João 12
Monkole NT (MKL_SIM) vs VC
1 Si ɑjɔ mɛɛfɑ iyi í ɡbe jinɡɑui Iku ku kuɑu ku bɛi ku to wɑ, ŋɔi Jesu í bɔ Betɑni. Bɛi Lɑzɑɑ inɛ iyi Jesu í jĩ hɑi si bɑlɛu í wɑ.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Ilu bɛi ɑ̀ ceɑ Jesu ijɛ wɑ jɛ. Mɑɑtɑ wɑ ɡbɔ nŋɑ nɔ Lɑzɑɑ í wɑ si inɔ nŋɑ.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Wee Mɑɑri í nɛ tulɑrei fiɑ nkpɔ ɡɔ iyi ɑ̀ ce do ikpoi nɑɑdi ɑlɑlɑ, zɑkɑi bubui kilo. Ŋɔi í koo í soo í nɑɑ í fɑ̃si isɛi Jesu, nɔ í ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ. Ŋɔi inunui tulɑreu í ɡbɑ kpɑsɛ̃u fei.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔi Jesu ŋɑu iyi ɑ̀ yɑ kpe Zudɑsi Isikɑriɔti inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑɛu í ni,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 fiɑi tulɑreu ihɛ̃ ɑ́ yɔkɔ ku to fiɑi icɛi ɑdɔ̃ ɑkɑ̃. Nɑ mii í jɔ̀ ɑ kù tɑɑ kɑ kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Iyi wɑ fɔ bɛɛbɛ kù jɛ wɑ ce ɑrɑɑrei ilu ɑre ŋɑu fɑ, ɑmmɑ si nɑ iyi í jɔ̀ í jɛ ile dei. Nŋui í yɑ mɑɑ mu bɔɡɔi fiɑ nŋɑu, nɔ í yɑ mɑɑ ce ilei fiɑ iyi ɑ̀ yɑ dɑsiu.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 Ammɑ Jesu í ni, jɔ̀ ɑbou si lɑɑkɑɛ. Amui í jilɛɑ ku bɑ ku fɑ̃sim ɑ bɛi ɑ sim.
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Wɑɑti kɑ̃mɑ fei ɑɑ nɛ ilu ɑre ŋɑ si inɔ nŋɛ, ɑmmɑ ɑmu i kɑɑ nɛm do ɑjɔ fei ŋɑ.
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Zuifu nkpɔ í ɡbɔ iyi Jesu í wɑ Betɑni, nɔ ɑ̀ bɔ bɛ. Kù jɛ nɑ Jesu nŋu ɑkɑ̃, ɑmmɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ̀ yɛ Lɑzɑɑ iyi Jesu í jĩ hɑi si bɑlɛu.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 Ammɑ inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ busi njɛ ɑ bɑ ɑ kpɑ Lɑzɑɑ mɔ,
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 domi nɑ iriɛi Zuifu nkpɔ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ fitɑ hɑi bi tu ŋɑ ɑ̀ dɑsi Jesu nɑɑnɛ.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Iju kumɑ́ɛ ŋɔi zɑmɑɑ iyi í nɑɑ jinɡɑuu í ɡbɔ iyi Jesu wɑ nɑɑ Zeruzɑlɛmu.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 Ŋɔi ɑ̀ so wuɑi kpɑkpɑ ɑ̀ wɑɑ bɔ ku koɛ. À dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ. Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ku weeɛ, ɑwɔ iyi ì wɑɑ nɑɑ do iriɛ. Ilɑɑɔ̃ ku weeɛ, ɑwɔ Ilɑɑlui Izirɛli.
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Jesu wee í bɑ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ ɡũ. Bɛɛbɛi í ce si bɛi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ í ni,
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 — ausente —
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Ide ŋɑu bɛ mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑseɛ wɑɑti bɛɛbɛ, ɑmmɑ wɑɑti iyi í nyi lelei Aɔ̃ do ɑmboeɛ, ɑ̀ ye ɡiɡi iyi mii ŋɑu fei ɑ̀ kɔɔ si kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ nɑ iriɛ, ɑ̀ nɔ ɑ̀ ceɑɑ fei ndɛɛ.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ do Jesu ɑjɔ wɑɑti iyi í kpe Lɑzɑɑ í jũu hɑi si bɑlɛu, ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑɑ sisiɑ inɛ ŋɑ mii iyi Jesu í ce.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 Ŋɔi í jɔ̀ zɑmɑɑu fei í bɔ ku koɛ bɛɛbɛ domi ɑ̀ ɡbɔ bɑɑui mɑɑmɑɑke iyi í ceu.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Nɑ nŋu, Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ fɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ wɑɑ ni, i kù yɛ ɑ̀ mɔnɡɔ inɛɛu ihɛ̃i mɑm mɑm? Wee inɛi ɑndunyɑ ŋɑ fei ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Wee Gɛrɛki ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑ si inɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑ Zeruzɑlɛmu Ilɑɑɔ̃ ku ɡulɛɑ wɑɑtii jinɡɑuu.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Ŋɔi ɑ̀ bɔ bi Filipu inɛi Bɛsɑidɑ si ilɛi Gɑlileeu, ɑ̀ ni, mɔkɔɔyi, ɑ̀ wɑɑ bi Jesu ku yɛ.
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Ŋɔi Filipu í koo í sɔ̃ Anderee, nɔ Anderee do Filipu ɑ̀ koo ɑ̀ sɔ̃ Jesu.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑwɑɑti í to mbɛ bɛi bii inɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmboei ɑmu Amɑi Amɑnɛ.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii ijui iyɑ kù cuku si ilɛ kù ku, nŋu ɑkɑ̃i ɑ́ mɑɑ wɛɛ. Ammɑ bii í ku ɑ́ bí iju nkpɔ nkpɔ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Inɛ iyi í bi kuwɛɛɛ ɑ́ nɑ ku kuɑɛ. Inɛ mɔ iyi kù sɑɑlu kuwɛɛɛ nɡɔɡɔ, sɔɔlui kuwɛɛ hɑi tɑ̃i lɑfɛ̃ɛ wɑ ce.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Inɛ iyi í wɛɛ nɑ irim ku toom wɑ. Nɔ bii ǹ wɑ, bɛi lɑfɛ̃ɛ mɔ ɑ́ wɑ. Bii inɛ ɡɔ í wɛɛ nɑ irim, Bɑɑm ɑ́ ceɑ lɑfɛ̃ɛ bɛɛrɛ.
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 Ŋɔi Jesu í ni, nsɛi inɔm í fɔ jiidɑ jiidɑ. N kù mɑ̀ bɑɑ bɛirei ɑn fɔ. Mɑ̀ n tɔɔ Bɑɑbɑ ku nyɑm si wɑhɑlɑ iyi ɑ́ bɑm nsɛiu ihɛ̃i yɑ. Aɑwo, n kɑɑ n ce bɛɛbɛ domi nɑ nŋui í jɔ̀ ǹ nɑɑ.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Bɑɑbɑ, jɔ̀ iriɛ ku nɛ bɛɛrɛ. Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ wɑ hɑi lele í ni, ǹ jɔ̀ ì nɛ bɛɛrɛ tɑ̃ nɔ ɑn jɔ̀ ku kɔ̃ɔsi mɑ́.
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Iyi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu, ŋɔi ɑ̀ ni, kulɑi ijĩi. Ŋɔi inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ ni, ɑmɑlekɑ ɡɔi wɑ bɑɑ ide ku fɔ.
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, kù jɛ nɑ irim nii ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu bɛ, ɑmmɑ nɑ iri nŋɛi.
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Nsɛi ɑjɔ í to wɑ mbɛ si bii Ilɑɑɔ̃ ɑ́ kiiti inɛi ɑndunyɑ ŋɑ. Bɛbɛii ɑɑ lele Seetɑm ilɑɑlui ɑndunyɑu.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Wɑɑti iyi ɑɑ som hɑi ilɛ ɑ kɔɑm lele, wɑɑti bɛɛbɛi ɑn fɑ inɛ fei wɑ bi tom.
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Si ideu bɛ Jesu wɑ sisi yɑɑse bɛi nŋu ɑ́ kui.
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Ŋɔi zɑmɑɑu í sɔ̃ɔ í ni, ɑ̀ ɡbɔ si tiɑi woodɑ nwɑ iyi inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ɑ́ mɑɑ wɛɛi hee do ɑjɔ fei. Bɛirei í ce ì wɑɑ ni kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi ɑ kù so Amɑi Amɑnɛ hɑi ilɛ ɑ kɔɑɛ lele. Yooi í jɛ Amɑi Amɑnɛu.
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, í ɡbe keeke iyi inyɑ kumɑ́ kɑɑ wɑ ɑnini nŋɛ mɑ́. Í sĩɑ i yɑ mɑɑ nɛ si wɑɑti iyi ì nɛ inyɑ kumɑ́u ŋɑ ku bɑ ilu kuku ku mɑɑ̀ nɑ ku boe ŋɛ, domi inɛ iyi wɑ nɛ si ilu kuku ci yɑ mɑ̀ bii wɑ bɔ.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nɑ nŋu, i dɑsi inyɑ kumɑ́u nɑɑnɛ wɑɑti iyi ì nɔɔ ŋɑ ku bɑ i jɛ ɑmɑi inyɑ kumɑ́ ŋɑ. Zuifu ŋɑ ɑ kù dɑsi Jesu nɑɑnɛ Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi í dede hɑi inɔ nŋɑ í nɛ í koo í mɑnji.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Bɑɑ do iyi í ce mɑɑmɑɑke nkpɔ fei si wɑju nŋɑ ɑ kù dɑsiɛ nɑɑnɛ.
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 Bɛɛbɛi ide iyi wɑlii Ezɑi í fɔu í ce. Í ni,
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Wɑlii Ezɑi í fɔ mɑ́ í ni,Ŋɔi í jɔ̀ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù dɑsi nɑɑnɛ.
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 — ausente —
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Ezɑi í fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ í yɛ ɑmboei Jesu nɔ í fɔ ide nɑ iriɛ.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Do nŋu fei, bɑɑ inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu nkpɔ í dɑsi Jesu nɑɑnɛ. Ammɑ si bɛi ɑ̀ wɑɑ ce njoi Fɑrisi ŋɑu ɑ kù jɛsi si bɑntumɑ ku bɑ ɑ mɑɑ̀ nɑ ɑ ɡɑnji ŋɑ ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ ŋɑu ku bɔ mɑ́.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 A kù wɑɑ bi ɑ lele ɑŋɑ hɑi bɛi si nɑ iyi í jɔ̀ sɑɑbui ɑmɑnɛ ŋɑi ɑ̀ bi í re ti Ilɑɑɔ̃.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Ŋɔi Jesu í fɔ ide hee lele í ni, inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ, kù jɛ ɑmu ɑkɑ̃i í dɑsi nɑɑnɛ, í dɑsi inɛ iyi í bɛm wɑ mɔ nɑɑnɛi.
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi í yɛm í yɛ inɛ iyi í bɛm wɑi.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Amui ǹ jɛ inyɑ kumɑ́, nɔ ǹ nɑɑi si ɑndunyɑ ku bɑ inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ fei ku mɑɑ̀ wɑ si ilu kuku mɑ́.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 Inɛ iyi í ɡbɔ idem nɔ kù wɑɑ sɑɑluɛ, kù jɛ ɑmui ɑn yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛ. Amu ǹ nɑɑi n nɑ n fɑɑbɑ inɛi ɑndunyɑ ŋɑ, n kù nɑɑ ku yɛ tɑɑle nŋɑ.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Inɛ iyi í kɔsim nɔ kù ɡbɑ idem, í nɛ mii iyi ɑ́ yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛi. Ide ŋɑ iyi ǹ fɔ, nŋui ɑ́ yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Ideui ɑ́ yɛ tɑɑleɛ si nɑ iyi í jɔ̀ n kù wɑ n fɔ ide do yiikoi ɑrɑm, ɑmmɑ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ tɑkɑɛi í sɔ̃m ide ŋɑ iyi ɑn fɔ. Nŋui í nɔ í bɛm wɑ.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Ǹ mɑ̀ iyi ide ŋɑ iyi í sɔ̃m ŋɑu kuwɛɛ hɑi tɑ̃i ɑ́ jɛ kɔkɔɔ nŋɑ. Ŋɔi í jɔ̀ ide iyi ǹ wɑ n fɔ, ǹ wɑ n fɔɔi bɛi Bɑɑbɑ í sɔ̃m.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.