Apocalipse 16
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs ARA
1 Tacan tan tsiñi̱ yu iin ndusu ñihi xaan tsa quita̱ tsitsi vehe ñuhu nu nyaá Nyoo. Tan catyí tsi tyehen tsihin tsa utsa ángel can:
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Tacan tan tsaha̱n iin ángel can tsicoyo̱ ra tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra sɨquɨ nyɨvɨ tsa nyaá tuñi quɨtɨ caquiñi can tan jacahnú ñi tsitoho tɨ. Tan quita̱ nu caahvi xaan tan uhvi xaan tsi ñi.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Tacan tan coyo̱ tsa tsinu uvi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu ndutya ñuhu. Tan ndutya ñuhu can nanduvi̱ tsi nɨñɨ tumaa nɨñɨ ndɨyɨ, tan tandɨhɨ tsa nyito tsa iyó tsitsi ndutya ñuhu can tsihi̱ tsi.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Tacan tan coyo̱ tsa tsinu uñi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu yutya nahnu tan nu ndohyo tan nanduvi̱ tsi nɨñɨ.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Tacan tan tsiñi̱ yu tsa caahán ángel cuenda ndutya tan catyí ra:
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Tatsí tuñi un tsi ñi tyin maa ñi tsatɨ̱ ñi nɨñɨ nyɨvɨ yɨhɨ̱ cuenda un tan nɨñɨ ra cuvi̱ ndusu yuhu un. Tan vityin yooho tumaa tsa jacohó un nɨñɨ tsi ñi tyin tacan taahán maa tsi tsi ñi ―catyí ángel can.
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Tan tsiñi̱ tucu yu nacaha̱n inga ndusu ityi nu nyaá altar Nyoo tan catyí tsi tyehen:
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Tan coyo̱ tsa tsinu cumi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu ñicanyii. Tacan tan tsicoo̱ ndatu tsi ñicanyii can tsa cahmi tsi tsi nyɨvɨ tsihin ñuhu̱ tsi.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Tan tandɨhɨ nyɨvɨ ndasɨ xaan cayu̱ ñi jaha̱ ñicanyii can. Maa tyin vasu ndi maa tacan taha̱n ñi, ña nasama̱ ñi cuhva tsicoo̱ ñi, tan ndi ña jacahnu̱ ñi tsi Nyoo. Tan caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo, ra tsa jaquitsi̱ tundoho can sɨquɨ ñi.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Tan coyo̱ tsa tsinu uhun ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra sɨquɨ tyayu quɨtɨ caquiñi can. Tan ndunaa̱ nu ndacá ñaha tɨ. Tan nyɨvɨ cuenda tɨ, nda cuanda tsatsi̱ yɨhɨ ñi yaa ñi tsa cuenda tsa nyehé xaan ñi tsa uhvi.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Maa tyin vasu ndi maa tacan cuvi̱, ña jandɨhɨ̱ ñi tsa javahá ñi tsa ña vaha. Tan caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo, ra nyaá andɨvɨ, tsa cuenda tsa uhvi nu caahvi ñi.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Tan coyo̱ tsa tsinu iñu ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu yutya Eufrates cahnu. Tan ndoco̱ ndutya can tyin tacan tan nuña ityi nu cua yaha ra rey tsa quee ityi nu caná ñicanyii naha ra.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Tacan tan nyehe̱ yu quita̱ tatyi ña vaha tsa caá tumaa caá sahva yuhu tsa intuhun intuhun quɨtɨ. Iin can quita̱ yuhu quɨtɨ caquiñi, inga can quita̱ yuhu coo xaan tsa iyó ndaha inga can quita̱ yuhu tsa cuví ndusu yuhu vatya.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Tatyi ña vaha can cuví tatyi nu ña vaha, tan nahnu tsa nyityi javahá nahnu. Quitá nahnu, jandu iín nahnu tandɨhɨ rey tsa iyó nu ñuhu ñayɨvɨ, tyin cañi tahan ra naha quɨvɨ tsaa quɨvɨ janaha Nyoo tyin iyó tandɨhɨ tunyee iñi tsi ra.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Tan catyí ra Cristo:
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Tan cua ndu iin ra cuví rey naha ra nu nañí Armagedón tsihin yuhu hebreo.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Tan coyo̱ tsa tsinu utsa ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu tatyi, tacan tan quita̱ iin ndusu nu nyaá tyayu Nyoo tsitsi vehe ñuhu tsa nyaá nda andɨvɨ. Cana̱ tsaa tsi tan catyí tsi:
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Tacan tan vaa ña maa cuví tan caahán savi tan cañí tatsa. Tan ñihi xaan taa̱n nu ñuhu ñayɨvɨ. Tan ña tuhvá maa taán tacan tsa ndi quitsaha̱ iyó nyɨvɨ nu ñuhu ñayɨvɨ.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Tan uñi nu ndata̱ ñuu cahnu Babilonia can, jaha̱ tsa taa̱n. Tan tandɨhɨ ca ñuu tsa cayucu̱ nu ñuhu ñayɨvɨ tanɨ̱ tsi. Nyoo ña naa̱ maa iñi ra tsa javaha̱ nyɨvɨ Babilonia. Yacan cuenda janyehe̱ xaan ra tundoho tsi ñi.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tandɨhɨ maa ñuhu tsa iyó tsitsi ndutya ñuhu tan tandɨhɨ yucu, tandɨhɨ maa tsi tsinaa̱.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Tan cucoyo̱ cuaha yuu savi nahnu xaan tsa quee̱ andɨvɨ sɨquɨ nyɨvɨ. Vee xaan tsi. Tumaa vee uvi xico kilu, tacan vee tsa intuhun intuhun yuu savi can. Tan nyɨvɨ caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo tsa cuenda tundoho yuu savi can, tyin cuví tsi iin tundoho cahnu xaan tsa cuenda ñi.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.