Romanos 9

Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yuhu tsinú iñi yu tsi ra Cristo tan caahán yu tsa nditsa. Ña jandaví ñaha yu, tyin maa Tatyi Ii Nyoo jaquihín ityi tsa tsicá iñi yu. Yacan cuenda tsitó vaha yu tyin tsa nditsa caahán yu tun catyí yu
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 cuiihya xaan cuñí yu tan uhvi xaan cuñí añima yu
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 tsa cuenda nyɨvɨ ñuu yu, ñi Israel. Cuñí xaan yu tsi ñi. Tan nda cuanda cuhva yu tsa cunaa añima yu tan cuhun tsi nu uhvi nu nduve ra Cristo tun tsatyin cuví cacu ñi tsihin can.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Tata ra Israel cuví ñi. Tan Nyoo naquihi̱n cuenda ra tsi ñi tumaa tsa sehe ra tsi ñi. Tan janaha̱ ra tsa cahnu cuví ra tsi ñi, tyin tsinyaa̱ ra tsihin ñi. Tan ndoo̱ ra tuhun tsihin ñi, tan tsaha̱ ra ley ra tsi ra Moisés na cuhva ra tsi ñi. Tan janaha̱ ra tsi ñi nácaa cuñí ra tsa jacahnu ñi tsi ra. Tan catyi̱ ra tsihin ñi nácaa cua javaha ra tsa vaha tsihin ñi nu cuahán ca tsi.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Tata tsii tsaahnu yo cuví tsi ñi, tan tacan tucu ra Cristo cuenda cuñu ñuhu ra. Ra ican cuví Nyoo. Tan juvin ra ndacá ñaha tandɨhɨ tsa iyó. ¡Na jacahnu yo tsi ra tacan ñi maa! ¡Tan na cuvi tsi tacan ñi!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 ¿A catyí yu tyin ña javaha̱ Nyoo tumaa cuhva catyi̱ ra tsihin nyɨvɨ Israel taha̱n tsanaha? Ñavin. Cuñí tsi coto yo tyin ña tandɨhɨ nyɨvɨ Israel tan cuví ñi nyɨvɨ Israel tsa nditsa.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Tan tacan tucu ña tandɨhɨ tata ra Abraham tan cuví ñi tata ra tsa nditsa. Tyin tsa caha̱n Nyoo tsihin ra, caha̱n tsi tuhun intuhun ñi sehe ra. Tyin catyi̱ Nyoo tsihin ra tyehen: “Tsa cuenda ra Isaac sehe un tan cua coo nyɨvɨ tata un.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Tsehe janahá tsi yo tyin ñavin tsa cuenda tsa cuví ñi nyɨvɨ tata ra Israel tan cuví ñi nyɨvɨ Nyoo. Tyin nyɨvɨ tsa tsinú iñi tsa caha̱n Nyoo tyin cua javaha ra, ñi ican cuví sehe ra. Tumaa ra Abraham, tyin ra Abraham tsinu̱ iñi ra tsa caha̱n Nyoo tsihin ra
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Tan tyehen caha̱n Nyoo tsihin ra: “Tyembu vityin inga cuiya, cua quitsi nyico yu nu yucú ndo tan ña Sara tsa iyó iin sehe ña tacan”, catyi̱ Nyoo tsihin ra.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Tan ñavin yacan ñi. Tyin caha̱n ndɨhɨ tucu ra tuhun ra Esaú tan ra Jacob, sehe ña Rebeca, iin ñi jutu ra naha, ra cuvi̱ tsii tsaahnu yo, ra Isaac.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Tumaa catyí ra nu tutu ra tyehen: “Cuñi̱ ca yu tsi ra Jacob, tan ñavin ca ra Esaú.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Tun tacan náa cua catyi yo? ¿A catyi yo tyin ña vaha tsa javahá Nyoo? ¡Ña cuvi!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Tyin catyi̱ ra tsihin ra Moisés: “Cua cundaahvi iñi yu yóo nyɨvɨ cuñí maa yu cundaahvi iñi yu.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Tacan javahá ra; cundaahví iñi ra tsi nyɨvɨ tsa cuñí maa ra cundaahví iñi ra. Tan ña cundaahví iñi ra tsi ñi tsa cuenda tsa javahá ñi tan ndi ñavin tsa cuenda tsa nducú ñi cuhva. Tyin maa ra cuví ra cundaahvi iñi yóo cuñí maa ra.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Tumaa catyí nu tutu ra, nu caahán ra tyehen tsihin ra rey ñuhu Egipto: “Tsaha̱ yu tsa cuví un rey tyin tacan tan coto un tyin iyó tunyee iñi tsi yu. Tan nacoto tucu tandɨhɨ nyɨvɨ yóo ra cuví yuhu”, catyí Nyoo.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Tan tsihin tsehe tsitó yo tyin Nyoo cundaahví iñi ra tsi nyɨvɨ cuñí maa ra. Tan jandundavá tucu ra añima nyɨvɨ cuñí maa ra jandundavá ra añima.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Tan vasɨquɨ yooho cua catyi un: “Yoñi cuví javaha tsa cuñí maa ñi javaha ñi tun ña tsaha Nyoo tyin javaha ñi can.” ¿Nacuenda tyin tyaa̱ Nyoo cuatyi sɨquɨ ñi?
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Maa tyin ña vaha tun tsicá iñi un tacan. Tyin yoñi cuví catyi tyin ña vaha tsa javahá Nyoo. ¿Yóo ra cuví yooho tan nacahan un nu caahán Nyoo? ¿A cuví catyi iin quɨsɨ tsihin ra javaha̱ itsi: “Ña taahán iñi yu cuhva javaha̱ un tsi yu”? Ña cuví.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Tyin nyɨvɨ tsa javahá ndaha tyiñu, iyó ndatu tsi ñi tsa javaha ñi náa cuñí maa ñi tsihin ñuhu quɨsɨ can. Tan iin ñi ñuhu quɨsɨ can tsatyiñú ñi juvin ñi tsihin can javaha ñi quɨsɨ vaha tan quɨsɨ peehe.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ña cuví catyi yo tyin ña vaha Nyoo tsa cuenda tsa tsatyiñú ra tsi nyɨvɨ tsa cua cuhun anyaya tan cunyeé iñi ra nyehé ra tsi ñi, tyin tsihin ñi can janahá ra tunyee iñi tsa iyó tsi ra tan janahá ra tyin cua tatsi tuñi ra tsi nyɨvɨ caquiñi.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Javahá ra tacan tyin tacan tan coto yoo tsa cuví yo nyɨvɨ tsa cundaahvi̱ iñi ra tyin nda tsanaha tan tsa nacatsi̱ maa ra tsi yo tyin cuhva ra tsa cahnu cuví ra tsi yo.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Yacan cuenda nacatsi̱ ra tsi yo. Tan yɨhɨ́ yo cuví yo nyɨvɨ Israel, tan nyɨvɨ tsa ñavin ñi Israel cuví.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Tumaa catyí Nyoo nu tutu tsa tyaa̱ ra Oseas:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Tan nu catyi̱ Nyoo: “Nyooho ñavin nyɨvɨ yu cuví ndo.” Juvin ñi ican cua catyi ra tsihin ñi: “Yuhu cuví Nyoo nyito, tan nyooho cuví sehe yu.”
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Maa tyin ra Isaías catyí ra tyehen tsa cuenda nyɨvɨ Israel: “Vasu ndi maa cuaha xaan nyɨvɨ tata ra Israel cua coo, tumaa tsa cuaha nyɨtɨ iyó yuhu ndutya ñuhu, juhva ñi ñi cua cacu.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Tan tsa yatyin cuii cua jandaa Jutu Mañi yo tandɨhɨ tsa caha̱n ra tan cua tatsi tuñi ra tsi tandɨhɨ nyɨvɨ iyó nu ñuhu ñayɨvɨ.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Tumaa catyi̱ tucu ra Isaías taha̱n tsanaha:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Náa cua catyi yo? Nyɨvɨ tsa ñavin ñi Israel cuví, ña nducu̱ ñi cuhva coo vaha ñi tsihin Nyoo, maa tyin Nyoo naquihi̱n cuenda ra tsi ñi tumaa tsatyin vaha ñi tsa cuenda tsa tsinú iñi ñi tsi ra.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Tan nyɨvɨ Israel tsa nducú coo vaha tsihin Nyoo tsihin tsa javahá ñi cuhva catyí ley, ña cuví coo vaha ñi tsihin ra.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Nacuenda? Tsa cuenda tyin cuñí ñi nduvaha ñi nuu Nyoo tsihin tsa javahá ñi, tan ñavin tsihin tsa tsinú iñi ñi tsi ra. Yacan cuenda tumaa tsa catyihi̱ tsaha ñi yuu tan nduva̱ ñi cuví can.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Yuu can caahán Nyoo tuhun nu tutu ra tan catyí ra:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.