João 12

Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Si ɑjɔ mɛɛfɑ iyi í ɡbe jinɡɑui Iku ku kuɑu ku bɛi ku to wɑ, ŋɔi Jesu í bɔ Betɑni. Bɛi Lɑzɑɑ inɛ iyi Jesu í jĩ hɑi si bɑlɛu í wɑ.
1 Seis dias antes de começar a Páscoa, Jesus chegou a Betânia, onde morava Lázaro, o homem que ele havia ressuscitado dos mortos.
2 Ilu bɛi ɑ̀ ceɑ Jesu ijɛ wɑ jɛ. Mɑɑtɑ wɑ ɡbɔ nŋɑ nɔ Lɑzɑɑ í wɑ si inɔ nŋɑ.
2 Prepararam um jantar em homenagem a Jesus; Marta servia, e Lázaro estava à mesa com ele.
3 Wee Mɑɑri í nɛ tulɑrei fiɑ nkpɔ ɡɔ iyi ɑ̀ ce do ikpoi nɑɑdi ɑlɑlɑ, zɑkɑi bubui kilo. Ŋɔi í koo í soo í nɑɑ í fɑ̃si isɛi Jesu, nɔ í ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ. Ŋɔi inunui tulɑreu í ɡbɑ kpɑsɛ̃u fei.
3 Então Maria pegou um frasco de perfume caro feito de essência de óleo aromático, ungiu com ele os pés de Jesus e os enxugou com os cabelos. A casa se encheu com a fragrância do perfume.
4 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔi Jesu ŋɑu iyi ɑ̀ yɑ kpe Zudɑsi Isikɑriɔti inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑɛu í ni,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que em breve trairia Jesus, disse:
5 fiɑi tulɑreu ihɛ̃ ɑ́ yɔkɔ ku to fiɑi icɛi ɑdɔ̃ ɑkɑ̃. Nɑ mii í jɔ̀ ɑ kù tɑɑ kɑ kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu.
5 “Este perfume valia trezentas moedas de prata. Deveria ter sido vendido, e o dinheiro, dado aos pobres”.
6 Iyi wɑ fɔ bɛɛbɛ kù jɛ wɑ ce ɑrɑɑrei ilu ɑre ŋɑu fɑ, ɑmmɑ si nɑ iyi í jɔ̀ í jɛ ile dei. Nŋui í yɑ mɑɑ mu bɔɡɔi fiɑ nŋɑu, nɔ í yɑ mɑɑ ce ilei fiɑ iyi ɑ̀ yɑ dɑsiu.
6 Não que ele se importasse com os pobres; na verdade, era ladrão e, como responsável pelo dinheiro dos discípulos, muitas vezes roubava uma parte para si.
7 Ammɑ Jesu í ni, jɔ̀ ɑbou si lɑɑkɑɛ. Amui í jilɛɑ ku bɑ ku fɑ̃sim ɑ bɛi ɑ sim.
7 Jesus respondeu: “Deixe-a em paz. Ela fez isto como preparação para meu sepultamento.
8 Wɑɑti kɑ̃mɑ fei ɑɑ nɛ ilu ɑre ŋɑ si inɔ nŋɛ, ɑmmɑ ɑmu i kɑɑ nɛm do ɑjɔ fei ŋɑ.
8 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim”.
9 Zuifu nkpɔ í ɡbɔ iyi Jesu í wɑ Betɑni, nɔ ɑ̀ bɔ bɛ. Kù jɛ nɑ Jesu nŋu ɑkɑ̃, ɑmmɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ̀ yɛ Lɑzɑɑ iyi Jesu í jĩ hɑi si bɑlɛu.
9 Quando o povo soube da chegada de Jesus, correu para vê-lo, e também a Lázaro, a quem Jesus havia ressuscitado dos mortos.
10 Ammɑ inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ busi njɛ ɑ bɑ ɑ kpɑ Lɑzɑɑ mɔ,
10 Então os principais sacerdotes decidiram matar também Lázaro,
11 domi nɑ iriɛi Zuifu nkpɔ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ fitɑ hɑi bi tu ŋɑ ɑ̀ dɑsi Jesu nɑɑnɛ.
11 pois, por causa dele, muitos do povo os haviam abandonado e criam em Jesus.
12 Iju kumɑ́ɛ ŋɔi zɑmɑɑ iyi í nɑɑ jinɡɑuu í ɡbɔ iyi Jesu wɑ nɑɑ Zeruzɑlɛmu.
12 No dia seguinte, correu pela cidade a notícia de que Jesus estava a caminho de Jerusalém. Uma grande multidão de visitantes que tinham vindo para a Páscoa
13 Ŋɔi ɑ̀ so wuɑi kpɑkpɑ ɑ̀ wɑɑ bɔ ku koɛ. À dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ. Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ku weeɛ, ɑwɔ iyi ì wɑɑ nɑɑ do iriɛ. Ilɑɑɔ̃ ku weeɛ, ɑwɔ Ilɑɑlui Izirɛli.
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, gritando: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Bendito é o Rei de Israel!”.
14 Jesu wee í bɑ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ ɡũ. Bɛɛbɛi í ce si bɛi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ í ni,
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, cumprindo a profecia que dizia:
15 — ausente —
15 “Não tenha medo, povo de Sião. Vejam, seu Rei se aproxima, montado num jumentinho”.
16 Ide ŋɑu bɛ mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑseɛ wɑɑti bɛɛbɛ, ɑmmɑ wɑɑti iyi í nyi lelei Aɔ̃ do ɑmboeɛ, ɑ̀ ye ɡiɡi iyi mii ŋɑu fei ɑ̀ kɔɔ si kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ nɑ iriɛ, ɑ̀ nɔ ɑ̀ ceɑɑ fei ndɛɛ.
16 Seus discípulos não entenderam, naquele momento, que se tratava do cumprimento de uma profecia. Depois que Jesus foi glorificado, porém, eles se lembraram do que havia acontecido e perceberam que era a respeito dele que essas coisas tinham sido escritas.
17 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ do Jesu ɑjɔ wɑɑti iyi í kpe Lɑzɑɑ í jũu hɑi si bɑlɛu, ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑɑ sisiɑ inɛ ŋɑ mii iyi Jesu í ce.
17 Muitos tinham visto quando Jesus mandou Lázaro sair do túmulo e o ressuscitou dos mortos, e contavam esse fato a outros.
18 Ŋɔi í jɔ̀ zɑmɑɑu fei í bɔ ku koɛ bɛɛbɛ domi ɑ̀ ɡbɔ bɑɑui mɑɑmɑɑke iyi í ceu.
18 Destes, muitos saíram ao encontro de Jesus, porque tinham ouvido falar desse sinal.
19 Nɑ nŋu, Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ fɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ wɑɑ ni, i kù yɛ ɑ̀ mɔnɡɔ inɛɛu ihɛ̃i mɑm mɑm? Wee inɛi ɑndunyɑ ŋɑ fei ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: “Não podemos fazer nada. Vejam, todo mundo o segue!”.
20 Wee Gɛrɛki ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑ si inɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑ Zeruzɑlɛmu Ilɑɑɔ̃ ku ɡulɛɑ wɑɑtii jinɡɑuu.
20 Alguns gregos que tinham vindo a Jerusalém para adorar durante a festa da Páscoa
21 Ŋɔi ɑ̀ bɔ bi Filipu inɛi Bɛsɑidɑ si ilɛi Gɑlileeu, ɑ̀ ni, mɔkɔɔyi, ɑ̀ wɑɑ bi Jesu ku yɛ.
21 procuraram Filipe, que era de Betsaida, da Galileia, e lhe disseram: “Por favor, gostaríamos de ver Jesus”.
22 Ŋɔi Filipu í koo í sɔ̃ Anderee, nɔ Anderee do Filipu ɑ̀ koo ɑ̀ sɔ̃ Jesu.
22 Filipe falou a esse respeito com André, e os dois foram juntos falar com Jesus.
23 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑwɑɑti í to mbɛ bɛi bii inɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmboei ɑmu Amɑi Amɑnɛ.
23 Jesus respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii ijui iyɑ kù cuku si ilɛ kù ku, nŋu ɑkɑ̃i ɑ́ mɑɑ wɛɛ. Ammɑ bii í ku ɑ́ bí iju nkpɔ nkpɔ.
24 Eu lhes digo a verdade: se o grão de trigo não for plantado na terra e não morrer, ficará só. Sua morte, porém, produzirá muitos novos grãos.
25 Inɛ iyi í bi kuwɛɛɛ ɑ́ nɑ ku kuɑɛ. Inɛ mɔ iyi kù sɑɑlu kuwɛɛɛ nɡɔɡɔ, sɔɔlui kuwɛɛ hɑi tɑ̃i lɑfɛ̃ɛ wɑ ce.
25 Quem ama sua vida neste mundo a perderá. Quem odeia sua vida neste mundo a conservará por toda a eternidade.
26 Inɛ iyi í wɛɛ nɑ irim ku toom wɑ. Nɔ bii ǹ wɑ, bɛi lɑfɛ̃ɛ mɔ ɑ́ wɑ. Bii inɛ ɡɔ í wɛɛ nɑ irim, Bɑɑm ɑ́ ceɑ lɑfɛ̃ɛ bɛɛrɛ.
26 Se alguém quer ser meu discípulo, siga-me, pois meus servos devem estar onde eu estou. E o Pai honrará quem me servir.
27 Ŋɔi Jesu í ni, nsɛi inɔm í fɔ jiidɑ jiidɑ. N kù mɑ̀ bɑɑ bɛirei ɑn fɔ. Mɑ̀ n tɔɔ Bɑɑbɑ ku nyɑm si wɑhɑlɑ iyi ɑ́ bɑm nsɛiu ihɛ̃i yɑ. Aɑwo, n kɑɑ n ce bɛɛbɛ domi nɑ nŋui í jɔ̀ ǹ nɑɑ.
27 “Agora minha alma está angustiada. Acaso devo orar ‘Pai, salva-me desta hora’? Mas foi exatamente por esse motivo que eu vim!
28 Bɑɑbɑ, jɔ̀ iriɛ ku nɛ bɛɛrɛ. Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ wɑ hɑi lele í ni, ǹ jɔ̀ ì nɛ bɛɛrɛ tɑ̃ nɔ ɑn jɔ̀ ku kɔ̃ɔsi mɑ́.
28 Pai, glorifica teu nome!”. Então uma voz falou do céu: “Eu já glorifiquei meu nome, e o farei novamente em breve”.
29 Iyi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu, ŋɔi ɑ̀ ni, kulɑi ijĩi. Ŋɔi inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ ni, ɑmɑlekɑ ɡɔi wɑ bɑɑ ide ku fɔ.
29 Quando a multidão ouviu a voz, alguns pensaram que era um trovão, enquanto outros afirmavam que um anjo havia falado com ele.
30 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, kù jɛ nɑ irim nii ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu bɛ, ɑmmɑ nɑ iri nŋɛi.
30 Então Jesus lhes disse: “A voz foi por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Nsɛi ɑjɔ í to wɑ mbɛ si bii Ilɑɑɔ̃ ɑ́ kiiti inɛi ɑndunyɑ ŋɑ. Bɛbɛii ɑɑ lele Seetɑm ilɑɑlui ɑndunyɑu.
31 Chegou a hora de julgar o mundo; agora, o governante deste mundo será expulso.
32 Wɑɑti iyi ɑɑ som hɑi ilɛ ɑ kɔɑm lele, wɑɑti bɛɛbɛi ɑn fɑ inɛ fei wɑ bi tom.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todos a mim”.
33 Si ideu bɛ Jesu wɑ sisi yɑɑse bɛi nŋu ɑ́ kui.
33 Ele disse isso para indicar como morreria.
34 Ŋɔi zɑmɑɑu í sɔ̃ɔ í ni, ɑ̀ ɡbɔ si tiɑi woodɑ nwɑ iyi inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ɑ́ mɑɑ wɛɛi hee do ɑjɔ fei. Bɛirei í ce ì wɑɑ ni kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi ɑ kù so Amɑi Amɑnɛ hɑi ilɛ ɑ kɔɑɛ lele. Yooi í jɛ Amɑi Amɑnɛu.
34 A multidão disse: “Entendemos pelas Escrituras que o Cristo viveria para sempre. Como pode dizer que o Filho do Homem morrerá? Afinal, quem é esse Filho do Homem?”.
35 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, í ɡbe keeke iyi inyɑ kumɑ́ kɑɑ wɑ ɑnini nŋɛ mɑ́. Í sĩɑ i yɑ mɑɑ nɛ si wɑɑti iyi ì nɛ inyɑ kumɑ́u ŋɑ ku bɑ ilu kuku ku mɑɑ̀ nɑ ku boe ŋɛ, domi inɛ iyi wɑ nɛ si ilu kuku ci yɑ mɑ̀ bii wɑ bɔ.
35 Jesus respondeu: “Minha luz brilhará para vocês só mais um pouco. Andem na luz enquanto podem, para que a escuridão não os pegue de surpresa. Quem anda na escuridão não consegue ver aonde vai.
36 Nɑ nŋu, i dɑsi inyɑ kumɑ́u nɑɑnɛ wɑɑti iyi ì nɔɔ ŋɑ ku bɑ i jɛ ɑmɑi inyɑ kumɑ́ ŋɑ. Zuifu ŋɑ ɑ kù dɑsi Jesu nɑɑnɛ Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi í dede hɑi inɔ nŋɑ í nɛ í koo í mɑnji.
36 Creiam na luz enquanto ainda há tempo; desse modo vocês se tornarão filhos da luz”. Depois de dizer essas coisas, Jesus foi embora e se ocultou deles.
37 Bɑɑ do iyi í ce mɑɑmɑɑke nkpɔ fei si wɑju nŋɑ ɑ kù dɑsiɛ nɑɑnɛ.
37 Apesar de todos os sinais que Jesus havia realizado, não creram nele.
38 Bɛɛbɛi ide iyi wɑlii Ezɑi í fɔu í ce. Í ni,
38 Aconteceu conforme o profeta Isaías tinha dito: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem o Senhor revelou seu braço forte?”.
39 Wɑlii Ezɑi í fɔ mɑ́ í ni,Ŋɔi í jɔ̀ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù dɑsi nɑɑnɛ.
39 Mas o povo não podia crer, pois como Isaías também disse:
40 — ausente —
40 “O Senhor cegou seus olhos e endureceu seu coração para que seus olhos não vejam, e seu coração não entenda, e não se voltem para mim, nem permitam que eu os cure”.
41 Ezɑi í fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ í yɛ ɑmboei Jesu nɔ í fɔ ide nɑ iriɛ.
41 As palavras de Isaías referiam-se a Jesus, pois viu sua glória e falou sobre ele.
42 Do nŋu fei, bɑɑ inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu nkpɔ í dɑsi Jesu nɑɑnɛ. Ammɑ si bɛi ɑ̀ wɑɑ ce njoi Fɑrisi ŋɑu ɑ kù jɛsi si bɑntumɑ ku bɑ ɑ mɑɑ̀ nɑ ɑ ɡɑnji ŋɑ ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ ŋɑu ku bɔ mɑ́.
42 Ainda assim, muitos creram em Jesus, incluindo alguns dos líderes judeus. Eles, porém, não declararam sua fé abertamente, por medo de que os fariseus os expulsassem da sinagoga.
43 A kù wɑɑ bi ɑ lele ɑŋɑ hɑi bɛi si nɑ iyi í jɔ̀ sɑɑbui ɑmɑnɛ ŋɑi ɑ̀ bi í re ti Ilɑɑɔ̃.
43 Amaram a aprovação das pessoas mais que a aprovação de Deus.
44 Ŋɔi Jesu í fɔ ide hee lele í ni, inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ, kù jɛ ɑmu ɑkɑ̃i í dɑsi nɑɑnɛ, í dɑsi inɛ iyi í bɛm wɑ mɔ nɑɑnɛi.
44 Jesus disse em alta voz às multidões: “Se vocês creem em mim, não creem apenas em mim, mas também naquele que me enviou.
45 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi í yɛm í yɛ inɛ iyi í bɛm wɑi.
45 Pois, quando veem a mim, veem aquele que me enviou.
46 Amui ǹ jɛ inyɑ kumɑ́, nɔ ǹ nɑɑi si ɑndunyɑ ku bɑ inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ fei ku mɑɑ̀ wɑ si ilu kuku mɑ́.
46 Eu vim como luz para brilhar neste mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça na escuridão.
47 Inɛ iyi í ɡbɔ idem nɔ kù wɑɑ sɑɑluɛ, kù jɛ ɑmui ɑn yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛ. Amu ǹ nɑɑi n nɑ n fɑɑbɑ inɛi ɑndunyɑ ŋɑ, n kù nɑɑ ku yɛ tɑɑle nŋɑ.
47 Não julgarei aqueles que me ouvem mas não me obedecem, pois vim para salvar o mundo, e não para julgá-lo.
48 Inɛ iyi í kɔsim nɔ kù ɡbɑ idem, í nɛ mii iyi ɑ́ yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛi. Ide ŋɑ iyi ǹ fɔ, nŋui ɑ́ yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu.
48 Mas todos que me rejeitam e desprezam minha mensagem serão julgados no dia do julgamento pela verdade que tenho falado.
49 Ideui ɑ́ yɛ tɑɑleɛ si nɑ iyi í jɔ̀ n kù wɑ n fɔ ide do yiikoi ɑrɑm, ɑmmɑ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ tɑkɑɛi í sɔ̃m ide ŋɑ iyi ɑn fɔ. Nŋui í nɔ í bɛm wɑ.
49 Não falo com minha própria autoridade. O Pai, que me enviou, me ordenou o que dizer.
50 Ǹ mɑ̀ iyi ide ŋɑ iyi í sɔ̃m ŋɑu kuwɛɛ hɑi tɑ̃i ɑ́ jɛ kɔkɔɔ nŋɑ. Ŋɔi í jɔ̀ ide iyi ǹ wɑ n fɔ, ǹ wɑ n fɔɔi bɛi Bɑɑbɑ í sɔ̃m.
50 E eu sei que o mandamento dele conduz à vida eterna; por isso digo tudo que o Pai me mandou dizer”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.