Atos 27

Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Quɨvɨ tsa tyaa̱ ra Festo tan ra Agripa cuhva tyin jacuhu̱n ra naha tsi ndi nda ñuu Roma tsa canyií Italia, nacuhva̱ cuenda ra naha tsi ra Pablo tan tsi juhva ra tsa iyó cuatyi naha ra tsi iin ra capitán tsa nañí Julio. Yɨhɨ́ ra batallón andaru, tsa nañí Cuenda Ra Augusto.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Tan cuahán ndɨhɨ tucu ra Aristarco tsihin ndi. Ra tsa quee̱ ñuu Tesalónica tsa canyií ityi Macedonia cuví ra. Tacan tan quɨhvɨ̱ ndi tsitsi iin yutun ndoo tsa quee̱ ñuu Adramitio tyin tsa yatyin cuii cuhun nyico tsi ñuu tsa cayucú Asia yatyin ñi yuhu ndutya ñuhu.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tsa inga quɨvɨ tsaa̱ ndi puerto Sidón. Tan ra Julio vaha nyɨvɨ cuví ra tsihin ra Pablo. Tan tsaha̱ ra tsa cuhun ra Pablo nu iyó ra vaha iñi tsi ra ñuu can tan jatyinyee ra naha tsi ra.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Yaha̱ can tan quita̱ ndi ñuu Sidón tan jandaa̱ ra naha jahma tsa nyisó yutun ndoo can tan tsihin tsa tandahñi tatyi jahma can tan cuahán ndi. Tan ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi ityi nu cuahán ndi. Yacan cuenda yaha̱ tsiyo ndi ityi xiin cuaha ñuhu Chipre, tyin ña ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi ityi can.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Tacan tan yaha̱ sava ndi nu ndutya ñuhu ityi nuu Cilicia tan Panfilia, tan tsaa̱ ndi iin ñuu tsa nañí Mira tsa canyií Licia. Tan quita̱ ndi tsitsi yutun ndoo can.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tan ican nañihi̱ ra capitán cuenda andaru inga yutun ndoo tsa quee̱ nda ñuu Alejandría tan cua cuhun tsi nda Italia. Tan catyí ra capitán can na quɨhvɨ ndi tsitsi yutun ndoo can tyin tsa cua cuhun ndi nda nu cuahán ndi.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Cuaha quɨvɨ tsica̱ ndi tyin cuee ñi cuahán ndi. Tsihin tundoho tan tsaa̱ ndi yatyin ñi ñuu Gnido. Tan tsa cuenda tsa ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi tsa vatsí ityi tyisó ñicanyii, ña tsaha̱ tsi tsa cuhun ca ndi ityi nuu, tan yaha̱ ndi yatyin ñi ñuu Salmón tsa canyií ñuhu Creta. Tan navico̱ ndi ityi yuhu ñuhu Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Nducu̱ ndi cuhva tsa cuhun ndi yuhu ndutya ñuhu, maa tyin tsihin tundoho tan tsaa̱ ndi nu nañí Buenos Puertos yatyin ñi ñuu Lasea.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsa cuaha xaan quɨvɨ yaha̱ tyin cuee xaan tsicá ndi tsa cuenda tatyi tan ica xaan nanduvi̱ tsa yaha ndi nu ndutya ñuhu. Tyin tsa yaha̱ quɨvɨ vico nu iyó nyitya nyɨvɨ Israel. Tan tsa cua cuyatyin yoo vitsin. Yacan cuenda ra Pablo tsaha̱ cuenda ra tsi ra jacacá yutun ndoo can naha ra,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 tan catyí ra:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Maa tyin ra capitán cuenda andaru can tyaa̱ yahvi ca ra tsi ra jacacá yutun ndoo tan ra cuví tsitoho yutun ndoo tan ñavin ca tsi ra Pablo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ña cuví yaha ndi yoo vitsin ican tyin ñihi xaan tuhvá tatyi yɨhɨ́, tan ica xaan cuenda yutun ndoo. Yacan cuenda catyí tandɨhɨ ra naha:
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tacan tan quitsaha̱ yɨhɨ́ luxu tatyi tsa quitsi̱ ityi sur. Tan cuñí maa ra naha tyin vaha xaan tyin ñavin tatyi ñihi cuví tsi. Tyin tacan tan cuví cuhun ndi tsihin yutun ndoo yatyin ñi yuhu ñuhu Creta can.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ña cuaha ñi tsica̱ ndi tan quitsaha̱ yɨhɨ́ tatyi xaan tsa quitsi̱ ityi norte. Tan tandahá tsi yutun ndoo inga ityi.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Tan ña cuví ca cuhun ndi ityi nuu ca tsa cuenda tatyi can. Tan jaña̱ ndaha ndi na cuhun maa yutun ndoo tsihin tatyi ndáa ityi cuñí maa tsi.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tan yaha̱ ndi ityi tsata iin ñuhu luhlu tsa nañí Clauda tyin ña ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi ityi can. Tan tsihin tundoho naquihi̱n ndi yutun ndoo luhlu tsa ixtá caa yutun ndoo, tan natyihi̱ ndi tsa luhlu can ityi tsitsi yutun ndoo cahnu coto nyee tsi tsitsi ndutya.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Tan tsa yaha̱ natyihi̱ ra naha yutun ndoo luhlu can, tacan tan sutya̱ ra naha xuu yutun ndoo cahnu tan tsahñi̱ ra naha yutun ndoo can tsihin taahan yoho tyin coo tunyee iñi itsi. Tan yuuhví ra naha coto tahan ra naha nu yaxin ndutya tan vicun yutun ndoo can tsitsi nyɨtɨ vita iyó yuhu ndutya ñuhu nu nañí tsi Sirte. Yacan cuenda januu̱ ra naha jahma yutun ndoo can tan tsaha̱ ra naha tsa cuhun tsi cuhva tandahá tatyi.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Tan tsa inga quɨvɨ juvin ñi ñihi xaan yɨhɨ́ tatyi. Yacan cuenda quitsaha̱ tyihí ra naha carga tsa yɨhɨ́ tsitsi yutun ndoo can nuu ndutya ñuhu.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Tan tsa tsinu uñi quɨvɨ quihi̱n ndi ndaha tyiñu yutun ndoo can tan tyihi̱ ndi nu ndutya ñuhu.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tan cuaha quɨvɨ ña nyehe̱ ndi ñicanyii tan ndi tiñuu. Tan ñihi xaan tandahá tatyi tsi ndi. Yacan cuenda ña tyaa̱ ca ndi cuhva tsa cua cacu ndi.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Cuaha quɨvɨ yaha̱ tan ña tsatsí ndi. Tacan tan catyí ra Pablo tsihin tandɨhɨ ra naha:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Tan cua cunaa ndɨhɨ yutun ndoo ihya, maa tyin ña caca iñi ndo tyin ndi intuhun yo tan ña cua cúu yo.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Tyin Nyoo cuví ra yɨhɨ́ ndaha tsi yu, tan jahatyiñú yu tyiñu ra, juvin ra janaha̱ ra iin tsa janaha̱ tsi yu cuñi. Tan quituvi̱ iin ángel nuu yu.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Tan catyí ángel can tsihin yu: “Ña na̱yuhvi un, Pablo. Tyin cuñí tsi tsa cahan un tuhun Nyoo nuu ra rey cahnu Augusto nda ñuu Roma. Tan tsa cuenda un cua jacacu Nyoo tandɨhɨ ra yucú tsihin un tsitsi yutun ndoo”, catyí ángel can tsihin yu.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yacan cuenda nyooho tsa yucú tsitsi yutun ndoo ihya ja̱ndu iin ndo iñi ndo. Tyin yuhu tsinú iñi yu tsi Nyoo. Tan tsitó vaha yu tyin cua cuvi tumaa cuhva catyi̱ ángel can tsihin yu.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Vasu cua nyee yutun ndoo ihya, maa tyin cua tsaa yo iin ñuhu luhlu ―catyí ra Pablo tsihin tandɨhɨ ndi.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Tan tsa ndɨhɨ tsahun quɨvɨ tsa tsica̱ ityi ndi. Iin tsacuaa yucú ndi nu ndutya ñuhu Adria. Tan tsata can tsata ihya tandahá tatyi yutun ndoo ndi nu ndutya ñuhu. Tan maa ñuu cuví cuhva can tan tuvi̱ iñi ra jacacá yutun ndoo can naha ra tyin cua tsaa ndi iin ñuhu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tacan tan tyihi̱ cuhva ra naha cuhva cunu yɨhɨ́ ndutya. Tan nyehe̱ ra naha tyin oco tsahun iin taahan metru iyó. Cuahán ndi luxu ca ityi nuu ca. Tan tyihi̱ cuhva ra naha inga tsaha. Tan iyó oco utsa metru.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tan yuuhví ra naha coto nañi yutun ndoo can tsata yuu. Yacan cuenda januu̱ ra naha cumi taahan caa vee tsa iyó cantsu nuu ityi tsata yutun ndoo tyin na ña cuhun ca tsi ityi nuu. Tan tsa cuñí ra naha tsa cunditsin.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Tan ra jacacá yutun ndoo can naha ra tyaa̱ ra naha cuhva cunu xeehe ra naha. Tan yacan cuenda quitsaha̱ januú ra naha yutun ndoo luhlu can nu ndutya ityi nuu yutun ndoo can. Tan jahá ñi maa ra naha tyin inga caa cua januu ra naha.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Maa tyin ra Pablo jacoto̱ ra tsi ra capitán tan tsi andaru tan catyí ra:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Tacan tan andaru tsahnya̱ ra naha yoho yutun ndoo luhlu can. Tan jacanacava̱ ra naha can nu ndutya.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Tan tsa naa ca ra Pablo catyí ra tsihin tandɨhɨ ra naha:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Catyí yu tsihin ndo, ca̱tsi ndo vityin. Ñiñi xaan cuñí tsi tsa catsi yo tyin tacan tan ndunyee cuñu ñuhu yo. Tyin cua cacu yo tan ndi intuhun ixi jiñi yo tan ña cua cunaa.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tan tsa catyi̱ ra Pablo tuhun ihya, quihi̱n ra iin paan tan nacuhva̱ ra tyahvi nyoo tsi Nyoo nuu tandɨhɨ ra naha. Tacan tan tahvi̱ ra tan quitsaha̱ tsatsí ra.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tacan tan tandɨhɨ ra naha ndu ii̱n ca iñi ra naha tan tsatsi̱ ndɨhɨ ra naha.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tan tsa tandɨhɨ ndi tsa yucú ndi tsitsi yutun ndoo can, quita̱ uvi cientu uñi xico tsahun iin ndi.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Cuhva tsa ndɨhɨ tsatsi̱ ra naha cuhva cuñí ra naha tan jacuhu̱n ra naha yɨtɨn tsa yɨhɨ́ trigu nu ndutya ñuhu na nduyama ca yutun ndoo tyin tacan tan cua nandaa tsi nu ndutya tan cua tsaa tsi yatyin ñi yuhu ndutya.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Yaha̱ can tan cunditsi̱n. Tan nyehe̱ ra tsa jacacá yutun ndoo iin ñuhu, maa tyin ña nacotó ra naha nu maa cuví can. Nyehe̱ ra naha iin nu iyó nyɨtɨ. Tan tyaa̱ ra naha cuhva nyehe ra naha tatun cuví jacuhun ra naha yutun ndoo ican.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tsahnya̱ ra naha yoho tsa nuuhñí caa vee can. Tan nacoo̱ ra naha can tsitsi ndutya ñuhu. Tan jandutaya̱ ra naha vitu tsa janavicó yutun ndoo. Tacan tan jandaa̱ ra naha jahma tsa tuhvá ticaá ityi nuu tsi. Tan quitsaha̱ quihín tatyi jahma can, tan jacuhún tsi yutun ndoo nda nu iyó nyɨtɨ can.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tan tsaa̱ tsi nu tatahán ndutya. Tan nyee̱ jiñi tsi tsitsi nyɨtɨ. Tan ña cuví ca tava ra naha itsi. Tan ityi xuu tsi quitsaha̱ tahví cuatyi can tsa cuenda tsa ñihi xaan cañí ndutya ñuhu can.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Tacan tan andaru cuñí ra naha cahñi ra naha tsi ra cuahán cua cutuñi naha ra tyin coto cunu ra naha.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Maa tyin capitán andaru cuñí ra jacacu ra tsi ra Pablo. Yacan cuenda ña tsaha̱ ra tsa cahñi ra naha tsi ra can naha ra. Tan catyi̱ ra tyin ndáa ra tsitó sutya, na cuhun cuee ñi ra naha nu ndutya tan quita ra naha nda ñuhu ityi.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Tan tandɨhɨ ca ra tsa ña cuví sutya, na cuhun ra naha nu vitu tsa nyisó yutun ndoo, tan juhva ra naha na cuhun ra naha tsihin vitu tsa tahvi̱ cuatyi jaha̱ ndutya ñuhu. Tan tacan cacu̱ tandɨhɨ ndi tan quita̱ ndi ñuhu ityi.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.