Tito 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Dansínúú inì‑ní (nèhivì xí‑nî) ñà‑ìcúmí coo tnùñuhu xi‑nda nùù nèhivì xí gobiernu xì nùù nsidaa stná tè‑nìhí chuun. Ni cúníní‑ndá ñà‑ndùá cachí‑te, te ni coó stná voluntad xi‑nda chindee‑nda nsidanicuú chuun vàha.
1 Lembra-lhes que se sujeitem aos que governam, às autoridades; sejam obedientes, estejam prontos para toda boa obra,
2 Te màsà cáhàn quini‑nda dìquì ni‑iin nèhivì. Ni cúndóó mánì nsidaa‑nda. Màsà náâ stnaha‑nda. Còó. Ni cáhàn tnùñuhu‑nda xi nsidaa nèhivì.
2 não difamem a ninguém; nem sejam altercadores, mas cordatos, dando provas de toda cortesia, para com todos os homens.
3 Vàchi ndohó stná, nahi quisì nì sandoo‑nda ñuhìví antes. Cónìsá íníní‑ndá Dios. Iin ichì tnùhù nduá nì sanchicùn‑ndà. Nsidanuu clase viciu nì tnii xi‑nda, te cuàhà diversión chicuéhè nìsa nanducu‑nda. De por sí, mà váha‑nda dihna, vàchi nìsa cumbìdia stnahá ini‑ndà, te nìsa cahíchì stnahá stná ini‑ndà. Cuàhà gá nìsa xini ùhì stnaha‑nda sàhà‑ndà.
3 Pois nós também, outrora, éramos néscios, desobedientes, desgarrados, escravos de toda sorte de paixões e prazeres, vivendo em malícia e inveja, odiosos e odiando-nos uns aos outros.
4 Doco nì sàà iin quìvì nì xinitnùhu‑nda sàhà Dios, ñà‑vàtùni dacácu‑yàndó, ñàyùcàndùá nì cundaà ini‑ndà, vàha ga ini‑yà, te mànì gá stná ini‑yà.
4 Quando, porém, se manifestou a benignidade de Deus, nosso Salvador, e o seu amor para com todos,
5 Dandu nì dàcácu‑ya anima‑ndà, doco màdì sàhà ñà‑nì ía obra vàha ni quidá ndohó. Còó. Cuisì sàhà ñà‑nì indehè ndahví‑yàndó, ñàyùcàndùá nì càcu‑nda, vàchi nì nsidandoo‑ya cuàchi iá nùù anima‑ndà ñà‑nì nacacu saa‑nda (ñuhìví ìì xí‑yá), te nì ndusaa stná anima‑ndà nì quida Espíritu Ìì xí‑yá.
5 não por obras de justiça praticadas por nós, mas segundo sua misericórdia, ele nos salvou mediante o lavar regenerador e renovador do Espírito Santo,
6 Vàchi ñà‑nì dàcácu Jesucristu ndohó, ñàyùcàndùá cuàhà gá nì dàquìxí stná Yua‑nda Dios Espíritu xi‑ya anima‑ndà.
6 que ele derramou sobre nós ricamente, por meio de Jesus Cristo, nosso Salvador,
7 Ñàyùcàndùá, sàhà gracia xi‑ya sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá, te sà‑ìá ndisa tnùndé ini xi‑nda ñà‑nìhìtáhvì‑ndà vida ndiaha nicanicuahàn.
7 a fim de que, justificados por graça, nos tornemos seus herdeiros, segundo a esperança da vida eterna.
8 Nsidaa ñà‑sànì cachì xì‑ní yohó, vàtùni cahvi‑ní xán. Doco xiñuhu stná càhàn fuerte‑ní palabra yohó xì dava ga nèhivì cahvi stná xì‑yá, áma cúnsìhi ini‑nè quida‑ne nsidanicuú chuun viì. Vàchi palabra ndiaha nduá, te nú ni quida‑ndañá, dandísá, cuàhà gá ñà‑ndiaha nìhì‑ndà.
8 Fiel é esta palavra, e quero que, no tocante a estas coisas, faças afirmação, confiadamente, para que os que têm crido em Deus sejam solícitos na prática de boas obras. Estas coisas são excelentes e proveitosas aos homens.
9 Doco nú xiní‑ndà náâ stnahá nèhivì sàhà iin chuun có‑ndùú ñà‑ndiàá ndisa, dandu màsà quíhvi‑ní sàhámà. Ni màsà ndúlócô stná‑ní sàhà cuentu uun sàhà xìì‑ndà. Stná ley sànaha, màsà náâ‑nî xì nèhivì sàhámà, vàchi còò ni‑iñàha tavà‑ndà quida‑nda ducán.
9 Evita discussões insensatas, genealogias, contendas e debates sobre a lei; porque não têm utilidade e são fúteis.
10 Nú iá iin nècuàchì grupu xi‑nsia tùha cahnde dava xi‑nsiá, dandu càhàn‑ní xì‑né iin ò úì xichi. Te nú có‑quìhín casu‑nè, dandu nacoo dahuun‑nsianè.
10 Evita o homem faccioso, depois de admoestá-lo primeira e segunda vez,
11 Vàchi ináhá‑ndá sànì tùcù‑nè inga ichì. Iá ndisa cuàchi‑ne, te mismo cuàchi‑ne icúmí dayúhî xì‑né.
11 pois sabes que tal pessoa está pervertida, e vive pecando, e por si mesma está condenada.
12 Yùhù nihnú inì techuín Artemas ò Tíquico sàà‑nè ndé iá‑nî. Te nú sànì sàà‑nè jaàn, dandu quida‑ní lucha quixi‑ní ñuu Nicópolis, vàchi divi ñuu mà nihnú inì coi inii tiempu vìxin.
12 Quando te enviar Ártemas ou Tíquico, apressa-te a vir até Nicópolis ao meu encontro. Estou resolvido a passar o inverno ali.
13 Te na sáà stná Apolos xì abogadu nani Zenas ndé iá‑nî, dandu cunsìhi inì‑ní chindee‑ní nècuàchìmà. Quida‑ní arreglar nansa cùhùn‑nè chicá nùù‑xí, te màsà cúmánì ni‑iñàha nùù‑né cùhùn‑nè.
13 Encaminha com diligência Zenas, o intérprete da lei, e Apolo, a fim de que não lhes falte coisa alguma.
14 Cunaha‑ní, nsidaa nèhivì xì‑ndà, xiñuhu cutùha‑ne quidachuún‑né iin chuun vàha sàhà‑ñá màsà cúndóó uun‑ne ñuhìví, vàchi nú ducán ni quida‑nda, dandu vàtùni chindee stná‑ndà quìvì iá necesidad nùù iin ñanìtnaha‑nda.
14 Agora, quanto aos nossos, que aprendam também a distinguir-se nas boas obras a favor dos necessitados, para não se tornarem infrutíferos.
15 Nsidaa nècuàchì ndoó yohó, cásàhú‑nè xì‑ní. Te mii‑ní, casàhú stná‑ní xì nsidaa nècuàchì cuú inì‑xi sàhà‑nsí ñà‑iin‑ni xiníndísâ stná‑nsì mii‑yá. Ni cúcúmí cuáhà nsidaa‑nsiá gracia xi‑ya. Sà‑ìá.
15 Todos os que se acham comigo te saúdam; saúda quantos nos amam na fé. A graça seja com todos vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.