João 21
Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT
1 Si ɑnyii nŋu, Jesu í nyisi ɑrɑɛ bi mɔcɔɛ ɡɔ ŋɑ mɑ́ kɔkɔi tenku iyi ɑ̀ yɑ kpe Tiberiɑ. Do yɑɑse bɛi í nyisiò ɑrɑɛ wee.
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Simɔɔ Piɛɛ do Tomɑɑ iyi ɑ̀ yɑ kpe Sìkɑ̀u do Nɑtɑniɛli inɛi Kɑnɑ si ilɛi Gɑlilee do ɑmɑi Zebedee ŋɑ do mɔcɔ minji mmu ɡɔ ŋɑ mɑ́, ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑ inyɑ ɑkɑ̃ bɛ.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ǹ wɑ n bɔ cɔcɔ. Nɔ ɑ̀ ni, ɑɑ kɑ siɛ. Nɔ ɑ̀ fitɑ ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyi ɡɔ idũ ɑ̀ nɛ. Ammɑ idũ ɑjɔ nŋu ɑ kù mu nkɑ̃mɑ.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Iyi iju wɑ bɔ ku mɑ́, ŋɔi ɑ̀ yɛ Jesu wɑ leekĩ itĩi tenkuu bɛ, ɑmmɑ ɑ kù mɑ̀ mɑ̀ nŋui.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, iŋɛ ɑwɑɑsũ ŋɑu bɛ, i kù mu nkɑ̃mɑ ŋɑ de. Ŋɔi ɑ̀ ni, ɑɑwo.
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, i dɑsi tɑɑo nŋɛ inɔ inyi do ikpɑ ɑwɔ njɛi ɑkɔi inyiu, ɑɑ mu cɛ̃ɛ ŋɑ. Nɔ ɑ̀ sɔ tɑɑo nŋɑ inɔ inyi nɔ ɑ̀ mu cɛ̃ɛ hee ɑ̀ mɔnɡɔ ku fɑɑ wɑ.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Mɔcɔ iyi Jesu í bi jiidɑu í sɔ̃ Piɛɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ mbɛ. Iyi Simɔɔ Piɛɛ í ɡbɔ iyi Lɑfɛ̃ɛi, ŋɔi í dɑsi ibɔɛ domi bɑsĩi í wɛɛ wo. Nɔ í dɑsi inyiu wɑ bɔ bi tɛɛ.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Ammɑ mɔcɔ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbeu ɑ̀ to wɑ ice do ɑkɔi inyiu, ɑ̀ wɑɑ fɑ tɑɑo nŋɑ iyi í kɔ̃ do cɛ̃ɛu. Kujĩ nŋɑ do ice kù re mɛɛtu cĩɔ.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Iyi ɑ̀ kitɑ wɑ ilɛ nɔ ɑ̀ yɛ inɑ nyɛnyɛ ɡɔ bɛ cɛ̃ɛ wɑ bɑndɑ si, nɔ pɛ̃ɛ wɑ jilɛ bɛ.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i nɑɑò cɛ̃ɛ ɡɔ ŋɑ iyi ì mu wɑ nsɛiu ŋɑ.
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Nɔ Simɔɔ Piɛɛ í koo í lɔ ɑkɔi inyiu nɔ í fɑ tɑɑou wɑ ilɛ. Tɑɑou í kɔ̃ do cɛ̃ɛ nlɑ ŋɑ. Kukpɔ nŋɑ í to cĩɔ do ciitɑɑ do mɛɛtɑ. Do iyi í kpɔ bɛɛbɛ fei tɑɑou kù ɡɑ.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i nɑɑ i nyɑ sɔndɑ ŋɑ. Nɔ bɑɑ mɔcɔ ɑkɑ̃ kù jɛ ku beeɛ ku ni, ɑwɔi yoo, domi ɑ̀ mɑ̀ iyi Lɑfɛ̃ɛi.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Ŋɔi Jesu í koo í so pɛ̃ɛu do cɛ̃ɛu í nɑ ŋɑ.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Isɛ ɡbɛɛtɑsiɑɛi mbɛ bɛi iyi Jesu í nyisi mɔcɔɛ ŋɑ ɑrɑɛ hɑi wɑɑti iyi í jĩ hɑi si bɑlɛ.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Iyi ɑ̀ nyɑ sɔndɑ ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi Jesu í bee Simɔɔ Piɛɛ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim í re inɛ ihɔ̃ ŋɑ? Nɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, oo Lɑfɛ̃ɛ. Ì mɑ̀ iyi ǹ biɛ. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɡbɔɑ ɑmɑ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Nɔ í beeɛ mɑ́ isɛ ɡbeejisiɑ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim? Nɔ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, oo Lɑfɛ̃ɛ. Ì mɑ̀ iyi ǹ biɛ. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɡbɑ̃ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Nɔ í sisi í beeɛ mɑ́ isɛ ɡbɛɛtɑsiɑ í ni, Simɔɔ ɑmɑi Zɑ̃ɑ, ì bim? Nɔ inɔi Piɛɛ í fɔ do si bɛi í beeɛ isɛ ɡbɛɛtɑsiɑ í ni, ì bim? Ŋɔi Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ì mɑ̀ fei ndɛɛ, ì mɑ̀ kɑm kɑm iyi ǹ biɛ. Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, to, ɡbɑ̃ ɑnɡudɑ̃m ŋɑ.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ɛi, wɑɑti iyi ì wɛɛ ɑwɑɑsũ ì yɑ dĩɑ ɑrɑɛ wondo nɔ i bɔ bii ì bi. Ammɑ bii ì nɑɑ ì ɡbo, ɑɑ tɛ ikpɑɛi nɔ inɛ ɡɔ ku dĩɛ nɔ ku bɔòɛ bii i kù bi.
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Do ideu bɛi Jesu í fɔ yɑɑse bɛi Piɛɛ ɑ́ nɑ ku ku ku nyisiò ɑmboei Ilɑɑɔ̃. Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í sɔ̃ɔ í ni, toom wɑ.
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Ŋɔi Piɛɛ í sindɑ, nɔ í yɛ mɔcɔ iyi Jesu í bi jiidɑu wɑ nɑɑ do ɑnyi nŋɑ. Mɔcɔu nŋui í tɑko í ɡbesi ɡɛndɛi Jesu wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, yooi ɑ́ zɑmbɑɛu.
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Iyi Piɛɛ í yɛ mɔcɔu ŋɔi í bee Jesu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, mɔkɔu ihɛ̃ mɔ ni, bɛirei ti nŋu mɔ ɑ́ yɛ.
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, bɑɑ bii ǹ bi n jɔ̀ ku mɑɑ wɛɛ hee n koo n nyiò wɑ mɑ́i, iwoi í yɛɛ. Awɔ de, toom wɑ.
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Ŋɔi lɑɑbɑɑui ideu í fɑnɡɑɑ si inɔi woo dɑsi Jesu nɑɑnɛ ŋɑu ɑ̀ be ni mɔcɔu kɑɑ ku. Ammɑ Jesu kù ni kɑɑ ku, nŋu de í ni, bɑɑ bii ǹ bi n jɔ̀ ku mɑɑ wɛɛ hee n koo n nyiò wɑ mɑ́i, iwoi í yɛɛ.
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Mɔcɔ iyi Jesu wɑ fɑ̃ɑu ɑmu Zɑ̃ɑi. Nɔ ɑmu tɑkɑm nii ǹ wɑ n jɛ sɛɛdɑi ide ŋɑu, ɑmu iyi n kɔ tiɑu ihɛ̃, ɑ̀ nɔ ɑ̀ mɑ̀ iyi sɛɛdɑm í jɛ ntɔ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Mii nkpɔ nkpɔ í wɛɛ mɑ́ iyi Jesu í ce. Bii í jɛ ɑ̀ kɔ fei ndɛɛ ɑkɑ̃ ɑkɑ̃, n kù tɑmɑɑ mɑ̀ ɑndunyɑu ihɛ̃ ɑ́ to inɛ ŋɑ ɑ bɑ bii ɑɑ jilɛ tiɑ ŋɑ iyi ɑɑ kɔ ŋɑu fei.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.