Tito 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Dansínúú inì‑ní (nèhivì xí‑nî) ñà‑ìcúmí coo tnùñuhu xi‑nda nùù nèhivì xí gobiernu xì nùù nsidaa stná tè‑nìhí chuun. Ni cúníní‑ndá ñà‑ndùá cachí‑te, te ni coó stná voluntad xi‑nda chindee‑nda nsidanicuú chuun vàha.
1 Admoesta-os a que se sujeitem aos principados e potestades, que lhes obedeçam e estejam preparados para toda boa obra;
2 Te màsà cáhàn quini‑nda dìquì ni‑iin nèhivì. Ni cúndóó mánì nsidaa‑nda. Màsà náâ stnaha‑nda. Còó. Ni cáhàn tnùñuhu‑nda xi nsidaa nèhivì.
2 que a ninguém infamem, nem sejam contenciosos, mas modestos, mostrando toda mansidão para com todos os homens.
3 Vàchi ndohó stná, nahi quisì nì sandoo‑nda ñuhìví antes. Cónìsá íníní‑ndá Dios. Iin ichì tnùhù nduá nì sanchicùn‑ndà. Nsidanuu clase viciu nì tnii xi‑nda, te cuàhà diversión chicuéhè nìsa nanducu‑nda. De por sí, mà váha‑nda dihna, vàchi nìsa cumbìdia stnahá ini‑ndà, te nìsa cahíchì stnahá stná ini‑ndà. Cuàhà gá nìsa xini ùhì stnaha‑nda sàhà‑ndà.
3 Porque também nós éramos, noutro tempo, insensatos, desobedientes, extraviados, servindo a várias concupiscências e deleites, vivendo em malícia e inveja, odiosos, odiando-nos uns aos outros.
4 Doco nì sàà iin quìvì nì xinitnùhu‑nda sàhà Dios, ñà‑vàtùni dacácu‑yàndó, ñàyùcàndùá nì cundaà ini‑ndà, vàha ga ini‑yà, te mànì gá stná ini‑yà.
4 Mas, quando apareceu a benignidade e o amor de Deus, nosso Salvador, para com os homens,
5 Dandu nì dàcácu‑ya anima‑ndà, doco màdì sàhà ñà‑nì ía obra vàha ni quidá ndohó. Còó. Cuisì sàhà ñà‑nì indehè ndahví‑yàndó, ñàyùcàndùá nì càcu‑nda, vàchi nì nsidandoo‑ya cuàchi iá nùù anima‑ndà ñà‑nì nacacu saa‑nda (ñuhìví ìì xí‑yá), te nì ndusaa stná anima‑ndà nì quida Espíritu Ìì xí‑yá.
5 não pelas obras de justiça que houvéssemos feito, mas, segundo a sua misericórdia, nos salvou pela lavagem da regeneração e da renovação do Espírito Santo,
6 Vàchi ñà‑nì dàcácu Jesucristu ndohó, ñàyùcàndùá cuàhà gá nì dàquìxí stná Yua‑nda Dios Espíritu xi‑ya anima‑ndà.
6 que abundantemente ele derramou sobre nós por Jesus Cristo, nosso Salvador,
7 Ñàyùcàndùá, sàhà gracia xi‑ya sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá, te sà‑ìá ndisa tnùndé ini xi‑nda ñà‑nìhìtáhvì‑ndà vida ndiaha nicanicuahàn.
7 para que, sendo justificados pela sua graça, sejamos feitos herdeiros, segundo a esperança da vida eterna.
8 Nsidaa ñà‑sànì cachì xì‑ní yohó, vàtùni cahvi‑ní xán. Doco xiñuhu stná càhàn fuerte‑ní palabra yohó xì dava ga nèhivì cahvi stná xì‑yá, áma cúnsìhi ini‑nè quida‑ne nsidanicuú chuun viì. Vàchi palabra ndiaha nduá, te nú ni quida‑ndañá, dandísá, cuàhà gá ñà‑ndiaha nìhì‑ndà.
8 Fiel é a palavra, e isto quero que deveras afirmes, para que os que creem em Deus procurem aplicar-se às boas obras; estas coisas são boas e proveitosas aos homens.
9 Doco nú xiní‑ndà náâ stnahá nèhivì sàhà iin chuun có‑ndùú ñà‑ndiàá ndisa, dandu màsà quíhvi‑ní sàhámà. Ni màsà ndúlócô stná‑ní sàhà cuentu uun sàhà xìì‑ndà. Stná ley sànaha, màsà náâ‑nî xì nèhivì sàhámà, vàchi còò ni‑iñàha tavà‑ndà quida‑nda ducán.
9 Mas não entres em questões loucas, genealogias e contendas e nos debates acerca da lei; porque são coisas inúteis e vãs.
10 Nú iá iin nècuàchì grupu xi‑nsia tùha cahnde dava xi‑nsiá, dandu càhàn‑ní xì‑né iin ò úì xichi. Te nú có‑quìhín casu‑nè, dandu nacoo dahuun‑nsianè.
10 Ao homem herege, depois de uma e outra admoestação, evita-o,
11 Vàchi ináhá‑ndá sànì tùcù‑nè inga ichì. Iá ndisa cuàchi‑ne, te mismo cuàchi‑ne icúmí dayúhî xì‑né.
11 sabendo que esse tal está pervertido e peca, estando já em si mesmo condenado.
12 Yùhù nihnú inì techuín Artemas ò Tíquico sàà‑nè ndé iá‑nî. Te nú sànì sàà‑nè jaàn, dandu quida‑ní lucha quixi‑ní ñuu Nicópolis, vàchi divi ñuu mà nihnú inì coi inii tiempu vìxin.
12 Quando te enviar Ártemas ou Tíquico, procura vir ter comigo a Nicópolis; porque deliberei invernar ali.
13 Te na sáà stná Apolos xì abogadu nani Zenas ndé iá‑nî, dandu cunsìhi inì‑ní chindee‑ní nècuàchìmà. Quida‑ní arreglar nansa cùhùn‑nè chicá nùù‑xí, te màsà cúmánì ni‑iñàha nùù‑né cùhùn‑nè.
13 Acompanha, com muito cuidado, Zenas, doutor da lei, e Apolo, para que nada lhes falte.
14 Cunaha‑ní, nsidaa nèhivì xì‑ndà, xiñuhu cutùha‑ne quidachuún‑né iin chuun vàha sàhà‑ñá màsà cúndóó uun‑ne ñuhìví, vàchi nú ducán ni quida‑nda, dandu vàtùni chindee stná‑ndà quìvì iá necesidad nùù iin ñanìtnaha‑nda.
14 E os nossos aprendam também a aplicar-se às boas obras, nas coisas necessárias, para que não sejam infrutuosos.
15 Nsidaa nècuàchì ndoó yohó, cásàhú‑nè xì‑ní. Te mii‑ní, casàhú stná‑ní xì nsidaa nècuàchì cuú inì‑xi sàhà‑nsí ñà‑iin‑ni xiníndísâ stná‑nsì mii‑yá. Ni cúcúmí cuáhà nsidaa‑nsiá gracia xi‑ya. Sà‑ìá.
15 Saúdam-te todos os que estão comigo. Saúda tu os que nos amam na fé. A graça
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.