Romanos 9
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NVT
1 Yuhu tsinú iñi yu tsi ra Cristo tan caahán yu tsa nditsa. Ña jandaví ñaha yu, tyin maa Tatyi Ii Nyoo jaquihín ityi tsa tsicá iñi yu. Yacan cuenda tsitó vaha yu tyin tsa nditsa caahán yu tun catyí yu
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 cuiihya xaan cuñí yu tan uhvi xaan cuñí añima yu
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 tsa cuenda nyɨvɨ ñuu yu, ñi Israel. Cuñí xaan yu tsi ñi. Tan nda cuanda cuhva yu tsa cunaa añima yu tan cuhun tsi nu uhvi nu nduve ra Cristo tun tsatyin cuví cacu ñi tsihin can.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Tata ra Israel cuví ñi. Tan Nyoo naquihi̱n cuenda ra tsi ñi tumaa tsa sehe ra tsi ñi. Tan janaha̱ ra tsa cahnu cuví ra tsi ñi, tyin tsinyaa̱ ra tsihin ñi. Tan ndoo̱ ra tuhun tsihin ñi, tan tsaha̱ ra ley ra tsi ra Moisés na cuhva ra tsi ñi. Tan janaha̱ ra tsi ñi nácaa cuñí ra tsa jacahnu ñi tsi ra. Tan catyi̱ ra tsihin ñi nácaa cua javaha ra tsa vaha tsihin ñi nu cuahán ca tsi.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Tata tsii tsaahnu yo cuví tsi ñi, tan tacan tucu ra Cristo cuenda cuñu ñuhu ra. Ra ican cuví Nyoo. Tan juvin ra ndacá ñaha tandɨhɨ tsa iyó. ¡Na jacahnu yo tsi ra tacan ñi maa! ¡Tan na cuvi tsi tacan ñi!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 ¿A catyí yu tyin ña javaha̱ Nyoo tumaa cuhva catyi̱ ra tsihin nyɨvɨ Israel taha̱n tsanaha? Ñavin. Cuñí tsi coto yo tyin ña tandɨhɨ nyɨvɨ Israel tan cuví ñi nyɨvɨ Israel tsa nditsa.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Tan tacan tucu ña tandɨhɨ tata ra Abraham tan cuví ñi tata ra tsa nditsa. Tyin tsa caha̱n Nyoo tsihin ra, caha̱n tsi tuhun intuhun ñi sehe ra. Tyin catyi̱ Nyoo tsihin ra tyehen: “Tsa cuenda ra Isaac sehe un tan cua coo nyɨvɨ tata un.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Tsehe janahá tsi yo tyin ñavin tsa cuenda tsa cuví ñi nyɨvɨ tata ra Israel tan cuví ñi nyɨvɨ Nyoo. Tyin nyɨvɨ tsa tsinú iñi tsa caha̱n Nyoo tyin cua javaha ra, ñi ican cuví sehe ra. Tumaa ra Abraham, tyin ra Abraham tsinu̱ iñi ra tsa caha̱n Nyoo tsihin ra
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Tan tyehen caha̱n Nyoo tsihin ra: “Tyembu vityin inga cuiya, cua quitsi nyico yu nu yucú ndo tan ña Sara tsa iyó iin sehe ña tacan”, catyi̱ Nyoo tsihin ra.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Tan ñavin yacan ñi. Tyin caha̱n ndɨhɨ tucu ra tuhun ra Esaú tan ra Jacob, sehe ña Rebeca, iin ñi jutu ra naha, ra cuvi̱ tsii tsaahnu yo, ra Isaac.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Tumaa catyí ra nu tutu ra tyehen: “Cuñi̱ ca yu tsi ra Jacob, tan ñavin ca ra Esaú.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Tun tacan náa cua catyi yo? ¿A catyi yo tyin ña vaha tsa javahá Nyoo? ¡Ña cuvi!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Tyin catyi̱ ra tsihin ra Moisés: “Cua cundaahvi iñi yu yóo nyɨvɨ cuñí maa yu cundaahvi iñi yu.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Tacan javahá ra; cundaahví iñi ra tsi nyɨvɨ tsa cuñí maa ra cundaahví iñi ra. Tan ña cundaahví iñi ra tsi ñi tsa cuenda tsa javahá ñi tan ndi ñavin tsa cuenda tsa nducú ñi cuhva. Tyin maa ra cuví ra cundaahvi iñi yóo cuñí maa ra.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Tumaa catyí nu tutu ra, nu caahán ra tyehen tsihin ra rey ñuhu Egipto: “Tsaha̱ yu tsa cuví un rey tyin tacan tan coto un tyin iyó tunyee iñi tsi yu. Tan nacoto tucu tandɨhɨ nyɨvɨ yóo ra cuví yuhu”, catyí Nyoo.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Tan tsihin tsehe tsitó yo tyin Nyoo cundaahví iñi ra tsi nyɨvɨ cuñí maa ra. Tan jandundavá tucu ra añima nyɨvɨ cuñí maa ra jandundavá ra añima.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Tan vasɨquɨ yooho cua catyi un: “Yoñi cuví javaha tsa cuñí maa ñi javaha ñi tun ña tsaha Nyoo tyin javaha ñi can.” ¿Nacuenda tyin tyaa̱ Nyoo cuatyi sɨquɨ ñi?
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Maa tyin ña vaha tun tsicá iñi un tacan. Tyin yoñi cuví catyi tyin ña vaha tsa javahá Nyoo. ¿Yóo ra cuví yooho tan nacahan un nu caahán Nyoo? ¿A cuví catyi iin quɨsɨ tsihin ra javaha̱ itsi: “Ña taahán iñi yu cuhva javaha̱ un tsi yu”? Ña cuví.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Tyin nyɨvɨ tsa javahá ndaha tyiñu, iyó ndatu tsi ñi tsa javaha ñi náa cuñí maa ñi tsihin ñuhu quɨsɨ can. Tan iin ñi ñuhu quɨsɨ can tsatyiñú ñi juvin ñi tsihin can javaha ñi quɨsɨ vaha tan quɨsɨ peehe.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ña cuví catyi yo tyin ña vaha Nyoo tsa cuenda tsa tsatyiñú ra tsi nyɨvɨ tsa cua cuhun anyaya tan cunyeé iñi ra nyehé ra tsi ñi, tyin tsihin ñi can janahá ra tunyee iñi tsa iyó tsi ra tan janahá ra tyin cua tatsi tuñi ra tsi nyɨvɨ caquiñi.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Javahá ra tacan tyin tacan tan coto yoo tsa cuví yo nyɨvɨ tsa cundaahvi̱ iñi ra tyin nda tsanaha tan tsa nacatsi̱ maa ra tsi yo tyin cuhva ra tsa cahnu cuví ra tsi yo.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Yacan cuenda nacatsi̱ ra tsi yo. Tan yɨhɨ́ yo cuví yo nyɨvɨ Israel, tan nyɨvɨ tsa ñavin ñi Israel cuví.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Tumaa catyí Nyoo nu tutu tsa tyaa̱ ra Oseas:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Tan nu catyi̱ Nyoo: “Nyooho ñavin nyɨvɨ yu cuví ndo.” Juvin ñi ican cua catyi ra tsihin ñi: “Yuhu cuví Nyoo nyito, tan nyooho cuví sehe yu.”
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Maa tyin ra Isaías catyí ra tyehen tsa cuenda nyɨvɨ Israel: “Vasu ndi maa cuaha xaan nyɨvɨ tata ra Israel cua coo, tumaa tsa cuaha nyɨtɨ iyó yuhu ndutya ñuhu, juhva ñi ñi cua cacu.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Tan tsa yatyin cuii cua jandaa Jutu Mañi yo tandɨhɨ tsa caha̱n ra tan cua tatsi tuñi ra tsi tandɨhɨ nyɨvɨ iyó nu ñuhu ñayɨvɨ.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Tumaa catyi̱ tucu ra Isaías taha̱n tsanaha:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Náa cua catyi yo? Nyɨvɨ tsa ñavin ñi Israel cuví, ña nducu̱ ñi cuhva coo vaha ñi tsihin Nyoo, maa tyin Nyoo naquihi̱n cuenda ra tsi ñi tumaa tsatyin vaha ñi tsa cuenda tsa tsinú iñi ñi tsi ra.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Tan nyɨvɨ Israel tsa nducú coo vaha tsihin Nyoo tsihin tsa javahá ñi cuhva catyí ley, ña cuví coo vaha ñi tsihin ra.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Nacuenda? Tsa cuenda tyin cuñí ñi nduvaha ñi nuu Nyoo tsihin tsa javahá ñi, tan ñavin tsihin tsa tsinú iñi ñi tsi ra. Yacan cuenda tumaa tsa catyihi̱ tsaha ñi yuu tan nduva̱ ñi cuví can.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Yuu can caahán Nyoo tuhun nu tutu ra tan catyí ra:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.