Atos 27

Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Quɨvɨ tsa tyaa̱ ra Festo tan ra Agripa cuhva tyin jacuhu̱n ra naha tsi ndi nda ñuu Roma tsa canyií Italia, nacuhva̱ cuenda ra naha tsi ra Pablo tan tsi juhva ra tsa iyó cuatyi naha ra tsi iin ra capitán tsa nañí Julio. Yɨhɨ́ ra batallón andaru, tsa nañí Cuenda Ra Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Tan cuahán ndɨhɨ tucu ra Aristarco tsihin ndi. Ra tsa quee̱ ñuu Tesalónica tsa canyií ityi Macedonia cuví ra. Tacan tan quɨhvɨ̱ ndi tsitsi iin yutun ndoo tsa quee̱ ñuu Adramitio tyin tsa yatyin cuii cuhun nyico tsi ñuu tsa cayucú Asia yatyin ñi yuhu ndutya ñuhu.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Tsa inga quɨvɨ tsaa̱ ndi puerto Sidón. Tan ra Julio vaha nyɨvɨ cuví ra tsihin ra Pablo. Tan tsaha̱ ra tsa cuhun ra Pablo nu iyó ra vaha iñi tsi ra ñuu can tan jatyinyee ra naha tsi ra.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Yaha̱ can tan quita̱ ndi ñuu Sidón tan jandaa̱ ra naha jahma tsa nyisó yutun ndoo can tan tsihin tsa tandahñi tatyi jahma can tan cuahán ndi. Tan ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi ityi nu cuahán ndi. Yacan cuenda yaha̱ tsiyo ndi ityi xiin cuaha ñuhu Chipre, tyin ña ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi ityi can.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Tacan tan yaha̱ sava ndi nu ndutya ñuhu ityi nuu Cilicia tan Panfilia, tan tsaa̱ ndi iin ñuu tsa nañí Mira tsa canyií Licia. Tan quita̱ ndi tsitsi yutun ndoo can.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Tan ican nañihi̱ ra capitán cuenda andaru inga yutun ndoo tsa quee̱ nda ñuu Alejandría tan cua cuhun tsi nda Italia. Tan catyí ra capitán can na quɨhvɨ ndi tsitsi yutun ndoo can tyin tsa cua cuhun ndi nda nu cuahán ndi.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Cuaha quɨvɨ tsica̱ ndi tyin cuee ñi cuahán ndi. Tsihin tundoho tan tsaa̱ ndi yatyin ñi ñuu Gnido. Tan tsa cuenda tsa ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi tsa vatsí ityi tyisó ñicanyii, ña tsaha̱ tsi tsa cuhun ca ndi ityi nuu, tan yaha̱ ndi yatyin ñi ñuu Salmón tsa canyií ñuhu Creta. Tan navico̱ ndi ityi yuhu ñuhu Creta.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Nducu̱ ndi cuhva tsa cuhun ndi yuhu ndutya ñuhu, maa tyin tsihin tundoho tan tsaa̱ ndi nu nañí Buenos Puertos yatyin ñi ñuu Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Tsa cuaha xaan quɨvɨ yaha̱ tyin cuee xaan tsicá ndi tsa cuenda tatyi tan ica xaan nanduvi̱ tsa yaha ndi nu ndutya ñuhu. Tyin tsa yaha̱ quɨvɨ vico nu iyó nyitya nyɨvɨ Israel. Tan tsa cua cuyatyin yoo vitsin. Yacan cuenda ra Pablo tsaha̱ cuenda ra tsi ra jacacá yutun ndoo can naha ra,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 tan catyí ra:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Maa tyin ra capitán cuenda andaru can tyaa̱ yahvi ca ra tsi ra jacacá yutun ndoo tan ra cuví tsitoho yutun ndoo tan ñavin ca tsi ra Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ña cuví yaha ndi yoo vitsin ican tyin ñihi xaan tuhvá tatyi yɨhɨ́, tan ica xaan cuenda yutun ndoo. Yacan cuenda catyí tandɨhɨ ra naha:
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Tacan tan quitsaha̱ yɨhɨ́ luxu tatyi tsa quitsi̱ ityi sur. Tan cuñí maa ra naha tyin vaha xaan tyin ñavin tatyi ñihi cuví tsi. Tyin tacan tan cuví cuhun ndi tsihin yutun ndoo yatyin ñi yuhu ñuhu Creta can.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Ña cuaha ñi tsica̱ ndi tan quitsaha̱ yɨhɨ́ tatyi xaan tsa quitsi̱ ityi norte. Tan tandahá tsi yutun ndoo inga ityi.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Tan ña cuví ca cuhun ndi ityi nuu ca tsa cuenda tatyi can. Tan jaña̱ ndaha ndi na cuhun maa yutun ndoo tsihin tatyi ndáa ityi cuñí maa tsi.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Tan yaha̱ ndi ityi tsata iin ñuhu luhlu tsa nañí Clauda tyin ña ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi ityi can. Tan tsihin tundoho naquihi̱n ndi yutun ndoo luhlu tsa ixtá caa yutun ndoo, tan natyihi̱ ndi tsa luhlu can ityi tsitsi yutun ndoo cahnu coto nyee tsi tsitsi ndutya.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Tan tsa yaha̱ natyihi̱ ra naha yutun ndoo luhlu can, tacan tan sutya̱ ra naha xuu yutun ndoo cahnu tan tsahñi̱ ra naha yutun ndoo can tsihin taahan yoho tyin coo tunyee iñi itsi. Tan yuuhví ra naha coto tahan ra naha nu yaxin ndutya tan vicun yutun ndoo can tsitsi nyɨtɨ vita iyó yuhu ndutya ñuhu nu nañí tsi Sirte. Yacan cuenda januu̱ ra naha jahma yutun ndoo can tan tsaha̱ ra naha tsa cuhun tsi cuhva tandahá tatyi.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Tan tsa inga quɨvɨ juvin ñi ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi. Yacan cuenda quitsaha̱ tyihí ra naha carga tsa yɨhɨ́ tsitsi yutun ndoo can nuu ndutya ñuhu.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Tan tsa tsinu uñi quɨvɨ quihi̱n ndi ndaha tyiñu yutun ndoo can tan tyihi̱ ndi nu ndutya ñuhu.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Tan cuaha quɨvɨ ña nyehe̱ ndi ñicanyii tan ndi tiñuu. Tan ñihi xaan tandahá tatyi tsi ndi. Yacan cuenda ña tyaa̱ ca ndi cuhva tsa cua cacu ndi.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cuaha quɨvɨ yaha̱ tan ña tsatsí ndi. Tacan tan catyí ra Pablo tsihin tandɨhɨ ra naha:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Tan cua cunaa ndɨhɨ yutun ndoo ihya, maa tyin ña caca iñi ndo tyin ndi intuhun yo tan ña cua cúu yo.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Tyin Nyoo cuví ra yɨhɨ́ ndaha tsi yu, tan jahatyiñú yu tyiñu ra, juvin ra janaha̱ ra iin tsa janaha̱ tsi yu cuñi. Tan quituvi̱ iin ángel nuu yu.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Tan catyí ángel can tsihin yu: “Ña na̱yuhvi un, Pablo. Tyin cuñí tsi tsa cahan un tuhun Nyoo nuu ra rey cahnu Augusto nda ñuu Roma. Tan tsa cuenda un cua jacacu Nyoo tandɨhɨ ra yucú tsihin un tsitsi yutun ndoo”, catyí ángel can tsihin yu.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Yacan cuenda nyooho tsa yucú tsitsi yutun ndoo ihya ja̱ndu iin ndo iñi ndo. Tyin yuhu tsinú iñi yu tsi Nyoo. Tan tsitó vaha yu tyin cua cuvi tumaa cuhva catyi̱ ángel can tsihin yu.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Vasu cua nyee yutun ndoo ihya, maa tyin cua tsaa yo iin ñuhu luhlu ―catyí ra Pablo tsihin tandɨhɨ ndi.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Tan tsa ndɨhɨ tsahun quɨvɨ tsa tsica̱ ityi ndi. Iin tsacuaa yucú ndi nu ndutya ñuhu Adria. Tan tsata can tsata ihya tandahá tatyi yutun ndoo ndi nu ndutya ñuhu. Tan maa ñuu cuví cuhva can tan tuvi̱ iñi ra jacacá yutun ndoo can naha ra tyin cua tsaa ndi iin ñuhu.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Tacan tan tyihi̱ cuhva ra naha cuhva cunu yɨhɨ́ ndutya. Tan nyehe̱ ra naha tyin oco tsahun iin taahan metru iyó. Cuahán ndi luxu ca ityi nuu ca. Tan tyihi̱ cuhva ra naha inga tsaha. Tan iyó oco utsa metru.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Tan yuuhví ra naha coto nañi yutun ndoo can tsata yuu. Yacan cuenda januu̱ ra naha cumi taahan caa vee tsa iyó cantsu nuu ityi tsata yutun ndoo tyin na ña cuhun ca tsi ityi nuu. Tan tsa cuñí ra naha tsa cunditsin.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Tan ra jacacá yutun ndoo can naha ra tyaa̱ ra naha cuhva cunu xeehe ra naha. Tan yacan cuenda quitsaha̱ januú ra naha yutun ndoo luhlu can nu ndutya ityi nuu yutun ndoo can. Tan jahá ñi maa ra naha tyin inga caa cua januu ra naha.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Maa tyin ra Pablo jacoto̱ ra tsi ra capitán tan tsi andaru tan catyí ra:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Tacan tan andaru tsahnya̱ ra naha yoho yutun ndoo luhlu can. Tan jacanacava̱ ra naha can nu ndutya.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Tan tsa naa ca ra Pablo catyí ra tsihin tandɨhɨ ra naha:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Catyí yu tsihin ndo, ca̱tsi ndo vityin. Ñiñi xaan cuñí tsi tsa catsi yo tyin tacan tan ndunyee cuñu ñuhu yo. Tyin cua cacu yo tan ndi intuhun ixi jiñi yo tan ña cua cunaa.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tan tsa catyi̱ ra Pablo tuhun ihya, quihi̱n ra iin paan tan nacuhva̱ ra tyahvi nyoo tsi Nyoo nuu tandɨhɨ ra naha. Tacan tan tahvi̱ ra tan quitsaha̱ tsatsí ra.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Tacan tan tandɨhɨ ra naha ndu ii̱n ca iñi ra naha tan tsatsi̱ ndɨhɨ ra naha.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Tan tsa tandɨhɨ ndi tsa yucú ndi tsitsi yutun ndoo can, quita̱ uvi cientu uñi xico tsahun iin ndi.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Cuhva tsa ndɨhɨ tsatsi̱ ra naha cuhva cuñí ra naha tan jacuhu̱n ra naha yɨtɨn tsa yɨhɨ́ trigu nu ndutya ñuhu na nduyama ca yutun ndoo tyin tacan tan cua nandaa tsi nu ndutya tan cua tsaa tsi yatyin ñi yuhu ndutya.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Yaha̱ can tan cunditsi̱n. Tan nyehe̱ ra tsa jacacá yutun ndoo iin ñuhu, maa tyin ña nacotó ra naha nu maa cuví can. Nyehe̱ ra naha iin nu iyó nyɨtɨ. Tan tyaa̱ ra naha cuhva nyehe ra naha tatun cuví jacuhun ra naha yutun ndoo ican.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Tsahnya̱ ra naha yoho tsa nuuhñí caa vee can. Tan nacoo̱ ra naha can tsitsi ndutya ñuhu. Tan jandutaya̱ ra naha vitu tsa janavicó yutun ndoo. Tacan tan jandaa̱ ra naha jahma tsa tuhvá ticaá ityi nuu tsi. Tan quitsaha̱ quihín tatyi jahma can, tan jacuhún tsi yutun ndoo nda nu iyó nyɨtɨ can.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Tan tsaa̱ tsi nu tatahán ndutya. Tan nyee̱ jiñi tsi tsitsi nyɨtɨ. Tan ña cuví ca tava ra naha itsi. Tan ityi xuu tsi quitsaha̱ tahví cuatyi can tsa cuenda tsa ñihi xaan cañí ndutya ñuhu can.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Tacan tan andaru cuñí ra naha cahñi ra naha tsi ra cuahán cua cutuñi naha ra tyin coto cunu ra naha.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Maa tyin capitán andaru cuñí ra jacacu ra tsi ra Pablo. Yacan cuenda ña tsaha̱ ra tsa cahñi ra naha tsi ra can naha ra. Tan catyi̱ ra tyin ndáa ra tsitó sutya, na cuhun cuee ñi ra naha nu ndutya tan quita ra naha nda ñuhu ityi.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Tan tandɨhɨ ca ra tsa ña cuví sutya, na cuhun ra naha nu vitu tsa nyisó yutun ndoo, tan juhva ra naha na cuhun ra naha tsihin vitu tsa tahvi̱ cuatyi jaha̱ ndutya ñuhu. Tan tacan cacu̱ tandɨhɨ ndi tan quita̱ ndi ñuhu ityi.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.