Apocalipse 16
Tuhun tsaa tsa nacoo̱ jutu mañi yo Jesucristo tsi yo (MJCNT) vs ARIB
1 Tacan tan tsiñi̱ yu iin ndusu ñihi xaan tsa quita̱ tsitsi vehe ñuhu nu nyaá Nyoo. Tan catyí tsi tyehen tsihin tsa utsa ángel can:
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Tacan tan tsaha̱n iin ángel can tsicoyo̱ ra tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra sɨquɨ nyɨvɨ tsa nyaá tuñi quɨtɨ caquiñi can tan jacahnú ñi tsitoho tɨ. Tan quita̱ nu caahvi xaan tan uhvi xaan tsi ñi.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Tacan tan coyo̱ tsa tsinu uvi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu ndutya ñuhu. Tan ndutya ñuhu can nanduvi̱ tsi nɨñɨ tumaa nɨñɨ ndɨyɨ, tan tandɨhɨ tsa nyito tsa iyó tsitsi ndutya ñuhu can tsihi̱ tsi.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Tacan tan coyo̱ tsa tsinu uñi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu yutya nahnu tan nu ndohyo tan nanduvi̱ tsi nɨñɨ.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Tacan tan tsiñi̱ yu tsa caahán ángel cuenda ndutya tan catyí ra:
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Tatsí tuñi un tsi ñi tyin maa ñi tsatɨ̱ ñi nɨñɨ nyɨvɨ yɨhɨ̱ cuenda un tan nɨñɨ ra cuvi̱ ndusu yuhu un. Tan vityin yooho tumaa tsa jacohó un nɨñɨ tsi ñi tyin tacan taahán maa tsi tsi ñi ―catyí ángel can.
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Tan tsiñi̱ tucu yu nacaha̱n inga ndusu ityi nu nyaá altar Nyoo tan catyí tsi tyehen:
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Tan coyo̱ tsa tsinu cumi ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu ñicanyii. Tacan tan tsicoo̱ ndatu tsi ñicanyii can tsa cahmi tsi tsi nyɨvɨ tsihin ñuhu̱ tsi.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Tan tandɨhɨ nyɨvɨ ndasɨ xaan cayu̱ ñi jaha̱ ñicanyii can. Maa tyin vasu ndi maa tacan taha̱n ñi, ña nasama̱ ñi cuhva tsicoo̱ ñi, tan ndi ña jacahnu̱ ñi tsi Nyoo. Tan caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo, ra tsa jaquitsi̱ tundoho can sɨquɨ ñi.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Tan coyo̱ tsa tsinu uhun ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra sɨquɨ tyayu quɨtɨ caquiñi can. Tan ndunaa̱ nu ndacá ñaha tɨ. Tan nyɨvɨ cuenda tɨ, nda cuanda tsatsi̱ yɨhɨ ñi yaa ñi tsa cuenda tsa nyehé xaan ñi tsa uhvi.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Maa tyin vasu ndi maa tacan cuvi̱, ña jandɨhɨ̱ ñi tsa javahá ñi tsa ña vaha. Tan caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo, ra nyaá andɨvɨ, tsa cuenda tsa uhvi nu caahvi ñi.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Tan coyo̱ tsa tsinu iñu ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu yutya Eufrates cahnu. Tan ndoco̱ ndutya can tyin tacan tan nuña ityi nu cua yaha ra rey tsa quee ityi nu caná ñicanyii naha ra.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Tacan tan nyehe̱ yu quita̱ tatyi ña vaha tsa caá tumaa caá sahva yuhu tsa intuhun intuhun quɨtɨ. Iin can quita̱ yuhu quɨtɨ caquiñi, inga can quita̱ yuhu coo xaan tsa iyó ndaha inga can quita̱ yuhu tsa cuví ndusu yuhu vatya.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Tatyi ña vaha can cuví tatyi nu ña vaha, tan nahnu tsa nyityi javahá nahnu. Quitá nahnu, jandu iín nahnu tandɨhɨ rey tsa iyó nu ñuhu ñayɨvɨ, tyin cañi tahan ra naha quɨvɨ tsaa quɨvɨ janaha Nyoo tyin iyó tandɨhɨ tunyee iñi tsi ra.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Tan catyí ra Cristo:
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Tan cua ndu iin ra cuví rey naha ra nu nañí Armagedón tsihin yuhu hebreo.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Tan coyo̱ tsa tsinu utsa ángel can tsa yɨhɨ́ tsitsi coho ra nu tatyi, tacan tan quita̱ iin ndusu nu nyaá tyayu Nyoo tsitsi vehe ñuhu tsa nyaá nda andɨvɨ. Cana̱ tsaa tsi tan catyí tsi:
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Tacan tan vaa ña maa cuví tan caahán savi tan cañí tatsa. Tan ñihi xaan taa̱n nu ñuhu ñayɨvɨ. Tan ña tuhvá maa taán tacan tsa ndi quitsaha̱ iyó nyɨvɨ nu ñuhu ñayɨvɨ.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Tan uñi nu ndata̱ ñuu cahnu Babilonia can, jaha̱ tsa taa̱n. Tan tandɨhɨ ca ñuu tsa cayucu̱ nu ñuhu ñayɨvɨ tanɨ̱ tsi. Nyoo ña naa̱ maa iñi ra tsa javaha̱ nyɨvɨ Babilonia. Yacan cuenda janyehe̱ xaan ra tundoho tsi ñi.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tandɨhɨ maa ñuhu tsa iyó tsitsi ndutya ñuhu tan tandɨhɨ yucu, tandɨhɨ maa tsi tsinaa̱.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Tan cucoyo̱ cuaha yuu savi nahnu xaan tsa quee̱ andɨvɨ sɨquɨ nyɨvɨ. Vee xaan tsi. Tumaa vee uvi xico kilu, tacan vee tsa intuhun intuhun yuu savi can. Tan nyɨvɨ caha̱n ñi ndavaha ñi sɨquɨ Nyoo tsa cuenda tundoho yuu savi can, tyin cuví tsi iin tundoho cahnu xaan tsa cuenda ñi.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.