Tiago 1

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yùhù nduí Santiago, iin ana xinúcuáchí nùù Yua‑nda Dios xì nùù Stoho‑ndà Jesucristu, (te tiaí tutu yohó) nùù nsidaa mii‑nsiá nècuàchì nduú descendencia xi nsì‑úxìn ùì dèhe yohòtéhè‑ndà Israel, doco vichi inicutu ñuhìví sànì xìtià‑nsià. Yùhù cásàhúì xì nsidaa‑nsiá.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos da dispersão, saúde!
2 Ñánì, xiñuhu cudiì ini‑ndà na yáha‑nda nsidanuu clase tnùndoho.
2 Considerai que é suma alegria, meus irmãos, quando passais por diversas provações,
3 Vàchi iin tnùndoho, prueba nduá a ndisa xiníndísâ víi‑ndayá, á coó. Te cunaha‑nsiá, divi sàhà tnùndoho ma vàtùni cutùha stná‑ndà quidandee ini‑ndà.
3 sabendo que a prova da vossa fé produz a paciência.
4 Ñàyùcàndùá, iin‑ni ni quidándéé ini‑ndà ducán dècuèndè nìhì‑ndà vàtùni cundee ini‑ndà sàhà ndéni iñàha nì cui, dandu cunduu ndisa‑nda nèhivì ìì inì‑xi nacua cuní‑yà cunduu‑nda, te mà quídámánì gá ni‑iin ñà‑vàha nùù anima‑ndà.
4 Mas é preciso que a paciência efetue a sua obra, a fim de serdes perfeitos e íntegros, sem fraqueza alguma.
5 Cunaha‑nsiá, nú có‑cùndáà ini‑ndà nansa quida‑nda, dandu ni cácàn tàhvì‑ndà nùù Dios, te ducán cundaà vàha ini‑ndà sàhámà, vàchi mii‑yá, sáhatahvì‑yándô ñà‑ndùá xiñuhu, mà dìhndiá‑yà, te mà cánàhá‑yà xì‑ndà.
5 Se alguém de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus - que a todos dá liberalmente, com simplicidade e sem recriminação - e ser-lhe-á dada.
6 Doco ni cúníndísâ vàha‑nda, te màsà nácání ini‑ndà a jáán, ò á coó, vàchi nú ducán, dandu cunduamà na ian quidá tècuìí mar, yohó te yucán ndiachi‑té quidá tàchì.
6 Mas peça-a com fé, sem nenhuma vacilação, porque o homem que vacila assemelha-se à onda do mar, levantada pelo vento e agitada de um lado para o outro.
7 Te nú divi ducán quidá stná ndohó, dandu màsà cúníhnú ini‑ndà nìhìtáhvì‑ndà ni‑iñàha nùù Stoho‑ndà Señor.
7 Não pense, portanto, tal homem que alcançará alguma coisa do Senhor,
8 Vàchi nèhivì mà‑íín‑ní nihnú inì‑xi, mà nunca sàà‑nè cutùha‑ne quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né.
8 pois é um homem irresoluto, inconstante em todo o seu proceder.
9 Ñánì, nú nècuàchì ndahví nduu‑nda, dandu xiñuhu cudiì ini‑ndà, vàchi cunaha‑nsiá, nùù mii‑yá sànì nana ducún‑ndà.
9 Mas que os irmãos humildes se gloriem de sua elevação;
10 Doco nú nèhivì cuìcà nduu‑nda, te sàà‑ndà yàha ndahví‑ndà, dandu vàtùni cudiì stná ini‑ndà sàhájàn, vàchi nècuàchì cuìcà, mà úhì ndañuhu yàchì‑nè na ian cuú xi ita caná yùcù iá campu.
10 os ricos, pelo contrário, de sua humilhação, porque passarão como a flor dos campos.
11 Vàchi nú sànì xìnu fuerte orá, te nì cuhihni, dandu íchì yùcù mà, te ndáhvà ita‑ñà, mà vícó gâ iá‑yà. Pues ducán iá stná xì iin nècuàchì cuìcà, icúmí‑nê ndañuhu yáchì stná‑nè mahì chuun xi‑ne.
11 Desponta o sol com ardor, seca a erva, cai sua flor e perde a beleza do seu aspecto. Assim murcha também o rico em suas empresas.
12 Nansicáhán‑ndá nú ni quidándéé ini‑ndà na yáha‑nda tnùndoho, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑ndá ndee vàha‑nda nùù Dios, te nìhì stná‑ndà iin ñà‑vàha ndiaha xi‑nda nùù‑yá, divi ñà‑cutiacu‑ndà nicanicuahàn, vàchi ñà‑jaàn nduá sànì quida‑ya comprometer xì nsidaa nèhivì cuú inì‑xi sàhà‑yá.
12 Feliz o homem que suporta a tentação. Porque, depois de sofrer a provação, receberá a coroa da vida que Deus prometeu aos que o amam.
13 Doco nú xího iin nèhivì quida‑ne iin ñà‑có‑ndiàá, dandu màsà cáchí‑nè Dios daxího xi‑né. Còó, vàchi Dios, mà cúí xihò‑yá quida‑ya ñà‑có‑ndiàá, ni có‑dàxího stná‑yà ni‑iin nèhivì quida‑ne ducán.
13 Ninguém, quando for tentado, diga: É Deus quem me tenta. Deus é inacessível ao mal e não tenta a ninguém.
14 Cunaha‑nsiá, cuisì‑ní ini anima mii‑nda xího quini‑nda ducán, te ñà‑jaàn nduá dítâ xì‑ndà ñà‑cùní‑ndà quida quini‑nda.
14 Cada um é tentado pela sua própria concupiscência, que o atrai e alicia.
15 Daaní, nú ducán xího‑nda quida‑nda, dandu después sàà stná‑ndà quida ndisa‑nda iin cuàchi ma. Doco ¿índù fin cucumi cuàchi ma? Cuisì ñà‑cahnì dahuàn‑ndó.
15 A concupiscência, depois de conceber, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Ñàyùcàndùá, (cachíˋ xì‑nsiá), ñani màní, màsà nunca cuàha‑nda datúcù ni‑iin nèhivì‑ndó.
16 Não vos iludais, pois, irmãos meus muito amados.
17 (Cunaha‑nsiá), nùù Yua‑nda Dios iá ansivi quixí nsidaa ñà‑vàha nùù‑ndà, vàchi nsidaa ñà‑ndiaha níhìtáhvì‑ndà, divi nùù mii‑yá quixá. Te chicá datnúù‑yà (sàxìnítnùní‑ndà) nùù nsidaa ñà‑tnúù iá ansivi. Doco mii‑yá ni‑iyuhu có‑dâma‑ya (nahi orá), vàchi orá, xicá‑yá, te iá còndàhvì‑yá, doco Dios, còó, mà dáma‑ya.
17 Toda dádiva boa e todo dom perfeito vêm de cima: descem do Pai das luzes, no qual não há mudança, nem mesmo aparência de instabilidade.
18 Te nì chitnùní stná ini‑yà ñà‑cunini‑nda palabra ndàcuisì xí‑yá sàhà‑ñá ducán sàà‑ndà cunduu‑nda dèhe ndisa‑ya; dandu nùù nsidanicuú ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya, ndohó cunduu‑nda ana chicá cudíì ini‑yà sàhà‑xí na iin primicia ndiaha.
18 Por sua vontade é que nos gerou pela palavra da verdade, a fim de que sejamos como que as primícias das suas criaturas.
19 Ñàyùcàndùá, siempre xiñuhu cundoo tùha‑nda cunini vàha‑nda sàhà iñàha, te màdìá càhàn yàchì‑ndà, te menos màsà cuídà yàchì ini‑ndà, ñani màní.
19 Já o sabeis, meus diletíssimos irmãos: todo homem deve ser pronto para ouvir, porém tardo para falar e tardo para se irar;
20 Vàchi nú ni cuídà ini‑ndà sàhà iñàha, mà chíndéâmàndó quida viì‑ndà nacua cuní Yua‑nda Dios.
20 porque a ira do homem não cumpre a justiça de Deus.
21 Ñàyùcàndùá, ni nácóó dahuun‑nda nsidaa ñà‑ìá quini, xì nsidaa stná ñà‑có‑ndiàá iá guâ ñuhìví yohó, te ni màsà ndúcuéhê stnâ‑ndà; còó. Iin‑ni ni cúníní‑ndá palabra ndiaha xí‑yá nì chiñuhu‑ya ini anima‑ndà, vàchi sàhà palabra ìì mà vàtùni càcu‑nda.
21 Rejeitai, pois, toda impureza e todo vestígio de malícia e recebei com mansidão a palavra em vós semeada, que pode salvar as vossas almas.
22 Doco màdí cunini uun‑nda palabra mà. Xiñuhu ñà‑quida ndisa stná‑ndàñá cumplir, vàchi nú coó, dandu cuisì‑ní ñà‑dàndàhví‑ndà mii‑nda nduá.
22 Sede cumpridores da palavra e não apenas ouvintes; isto equivaleria a vos enganardes a vós mesmos.
23 (Uun‑ni queá) nú iníní‑ndá palabra ìì mà, te có‑quìdà‑ndà ñà‑ndùá cacháˋ, vàchi ducán queámà na ian indéhe‑nda nùù‑ndà nùù iin yùtàtá,
23 Aquele que escuta a palavra sem a realizar assemelha-se a alguém que contempla num espelho a fisionomia que a natureza lhe deu:
24 te xiní‑ndà nansa iá‑ndà, doco nú sànì quee‑nda cuàhàn‑ndà, dandu nándòdó‑nda nansa iá nùù‑ndà.
24 contempla-se e, mal sai dali, esquece-se de como era.
25 Doco nú iníní víi‑nda ñà‑ndùá cachí ley ndiaha xí‑yá, te có‑nândodó‑ndañá, iin‑ni nchícùn‑ndàñá, dandísá, icúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà gracia ñà‑chindee xi‑nda. Te divi ley mà nduá tavá xi‑nda libre (nùù cuàchi‑nda).
25 Mas aquele que procura meditar com atenção a lei perfeita da liberdade e nela persevera - não como ouvinte que facilmente se esquece, mas como cumpridor fiel do preceito -, este será feliz no seu proceder.
26 Dava nèhivì, tuxí íní‑nè nchícùn viì‑né religión xi‑ne, doco tùha stná‑nè canàhá ndevàha‑ne. Cunaha‑nsiá, uun‑ni queámà sàhà religión xi‑ne, cuisì dandahví uun‑ne mii‑né.
26 Se alguém pensa ser piedoso, mas não refreia a sua língua e engana o seu coração, então é vã a sua religião.
27 Vàchi nú cuní‑ndà cunucuachi ndisa‑nda nùù Dios, dandu xiñuhu chindee‑nda penchì ndahví, xì nècuàchì cuaán ndahví, te cundiaa‑ndà mii‑nda sàhà‑ñá màsà dásîvì‑ndà mii‑nda xi chuun sìquini iá ñuhìví yohó, dandu ñà‑jaàn ndisa cunduu iin religión vàha nùù Yua‑nda Dios.
27 A religião pura e sem mácula aos olhos de Deus e nosso Pai é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições, e conservar-se puro da corrupção deste mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.