Atos 25

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ndi̱ꞌi̱ uni̱ taꞌan kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Festo ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ke̱ta̱ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ka̱a̱ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Te̱ i̱kanꞌ ni̱ xa̱a̱ kiꞌinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ kiꞌinꞌ te̱ judío kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ Festo ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ra̱ Pablo.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi ra̱ xiinꞌ Festo ja̱a̱nꞌ ña̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ te̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ te̱ xíinꞌ Pablo ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ. Ni̱ xika̱n ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní ra̱ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ Pablo i̱chiꞌ.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Festo ña̱ xa̱va̱ꞌa̱ naá mi̱iꞌ Pablo vi̱ꞌe̱ chuunꞌ ñu̱u̱ Cesarea, te̱ nä̱ꞌaꞌ ka̱ te̱ na̱ndi̱koꞌ tu̱ mi̱iꞌ ra̱ i̱kanꞌ.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ te̱i̱n ne̱ ja̱a̱nꞌ uni̱a̱, uun uxi̱ taꞌan ka̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea. Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ miiꞌ xaꞌnú ra̱ kua̱chi̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ kuꞌu̱n ndi̱a̱ka̱ te̱ xíinꞌ Pablo nuu̱ꞌ ra̱.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Pablo i̱kanꞌ ndii, ni̱ kati̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ judío, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ, tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ vie̱, tee̱ꞌ ndee kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ niaꞌa̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo xaꞌa̱ꞌ ra̱ ndii:
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ Festo ja̱a̱nꞌ ndoo̱ va̱ꞌa̱ ra̱ xiinꞌ te̱ judío ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Pablo ndii:
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pablo ndii:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Sa̱kanꞌ ña̱ naaꞌ ni̱ xa̱a̱ i̱ i̱i̱n ña̱ ni̱a̱ꞌa, ña̱ kuní a̱ ku̱vi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, kö̱o̱ꞌ a̱ kaꞌán i̱ ku̱vi̱ i̱. Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ nda̱ku nduuꞌ ña̱ tiinꞌ kua̱chi̱ te̱ judío, te̱ taꞌanꞌ i̱ kaa̱ꞌ, yuꞌu̱ ndii, nde̱e̱ i̱i̱n kö̱o̱ꞌ kumiꞌ ña̱ nda̱ku te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ kaa̱ꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ xikán i̱ ña̱ na sa̱naꞌmá César yuꞌu̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Festo xiinꞌ te̱ chindieeꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ ra̱ xiinꞌ kuento ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Pablo ndii:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ rey Agripa xiinꞌ i̱i̱n ñaꞌ na̱niꞌ Berenice ñu̱u̱ Cesarea ja̱a̱nꞌ te̱ na̱kua̱tu̱ ni̱a̱ Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ ndoo̱ ni̱a̱ i̱kanꞌ kiꞌinꞌ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ ndatuꞌunꞌ Festo xiinꞌ rey ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ tu̱ndoꞌoꞌ Pablo kaꞌán ra̱ ndii:
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaꞌa̱n i̱ ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ne̱ judío. Te̱ ni̱ xika̱n ra̱ nuu̱ꞌ i̱ ña̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱ ña̱ ku̱vi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ te̱ judío ja̱a̱nꞌ ña̱ täxiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ romano ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ e̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ tïa̱ꞌan na̱kaꞌa̱n ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ te̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n te̱ judío ja̱a̱nꞌ yoꞌoꞌ ndii, nï̱ ku̱u̱ kuachí i̱ xiinꞌ tu̱ndoꞌoꞌ ra̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ i̱ miiꞌ xaꞌnú i̱ kua̱chi̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱ ña̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ te̱ xíinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ i̱.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱kuita̱ te̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa ña̱ ni̱ ndiatu̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n uvi̱ ña̱ kandixaꞌ mi̱iꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí ra̱ kui̱ti̱ꞌ ni̱ ka̱ni̱ taꞌanꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kuento xiinꞌ Pablo ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n te̱ xa̱ ni̱ xiꞌi̱, te̱ ni̱ na̱niꞌ Jesús, te̱ kaꞌán Pablo ja̱a̱nꞌ ña̱ tiaku ra̱.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ku̱nda̱ni̱ i̱ ndee ña̱ sa̱a̱ i̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ ka̱ni̱ taꞌanꞌ ra̱ kuento xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ i̱ Pablo naaꞌ kaꞌán nimá ra̱ kuꞌu̱n ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ i̱ i̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Ndisu̱ Pablo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xika̱n ra̱ ña̱ ku̱ndi̱a̱tu̱ ra̱ te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ César, te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ. Sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱ ña̱ ko̱o̱ ndi̱a̱a̱ ka̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ xíinꞌ nde̱e̱ kii̱ꞌ ku̱vi̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ nda̱ꞌaꞌ César ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ Festo.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Agripa ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Festo ndii:
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Agripa xiinꞌ Berenice vi̱ꞌe̱ chuunꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n kaꞌnuꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ. Te̱ kuaꞌa̱ꞌ tu̱ te̱ xíinꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ni̱ nde̱kui̱e̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ te̱ xi̱xa̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ Festo ja̱a̱nꞌ ña̱ kuꞌu̱n na̱ka̱ te̱ xíinꞌ Pablo te̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ i̱kanꞌ.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Festo ndii:
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ndisu̱ tuu yuꞌu̱ ndii, kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ xataꞌa̱n ku̱vi̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ra̱. Te̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n mi̱iꞌ ra̱ ña̱ César Augusto sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ ndii, ni̱ chi̱tuní i̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ a̱ niꞌíꞌ i̱ ke̱ꞌi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ César ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱ te̱ ni̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ yoꞌoꞌ vi̱ti̱n, ndisu̱ nuu̱ꞌ yoꞌó ka̱ vi̱ꞌ rey Agripa. Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ u̱nꞌ ndii, ko̱o̱ na ña̱ ku̱vi̱ ke̱ꞌi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Kua̱chi̱ ndii tuu i̱ ña̱ süu̱ꞌ te̱ kuuꞌ kaxiꞌ nduuꞌ i̱ naaꞌ ti̱ꞌviꞌ i̱ i̱i̱n te̱ naá vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ nuu̱ꞌ César, te̱ käꞌa̱n i̱ ndee xaꞌa̱ꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Festo.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.