɔ í ni, toom wɑ.
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Ŋɔi Piɛɛ í sindɑ, nɔ í yɛ mɔcɔ iyi Jesu í bi jiidɑu wɑ nɑɑ do ɑnyi nŋɑ. Mɔcɔu nŋui í tɑko í ɡbesi ɡɛndɛi Jesu wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, yooi ɑ́ zɑmbɑɛu.
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Iyi Piɛɛ í yɛ mɔcɔu ŋɔi í bee Jesu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, mɔkɔu ihɛ̃ mɔ ni, bɛirei ti nŋu mɔ ɑ́ yɛ.
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, bɑɑ bii ǹ bi n jɔ̀ ku mɑɑ wɛɛ hee n koo n nyiò wɑ mɑ́i, iwoi í yɛɛ. Awɔ de, toom wɑ.
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Ŋɔi lɑɑbɑɑui ideu í fɑnɡɑɑ si inɔi woo dɑsi Jesu nɑɑnɛ ŋɑu ɑ̀ be ni mɔcɔu kɑɑ ku. Ammɑ Jesu kù ni kɑɑ ku, nŋu de í ni, bɑɑ bii ǹ bi n jɔ̀ ku mɑɑ wɛɛ hee n koo n nyiò wɑ mɑ́i, iwoi í yɛɛ.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Mɔcɔ iyi Jesu wɑ fɑ̃ɑu ɑmu Zɑ̃ɑi. Nɔ ɑmu tɑkɑm nii ǹ wɑ n jɛ sɛɛdɑi ide ŋɑu, ɑmu iyi n kɔ tiɑu ihɛ̃, ɑ̀ nɔ ɑ̀ mɑ̀ iyi sɛɛdɑm í jɛ ntɔ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Mii nkpɔ nkpɔ í wɛɛ mɑ́ iyi Jesu í ce. Bii í jɛ ɑ̀ kɔ fei ndɛɛ ɑkɑ̃ ɑkɑ̃, n kù tɑmɑɑ mɑ̀ ɑndunyɑu ihɛ̃ ɑ́ to inɛ ŋɑ ɑ bɑ bii ɑɑ jilɛ tiɑ ŋɑ iyi ɑɑ kɔ ŋɑu fei.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.