João 4

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ te̱ fariseo kuento ña̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndikún i̱chiꞌ Jesús ni̱ xa̱a̱ a̱ te̱ sa̱kanꞌ Juan. Te̱ ni̱ xi̱ni̱ tu̱ ra̱ kuento ña̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ chichiꞌ kuenta Ndiosí miiꞌ iinꞌ a̱ te̱ sa̱kanꞌ miiꞌ naá Juan ja̱a̱nꞌ.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Ndisu̱ mi̱iꞌ Jesús ndii, kö̱o̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ sakuchiꞌ vi̱ꞌ a̱. Te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ nduuꞌ te̱ sakuchiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuenta Ndiosí.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kuento ña̱ ni̱ xi̱ni̱ te̱ fariseo ja̱a̱nꞌ kuento ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ke̱ta̱ a̱ ñu̱ꞌuꞌ Judea ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ a̱ kuaꞌa̱n a̱ ñu̱ꞌuꞌ Galilea. Te̱ kuaꞌa̱n tu̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ xiinꞌ a̱.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Te̱ ni̱ kuni̱ a̱ ña̱ xkaꞌndi̱a̱ a̱ ñu̱ꞌuꞌ Samaria te̱ xaa̱ a̱ miiꞌ kuaꞌa̱n a̱.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Te̱ ni̱ xaa̱ a̱ nuu̱ꞌ i̱i̱n ñu̱u̱ ña̱ na̱niꞌ Sicar, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Samaria ja̱a̱nꞌ. Kanduꞌu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ya̱ti̱n xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Jacob nda̱ꞌaꞌ siꞌe̱ ra̱ José xta̱ꞌanꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Te̱ i̱kanꞌ iinꞌ pozo ña̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ Jacob ja̱a̱nꞌ. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱vi Jesús ni̱ ki̱xi̱n a̱ i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ a̱ ya̱ti̱n yu̱ꞌuꞌ pozo ja̱a̱nꞌ. Ya̱ti̱n sa̱va̱ kivi̱ꞌ nduuꞌ a̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ, ñaꞌ Samaria, te̱ ki̱ꞌi̱n aꞌ ti̱kui, te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Te̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, kö̱o̱ꞌ ra̱ ndieeꞌ xiinꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ xaxi̱ꞌ kuaꞌa̱n sa̱ta̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nïtaꞌanꞌ va̱ꞌa̱ ne̱ judío xiinꞌ ne̱ Samaria ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Jesús ndii:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
10 Então Jesus disse:
11 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ñaꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ¿Ñáá xanini yoꞌó ña̱ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ nduuꞌ u̱nꞌ te̱ sa̱kanꞌ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ndu̱ Jacob? Ña̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xa̱ꞌa̱ pozo yoꞌoꞌ, te̱ ni̱ ndoo̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ ndu̱, te̱ yoꞌoꞌ ni̱ xi̱ꞌi̱ a̱ ti̱kui xiinꞌ siꞌe̱ a̱, xiinꞌ ki̱tiꞌ sana̱ ni̱a̱ ―ni̱ kachi̱ aꞌ.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
13 Então Jesus disse:
14 Ndisu̱ yo̱o̱ ka̱ xiꞌiꞌ ti̱kui, teꞌ taxiꞌ yuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ka̱ ichi̱ tu̱ku̱u̱ i̱ni̱ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ ti̱kui, teꞌ ta̱xi̱ yuꞌu̱ ko̱ꞌo̱ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ka̱nde̱ta̱ vi̱ꞌ raꞌ ti̱xi̱n i̱ni̱ ni̱a̱, te̱ ta̱xi̱ raꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ñaꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 kua̱chi̱ ndii xa̱ uꞌu̱n taꞌan i̱i̱ꞌ u̱nꞌ ni̱ yoo̱, te̱ te̱ nduꞌu̱ꞌ xiinꞌ u̱nꞌ vi̱ti̱n ndii, süu̱ꞌ i̱i̱ꞌ u̱nꞌ nduuꞌ ra̱. Te̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n u̱nꞌ ña̱ ndi̱xa̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ aꞌ.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ñaꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ndu̱ ndii, xíniꞌ i̱kuꞌ kaa̱ꞌ ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí, ndisu̱ ndoꞌó, ne̱ judío, kaꞌán ndii, ñu̱u̱ Jerusalén nduuꞌ miiꞌ kuní a̱ sa̱kaꞌnuꞌ e̱ꞌ Ndiosí, kachi ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ aꞌ.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
21 Jesus disse:
22 Ndoꞌó ndii, xïní ndo̱ꞌ yo̱o̱ nduuꞌ ña̱ xakaꞌnuꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ ne̱ judío ndii, xiní ndu̱ yo̱o̱ xakaꞌnuꞌ ndu̱, sa̱kanꞌ ña̱ nda̱ꞌaꞌ ndu̱ ki̱e̱e̱ ña̱ sa̱kakú Ndiosí ne̱ yivi̱ꞌ.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ndisu̱ xa̱ tondíá kivi̱ꞌ ña̱ sa̱kaꞌnuꞌ xna̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ xa̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ vi̱ti̱n. Ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱kaꞌnuꞌ ni̱a̱ yu̱vaꞌ Ndiosí xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Espíritu a̱, te̱ sa̱kaꞌnuꞌ nda̱ku ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ kuní mi̱iꞌ a̱. Kua̱chi̱ ndii sa̱kanꞌ kuní yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí ña̱ sa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Ndiosí ndii, Espíritu nduuꞌ a̱, te̱ ne̱ xakaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ndii, kuní a̱ ña̱ sa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Espíritu a̱, te̱ xakaꞌnuꞌ nda̱ku ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ kuní mi̱iꞌ a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ aꞌ.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
26 Então Jesus afirmou:
27 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ ra̱ ña̱ ndatuꞌunꞌ a̱ xiinꞌ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ. Ndisu̱ nde̱e̱ i̱i̱n ra̱ nï̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ndii: “¿Yo̱o̱ nduuꞌ a̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ u̱nꞌ, uun ndee xaꞌa̱ꞌ ndatuꞌunꞌ u̱nꞌ xiinꞌ aꞌ?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Te̱ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ko̱o̱ aꞌ yo̱o̱ aꞌ te̱ kuaꞌa̱n aꞌ ñu̱u̱ aꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndii:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Toꞌo̱ꞌ ndo̱ꞌ te̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ i̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ i̱. Tee̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Cristo, ña̱ sa̱kakú yooꞌ, cho̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ aꞌ.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ne̱ yivi̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ te̱ kuan ko̱to̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n ñaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ xiinꞌ a̱ ndii:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
32 Jesus respondeu:
33 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ndoꞌó kaꞌán ndii: “Ku̱miꞌ taꞌan yoo̱ꞌ ka̱ kuní, te̱ na̱ka̱ya̱ e̱ꞌ ña̱ saviꞌ”, kachi ndo̱ꞌ. Ndisu̱ yuꞌu̱ kaꞌán xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, nda̱ni̱ꞌi̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ko̱to̱ ndo̱ꞌ ña̱ savi̱ꞌ ña̱ itaꞌ ndi̱a̱kanꞌ, xa̱ ni̱ chichi̱ ndo̱o̱ a̱.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Te̱ te̱ nakaya a̱ ndii, ña̱ va̱ꞌa̱ kanando ra̱, te̱ ña̱ nakaya ra̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ne̱ na̱ti̱i̱n kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ va̱ꞌa̱ ingaꞌ ku̱ni̱ naa kuuꞌ te̱ ni̱ chi̱ꞌi̱ a̱ xiinꞌ te̱ na̱ka̱ya̱ a̱ ja̱a̱nꞌ.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ña̱ nda̱ku kaꞌán ne̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ kaꞌán ni̱a̱ ndii: “I̱i̱n nda̱a̱ꞌ ra̱ nduuꞌ te̱ chiꞌiꞌ, te̱ i̱nga̱ ra̱ nduuꞌ te̱ nakaya ña̱ savi̱ꞌ”, kachi ni̱a̱.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Yuꞌu̱ ndii, ni̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ ndoꞌó te̱ na̱ka̱ya̱ ndo̱ꞌ ña̱ saviꞌ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ ndo̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii tu̱ku̱ te̱ yivi̱ꞌ ni̱ sa̱ndoꞌoꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ, ndisu̱ ndoꞌó nduuꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ Samaria, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Jesús xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ ndii: “Ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ i̱.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ nde̱kui̱e̱ ne̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ a̱ ña̱ ndoo̱ a̱ ñu̱u̱ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ndoo̱ a̱ i̱kanꞌ uvi̱ taꞌan kivi̱ꞌ.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ uvi̱ ta̱ꞌan kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ꞌi̱n tu̱ku̱u̱ a̱ i̱chiꞌ te̱ kuaꞌa̱n a̱ ñu̱ꞌuꞌ Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Sa̱kanꞌ ña̱ mi̱iꞌ Jesús ni̱ kaꞌa̱n ña̱ nde̱e̱ i̱i̱n te̱ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí ndii, kö̱o̱ꞌ xitoꞌ kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ñu̱u̱ mi̱iꞌ ra̱.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱xa̱a̱ a̱ ñu̱ꞌuꞌ Galilea ndii, ni̱ na̱ti̱i̱n va̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén kii̱ꞌ ni̱ yoo̱ vi̱koꞌ pascua. Kua̱chi̱ ndii ni̱ xaꞌa̱n tu̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ yoo̱ vi̱koꞌ ja̱a̱nꞌ.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ku̱u̱ a̱ ñu̱u̱ Caná, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galilea ja̱a̱nꞌ, miiꞌ ni̱ sa̱na̱nduuꞌ a̱ ti̱kui vino. Te̱ ñu̱u̱ Capernaum ni̱ yoo̱ i̱i̱n te̱ xachuunꞌ nuu̱ꞌ i̱i̱n rey, te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ siꞌe̱ ra̱.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kuento ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ Jesús ñu̱ꞌuꞌ Judea, te̱ ni̱ na̱xa̱a̱ a̱ ñu̱ꞌuꞌ Galilea ndii, ni̱ xaꞌa̱n ra̱ miiꞌ iinꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi ra̱ xiinꞌ a̱ ña̱ sa̱a̱ a̱ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ na̱kaa̱ꞌ a̱ ñu̱u ra̱, te̱ sa̱ndaꞌa a̱ tiaa̱ siꞌe̱ ra̱, te̱ xa̱ kuni ku̱vi̱ kuii.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ndisoꞌ chuunꞌ vie̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Te̱ kii̱ꞌ nakaa̱ꞌ ra̱ kuaꞌa̱n nuꞌu̱ ra̱ ndii, ni̱ ki̱xi̱n na̱taꞌanꞌ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱ xiinꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ña̱ xa̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ siꞌe̱ ra̱.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ xiinꞌ siꞌe̱ ndee hora ni̱ xa̱ꞌaꞌ va̱ꞌa̱ kuni siꞌe̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ te̱ nduuꞌ yu̱vaꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ sa̱va̱ ni̱ hora ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii: “Xa̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ siꞌe̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na i̱ni̱ ra̱ xini ra̱ Jesús xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ ra̱.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ, ña̱ uvi̱, ña̱ ni̱ xa̱a̱ Jesús kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ki̱e̱e̱ a̱ ñu̱ꞌuꞌ Judea, te̱ ni̱ na̱xa̱a̱ a̱ ñu̱ꞌuꞌ Galilea ja̱a̱nꞌ.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.