Atos 23

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pɔlu í kɑ̃si inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ tɔtɔɔu iju nɔ í ni, iŋɛ kpɑɑsim ŋɑ, idɔm kɑɑ yɛ tɑɑlem domi ǹ ce kuwɛɛm nii dee dee si wɑjui Ilɑɑɔ̃ hee do nnyi fei.
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Ŋɔi Anɑniɑsi woo wee nlɑu, í sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ leekĩ bi Pɔluu í ni ɑ cɑ̃ɑ si ɡɛlɛɛ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Nɔ Pɔlu í buu í ni, Ilɑɑɔ̃i ɑ́ cɑ̃ɛ, ɑwɔ idĩ fũfũ! Ì bubɑ ì wɑɑ kiitiim si woodɑi Moizi, nɔ ì kuɑ woodɑ mɑ́ ì ni ɑ cɑ̃m.
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ŋɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ leekĩ kɔkɔɛu ɑ̀ ni, woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃i ì yɔkɔ ì wɑɑ bu bɛɛbɛ?
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ŋɔi Pɔlu í ni, kpɑɑsim ŋɑ, n kù mɑ̀ mɑ̀ woo wee nlɑi. Ǹ mɑ̀ iyi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni, i mɑɑ̀ yɑ fɔ tɑɑlei ilu iri nŋɛ ŋɑ.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Pɔlu í mɑ̀ si iɡbɛu inɛ ɡɔ ŋɑ Sɑdusi ŋɑi, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ Fɑrisi ŋɑi. Ŋɔi í fɔ ide hee lele si iɡbɛu í ni, iŋɛ kpɑɑsim ŋɑ, ɑmuu Fɑrisii, inɛ iyi Fɑrisi ŋɑ ɑ̀ bí. Ì wɑɑ kiitiim ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ ǹ dɑsi nɑɑnɛ iyi iku ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ jĩ hɑi si bɑlɛ.
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Iyi í fɔ bɛɛbɛ ɡbɑkɑ̃, ŋɔi Fɑrisi ŋɑu do Sɑdusi ŋɑu ɑ̀ wɑɑ ce kɑkɔɔ nɔ iɡbɛu í kpɛ̃ minji.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Sɑdusi ŋɑ ɑ̀ yɑ ni iku ŋɑ ɑ kɑɑ jĩ hɑi si bɑlɛ, ɑmɑlekɑ do hunde mmu ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ kù wɛɛ, ɑmmɑ Fɑrisi ŋɑ ɑ̀ jɛsi iyi mii ŋɑu bɛ fei í wɛɛ.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Nɔ wɑkɑtɑ í dede si ɑnini nŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɑ̃ do ɡbuɡbɑ̃, nɔ Fɑrisi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ ni, ɑ kù yɛ tɑɑlei mɔkɔu. Yooi í mɑ̀ mɑ̀ ɑmɑlekɑ ɡɔi wɑlɑkɔ hunde mmu ɡɔi í sɔ̃ɔ ide.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Ŋɔi kɑkɔɔu í lɑ ntɔ ntɔ hee njo í mu inɛ nɡboi iɡũu jiidɑ ɑ mɑɑ̀ nɑ ɑ ɡɑ ɑrɑi Pɔlu. Nɔ í ni sooɡe ŋɑu ɑ koo ɑ ɡbɑ̃ Pɔlu wɑ ɑ nyiòɛ inɔ ileu.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Idũ ɑjɔ nŋu Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ í nɑɑ í sɔ̃ Pɔlu í ni, mɑɑ̀ mɔnɡɔ munyɑ. Si bɛi ì jɛɛm sɛɛdɑ Zeruzɑlɛmu ihɛ̃, bɛɛbɛ mɔi ɑɑ jɛɛm sɛɛdɑ Romu mɑ́.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Iju kumɑ́ɛ dɑɑdɑɑkɔ ŋɔi Zuifu ŋɑu ɑ̀ ce ɑnu ɑkɑ̃ nɔ ɑ̀ ceekpe ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑ kɑɑ jɛ hee mɑ́ jɛ ɑ mɔ bii kù jɛ ɑ̀ kpɑ Pɔlu sisi.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Aŋɑ iyi ɑ̀ ce ɑnu ɑkɑ̃u ɑ̀ re bɑɑ ɑŋɑ ciiji.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ŋɔi ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ inɛ nɡbo ŋɑ do inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ ŋɑ ɑ̀ ni, ɑ̀ ceekpe iyi ɑ kɑɑ kɑ tiɛ nɡɔɡɔ bii kù jɛ ɑ̀ bɑ ɑ̀ kpɑ Pɔlu sisi.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Nɑ nŋu, ɑ̀ bi iŋɛ do iɡbɛi woo kiiti ŋɑu i koo i sɔ̃ inɛ nɡboi iɡũu ku nɑɑò Pɔlu wɑ bi tu ŋɛ, nɔ ku jɔ bɛi ì wɑɑ bi i teese i cɔ yɑɑsei ideɛu mɑ́ ŋɑ. Awɑ ɑɑ kɑ ce sɔɔlu kɑ kpɑɑ hee ku mɑɑ to wɑ bɛ.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Ammɑ ɑmɑ inɛmɔkɔi wecĩi Pɔlu í ɡbɔ ɑ̀ wɑɑ fɔ idei zɑmbɑu. Ŋɔi í koo í lɔ idei sooɡe ŋɑu nɔ í sɔ̃ Pɔlu ideu.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Ŋɔi Pɔlu í kpe inɛ ɑkɑ̃i inɛ nɡboi sooɡe ŋɑu í sɔ̃ɔ í ni, bɔò ɑmɑ ɑwɑɑsũ ihɛ̃ bi inɛ nɡboi iɡũu domi í nɛ ide ɡɔ iyi ɑ́ sɔ̃ɔ.
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Ŋɔi inɛ nɡboi sooɡe ŋɑu í bɔò ɑwɑɑsũu bi inɛ nɡboi iɡũu, nɔ í sɔ̃ɔ í ni, Pɔlu inɛi piisɔ̃ɔu í kpem nɔ í tɔɔm n nɑɑò ɑwɑɑsũu ihɛ̃ wɑ bi titɛɛ, domi wɑ bi ku sɔ̃ɛ ide ɡɔ.
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ŋɔi inɛ nɡboi iɡũu í mu ɑwɔi ɑwɑɑsũu í bɔòɛ kɔkɔlɛ í beeɛ í ni, ide mii ì wɑɑ bi i sɔ̃m.
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ŋɔi í ni, Zuifu ŋɑ ɑ̀ ce ɑnu ɑkɑ̃ ɑ̀ tɔɔɛ ɑlɑ i bɔò Pɔlu bi iɡbɛi woo kiiti ŋɑu, nɔ ku jɔ bɛi ɑ̀ wɑɑ bi ɑ teese ɑ cɔ yɑɑsei ideɛ mɑ́.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Ammɑ mɑɑ̀ ti i ɡbɔ ide nŋɑu, domi ɑ̀ re bɑɑ ɑŋɑ ciiji inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ siɑɑ kpɑ̃ɑ ku bɑ ɑ muu. Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ ceekpe ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑ kɑɑ jɛ ɑ kɑɑ mɔ bii kù jɛ ɑ̀ kpɑɑ. Bɑɑ nsɛi ɑ̀ tɑ̃ sɔɔlu ɑ coo. Awɔ ɑkɑ̃i ɑ̀ wɑɑ deɡbe i jɔ̀ ku nɑɑ wɑ.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ŋɔi inɛ nɡboi iɡũu í ni, mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ i ni ì sisiim ideu ihɛ̃ mɑ́. Nɔ í jɔ̀ ɑwɑɑsũu í nɛ.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Ŋɔi inɛ nɡboi iɡũu í kpe inɛ nɡboi sooɡe minji ɡɔ ŋɑ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i tɔtɔɔ sooɡe cĩɔ minji ɑ bɔ Sezɑree do mɑsɑ kitɑò fɛɛwɑ do ilu kɑkɑɑ ŋɑ ɑŋɑ cĩɔ minji i ce sɔɔlu i dɑsi kpɑ̃ɑ isɔ mɛɛsɑ̃i ɑlɛ ŋɑ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Nɔ i dĩɑ ɑcĩ ŋɑ ɡɑɑyi nɔ i so Pɔlu i kooòɛ bi Felisi ilu ilɛu bɑɑni.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi í kɔ tiɑ mɑ́ í ni,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 ɑmu Kolodu Lisiɑsi, ǹ wɑ n ceɛ fɔɔ, ɑwɔ Felisi ilu ilɛ ilu bɛɛrɛ nlɑ nlɑu.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Mɔkɔu ihɛ̃ wee ǹ jɔ̀ ɑ̀ nɑɑòɛ wɑ bi tɛɛ. Zuifu ŋɑ ɑ̀ muui ɑ̀ wɑɑ bi ɑ kpɑɑ. Iyi ǹ mɑ̀ iyi inɛi Romui ŋɔi ǹ koo do sooɡem ŋɑ nɔ ǹ ɡbɑɑ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ǹ bi n mɑ̀ nɑ mii í ce ɑ̀ wɑɑ yɛ tɑɑleɛ. Nɑ nŋu, ǹ bɔòɛ si wɑjui iɡbɛi woo kiiti nŋɑ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Hɑi bɛi ǹ yɔɔ iyi ɑ̀ wɑɑ yɛ tɑɑleɛi nɑ woodɑ nŋɑ ɑmmɑ kù ce nɡɔɡɔ iyi í to ɑ dɑsiɛ piisɔ̃ɔ mɔm hee mɑ jɛ ɑ kpɑɑ.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Si ɑnyiɛ ǹ ɡbɔ iyi Zuifu ŋɑu ɑ̀ ce ɑnu ɑkɑ̃ ku bɑ ɑŋɑ ɑ kpɑɑ, ŋɔi ɡbɑkɑ̃ ǹ jɔ̀ ɑ̀ nɑɑòɛ wɑ bi tɛɛ. Nɔ ǹ sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ yɛ tɑɑleɛ ɑ nɑɑ ɑ fɔ ide nŋɑ si wɑjuɛ.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Iyi í kɔ tiɑu í tɑ̃ nɔ í soo í nɑ sooɡe ŋɑu. Ŋɔi sooɡe ŋɑu ɑ̀ ce bɛi í sɔ̃ ŋɑu fei, ɑ̀ so Pɔlu idũu ɑ̀ bɔòɛ hee Antipɑtisi.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Iju kumɑɛ ŋɔi sooɡe ŋɑu ɑ̀ nyi bi ileu nɔ mɑsɑ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ bɔò Pɔlu bi Felisi ilu ilɛu.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Iyi ɑ̀ to Sezɑree ɡbɑkɑ̃ ŋɔi ɑ̀ nɑɑ tiɑu nɔ ɑ̀ nyisiɛ Pɔlu.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Iyi í cio tiɑu í tɑ̃ ŋɔi í bee Pɔlu hɑi bii í nɑɑ. Ŋɔi Pɔlu í ní hɑi ilɛi Silisii.
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Nɔ Felisi í ni, ɑwɔi ɑɑ sisiim ideɛ bii woo yɛ tɑɑleɛ ŋɑu ɑ̀ to wɑ. Nɔ í ni ɑ dɑsi Pɔlu kpɑsɛ̃i ɑmɑnlu Herodu.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.