Tiago 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Chicá vàha màsà cúndúú cuáhà‑ndà nècuàchì chináhá (palabra ìì), ñánì, vàchi cunaha‑nsiá, chicá icúmí‑yâ nandacàn‑yà cuenta nùù nsiùhù nècuàchì chináhá.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Nsidaa‑nda, cuàhà falta quida‑nda. Te nú mà túha‑nda cachi‑ndà ni‑iin ñà‑có‑ndiàá, dandu iin nèhivì quidá víi ndisa sàndùù‑ndà, vàchi sànì cutùha‑nda cadi‑ndà nùù nsidaa ñà‑chìcuéhè vihini sàà‑ndà quida‑nda.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Cundehè‑ndà idu, chicáá‑ndà frenu yuhù‑sí sàhà‑ñá cunini‑sìndó, dandu vàtùni cuitàndòò‑ndàsí mate nahnú‑si.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Stná barcu, mate nahnú cuáhà‑nú, te ndee caná tàchì dàndiàchì xì‑nú, doco cuisì iin yutnù chipàlá tii nduá dacaca‑xi‑nú cùhùn‑ndà ndéni nì cui cahan‑nda.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Te divi ducán iá stná yuhù‑ndà. Tiá, doco cuàhà gá chuun nahnú chiñúhà. (Ináhá‑ndá), cuisì iin ñuhu tii cui dacuícùn xì inicutu iin yucù cahnú, te coco nsidaámà.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Te nacua quidá ñuhu mà, ducán quidá stná yuhù‑ndà: cuàhà sàstnùhù chuun quini cáhàn sàhà‑xí. Iáˋ nùù cuerpu xi‑nda, doco mà úhì dacúnsídá cuàcha‑ndó. Inii vida xi‑nda, ducán quidá yuhù‑ndà, cuàhà gá chuun daquíñúhà, te ¿índù divi níhàˊ cachí quini guáˋ? Pues divi nùù ñà‑malu.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Nsidanicuú clase quisì, vàtùni ndumansú‑si quida nèhivì, a ducán nduú‑si quisì yùcù, ò laa, ò quisì cuàtì, o quisì mar, nsidanicuú clase‑si sànì nsidamansú nèhivì‑sí.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Doco yuhù‑ndà, còó; tàñáha ga cundee ni‑iin nèhivì nùá. Iin mal nduá; mà cándísâ dandacu‑nda nùá. Na ian quidá iin tàtnà dàná, ducán quidá stnáˋ, vàchi chituá ñà‑có‑ndiàá.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Xì yuhù‑ndà naquímánì‑ndà Yua‑nda Dios, te después divi‑nia (vihini) canàhá‑ndà xì ñanìtnaha‑nda, mate nahi mii‑yá iá stná‑nè, vàchi nacua iá mii‑yá, ducán nì quidayucun stná‑yàndó.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Mismo yuhù‑ndà sànì naquimanì‑ndà mii‑yá, te nì canàhá stná‑ndà (xì ñanìtnaha‑nda). Pues cunaha‑nsiá, mà váha quida‑nda ducán, ñánì.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Vàchi iin tè‑dòcò, iin‑ni ndéà tècuìí vàha, te ò iin‑ni ndéà tècuìí ùhà.
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Te ò iin yutnù, ¿a vátùni cucàa quisì vídì‑nu nú diín yutnù nduú‑nu? Còó. Ni mà cúí cuàha stná sìhigu nùù nducu yòhò sì‑uva. Te lugar ndé caná tècuìí ùhà, có‑càná stná tècuìí vàha.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 ¿A nchichí dava‑nsia (cahan‑nsiá), te ò sànì dàcuàhá stná dava‑nsia? Nú jaan, dandu xiñuhu cunihnu ndahvi stná ini‑nsià, te quida‑nsia puru ñà‑ìá viì, dandísá, sàà cunahà xìcà nchichí ndisa‑nsia.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Doco nú tùha‑nsia cumbìdia cuàhà ini‑nsià, ò cuísi sàhà mii‑nsiá nacání ini‑nsià, dandu màsà cáchí gà‑nsià nchichí‑nsià, vàchi có‑ndùá ñà‑ndáà; tnùhu nduá.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Vàchi modo xi‑nsia mà, có‑ndùá nahi palabra nchichí vàxi nùù mii‑yá iá ansivi. Vàchi nú cutu cáhàn nchichí‑ndà, te có‑quìdá víi‑nda, dandu náhà xìcà, cuisì ñuhìví yohó vàxi palabra mà; dìnì nèhivì ùún nì quea, te divi ñà‑malu nì chitnùní ini xán.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Vàchi nú cumbídiâ ini nèhivì, te cuadú‑nè, dandu seguru cundoo stná‑nè náâ stnahá‑né, te quida stná‑nè nsidanuu clase chuun có‑ndiàá.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Doco nú nchichí ndisa‑nda quidá mii‑yá iá ansivi, dandu ñà‑sànì ndu‑iì sàxìnítnùní‑ndà nduá, te tùha‑nda cundoo manì‑ndà; mà dáná‑ndá. Cáhàn viì stná‑ndà xì nèhivì, te cundehè ndahví stnahá stná‑ndà, vàchi vàha ini‑ndà, iin‑ni cáhàn ndàà‑ndà nacua iá iin chuun, mà dánánî uun‑nda.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Cunaha‑nsiá, nú cuní‑ndà cunduu‑nda nèhivì quidá víi ndisa, dandu vivìí‑ni ni cáhàn‑ndà xì ñanìtnaha‑nda sàhà‑ñá cundoo manì nsidaa‑nda, vàchi ducán queamà na ian chìhì‑ndà iin tata vàha, dandu después ndanchito iin cosecha ndiaha.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.