Tito 1
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Yùhù nduí Pablo, iin ana xinúcuáchí nùù Dios. Ñàyùcàndùá xicánúí cáhìn xì nèhivì sàhà‑ñá vàtùni sàà nècuàchì sànì nacàxin‑ya cunindisá‑néyà. Vàchi ñà‑jaàn nduú chuun nì nìhí nùù Jesucristu quide, dandu cundaà ini nèhivì índù‑ñá nduú palabra ndàcuisì sàhà nansa cahvi viì‑ndàyá,
1 Paulo, servo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, segundo a fé dos eleitos de Deus e o conhecimento da verdade, que é segundo a piedade,
2 xì sàhà stná tnùndé ini ndiatu‑nda ñà‑nìhì‑ndà vida ndiaha nicanicuahàn, vàchi ndè na táyôo ñuhìví, sànì quida‑ya comprometer nìhìtáhvì‑ndà ducán, te mii‑yá, mà nunca dandahví‑yàndó.
2 em esperança da vida eterna, a qual Deus, que não pode mentir, prometeu antes dos tempos dos séculos,
3 Te vichi sànì dàtúi‑ya palabra mà, vàchi sànì sàà meru tiempu tùia, te cunitnùhu‑ndañá. Ñàyùcàndùá, xicánúí cachítnùhi palabra mà nacua nì dàndàcú‑yá nùí quide, vàchi mii‑yá, cuní‑yà dacácu‑ya (nsidaa) nèhivì.
3 mas, a seu tempo, manifestou a sua palavra pela pregação que me foi confiada segundo o mandamento de Deus, nosso Salvador,
4 Pues, vichi tiaí tutu yohó nùù mii‑ní, Tito, vàchi nahi dèhe ndise nduu‑ní, ñà‑iin‑ni sànì xinindisá stná‑ní ichì váha. Ñàyùcàndùá, xícàn tàhví nùù Yua‑nda Dios xì Stoho‑ndà Jesucristu, divi ana nì dàcácu xi‑nda, te xíquèn ñà‑nì cuáha‑ya mii‑ní cuàhà gracia xi‑ya, te ni cúndéhe ndahví stná‑yà mii‑ní; contentu ni coo‑ní quida‑ya.
4 a Tito, meu verdadeiro filho, segundo a fé comum: graça, misericórdia e paz, da parte de Deus Pai e da do Senhor Jesus Cristo, nosso Salvador.
5 Na ní quei ndé iá‑nî jaàn ñuu Creta, nì cachì xì‑ní ñà‑nì ndóo‑ní daxínu‑ní chuun cumánì vá. Te iin chuun ma nduú ñà‑nacàxin‑nda nècuàchì cunuù xì nèhivì xí Dios iin iin ñuu. Ñàyùcàndùá, nacua nì cachì xì‑ní, divi ducán quida‑ní.
5 Por esta causa te deixei em Creta, para que pusesses em boa ordem as coisas que ainda restam e, de cidade em cidade, estabelecesses presbíteros, como já te mandei:
6 Doco cuisì tiàa còò falta‑xi ni cácúndúú ana nacàxin ma. Vàchi xiñuhu cunduu‑ne tiàa iá xì imindaa nècuàchì vehe‑xi, te ni cúndúú stná‑nè iin ana iníní víi dèhe‑xi, vàchi nú cachí nèhivì escandaloso dèhe‑ne, te ò có‑ìá sahnú inià, dandu màsà quéé nècuàchìmà nombradu.
6 aquele que for irrepreensível, marido de uma mulher, que tenha filhos fiéis, que não possam ser acusados de dissolução nem são desobedientes.
7 Vàchi iin tiàa inúù xì nèhivì cahvi xi Dios, icúmí‑nê cunduu‑ne iin nècuàchì còò falta‑xi, vàchi divi mii‑yá nduú ana xinúcuáchí‑nê nùù‑xí. Ñàyùcàndùá, màsà cúndúú‑né nècuàchì cuadú, ò iin nècuàchì xídà yàchì inì‑xi; còó. Ni màsà cúndúú stná‑nè ana tùha coho, ò iin nècuàchì cáhàn tèhìì. Ni màsà cúndúú stná‑nè iin ana cuú inì‑xi sàhà dìhùn.
7 Porque convém que o bispo seja irrepreensível como despenseiro da casa de Deus, não soberbo, nem iracundo, nem dado ao vinho, nem espancador, nem cobiçoso de torpe ganância;
8 Te xiñuhu cunduu stná‑nè iin tiàa cudíì inì‑xi dayáha visita vehe‑xi; iin nèhivì cudíì inì‑xi sàhà nsidanicuú chuun vàha ni cúndúú‑né. Doco màsà cúndúú‑né nècuàchì quidá nansa ni nì cui xi mii‑xí; còó. Nècuàchì sahnú inì‑xi ni cúndúú‑né, nècuàchì ìì ndisa inì‑xi, vàchi nsidaa nècuàchì inúù mà, xiñuhu cunduu‑ne nècuàchì ndàcuisì inì‑xi.
8 mas dado à hospitalidade, amigo do bem, moderado, justo, santo, temperante,
9 Iin‑ni xiñuhu cunchicùn viì‑né palabra ndàcuisì xí‑yá nacua nì dàcuàhá nèhivì‑né, dandu vàtùni nacuàhandee stnahá ini‑nè, te nìhì stná‑nè naxiconihí víi‑né nùù nècuàchì xítnùhu, vàchi divi dàñùhù ndàcuisì nduá nì dàcuàhá‑né.
9 retendo firme a fiel palavra, que é conforme a doutrina, para que seja poderoso, tanto para admoestar com a sã doutrina como para convencer os contradizentes.
10 Vàchi cunaha‑ní, ndoó cuàhà nèhivì chináhá ndevàha iin palabra loco, te dandahví uun‑ne nèhivì. Nècuàchì chicá quidá ducán xínduu nècuàchì raza Judea.
10 Porque há muitos desordenados, faladores, vãos e enganadores, principalmente os da circuncisão,
11 Ñàyùcàndùá, xiñuhu cadi xì núù‑né. Vàchi dava xaan sànì dacà‑né dìnì nsidanicuú nèhivì ndoó iin vehe. Te dècuèndè quíyàhvi stná‑nè na chináhá‑nè palabra chicuéhè mà; ñàyùcàndùá, dìhùn chicuéhè nduú stná ñà‑ndùá níhì‑né mà.
11 aos quais convém tapar a boca; homens que transtornam casas inteiras, ensinando o que não convém, por torpe ganância.
12 — ausente —
12 Um deles, seu próprio profeta, disse: Os cretenses são sempre mentirosos, bestas ruins, ventres preguiçosos.
13 — ausente —
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreende-os severamente, para que sejam sãos na fé,
14 Màsà quíhín casu gà‑nè ñà‑ndùú cuentu uun nacání tè‑raza Judea xì‑né; ni màsà cúníní gá stná‑nè ñà‑ndùá dandacú ni‑iin nèhivì sànì tùcù ichì ndàcuisì.
14 não dando ouvidos às fábulas judaicas, nem aos mandamentos de homens que se desviam da verdade.
15 Nú iá ndoo ndisa anima‑ndà, dandu ndiaha gá iá nsidaa ñà‑ìá ñuhìví nùù‑ndà. Doco nèhivì nihnú sìquini inì‑xi, te có‑xìníndísâ‑né, còò ni‑iñàha nduú ñà‑viì nùù‑né, vàchi dècuèndè stná sàxìnítnùní‑nè có‑ìá viì gáˋ. Ni có‑cùcáhán gâ nùù‑né ñà‑quini guá nihnú ini‑nè.
15 Todas as coisas são puras para os puros, mas nada é puro para os contaminados e infiéis; antes, o seu entendimento e consciência estão contaminados.
16 Vàchi ndahví gà modo xi‑ne, mà túha‑ne cunini‑ne, ñàyùcàndùá mà cúí quida‑ne ni‑iin chuun viì. Mate cachí‑nè ináhá‑nê Dios, doco còó, vàchi sàhà modo quidá‑né, ñà‑jaàn cundáà ini‑ndà sànì nacuaà‑néyà.
16 Confessam que conhecem a Deus, mas negam-no com as obras, sendo abomináveis, e desobedientes, e reprovados para toda boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.