Romanos 9

Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yuhu tsinú iñi yu tsi ra Cristo tan caahán yu tsa nditsa. Ña jandaví ñaha yu, tyin maa Tatyi Ii Nyoo jaquihín ityi tsa tsicá iñi yu. Yacan cuenda tsitó vaha yu tyin tsa nditsa caahán yu tun catyí yu
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 cuiihya xaan cuñí yu tan uhvi xaan cuñí añima yu
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 tsa cuenda nyɨvɨ ñuu yu, ñi Israel. Cuñí xaan yu tsi ñi. Tan nda cuanda cuhva yu tsa cunaa añima yu tan cuhun tsi nu uhvi nu nduve ra Cristo tun tsatyin cuví cacu ñi tsihin can.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Tata ra Israel cuví ñi. Tan Nyoo naquihi̱n cuenda ra tsi ñi tumaa tsa sehe ra tsi ñi. Tan janaha̱ ra tsa cahnu cuví ra tsi ñi, tyin tsinyaa̱ ra tsihin ñi. Tan ndoo̱ ra tuhun tsihin ñi, tan tsaha̱ ra ley ra tsi ra Moisés na cuhva ra tsi ñi. Tan janaha̱ ra tsi ñi nácaa cuñí ra tsa jacahnu ñi tsi ra. Tan catyi̱ ra tsihin ñi nácaa cua javaha ra tsa vaha tsihin ñi nu cuahán ca tsi.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Tata tsii tsaahnu yo cuví tsi ñi, tan tacan tucu ra Cristo cuenda cuñu ñuhu ra. Ra ican cuví Nyoo. Tan juvin ra ndacá ñaha tandɨhɨ tsa iyó. ¡Na jacahnu yo tsi ra tacan ñi maa! ¡Tan na cuvi tsi tacan ñi!
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 ¿A catyí yu tyin ña javaha̱ Nyoo tumaa cuhva catyi̱ ra tsihin nyɨvɨ Israel taha̱n tsanaha? Ñavin. Cuñí tsi coto yo tyin ña tandɨhɨ nyɨvɨ Israel tan cuví ñi nyɨvɨ Israel tsa nditsa.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Tan tacan tucu ña tandɨhɨ tata ra Abraham tan cuví ñi tata ra tsa nditsa. Tyin tsa caha̱n Nyoo tsihin ra, caha̱n tsi tuhun intuhun ñi sehe ra. Tyin catyi̱ Nyoo tsihin ra tyehen: “Tsa cuenda ra Isaac sehe un tan cua coo nyɨvɨ tata un.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Tsehe janahá tsi yo tyin ñavin tsa cuenda tsa cuví ñi nyɨvɨ tata ra Israel tan cuví ñi nyɨvɨ Nyoo. Tyin nyɨvɨ tsa tsinú iñi tsa caha̱n Nyoo tyin cua javaha ra, ñi ican cuví sehe ra. Tumaa ra Abraham, tyin ra Abraham tsinu̱ iñi ra tsa caha̱n Nyoo tsihin ra
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Tan tyehen caha̱n Nyoo tsihin ra: “Tyembu vityin inga cuiya, cua quitsi nyico yu nu yucú ndo tan ña Sara tsa iyó iin sehe ña tacan”, catyi̱ Nyoo tsihin ra.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Tan ñavin yacan ñi. Tyin caha̱n ndɨhɨ tucu ra tuhun ra Esaú tan ra Jacob, sehe ña Rebeca, iin ñi jutu ra naha, ra cuvi̱ tsii tsaahnu yo, ra Isaac.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Tumaa catyí ra nu tutu ra tyehen: “Cuñi̱ ca yu tsi ra Jacob, tan ñavin ca ra Esaú.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 ¿Tun tacan náa cua catyi yo? ¿A catyi yo tyin ña vaha tsa javahá Nyoo? ¡Ña cuvi!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Tyin catyi̱ ra tsihin ra Moisés: “Cua cundaahvi iñi yu yóo nyɨvɨ cuñí maa yu cundaahvi iñi yu.”
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Tacan javahá ra; cundaahví iñi ra tsi nyɨvɨ tsa cuñí maa ra cundaahví iñi ra. Tan ña cundaahví iñi ra tsi ñi tsa cuenda tsa javahá ñi tan ndi ñavin tsa cuenda tsa nducú ñi cuhva. Tyin maa ra cuví ra cundaahvi iñi yóo cuñí maa ra.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Tumaa catyí nu tutu ra, nu caahán ra tyehen tsihin ra rey ñuhu Egipto: “Tsaha̱ yu tsa cuví un rey tyin tacan tan coto un tyin iyó tunyee iñi tsi yu. Tan nacoto tucu tandɨhɨ nyɨvɨ yóo ra cuví yuhu”, catyí Nyoo.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Tan tsihin tsehe tsitó yo tyin Nyoo cundaahví iñi ra tsi nyɨvɨ cuñí maa ra. Tan jandundavá tucu ra añima nyɨvɨ cuñí maa ra jandundavá ra añima.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Tan vasɨquɨ yooho cua catyi un: “Yoñi cuví javaha tsa cuñí maa ñi javaha ñi tun ña tsaha Nyoo tyin javaha ñi can.” ¿Nacuenda tyin tyaa̱ Nyoo cuatyi sɨquɨ ñi?
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Maa tyin ña vaha tun tsicá iñi un tacan. Tyin yoñi cuví catyi tyin ña vaha tsa javahá Nyoo. ¿Yóo ra cuví yooho tan nacahan un nu caahán Nyoo? ¿A cuví catyi iin quɨsɨ tsihin ra javaha̱ itsi: “Ña taahán iñi yu cuhva javaha̱ un tsi yu”? Ña cuví.
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Tyin nyɨvɨ tsa javahá ndaha tyiñu, iyó ndatu tsi ñi tsa javaha ñi náa cuñí maa ñi tsihin ñuhu quɨsɨ can. Tan iin ñi ñuhu quɨsɨ can tsatyiñú ñi juvin ñi tsihin can javaha ñi quɨsɨ vaha tan quɨsɨ peehe.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Ña cuví catyi yo tyin ña vaha Nyoo tsa cuenda tsa tsatyiñú ra tsi nyɨvɨ tsa cua cuhun anyaya tan cunyeé iñi ra nyehé ra tsi ñi, tyin tsihin ñi can janahá ra tunyee iñi tsa iyó tsi ra tan janahá ra tyin cua tatsi tuñi ra tsi nyɨvɨ caquiñi.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Javahá ra tacan tyin tacan tan coto yoo tsa cuví yo nyɨvɨ tsa cundaahvi̱ iñi ra tyin nda tsanaha tan tsa nacatsi̱ maa ra tsi yo tyin cuhva ra tsa cahnu cuví ra tsi yo.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Yacan cuenda nacatsi̱ ra tsi yo. Tan yɨhɨ́ yo cuví yo nyɨvɨ Israel, tan nyɨvɨ tsa ñavin ñi Israel cuví.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Tumaa catyí Nyoo nu tutu tsa tyaa̱ ra Oseas:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Tan nu catyi̱ Nyoo: “Nyooho ñavin nyɨvɨ yu cuví ndo.” Juvin ñi ican cua catyi ra tsihin ñi: “Yuhu cuví Nyoo nyito, tan nyooho cuví sehe yu.”
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Maa tyin ra Isaías catyí ra tyehen tsa cuenda nyɨvɨ Israel: “Vasu ndi maa cuaha xaan nyɨvɨ tata ra Israel cua coo, tumaa tsa cuaha nyɨtɨ iyó yuhu ndutya ñuhu, juhva ñi ñi cua cacu.
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Tan tsa yatyin cuii cua jandaa Jutu Mañi yo tandɨhɨ tsa caha̱n ra tan cua tatsi tuñi ra tsi tandɨhɨ nyɨvɨ iyó nu ñuhu ñayɨvɨ.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Tumaa catyi̱ tucu ra Isaías taha̱n tsanaha:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 ¿Náa cua catyi yo? Nyɨvɨ tsa ñavin ñi Israel cuví, ña nducu̱ ñi cuhva coo vaha ñi tsihin Nyoo, maa tyin Nyoo naquihi̱n cuenda ra tsi ñi tumaa tsatyin vaha ñi tsa cuenda tsa tsinú iñi ñi tsi ra.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Tan nyɨvɨ Israel tsa nducú coo vaha tsihin Nyoo tsihin tsa javahá ñi cuhva catyí ley, ña cuví coo vaha ñi tsihin ra.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Nacuenda? Tsa cuenda tyin cuñí ñi nduvaha ñi nuu Nyoo tsihin tsa javahá ñi, tan ñavin tsihin tsa tsinú iñi ñi tsi ra. Yacan cuenda tumaa tsa catyihi̱ tsaha ñi yuu tan nduva̱ ñi cuví can.
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Yuu can caahán Nyoo tuhun nu tutu ra tan catyí ra:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.