Apocalipse 11
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA
1 Te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n i̱ i̱i̱n ndu̱ku̱ tunꞌ kaaꞌ nde̱e̱ naa i̱i̱n tunꞌ kiꞌinꞌ ku̱ꞌva̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ xiinꞌ i̱ ndii:
1 Foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e também me foi dito: — Levante-se e vá medir o santuário de Deus, o altar, e os que adoram no santuário.
2 Ndisu̱ kï̱ꞌi̱n ku̱ꞌva̱ u̱nꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ, ña̱ nduuꞌ kuenta ne̱ tukuꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, mi̱iꞌ ku̱u̱ ni̱a̱ xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Jerusalén su̱ꞌu̱n uvi̱ xi̱ko̱ uvi̱ yoo̱ꞌ.
2 Mas deixe de lado o átrio exterior do santuário e não o meça, porque esse átrio foi dado aos gentios, que, por quarenta e dois meses, pisarão a cidade santa.
3 Te̱ ti̱a̱nu̱ꞌ i̱ uvi̱ taꞌan te̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱. Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kui̱ꞌnu̱ ra̱ toto̱ ña̱ niaꞌá ña̱ suchiꞌ va̱ i̱ni̱ ra̱. Te̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ tiakú ra̱ tu̱ꞌu̱n i̱ i̱i̱n mií uvi̱ ciento uni̱ xi̱ko̱ kivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
3 Darei autoridade às minhas duas testemunhas para que profetizem durante mil duzentos e sessenta dias, vestidas de pano de saco.
4 Te̱ uvi̱ sa̱aꞌ te̱ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ uvi̱ sa̱aꞌ tunꞌ olivo xiinꞌ uvi̱ sa̱aꞌ ka̱nde̱lero miiꞌ itaꞌ ña̱ tuún nuu̱ꞌ Ndiosí, ña̱ nduuꞌ xto̱ꞌo̱ sa̱kuuꞌ ña̱ yoo i̱i̱n yivi̱ꞌ.
4 São estas as duas oliveiras e os dois candelabros que estão em pé diante do Senhor da terra.
5 Te̱ naaꞌ yoo ndee ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ kuni sa̱tu̱xuꞌví ña̱ꞌaꞌ ndii, ki̱e̱e̱ ñuꞌu̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱ te̱ sa̱a̱ ndo̱ñuꞌuꞌ ra̱ ne̱ ndasiꞌ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ sa̱ndo̱ñuꞌuꞌ ra̱ ndee ka̱ ne̱ ka̱ka̱ sa̱tu̱xuꞌví ña̱ꞌaꞌ.
5 Se alguém pretende causar-lhes dano, da boca dessas testemunhas sai fogo e devora os inimigos; sim, se alguém pretender causar-lhes dano, certamente deve morrer.
6 Te̱ yoo ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱ te̱ tä̱xi̱ ra̱ ku̱u̱n savi̱ꞌ kii̱ꞌ xikaꞌ ra̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ kaꞌán tiakú ra̱ tu̱ꞌu̱n Ndiosí. Te̱ yoo tu̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱ te̱ sa̱na̱nduuꞌ ra̱ ti̱kui níiꞌ. Te̱ sa̱kanꞌ ni̱ tu̱ yoo ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱ te̱ sa̱ndoꞌoꞌ ra̱ ne̱ ndieeꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ xiinꞌ ndee ka̱ nuu̱ꞌ kuiꞌe̱ xatu̱ sa̱a̱ ka̱ taꞌan i̱chiꞌ kuní ra̱.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu, para que não chova durante os dias em que profetizarem. Têm autoridade também sobre as águas, para transformá-las em sangue, bem como para ferir a terra com todo tipo de flagelos, tantas vezes quantas quiserem.
7 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ra̱ tu̱ꞌu̱n Ndiosí ndii, ke̱ta̱ tiꞌ ni̱a̱ꞌa yavi̱ kunu va̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ku̱ntaꞌanꞌ riꞌ xiinꞌ ra̱. Te̱ ka̱nando ña̱ꞌaꞌ riꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ riꞌ.
7 Quando tiverem, então, concluído o testemunho que devem dar, a besta que surge do abismo fará guerra contra elas; a besta vencerá e matará as testemunhas.
8 Te̱ ku̱ndi̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ra̱ ya̱ꞌya̱ ñu̱u̱ kaꞌnuꞌ miiꞌ ni̱ xiꞌi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ krusín. Te̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ ndii, ñu̱u̱ Sodoma xiinꞌ ñu̱u̱ Egipto naniꞌ a̱.
8 E os seus cadáveres ficarão estirados na praça da grande cidade que, espiritualmente, se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Te̱ sa̱kuuꞌ ñu̱u̱ kaꞌnuꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ a̱, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ti̱ꞌvi̱ chie̱, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yoo tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ, xiinꞌ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ko̱to̱ ndiꞌe̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ra̱ uni̱ kivi̱ꞌ yoso̱ꞌ sa̱va̱, te̱ tä̱xi̱ ni̱a̱ ndiee̱ a̱.
9 Então, muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações contemplarão os cadáveres das duas testemunhas, por três dias e meio, e não permitirão que esses cadáveres sejam sepultados.
10 Te̱ va̱ꞌa̱ va̱ ku̱ni̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ sa̱kaꞌnuꞌ ni̱a̱ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ sa̱mani̱ꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ ña̱ꞌa̱, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ xiꞌi̱ uvi̱ sa̱aꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí, te̱ ni̱ sa̱ndoꞌoꞌ va̱ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ.
10 Os que habitam sobre a terra se alegrarão por causa da morte dessas duas testemunhas, realizarão festas e enviarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas atormentaram os que moram sobre a terra.
11 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ uni̱ kivi̱ꞌ yoso̱ꞌ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ sa̱na̱tiaku Ndiosí te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ ra̱. Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ndii, ni̱ yi̱ꞌvi xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱.
11 Mas, depois dos três dias e meio, entrou neles um espírito de vida vindo da parte de Deus, e eles se ergueram sobre os pés, e aqueles que os viram ficaram com muito medo.
12 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ tiꞌeꞌ va̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ kaꞌán a̱ ndii:
12 E as duas testemunhas ouviram uma voz forte vinda do céu, dizendo-lhes: — Subam para cá. E subiram ao céu numa nuvem, e os seus inimigos as contemplaram.
13 Te̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ ni̱ ta̱a̱n hora ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ndo̱ñuꞌuꞌ uxi̱ taꞌan taꞌviꞌ nuu̱ꞌ i̱ꞌi̱n ciento nda̱ꞌaꞌ ñu̱u̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xiꞌi̱ tu̱ uxa̱ mií ne̱ yivi̱ꞌ. Te̱ ne̱ nï̱ xiꞌi̱ ndii, ni̱ yi̱ꞌvi xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱, ña̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ni̱a̱ Ndiosí nduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ.
13 Naquela hora, houve grande terremoto, e ruiu a décima parte da cidade. Nesse terremoto, morreram sete mil pessoas. As outras pessoas ficaram aterrorizadas e deram glória ao Deus do céu.
14 ―Xa̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ki̱ni̱ va̱ ña̱ uvi̱. Te̱ xa̱ kuyatinꞌ ña̱ uni̱ ―ni̱ kachi̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱.
14 Passou o segundo ai. Eis que, sem demora, vem o terceiro ai.
15 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱vi̱ ángele ña̱ uxa̱ nda̱chuunꞌ a̱, te̱ ni̱ tiaku̱ kuaꞌa̱ꞌ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ndi̱viꞌ kaꞌán a̱ ndii:
15 O sétimo anjo tocou a trombeta, e houve no céu vozes fortes, dizendo: “O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre.”
16 Te̱ ña̱ xi̱xa̱, ña̱ oko̱ ku̱miꞌ, ña̱ ndieeꞌ tei̱ ya̱ti̱n nuu̱ꞌ Ndiosí ndii, ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ ndi̱e̱e̱ a̱ nuu̱ꞌ a̱ te̱ ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱
16 E os vinte e quatro anciãos que estavam sentados no seu trono, diante de Deus, prostraram-se sobre o seu rosto e adoraram a Deus,
17 kaꞌán a̱ ndii:
17 dizendo: “Graças te damos, Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras, porque assumiste o teu grande poder e passaste a reinar.
18 Te̱ ni̱ na̱saa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ xini ni̱a̱ yoꞌó,
18 Na verdade, as nações se enfureceram; chegou, porém, a tua ira, e o tempo determinado para serem julgados os mortos, para se dar o galardão aos teus servos, os profetas, aos santos e aos que temem o teu nome, tanto aos pequenos como aos grandes, e para destruíres os que destroem a terra.”
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nuni̱a̱ꞌ yu̱kunꞌ Ndiosí ña̱ iinꞌ ndi̱viꞌ. Te̱ ti̱xi̱n yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ i̱ iinꞌ xatu̱nꞌ miiꞌ naá kuento ña̱ ni̱ ndoo̱ Ndiosí xiinꞌ ne̱ Israel. Te̱ ni̱ yiꞌe̱ ñuꞌu̱ savi̱ꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ ndeꞌi̱ tu̱ savi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ta̱a̱nꞌ, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ni̱ koyo̱ iꞌinꞌ naꞌnuꞌ.
19 Abriu-se, então, o santuário de Deus, que se acha no céu, e foi vista a arca da sua aliança no seu santuário, e sobrevieram relâmpagos, vozes, trovões, terremoto e forte chuva de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.