João 21
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARA
1 Si ɑnyii nŋu, Jesu í nyisi ɑrɑɛ bi mɔcɔɛ ɡɔ ŋɑ mɑ́ kɔkɔi tenku iyi ɑ̀ yɑ kpe Tiberiɑ. Do yɑɑse bɛi í nyisiò ɑrɑɛ wee.
1 Depois disto, tornou Jesus a manifestar-se aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e foi assim que ele se manifestou:
2 Simɔɔ Piɛɛ do Tomɑɑ iyi ɑ̀ yɑ kpe Sìkɑ̀u do Nɑtɑniɛli inɛi Kɑnɑ si ilɛi Gɑlilee do ɑmɑi Zebedee ŋɑ do mɔcɔ minji mmu ɡɔ ŋɑ mɑ́, ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑ inyɑ ɑkɑ̃ bɛ.
2 estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e mais dois dos seus discípulos.
3 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ǹ wɑ n bɔ cɔcɔ. Nɔ ɑ̀ ni, ɑɑ kɑ siɛ. Nɔ ɑ̀ fitɑ ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ɡɔ idũ ɑ̀ nɛ. Ammɑ idũ ɑjɔ nŋu ɑ kù mu nkɑ̃mɑ.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe os outros: Também nós vamos contigo. Saíram, e entraram no barco, e, naquela noite, nada apanharam.
4 Iyi iju wɑ bɔ ku mɑ́, ŋɔi ɑ̀ yɛ Jesu wɑ leekĩ itĩi tenkuu bɛ, ɑmmɑ ɑ kù mɑ̀ mɑ̀ nŋui.
4 Mas, ao clarear da madrugada, estava Jesus na praia; todavia, os discípulos não reconheceram que era ele.
5 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, iŋɛ ɑwɑɑsũ ŋɑu bɛ, i kù mu nkɑ̃mɑ ŋɑ de. Ŋɔi ɑ̀ ni, ɑɑwo.
5 Perguntou-lhes Jesus: Filhos, tendes aí alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, i dɑsi tɑɑo nŋɛ inɔ inyi do ikpɑ ɑwɔ njɛi ɑkɔi inyiu, ɑɑ mu cɛ̃ɛ ŋɑ. Nɔ ɑ̀ sɔ tɑɑo nŋɑ inɔ inyi nɔ ɑ̀ mu cɛ̃ɛ hee ɑ̀ mɔnɡɔ ku fɑɑ wɑ.
6 Então, lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Assim fizeram e já não podiam puxar a rede, tão grande era a quantidade de peixes.
7 Mɔcɔ iyi Jesu í bi jiidɑu í sɔ̃ Piɛɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ mbɛ. Iyi Simɔɔ Piɛɛ í ɡbɔ iyi Lɑfɛ̃ɛi, ŋɔi í dɑsi ibɔɛ domi bɑsĩi í wɛɛ wo. Nɔ í dɑsi inyiu wɑ bɔ bi tɛɛ.
7 Aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor! Simão Pedro, ouvindo que era o Senhor, cingiu-se com sua veste, porque se havia despido, e lançou-se ao mar;
8 Ammɑ mɔcɔ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbeu ɑ̀ to wɑ ice do ɑkɔi inyiu, ɑ̀ wɑɑ fɑ tɑɑo nŋɑ iyi í kɔ̃ do cɛ̃ɛu. Kujĩ nŋɑ do ice kù re mɛɛtu cĩɔ.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho puxando a rede com os peixes; porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados.
9 Iyi ɑ̀ kitɑ wɑ ilɛ nɔ ɑ̀ yɛ inɑ nyɛnyɛ ɡɔ bɛ cɛ̃ɛ wɑ bɑndɑ si, nɔ pɛ̃ɛ wɑ jilɛ bɛ.
9 Ao saltarem em terra, viram ali umas brasas e, em cima, peixes; e havia também pão.
10 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i nɑɑò cɛ̃ɛ ɡɔ ŋɑ iyi ì mu wɑ nsɛiu ŋɑ.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que acabastes de apanhar.
11 Nɔ Simɔɔ Piɛɛ í koo í lɔ ɑkɔi inyiu nɔ í fɑ tɑɑou wɑ ilɛ. Tɑɑou í kɔ̃ do cɛ̃ɛ nlɑ ŋɑ. Kukpɔ nŋɑ í to cĩɔ do ciitɑɑ do mɛɛtɑ. Do iyi í kpɔ bɛɛbɛ fei tɑɑou kù ɡɑ.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, não obstante serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i nɑɑ i nyɑ sɔndɑ ŋɑ. Nɔ bɑɑ mɔcɔ ɑkɑ̃ kù jɛ ku beeɛ ku ni, ɑwɔi yoo, domi ɑ̀ mɑ̀ iyi Lɑfɛ̃ɛi.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Ŋɔi Jesu í koo í so pɛ̃ɛu do cɛ̃ɛu í nɑ ŋɑ.
13 Veio Jesus, tomou o pão, e lhes deu, e, de igual modo, o peixe.
14 Isɛ ɡbɛɛtɑsiɑɛi mbɛ bɛi iyi Jesu í nyisi mɔcɔɛ ŋɑ ɑrɑɛ hɑi wɑɑti iyi í jĩ hɑi si bɑlɛ.
14 E já era esta a terceira vez que Jesus se manifestava aos discípulos, depois de ressuscitado dentre os mortos.
15 Iyi ɑ̀ nyɑ sɔndɑ ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi Jesu í bee Simɔɔ Piɛɛ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim í re inɛ ihɔ̃ ŋɑ? Nɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, oo Lɑfɛ̃ɛ. Ì mɑ̀ iyi ǹ biɛ. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɡbɔɑ ɑmɑ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes outros? Ele respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Ele lhe disse: Apascenta os meus cordeiros.
16 Nɔ í beeɛ mɑ́ isɛ ɡbeejisiɑ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim? Nɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, oo Lɑfɛ̃ɛ. Ì mɑ̀ iyi ǹ biɛ. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɡbɑ̃ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
16 Tornou a perguntar-lhe pela segunda vez: Simão, filho de João, tu me amas? Ele lhe respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Nɔ í sisi í beeɛ mɑ́ isɛ ɡbɛɛtɑsiɑ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim? Nɔ inɔi Piɛɛ í fɔ do si bɛi í beeɛ isɛ ɡbɛɛtɑsiɑ í ni, ì bim? Ŋɔi Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ì mɑ̀ fei ndɛɛ, ì mɑ̀ kɑm kɑm iyi ǹ biɛ. Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, to, ɡbɑ̃ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
17 Pela terceira vez Jesus lhe perguntou: Simão, filho de João, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito, pela terceira vez: Tu me amas? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus lhe disse: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ɛi, wɑɑti iyi ì wɛɛ ɑwɑɑsũ ì yɑ dĩɑ ɑrɑɛ wondo nɔ i bɔ bii ì bi. Ammɑ bii ì nɑɑ ì ɡbo, ɑɑ tɛ ikpɑɛi nɔ inɛ ɡɔ ku dĩɛ nɔ ku bɔòɛ bii i kù bi.
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, tu te cingias a ti mesmo e andavas por onde querias; quando, porém, fores velho, estenderás as mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Do ideu bɛi Jesu í fɔ yɑɑse bɛi Piɛɛ ɑ́ nɑ ku ku ku nyisiò ɑmboei Ilɑɑɔ̃. Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í sɔ̃ɔ í ni, toom wɑ.
19 Disse isto para significar com que gênero de morte Pedro havia de glorificar a Deus. Depois de assim falar, acrescentou-lhe: Segue-me.
20 Ŋɔi Piɛɛ í sindɑ, nɔ í yɛ mɔcɔ iyi Jesu í bi jiidɑu wɑ nɑɑ do ɑnyi nŋɑ. Mɔcɔu nŋui í tɑko í ɡbesi ɡɛndɛi Jesu wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, yooi ɑ́ zɑmbɑɛu.
20 Então, Pedro, voltando-se, viu que também o ia seguindo o discípulo a quem Jesus amava, o qual na ceia se reclinara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o traidor?
21 Iyi Piɛɛ í yɛ mɔcɔu ŋɔi í bee Jesu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, mɔkɔu ihɛ̃ mɔ ni, bɛirei ti nŋu mɔ ɑ́ yɛ.
21 Vendo-o, pois, Pedro perguntou a Jesus: E quanto a este?
22 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, bɑɑ bii ǹ bi n jɔ̀ ku mɑɑ wɛɛ hee n koo n nyiò wɑ mɑ́i, iwoi í yɛɛ. Awɔ de, toom wɑ.
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa? Quanto a ti, segue-me.
23 Ŋɔi lɑɑbɑɑui ideu í fɑnɡɑɑ si inɔi woo dɑsi Jesu nɑɑnɛ ŋɑu ɑ̀ be ni mɔcɔu kɑɑ ku. Ammɑ Jesu kù ni kɑɑ ku, nŋu de í ni, bɑɑ bii ǹ bi n jɔ̀ ku mɑɑ wɛɛ hee n koo n nyiò wɑ mɑ́i, iwoi í yɛɛ.
23 Então, se tornou corrente entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não morreria. Ora, Jesus não dissera que tal discípulo não morreria, mas: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa?
24 Mɔcɔ iyi Jesu wɑ fɑ̃ɑu ɑmu Zɑ̃ɑi. Nɔ ɑmu tɑkɑm nii ǹ wɑ n jɛ sɛɛdɑi ide ŋɑu, ɑmu iyi n kɔ tiɑu ihɛ̃, ɑ̀ nɔ ɑ̀ mɑ̀ iyi sɛɛdɑm í jɛ ntɔ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho a respeito destas coisas e que as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Mii nkpɔ nkpɔ í wɛɛ mɑ́ iyi Jesu í ce. Bii í jɛ ɑ̀ kɔ fei ndɛɛ ɑkɑ̃ ɑkɑ̃, n kù tɑmɑɑ mɑ̀ ɑndunyɑu ihɛ̃ ɑ́ to inɛ ŋɑ ɑ bɑ bii ɑɑ jilɛ tiɑ ŋɑ iyi ɑɑ kɔ ŋɑu fei.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem relatadas uma por uma, creio eu que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.