Atos 25
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC
1 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ndi̱ꞌi̱ uni̱ taꞌan kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Festo ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ke̱ta̱ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ka̱a̱ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Te̱ i̱kanꞌ ni̱ xa̱a̱ kiꞌinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ kiꞌinꞌ te̱ judío kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ Festo ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ra̱ Pablo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi ra̱ xiinꞌ Festo ja̱a̱nꞌ ña̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ te̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ te̱ xíinꞌ Pablo ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ. Ni̱ xika̱n ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní ra̱ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ Pablo i̱chiꞌ.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Festo ña̱ xa̱va̱ꞌa̱ naá mi̱iꞌ Pablo vi̱ꞌe̱ chuunꞌ ñu̱u̱ Cesarea, te̱ nä̱ꞌaꞌ ka̱ te̱ na̱ndi̱koꞌ tu̱ mi̱iꞌ ra̱ i̱kanꞌ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ te̱i̱n ne̱ ja̱a̱nꞌ uni̱a̱, uun uxi̱ taꞌan ka̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea. Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ miiꞌ xaꞌnú ra̱ kua̱chi̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ kuꞌu̱n ndi̱a̱ka̱ te̱ xíinꞌ Pablo nuu̱ꞌ ra̱.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Pablo i̱kanꞌ ndii, ni̱ kati̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ judío, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ, tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ vie̱, tee̱ꞌ ndee kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ niaꞌa̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo xaꞌa̱ꞌ ra̱ ndii:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ Festo ja̱a̱nꞌ ndoo̱ va̱ꞌa̱ ra̱ xiinꞌ te̱ judío ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Pablo ndii:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pablo ndii:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Sa̱kanꞌ ña̱ naaꞌ ni̱ xa̱a̱ i̱ i̱i̱n ña̱ ni̱a̱ꞌa, ña̱ kuní a̱ ku̱vi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, kö̱o̱ꞌ a̱ kaꞌán i̱ ku̱vi̱ i̱. Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ nda̱ku nduuꞌ ña̱ tiinꞌ kua̱chi̱ te̱ judío, te̱ taꞌanꞌ i̱ kaa̱ꞌ, yuꞌu̱ ndii, nde̱e̱ i̱i̱n kö̱o̱ꞌ kumiꞌ ña̱ nda̱ku te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ kaa̱ꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ xikán i̱ ña̱ na sa̱naꞌmá César yuꞌu̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Festo xiinꞌ te̱ chindieeꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ ra̱ xiinꞌ kuento ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Pablo ndii:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ rey Agripa xiinꞌ i̱i̱n ñaꞌ na̱niꞌ Berenice ñu̱u̱ Cesarea ja̱a̱nꞌ te̱ na̱kua̱tu̱ ni̱a̱ Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ ndoo̱ ni̱a̱ i̱kanꞌ kiꞌinꞌ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ ndatuꞌunꞌ Festo xiinꞌ rey ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ tu̱ndoꞌoꞌ Pablo kaꞌán ra̱ ndii:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaꞌa̱n i̱ ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ne̱ judío. Te̱ ni̱ xika̱n ra̱ nuu̱ꞌ i̱ ña̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱ ña̱ ku̱vi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ te̱ judío ja̱a̱nꞌ ña̱ täxiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ romano ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ e̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ tïa̱ꞌan na̱kaꞌa̱n ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ te̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n te̱ judío ja̱a̱nꞌ yoꞌoꞌ ndii, nï̱ ku̱u̱ kuachí i̱ xiinꞌ tu̱ndoꞌoꞌ ra̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ i̱ miiꞌ xaꞌnú i̱ kua̱chi̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱ ña̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ te̱ xíinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ i̱.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱kuita̱ te̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa ña̱ ni̱ ndiatu̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n uvi̱ ña̱ kandixaꞌ mi̱iꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí ra̱ kui̱ti̱ꞌ ni̱ ka̱ni̱ taꞌanꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kuento xiinꞌ Pablo ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n te̱ xa̱ ni̱ xiꞌi̱, te̱ ni̱ na̱niꞌ Jesús, te̱ kaꞌán Pablo ja̱a̱nꞌ ña̱ tiaku ra̱.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ku̱nda̱ni̱ i̱ ndee ña̱ sa̱a̱ i̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ ka̱ni̱ taꞌanꞌ ra̱ kuento xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ i̱ Pablo naaꞌ kaꞌán nimá ra̱ kuꞌu̱n ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ i̱ i̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ndisu̱ Pablo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xika̱n ra̱ ña̱ ku̱ndi̱a̱tu̱ ra̱ te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ César, te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ. Sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱ ña̱ ko̱o̱ ndi̱a̱a̱ ka̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ xíinꞌ nde̱e̱ kii̱ꞌ ku̱vi̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ nda̱ꞌaꞌ César ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ Festo.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Agripa ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Festo ndii:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Agripa xiinꞌ Berenice vi̱ꞌe̱ chuunꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n kaꞌnuꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ. Te̱ kuaꞌa̱ꞌ tu̱ te̱ xíinꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ni̱ nde̱kui̱e̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ te̱ xi̱xa̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ Festo ja̱a̱nꞌ ña̱ kuꞌu̱n na̱ka̱ te̱ xíinꞌ Pablo te̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ i̱kanꞌ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Festo ndii:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ndisu̱ tuu yuꞌu̱ ndii, kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ xataꞌa̱n ku̱vi̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ra̱. Te̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n mi̱iꞌ ra̱ ña̱ César Augusto sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ ndii, ni̱ chi̱tuní i̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ a̱ niꞌíꞌ i̱ ke̱ꞌi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ César ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱ te̱ ni̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ yoꞌoꞌ vi̱ti̱n, ndisu̱ nuu̱ꞌ yoꞌó ka̱ vi̱ꞌ rey Agripa. Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ u̱nꞌ ndii, ko̱o̱ na ña̱ ku̱vi̱ ke̱ꞌi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Kua̱chi̱ ndii tuu i̱ ña̱ süu̱ꞌ te̱ kuuꞌ kaxiꞌ nduuꞌ i̱ naaꞌ ti̱ꞌviꞌ i̱ i̱i̱n te̱ naá vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ nuu̱ꞌ César, te̱ käꞌa̱n i̱ ndee xaꞌa̱ꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Festo.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.