João 6
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH
1 Ni̱ yaꞌa̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ Jesús kuaꞌa̱n a̱ tu̱ku̱ taꞌviꞌ mi̱ni̱ Galilea, ña̱ na̱niꞌ tu̱ Tiberias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ ña̱ xaaꞌ a̱ kii̱ꞌ ni̱ sa̱ndaꞌa a̱ ne̱ kuni ku̱vi̱.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱a̱ Jesús i̱i̱n xiki̱ꞌ, te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ a̱ i̱kanꞌ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Te̱ xa̱ kuyatinꞌ vi̱koꞌ pascua, ña̱ xitoꞌ kaꞌnuꞌ ne̱ judío.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Kii̱ꞌ ni̱ nda̱ni̱ꞌi̱ Jesús nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ kua̱xi̱ kuaꞌa̱ꞌ kooꞌ chukuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Felipe ndii:
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ te̱ ku̱ni̱ a̱ ndee ña̱ kaꞌa̱n ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ xiní a̱ ndee ña̱ sa̱a̱ a̱.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Felipe nuu̱ꞌ a̱ ndii:
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱nga̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ na̱niꞌ Andrés, te̱ nduuꞌ ña̱ni̱ Simón Pedro, xiinꞌ a̱ ndii:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 ―Yoo i̱i̱n te̱ sie yoꞌoꞌ, te̱ kumiꞌ ra̱ uꞌu̱n taꞌan xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ yu̱chiꞌ cebada xiinꞌ uvi̱ taꞌan ti̱a̱kaꞌ. Ndisu̱, ¿miiꞌ kuní ña̱ kaa̱ꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ kaa̱ꞌ? ―ni̱ kachi̱ ra̱.
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndii:
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n Jesús xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱. Te̱ ni̱ xa̱xa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ, ne̱ ndieeꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ i̱i̱n kachi̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ a̱ xiinꞌ ti̱a̱kaꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ i̱ꞌi̱n ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ ki̱ꞌi̱n sa̱a̱ ka̱ kuuꞌ ña̱ kuní mi̱iꞌ ni̱a̱.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ nda̱ꞌni̱ ni̱a̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ya̱ ra̱ ña̱ ni̱ ndoo̱ ndo̱so̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱kutuꞌ ra̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan íkaꞌ naꞌnuꞌ xiinꞌ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ ñaꞌinꞌ, ña̱ ni̱ ndoo̱ ndo̱so̱ꞌ, ña̱ ni̱ kuu̱ uꞌu̱n taꞌan ja̱a̱nꞌ.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱nda̱ni̱ Jesús ña̱ xa̱ xitoꞌ ti̱i̱n uꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, te̱ nda̱sa̱ndu̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ rey ni̱a̱ ndii, ni̱ ka̱a̱ a̱ miiꞌ sukun ka̱ xíniꞌ i̱kuꞌ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n i̱i̱n nda̱a̱ꞌ mi̱iꞌ a̱.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Kii̱ꞌ ni̱ kua̱a̱ꞌ ndii, ni̱ na̱kaa̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ yu̱ꞌuꞌ mi̱ni̱ ja̱a̱nꞌ,
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ i̱i̱n tundo̱oꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ xkaꞌndíá ra̱ mi̱ni̱ ja̱a̱nꞌ nandikoꞌ ra̱ ñu̱u̱ Capernaum, te̱ xa̱ ni̱ ku̱ñu̱u. Te̱ tïa̱ꞌan ki̱xi̱n Jesús miiꞌ ñuꞌuꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ nutaꞌ ti̱kui mi̱ni̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ xikaꞌ tachi̱ꞌ.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Kii̱ꞌ xa̱ kuaꞌa̱n tundo̱oꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ yatinꞌ iñu̱ taꞌan kilómetro nuu̱ꞌ ti̱kui ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ kua̱xi̱ xaꞌaꞌ Jesús nuu̱ꞌ ti̱kui mi̱ni̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kuyatinꞌ a̱ tundo̱oꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ yi̱ꞌvi va̱ ra̱.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
20 Mas Jesus disse:
21 Sa̱kanꞌ na ni̱ na̱ti̱i̱n va̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ti̱xi̱n tundo̱oꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ndee i̱i̱n kani̱ꞌ va̱ te̱ ni̱ xaa̱ nu̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ mi̱ni̱ miiꞌ kuaꞌa̱n ra̱ ja̱a̱nꞌ.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Kii̱ꞌ ni̱ kitu̱ꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ kooꞌ chukuuꞌ, ne̱ ni̱ ndoo̱ tu̱ku̱ taꞌviꞌ mi̱ni̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ tundo̱oꞌ ni̱ ii̱n i̱kanꞌ. Te̱ ni̱ xi̱ni̱ tu̱ ni̱a̱ ña̱ nï̱ sko̱ꞌnuꞌ Jesús ti̱xi̱n tunꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii mi̱iꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ kuaꞌa̱n.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ te̱ ñu̱u̱ Tiberias xiinꞌ i̱nga̱ tundo̱oꞌ ya̱ti̱n yu̱ꞌuꞌ mi̱ni̱ miiꞌ ni̱ yoo̱ mani̱ꞌ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ xa̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ Jesús xikaꞌ i̱kanꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ni̱a̱ ti̱xi̱n tundo̱oꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱ ñu̱u̱ Capernaum te̱ na̱ndu̱kuꞌ ni̱a̱ Jesús i̱kanꞌ.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Va̱ꞌa̱, kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ku̱ taꞌviꞌ mi̱ni̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ a̱ ndii:
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
26 Jesus respondeu:
27 Sä̱chuunꞌ ka̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ ña̱ xkaꞌndíá, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii va̱ꞌa̱ ka̱ sa̱chuunꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ xkaꞌndíá, te̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ. Yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ, nduuꞌ ña̱ taxiꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii yuꞌu̱ nduuꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n tuni̱ Ndiosí, yu̱vaꞌ e̱ꞌ, ta̱xi̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ a̱ ndii:
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ a̱ ndii:
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Xiní e̱ꞌ ña̱ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱xi̱ꞌ ni̱a̱ ña̱ xaxi̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱niꞌ maná kii̱ꞌ xkaꞌndíá ni̱a̱ miiꞌ i̱chi va̱ kaaꞌ. Sa̱a̱ niiꞌ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ña̱ xaxi̱ꞌ, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndi̱viꞌ, ni̱ ta̱xi̱ ra̱ ni̱ xa̱xi̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ”, kachi a̱ ―ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
32 Jesus disse:
33 Kua̱chi̱ ndii, ña̱ xaxi̱ꞌ ña̱ taxiꞌ Ndiosí ndii, ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndi̱viꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ taxiꞌ a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ a̱ ndii:
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
35 Jesus respondeu:
36 Ndisu̱ naa ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, tee̱ꞌ ndee xa̱ ni̱ xi̱ni̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ ndii, ï̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ yuꞌu̱.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Sa̱kuuꞌ ne̱ taxiꞌ yu̱vaꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, ki̱xi̱n ni̱a̱ nuu̱ꞌ i̱, te̱ ne̱ kua̱xi̱ nuu̱ꞌ i̱ ndii, sä̱na̱ndikoꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱,
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ nu̱u̱ i̱ ndi̱viꞌ te̱ sa̱a̱ i̱ ña̱ kuní ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ yuꞌu̱, te̱ süu̱ꞌ ña̱ kuní mi̱iꞌ i̱.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Te̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ ña̱ kuní ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ yuꞌu̱ ndii, ña̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, nde̱e̱ i̱i̱n ni̱a̱ kuïta̱ sa̱a̱ i̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ i̱ kivi̱ꞌ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Kua̱chi̱ ndii, kuní yu̱vaꞌ i̱ ña̱ yo̱o̱ ka̱ nakuni yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ siꞌe̱ a̱, te̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ yuꞌu̱ ndii, na̱ti̱i̱n ni̱a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ, te̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ i̱ kivi̱ꞌ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ sa̱va̱ te̱ judío ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán i̱ꞌni̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús ko̱to̱ ka̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ su̱vi̱ a̱ nduuꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndi̱viꞌ.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
43 Jesus respondeu:
44 Nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ kü̱vi̱ ki̱xi̱n nuu̱ꞌ i̱ naaꞌ tï̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ yu̱vaꞌ i̱, ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ yuꞌu̱, te̱ sa̱na̱tiaku i̱ ni̱a̱ kivi̱ꞌ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ ni̱ ke̱ꞌi̱ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n a̱ ndii: “Mi̱iꞌ Ndiosí sa̱niaꞌá sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ”, kachi a̱. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ xini so̱ꞌo̱ ña̱ kaꞌán Ndiosí xiinꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ ña̱ kaꞌán a̱ ndii, ki̱xi̱n ni̱a̱ nuu̱ꞌ i̱.
45 Nos
46 Yu̱vaꞌ i̱ Ndiosí ndii, nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ tïa̱ꞌan ku̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuuꞌ ña̱ꞌaꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱ kui̱ti̱ꞌ xa̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ i̱ni̱ xini yuꞌu̱ ndii, kumiꞌ ni̱a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Yuꞌu̱ nduuꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ, ña̱ taxiꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Maná ni̱ xa̱xi̱ꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ndo̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ni̱a̱ miiꞌ i̱chi kaaꞌ, ndisu̱ ni̱ xiꞌi̱ ni̱a̱ nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ ni̱.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Ndisu̱ ña̱ xaxi̱ꞌ, ña̱ kaꞌán yuꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, nduuꞌ ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndi̱viꞌ, te̱ yo̱o̱ ka̱ xaxi̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kü̱vi̱ ni̱a̱.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Yuꞌu̱ nduuꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndi̱viꞌ, te̱ taxiꞌ i̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱, te̱ yo̱o̱ ka̱ ka̱xi̱ꞌ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, ku̱ti̱a̱ku̱ ni̱a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ. Te̱ ña̱ xaxi̱ꞌ yoꞌoꞌ nduuꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱, ña̱ ta̱xi̱ i̱ te̱ na̱ti̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ te̱ judío ja̱a̱nꞌ kaniꞌ taꞌanꞌ mi̱iꞌ ra̱ kuento kaꞌán ra̱ ndii:
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
53 Então Jesus disse:
54 Yo̱o̱ ka̱ xaxi̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱, te̱ xiꞌiꞌ tu̱ ni̱a̱ níiꞌ i̱ ndii, na̱ti̱i̱n ni̱a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ, te̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ i̱ kivi̱ꞌ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Sa̱kanꞌ ña̱ ndi̱xa̱ xna̱ꞌa̱ ndii, ña̱ xaxi̱ꞌ nduuꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱, te̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ko̱ꞌo̱ e̱ꞌ nduuꞌ tu̱ níiꞌ i̱.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Te̱ yo̱o̱ ka̱ xaxi̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱, te̱ xiꞌiꞌ ni̱a̱ níiꞌ i̱ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ i̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ tu̱ yuꞌu̱ xiinꞌ ni̱a̱.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí, ña̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ yuꞌu̱ ndii, tiaku a̱, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ tiaku tu̱ yuꞌu̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ne̱ xaxi̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ yuꞌu̱ ndii, ku̱ti̱a̱ku̱ ni̱a̱ sa̱a̱ i̱.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Yuꞌu̱ nduuꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndi̱viꞌ, te̱ näkuitá a̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ xa̱xi̱ꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ, ña̱ na̱niꞌ maná, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ ni̱a̱. Ndisu̱ yo̱o̱ ka̱ xaxi̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, ku̱ti̱a̱ku̱ ni̱a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ kii̱ꞌ sa̱niaꞌá a̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá ne̱ yivi̱ꞌ ñu̱u̱ Capernaum.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ te̱ ndikún i̱chiꞌ a̱ ni̱ kaꞌa̱n kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Jesús xiinꞌ nimá a̱ ña̱ kaꞌán i̱ꞌni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 ¿Ñáá kuuꞌ saaꞌ ka̱ni̱ni̱ ka̱ ndo̱ꞌ sa̱kanꞌ naaꞌ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ, kuaꞌa̱n ka̱a̱ i̱ ndi̱viꞌ miiꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱ ña̱ nu̱uꞌ?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Espíritu Ndiosí nduuꞌ ña̱ taxiꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ, te̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ndo̱ꞌ ndii, nde̱e̱ sie chïndieeꞌ a̱. Te̱ tu̱ꞌu̱n ña̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, nda̱ꞌaꞌ Espíritu ja̱a̱nꞌ kua̱xi̱ a̱, te̱ taxiꞌ tu̱ a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Ndisu̱ yoo sa̱va̱ ndoꞌó, ne̱ ï̱ni̱ xini yuꞌu̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ a̱ ndii:
65 Jesus continuou:
66 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ nde̱e̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, kuaꞌa̱ꞌ va̱ te̱ ndikún i̱chiꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ na̱ko̱o̱ ña̱ꞌaꞌ, te̱ nï̱ ndiku̱n ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan, te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Te̱ nduꞌu̱ ndii, xa̱ i̱ni̱ ndu̱ xini ndu̱ yoꞌó, te̱ xa̱ xiní tu̱ ndu̱ ña̱ yoꞌó nduuꞌ Cristo, siꞌe̱ Ndiosí tiaku, ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ a̱ sa̱kakú ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
70 Jesus disse:
71 Xaꞌa̱ꞌ Judas, siꞌe̱ Simón Iscariote, ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, tee̱ꞌ ndee i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱ nduuꞌ ra̱.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.