João 12

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Si ɑjɔ mɛɛfɑ iyi í ɡbe jinɡɑui Iku ku kuɑu ku bɛi ku to wɑ, ŋɔi Jesu í bɔ Betɑni. Bɛi Lɑzɑɑ inɛ iyi Jesu í jĩ hɑi si bɑlɛu í wɑ.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Ilu bɛi ɑ̀ ceɑ Jesu ijɛ wɑ jɛ. Mɑɑtɑ wɑ ɡbɔ nŋɑ nɔ Lɑzɑɑ í wɑ si inɔ nŋɑ.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Wee Mɑɑri í nɛ tulɑrei fiɑ nkpɔ ɡɔ iyi ɑ̀ ce do ikpoi nɑɑdi ɑlɑlɑ, zɑkɑi bubui kilo. Ŋɔi í koo í soo í nɑɑ í fɑ̃si isɛi Jesu, nɔ í ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ. Ŋɔi inunui tulɑreu í ɡbɑ kpɑsɛ̃u fei.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔi Jesu ŋɑu iyi ɑ̀ yɑ kpe Zudɑsi Isikɑriɔti inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑɛu í ni,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 fiɑi tulɑreu ihɛ̃ ɑ́ yɔkɔ ku to fiɑi icɛi ɑdɔ̃ ɑkɑ̃. Nɑ mii í jɔ̀ ɑ kù tɑɑ kɑ kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu.
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Iyi wɑ fɔ bɛɛbɛ kù jɛ wɑ ce ɑrɑɑrei ilu ɑre ŋɑu fɑ, ɑmmɑ si nɑ iyi í jɔ̀ í jɛ ile dei. Nŋui í yɑ mɑɑ mu bɔɡɔi fiɑ nŋɑu, nɔ í yɑ mɑɑ ce ilei fiɑ iyi ɑ̀ yɑ dɑsiu.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Ammɑ Jesu í ni, jɔ̀ ɑbou si lɑɑkɑɛ. Amui í jilɛɑ ku bɑ ku fɑ̃sim ɑ bɛi ɑ sim.
7 Então Jesus respondeu:
8 Wɑɑti kɑ̃mɑ fei ɑɑ nɛ ilu ɑre ŋɑ si inɔ nŋɛ, ɑmmɑ ɑmu i kɑɑ nɛm do ɑjɔ fei ŋɑ.
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Zuifu nkpɔ í ɡbɔ iyi Jesu í wɑ Betɑni, nɔ ɑ̀ bɔ bɛ. Kù jɛ nɑ Jesu nŋu ɑkɑ̃, ɑmmɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ̀ yɛ Lɑzɑɑ iyi Jesu í jĩ hɑi si bɑlɛu.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Ammɑ inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ busi njɛ ɑ bɑ ɑ kpɑ Lɑzɑɑ mɔ,
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 domi nɑ iriɛi Zuifu nkpɔ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ fitɑ hɑi bi tu ŋɑ ɑ̀ dɑsi Jesu nɑɑnɛ.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Iju kumɑ́ɛ ŋɔi zɑmɑɑ iyi í nɑɑ jinɡɑuu í ɡbɔ iyi Jesu wɑ nɑɑ Zeruzɑlɛmu.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Ŋɔi ɑ̀ so wuɑi kpɑkpɑ ɑ̀ wɑɑ bɔ ku koɛ. À dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ wɑɑ sɑɑbuɛ. Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ku weeɛ, ɑwɔ iyi ì wɑɑ nɑɑ do iriɛ. Ilɑɑɔ̃ ku weeɛ, ɑwɔ Ilɑɑlui Izirɛli.
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Jesu wee í bɑ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ ɡũ. Bɛɛbɛi í ce si bɛi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ í ni,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 — ausente —
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Ide ŋɑu bɛ mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑseɛ wɑɑti bɛɛbɛ, ɑmmɑ wɑɑti iyi í nyi lelei Aɔ̃ do ɑmboeɛ, ɑ̀ ye ɡiɡi iyi mii ŋɑu fei ɑ̀ kɔɔ si kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ nɑ iriɛ, ɑ̀ nɔ ɑ̀ ceɑɑ fei ndɛɛ.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ do Jesu ɑjɔ wɑɑti iyi í kpe Lɑzɑɑ í jũu hɑi si bɑlɛu, ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑɑ sisiɑ inɛ ŋɑ mii iyi Jesu í ce.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Ŋɔi í jɔ̀ zɑmɑɑu fei í bɔ ku koɛ bɛɛbɛ domi ɑ̀ ɡbɔ bɑɑui mɑɑmɑɑke iyi í ceu.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Nɑ nŋu, Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ fɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ wɑɑ ni, i kù yɛ ɑ̀ mɔnɡɔ inɛɛu ihɛ̃i mɑm mɑm? Wee inɛi ɑndunyɑ ŋɑ fei ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Wee Gɛrɛki ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑ si inɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑ Zeruzɑlɛmu Ilɑɑɔ̃ ku ɡulɛɑ wɑɑtii jinɡɑuu.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Ŋɔi ɑ̀ bɔ bi Filipu inɛi Bɛsɑidɑ si ilɛi Gɑlileeu, ɑ̀ ni, mɔkɔɔyi, ɑ̀ wɑɑ bi Jesu ku yɛ.
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Ŋɔi Filipu í koo í sɔ̃ Anderee, nɔ Anderee do Filipu ɑ̀ koo ɑ̀ sɔ̃ Jesu.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑwɑɑti í to mbɛ bɛi bii inɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmboei ɑmu Amɑi Amɑnɛ.
23 Então ele respondeu:
24 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii ijui iyɑ kù cuku si ilɛ kù ku, nŋu ɑkɑ̃i ɑ́ mɑɑ wɛɛ. Ammɑ bii í ku ɑ́ bí iju nkpɔ nkpɔ.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Inɛ iyi í bi kuwɛɛɛ ɑ́ nɑ ku kuɑɛ. Inɛ mɔ iyi kù sɑɑlu kuwɛɛɛ nɡɔɡɔ, sɔɔlui kuwɛɛ hɑi tɑ̃i lɑfɛ̃ɛ wɑ ce.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Inɛ iyi í wɛɛ nɑ irim ku toom wɑ. Nɔ bii ǹ wɑ, bɛi lɑfɛ̃ɛ mɔ ɑ́ wɑ. Bii inɛ ɡɔ í wɛɛ nɑ irim, Bɑɑm ɑ́ ceɑ lɑfɛ̃ɛ bɛɛrɛ.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Ŋɔi Jesu í ni, nsɛi inɔm í fɔ jiidɑ jiidɑ. N kù mɑ̀ bɑɑ bɛirei ɑn fɔ. Mɑ̀ n tɔɔ Bɑɑbɑ ku nyɑm si wɑhɑlɑ iyi ɑ́ bɑm nsɛiu ihɛ̃i yɑ. Aɑwo, n kɑɑ n ce bɛɛbɛ domi nɑ nŋui í jɔ̀ ǹ nɑɑ.
27 Jesus continuou:
28 Bɑɑbɑ, jɔ̀ iriɛ ku nɛ bɛɛrɛ. Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ wɑ hɑi lele í ni, ǹ jɔ̀ ì nɛ bɛɛrɛ tɑ̃ nɔ ɑn jɔ̀ ku kɔ̃ɔsi mɑ́.
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Iyi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu, ŋɔi ɑ̀ ni, kulɑi ijĩi. Ŋɔi inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ ni, ɑmɑlekɑ ɡɔi wɑ bɑɑ ide ku fɔ.
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, kù jɛ nɑ irim nii ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu bɛ, ɑmmɑ nɑ iri nŋɛi.
30 Mas ele disse:
31 Nsɛi ɑjɔ í to wɑ mbɛ si bii Ilɑɑɔ̃ ɑ́ kiiti inɛi ɑndunyɑ ŋɑ. Bɛbɛii ɑɑ lele Seetɑm ilɑɑlui ɑndunyɑu.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Wɑɑti iyi ɑɑ som hɑi ilɛ ɑ kɔɑm lele, wɑɑti bɛɛbɛi ɑn fɑ inɛ fei wɑ bi tom.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Si ideu bɛ Jesu wɑ sisi yɑɑse bɛi nŋu ɑ́ kui.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Ŋɔi zɑmɑɑu í sɔ̃ɔ í ni, ɑ̀ ɡbɔ si tiɑi woodɑ nwɑ iyi inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ɑ́ mɑɑ wɛɛi hee do ɑjɔ fei. Bɛirei í ce ì wɑɑ ni kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi ɑ kù so Amɑi Amɑnɛ hɑi ilɛ ɑ kɔɑɛ lele. Yooi í jɛ Amɑi Amɑnɛu.
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, í ɡbe keeke iyi inyɑ kumɑ́ kɑɑ wɑ ɑnini nŋɛ mɑ́. Í sĩɑ i yɑ mɑɑ nɛ si wɑɑti iyi ì nɛ inyɑ kumɑ́u ŋɑ ku bɑ ilu kuku ku mɑɑ̀ nɑ ku boe ŋɛ, domi inɛ iyi wɑ nɛ si ilu kuku ci yɑ mɑ̀ bii wɑ bɔ.
35 Jesus respondeu:
36 Nɑ nŋu, i dɑsi inyɑ kumɑ́u nɑɑnɛ wɑɑti iyi ì nɔɔ ŋɑ ku bɑ i jɛ ɑmɑi inyɑ kumɑ́ ŋɑ. Zuifu ŋɑ ɑ kù dɑsi Jesu nɑɑnɛ Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi í dede hɑi inɔ nŋɑ í nɛ í koo í mɑnji.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Bɑɑ do iyi í ce mɑɑmɑɑke nkpɔ fei si wɑju nŋɑ ɑ kù dɑsiɛ nɑɑnɛ.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Bɛɛbɛi ide iyi wɑlii Ezɑi í fɔu í ce. Í ni,
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Wɑlii Ezɑi í fɔ mɑ́ í ni,Ŋɔi í jɔ̀ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù dɑsi nɑɑnɛ.
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 — ausente —
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Ezɑi í fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ í yɛ ɑmboei Jesu nɔ í fɔ ide nɑ iriɛ.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Do nŋu fei, bɑɑ inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu nkpɔ í dɑsi Jesu nɑɑnɛ. Ammɑ si bɛi ɑ̀ wɑɑ ce njoi Fɑrisi ŋɑu ɑ kù jɛsi si bɑntumɑ ku bɑ ɑ mɑɑ̀ nɑ ɑ ɡɑnji ŋɑ ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ ŋɑu ku bɔ mɑ́.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 A kù wɑɑ bi ɑ lele ɑŋɑ hɑi bɛi si nɑ iyi í jɔ̀ sɑɑbui ɑmɑnɛ ŋɑi ɑ̀ bi í re ti Ilɑɑɔ̃.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Ŋɔi Jesu í fɔ ide hee lele í ni, inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ, kù jɛ ɑmu ɑkɑ̃i í dɑsi nɑɑnɛ, í dɑsi inɛ iyi í bɛm wɑ mɔ nɑɑnɛi.
44 Jesus disse bem alto:
45 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi í yɛm í yɛ inɛ iyi í bɛm wɑi.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Amui ǹ jɛ inyɑ kumɑ́, nɔ ǹ nɑɑi si ɑndunyɑ ku bɑ inɛ iyi í dɑsim nɑɑnɛ fei ku mɑɑ̀ wɑ si ilu kuku mɑ́.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Inɛ iyi í ɡbɔ idem nɔ kù wɑɑ sɑɑluɛ, kù jɛ ɑmui ɑn yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛ. Amu ǹ nɑɑi n nɑ n fɑɑbɑ inɛi ɑndunyɑ ŋɑ, n kù nɑɑ ku yɛ tɑɑle nŋɑ.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Inɛ iyi í kɔsim nɔ kù ɡbɑ idem, í nɛ mii iyi ɑ́ yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛi. Ide ŋɑ iyi ǹ fɔ, nŋui ɑ́ yɛ tɑɑlei lɑfɛ̃ɛ si ɑjɔi ɑnkɑ̃ɑnyiu.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Ideui ɑ́ yɛ tɑɑleɛ si nɑ iyi í jɔ̀ n kù wɑ n fɔ ide do yiikoi ɑrɑm, ɑmmɑ Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ tɑkɑɛi í sɔ̃m ide ŋɑ iyi ɑn fɔ. Nŋui í nɔ í bɛm wɑ.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Ǹ mɑ̀ iyi ide ŋɑ iyi í sɔ̃m ŋɑu kuwɛɛ hɑi tɑ̃i ɑ́ jɛ kɔkɔɔ nŋɑ. Ŋɔi í jɔ̀ ide iyi ǹ wɑ n fɔ, ǹ wɑ n fɔɔi bɛi Bɑɑbɑ í sɔ̃m.
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.