Apocalipse 16

Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tacan tan tsiñi̱ yu iin ndusu ñihi xaan tsa quita̱ tsitsi vehe ñuhu nu nyaá Nyoo. Tan catyí tsi tyehen tsihin tsa utsa ángel can:
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Tacan tan tsaha̱n iin ángel can tsicoyo̱ ra tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra sɨquɨ nyɨvɨ tsa nyaá tuñi quɨtɨ caquiñi can tan jacahnú ñi tsitoho tɨ. Tan quita̱ nu caahvi xaan tan uhvi xaan tsi ñi.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Tacan tan coyo̱ tsa tsinu uvi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu ndutya ñuhu. Tan ndutya ñuhu can nanduvi̱ tsi nɨñɨ tumaa nɨñɨ ndɨyɨ, tan tandɨhɨ tsa nyito tsa iyó tsitsi ndutya ñuhu can tsihi̱ tsi.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Tacan tan coyo̱ tsa tsinu uñi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu yutya nahnu tan nu ndohyo tan nanduvi̱ tsi nɨñɨ.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Tacan tan tsiñi̱ yu tsa caahán ángel cuenda ndutya tan catyí ra:
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Tatsí tuñi un tsi ñi tyin maa ñi tsatɨ̱ ñi nɨñɨ nyɨvɨ yɨhɨ̱ cuenda un tan nɨñɨ ra cuvi̱ ndusu yuhu un. Tan vityin yooho tumaa tsa jacohó un nɨñɨ tsi ñi tyin tacan taahán maa tsi tsi ñi ―catyí ángel can.
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Tan tsiñi̱ tucu yu nacaha̱n inga ndusu ityi nu nyaá altar Nyoo tan catyí tsi tyehen:
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Tan coyo̱ tsa tsinu cumi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu ñicanyii. Tacan tan tsicoo̱ ndatu tsi ñicanyii can tsa cahmi tsi tsi nyɨvɨ tsihin ñuhu̱ tsi.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Tan tandɨhɨ nyɨvɨ ndasɨ xaan cayu̱ ñi jaha̱ ñicanyii can. Maa tyin vasu ndi maa tacan taha̱n ñi, ña nasama̱ ñi cuhva tsicoo̱ ñi, tan ndi ña jacahnu̱ ñi tsi Nyoo. Tan caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo, ra tsa jaquitsi̱ tundoho can sɨquɨ ñi.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Tan coyo̱ tsa tsinu uhun ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra sɨquɨ tyayu quɨtɨ caquiñi can. Tan ndunaa̱ nu ndacá ñaha tɨ. Tan nyɨvɨ cuenda tɨ, nda cuanda tsatsi̱ yɨhɨ ñi yaa ñi tsa cuenda tsa nyehé xaan ñi tsa uhvi.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Maa tyin vasu ndi maa tacan cuvi̱, ña jandɨhɨ̱ ñi tsa javahá ñi tsa ña vaha. Tan caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo, ra nyaá andɨvɨ, tsa cuenda tsa uhvi nu caahvi ñi.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Tan coyo̱ tsa tsinu iñu ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu yutya Eufrates cahnu. Tan ndoco̱ ndutya can tyin tacan tan nuña ityi nu cua yaha ra rey tsa quee ityi nu caná ñicanyii naha ra.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Tacan tan nyehe̱ yu quita̱ tatyi ña vaha tsa caá tumaa caá sahva yuhu tsa intuhun intuhun quɨtɨ. Iin can quita̱ yuhu quɨtɨ caquiñi, inga can quita̱ yuhu coo xaan tsa iyó ndaha inga can quita̱ yuhu tsa cuví ndusu yuhu vatya.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Tatyi ña vaha can cuví tatyi nu ña vaha, tan nahnu tsa nyityi javahá nahnu. Quitá nahnu, jandu iín nahnu tandɨhɨ rey tsa iyó nu ñuhu ñayɨvɨ, tyin cañi tahan ra naha quɨvɨ tsaa quɨvɨ janaha Nyoo tyin iyó tandɨhɨ tunyee iñi tsi ra.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Tan catyí ra Cristo:
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Tan cua ndu iin ra cuví rey naha ra nu nañí Armagedón tsihin yuhu hebreo.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Tan coyo̱ tsa tsinu utsa ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu tatyi, tacan tan quita̱ iin ndusu nu nyaá tyayu Nyoo tsitsi vehe ñuhu tsa nyaá nda andɨvɨ. Cana̱ tsaa tsi tan catyí tsi:
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Tacan tan vaa ña maa cuví tan caahán savi tan cañí tatsa. Tan ñihi xaan taa̱n nu ñuhu ñayɨvɨ. Tan ña tuhvá maa taán tacan tsa ndi quitsaha̱ iyó nyɨvɨ nu ñuhu ñayɨvɨ.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Tan uñi nu ndata̱ ñuu cahnu Babilonia can, jaha̱ tsa taa̱n. Tan tandɨhɨ ca ñuu tsa cayucu̱ nu ñuhu ñayɨvɨ tanɨ̱ tsi. Nyoo ña naa̱ maa iñi ra tsa javaha̱ nyɨvɨ Babilonia. Yacan cuenda janyehe̱ xaan ra tundoho tsi ñi.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tandɨhɨ maa ñuhu tsa iyó tsitsi ndutya ñuhu tan tandɨhɨ yucu, tandɨhɨ maa tsi tsinaa̱.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Tan cucoyo̱ cuaha yuu savi nahnu xaan tsa quee̱ andɨvɨ sɨquɨ nyɨvɨ. Vee xaan tsi. Tumaa vee uvi xico kilu, tacan vee tsa intuhun intuhun yuu savi can. Tan nyɨvɨ caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo tsa cuenda tundoho yuu savi can, tyin cuví tsi iin tundoho cahnu xaan tsa cuenda ñi.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.