Atos 22
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs VC
1 ―Nyooho tata, tan nyooho yañi, tya̱a soho ndo tsa cua cahan yu tsihin ndo tyin cuñí yu tsa coto ndo tyin yuhu nduve cuatyi yu iyó ―catyí ra Pablo tsihin nyɨvɨ can.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Tsa tsiñi̱ ñi tsa caahán ra tsihin ñi tsihin yuhu hebreo, taxin cuii ña tsinyacu̱ ñi. Tan ra Pablo catyí ra:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Yuhu ra Israel cuví yu tumaa maa ndo. Tan cacu̱ yu ñuu Tarso tsa canyií Cilicia. Maa tyin Jerusalén ihya tsahnu̱ yu. Tan ra Gamaliel jacuaha̱ ra tsi yu nácaa tyaa yahvi yu ley tsii tsaahnu yo. Tan tacan ñi nducú yu cuhva javahá yu tyiñu nuu Nyoo tsihin tsa nɨɨ iñi yu, tumaa tsa javahá ndo vityin ihya.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Yuhu, nu quitsi̱ tsi tsinyaa̱ ndaha yu tsi nyɨvɨ yɨhɨ́ cuenda ra Cristo. Tan tsindaca̱ yu tsi ñi tsa cúu ñi. Tan cuaha ñi rayɨɨ tan ñaha tɨɨ̱n yu tsa cuhun ñi tsitsi vehe caa.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ra jutu tsaahnu tsa cuví ityi nuu tsihin ra cuví mandoñi naha ra, cuví ra naha tsandaa tyin ra ican naha ra tsaha̱ tutu tsi yu tyin cuví tɨɨn yu tsi ra yañi yo, ra yɨhɨ́ cuenda ra Cristo ñuu Damasco. Tsaha̱n yu ican tsinanducu̱ yu tsi nyɨvɨ tsinú iñi tsi ra Cristo, tyin cua cunuhñi ñi tsihin cadena, tan cua quitsi ndaca yu tsi ñi nda ñuu Jerusalén ihya tyin tatsi tuñi ra tsahnu naha ra tsi ñi.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Maa tyin cuhva tsa cuahán yu ityi tsa cua tsaa yu ñuu Damasco, maa ora cuví tsi. Tan sana iñi yu tan ndunditsi̱n tanɨɨ cahnu nu cuahán yu jaha̱ iin ñuhu̱ tsa quitsi̱ ityi andɨvɨ.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Tacan tan nduva̱ yu nu ñuhu. Yaha̱ can tan tsiñi̱ yu iin ndusu tsa caahán tsihin yu tan catyí tsi: “Saulo, Saulo, ¿nacuenda nyaá ndaha un tsi yu?” catyi̱ ndusu can tsihin yu.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tacan tan tsica̱ tuhun yu tsi ra tan catyí yu: “¿Yóo yooho cuví un, taa?” Tan catyí ra tsihin yu: “Yuhu cuví ra Jesús, ra ñuu Nazaret, ra tsa nyaá ndaha un” catyí ra.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Tandɨhɨ ra tsa cuahán tsihin yu nyehe̱ ra naha ñuhu̱ can, tan nayuhvi̱ xaan ra naha. Maa tyin ña tsiñi̱ ra naha ndusu tsa caha̱n tsihin yu.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Tacan tan quitsaha̱ caahán yu tsihin ra tan catyí yu: “Jutu Mañi yu, ¿náa taahán tsi javaha yu?” Tan catyí ra tsihin yu: “Ndu̱vita tan cu̱hun un nda ñuu Damasco. Tan ican cua cahan iin ra tsihin un tandɨhɨ tsa taahán tsi javaha un” catyí Jutu Mañi yo tsihin yu.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Tan cuaa̱ yu jaha̱ ñuhu̱ can, yacan cuenda ra tsa cuahán tsihin yu tɨɨ́n ra naha ndaha yu tan cuahán ndi nda ñuu Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Tan ican iyó iin ra tsa nañí Ananías. Tan jacahnú xaan ra tsi Nyoo cuhva catyí ley tsa tyaa̱ ra Moisés. Tan tandɨhɨ nyɨvɨ Israel tsa iyó ñuu Damasco catyí ñi tyin vaha xaan iñi ra.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Tsaha̱n ra can tsinyehe̱ ra tsi yu. Tan cuhva tsa tsaa̱ ra, catyí ra tsihin yu: “Yañi Saulo, na̱nyehe inga tsaha” catyí ra tsihin yu. Tan juvin ñi cuhva can tan nanyehe̱ yu. Tan cuvi̱ nyehe̱ yu tsi ra.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Tan catyí ra tsihin yu: “Nyoo cuenda jutu yo nacatsi̱ ra tsi un nda tsanaha, tyin coto un cuhva cuñí ra, tan nyehe un tsi ra Jesucristo tyin ra vaha cuví ra, tan cuñi un ndusu ra.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Tyin yooho cua cahan un tuhun ra nuu tandɨhɨ nyɨvɨ. Cua nacatyi tuhun un tsa nyehe̱ un tan tsa tsiñi̱ un.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tan vityin, ña cuatu ca un. Ndu̱vita tan co̱ondutya un. Tan nda̱can tahvi un tsi Jutu Mañi yo tyin na jaha ra tucahnu iñi cuatyi un” catyi̱ ra Ananías tsihin yu ―catyí ra Pablo tsihin ñi.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Yaha̱ can tan vatsí nuhu yu ñuu Jerusalén ihya tan cuhva tsa tsaa̱ yu, tsaha̱n yu vehe ñuhu cahnu tsindaca̱n tahvi yu tsi Jutu Mañi yo. Tan janaha̱ ra iin tsa nyehe̱ yu.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Nyehe̱ yu tsi ra. Tan catyí ra tsihin yu: “Ja̱numi. Qu̱ita ñi ñuu Jerusalén ihya tyin ña cua tsinu iñi nyɨvɨ tuhun yu tsa cahan un” catyí ra tsihin yu.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tacan tan quitsaha̱ caahán yu tsihin ra tan catyí yu: “Jutu Mañi yu, maa ñi tsitó ñi tyin yuhu tsaha̱n yu tandɨhɨ vehe ñuhu. Tan tɨɨ̱n yu tsi ñi tsa tsinú iñi tsi un, tan tyihi̱ yu tsi ñi vehe caa tan cañi̱ yu tsi ñi.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Tan quɨvɨ tsa tsihi̱ ra Esteban ra tsa caha̱n cuenda un, yuhu nyií ndɨhɨ yu ican. Tan ndoo̱ yu vaha tsa tsahñi̱ ra naha tsi ra. Tan jaha̱ cuenda yu jahma ra can naha ra” catyi̱ yu tsihin Jutu Mañi yo.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Tacan tan catyí ra tsihin yu: “Cu̱aahan, tyin maa yu jacuhún tsi un. Cañi xaan cua cuhun un tyin cua cuhun un nda nu iyó nyɨvɨ tsa ñavin nyɨvɨ Israel cuví” catyi̱ Jutu Mañi yo tsihin yu.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Tyaa̱ soho ñi yacan ña tan quitsaha̱ caná tsaa ñi tan catyí ñi:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Tan caná tsaa ca ñi. Tan javicó ñi jahma ñi. Tan javitá ñi nyahyu nu tatyi tsa cuenda tsa xaan xaan cuñí ñi.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Yacan cuenda ra comandante can catyí ra tsihin ra andaru can naha ra tyin na cundaca ra naha tsi ra Pablo tsitsi vehe can. Tan catyí ra tyin na cañi ra naha tsi ra, tyin tacan tan cua cahan ra tsa nditsa nacuenda tsa caná tsaa nyɨvɨ tsata ra.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Maa tyin tsa yaha̱ tsahñi̱ ra naha tsi ra tan cua cañi ra naha tsi ra, tacan tan ra Pablo caha̱n ra tsihin ra capitán tsa nyaá nyityi ican tan catyí ra:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Tsa tsiñi̱ ra capitán tsa caahán ra Pablo, tsaha̱n ra tsijacoto̱ ra tsi ra cuví comandante. Tan catyí ra tsihin ra:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Tacan tan ra comandante can cuahán ra nu nyií ra Pablo. Tan tsicá tuhun ra tsi ra tatun nditsa tyin ra ñuu Roma cuví ra. Tan ra Pablo catyí ra:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Tacan tan catyí ra comandante can tsihin ra:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Tacan tan andaru tsa cua cañi tsi ra jatsiyo̱ nyaha ra naha tsi ra naha nu nyií ra Pablo. Tan nda cuanda ra comandante tan nayuhvi̱ ra tsa cuenda tsa tsahñi̱ ra tsi ra tsihin cadena. Tyin tsa javahá ra tsa tacan tsihin iin ra ñuu Roma cuatyi cuví can.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Tan tsa tuvi̱ inga quɨvɨ can tan ra comandante can cuñí ra coto ra náa cuatyi tyaá nyɨvɨ Israel tsi ra Pablo. Tan jaña̱ ra tsi ra Pablo. Tan tava̱ tyiñu ra na ndu iin tandɨhɨ ra jutu tsa cuví ityi nuu naha ra, tan tsihin tandɨhɨ ra cumí tyiñu cuenda nyɨvɨ Israel. Tacan tan tava̱ tyiñu ra na quita ra Pablo vehe caa tan cuhun ra nu iyó junta can.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.