Tiago 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Chicá vàha màsà cúndúú cuáhà‑ndà nècuàchì chináhá (palabra ìì), ñánì, vàchi cunaha‑nsiá, chicá icúmí‑yâ nandacàn‑yà cuenta nùù nsiùhù nècuàchì chináhá.
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 Nsidaa‑nda, cuàhà falta quida‑nda. Te nú mà túha‑nda cachi‑ndà ni‑iin ñà‑có‑ndiàá, dandu iin nèhivì quidá víi ndisa sàndùù‑ndà, vàchi sànì cutùha‑nda cadi‑ndà nùù nsidaa ñà‑chìcuéhè vihini sàà‑ndà quida‑nda.
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 Cundehè‑ndà idu, chicáá‑ndà frenu yuhù‑sí sàhà‑ñá cunini‑sìndó, dandu vàtùni cuitàndòò‑ndàsí mate nahnú‑si.
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Stná barcu, mate nahnú cuáhà‑nú, te ndee caná tàchì dàndiàchì xì‑nú, doco cuisì iin yutnù chipàlá tii nduá dacaca‑xi‑nú cùhùn‑ndà ndéni nì cui cahan‑nda.
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 Te divi ducán iá stná yuhù‑ndà. Tiá, doco cuàhà gá chuun nahnú chiñúhà. (Ináhá‑ndá), cuisì iin ñuhu tii cui dacuícùn xì inicutu iin yucù cahnú, te coco nsidaámà.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 Te nacua quidá ñuhu mà, ducán quidá stná yuhù‑ndà: cuàhà sàstnùhù chuun quini cáhàn sàhà‑xí. Iáˋ nùù cuerpu xi‑nda, doco mà úhì dacúnsídá cuàcha‑ndó. Inii vida xi‑nda, ducán quidá yuhù‑ndà, cuàhà gá chuun daquíñúhà, te ¿índù divi níhàˊ cachí quini guáˋ? Pues divi nùù ñà‑malu.
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 Nsidanicuú clase quisì, vàtùni ndumansú‑si quida nèhivì, a ducán nduú‑si quisì yùcù, ò laa, ò quisì cuàtì, o quisì mar, nsidanicuú clase‑si sànì nsidamansú nèhivì‑sí.
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Doco yuhù‑ndà, còó; tàñáha ga cundee ni‑iin nèhivì nùá. Iin mal nduá; mà cándísâ dandacu‑nda nùá. Na ian quidá iin tàtnà dàná, ducán quidá stnáˋ, vàchi chituá ñà‑có‑ndiàá.
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 Xì yuhù‑ndà naquímánì‑ndà Yua‑nda Dios, te después divi‑nia (vihini) canàhá‑ndà xì ñanìtnaha‑nda, mate nahi mii‑yá iá stná‑nè, vàchi nacua iá mii‑yá, ducán nì quidayucun stná‑yàndó.
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Mismo yuhù‑ndà sànì naquimanì‑ndà mii‑yá, te nì canàhá stná‑ndà (xì ñanìtnaha‑nda). Pues cunaha‑nsiá, mà váha quida‑nda ducán, ñánì.
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 Vàchi iin tè‑dòcò, iin‑ni ndéà tècuìí vàha, te ò iin‑ni ndéà tècuìí ùhà.
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 Te ò iin yutnù, ¿a vátùni cucàa quisì vídì‑nu nú diín yutnù nduú‑nu? Còó. Ni mà cúí cuàha stná sìhigu nùù nducu yòhò sì‑uva. Te lugar ndé caná tècuìí ùhà, có‑càná stná tècuìí vàha.
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 ¿A nchichí dava‑nsia (cahan‑nsiá), te ò sànì dàcuàhá stná dava‑nsia? Nú jaan, dandu xiñuhu cunihnu ndahvi stná ini‑nsià, te quida‑nsia puru ñà‑ìá viì, dandísá, sàà cunahà xìcà nchichí ndisa‑nsia.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Doco nú tùha‑nsia cumbìdia cuàhà ini‑nsià, ò cuísi sàhà mii‑nsiá nacání ini‑nsià, dandu màsà cáchí gà‑nsià nchichí‑nsià, vàchi có‑ndùá ñà‑ndáà; tnùhu nduá.
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Vàchi modo xi‑nsia mà, có‑ndùá nahi palabra nchichí vàxi nùù mii‑yá iá ansivi. Vàchi nú cutu cáhàn nchichí‑ndà, te có‑quìdá víi‑nda, dandu náhà xìcà, cuisì ñuhìví yohó vàxi palabra mà; dìnì nèhivì ùún nì quea, te divi ñà‑malu nì chitnùní ini xán.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Vàchi nú cumbídiâ ini nèhivì, te cuadú‑nè, dandu seguru cundoo stná‑nè náâ stnahá‑né, te quida stná‑nè nsidanuu clase chuun có‑ndiàá.
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 Doco nú nchichí ndisa‑nda quidá mii‑yá iá ansivi, dandu ñà‑sànì ndu‑iì sàxìnítnùní‑ndà nduá, te tùha‑nda cundoo manì‑ndà; mà dáná‑ndá. Cáhàn viì stná‑ndà xì nèhivì, te cundehè ndahví stnahá stná‑ndà, vàchi vàha ini‑ndà, iin‑ni cáhàn ndàà‑ndà nacua iá iin chuun, mà dánánî uun‑nda.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Cunaha‑nsiá, nú cuní‑ndà cunduu‑nda nèhivì quidá víi ndisa, dandu vivìí‑ni ni cáhàn‑ndà xì ñanìtnaha‑nda sàhà‑ñá cundoo manì nsidaa‑nda, vàchi ducán queamà na ian chìhì‑ndà iin tata vàha, dandu después ndanchito iin cosecha ndiaha.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.