Tiago 1

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yùhù nduí Santiago, iin ana xinúcuáchí nùù Yua‑nda Dios xì nùù Stoho‑ndà Jesucristu, (te tiaí tutu yohó) nùù nsidaa mii‑nsiá nècuàchì nduú descendencia xi nsì‑úxìn ùì dèhe yohòtéhè‑ndà Israel, doco vichi inicutu ñuhìví sànì xìtià‑nsià. Yùhù cásàhúì xì nsidaa‑nsiá.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos da Dispersão, saúde.
2 Ñánì, xiñuhu cudiì ini‑ndà na yáha‑nda nsidanuu clase tnùndoho.
2 Meus irmãos, tende por motivo de grande gozo o passardes por várias provações,
3 Vàchi iin tnùndoho, prueba nduá a ndisa xiníndísâ víi‑ndayá, á coó. Te cunaha‑nsiá, divi sàhà tnùndoho ma vàtùni cutùha stná‑ndà quidandee ini‑ndà.
3 sabendo que a aprovação da vossa fé produz a perseverança;
4 Ñàyùcàndùá, iin‑ni ni quidándéé ini‑ndà ducán dècuèndè nìhì‑ndà vàtùni cundee ini‑ndà sàhà ndéni iñàha nì cui, dandu cunduu ndisa‑nda nèhivì ìì inì‑xi nacua cuní‑yà cunduu‑nda, te mà quídámánì gá ni‑iin ñà‑vàha nùù anima‑ndà.
4 e a perseverança tenha a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, não faltando em coisa alguma.
5 Cunaha‑nsiá, nú có‑cùndáà ini‑ndà nansa quida‑nda, dandu ni cácàn tàhvì‑ndà nùù Dios, te ducán cundaà vàha ini‑ndà sàhámà, vàchi mii‑yá, sáhatahvì‑yándô ñà‑ndùá xiñuhu, mà dìhndiá‑yà, te mà cánàhá‑yà xì‑ndà.
5 Ora, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e não censura, e ser-lhe-á dada.
6 Doco ni cúníndísâ vàha‑nda, te màsà nácání ini‑ndà a jáán, ò á coó, vàchi nú ducán, dandu cunduamà na ian quidá tècuìí mar, yohó te yucán ndiachi‑té quidá tàchì.
6 Peça-a, porém, com fé, não duvidando; pois aquele que duvida é semelhante à onda do mar, que é sublevada e agitada pelo vento.
7 Te nú divi ducán quidá stná ndohó, dandu màsà cúníhnú ini‑ndà nìhìtáhvì‑ndà ni‑iñàha nùù Stoho‑ndà Señor.
7 Não pense tal homem que receberá do Senhor alguma coisa,
8 Vàchi nèhivì mà‑íín‑ní nihnú inì‑xi, mà nunca sàà‑nè cutùha‑ne quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né.
8 homem vacilante que é, e inconstante em todos os seus caminhos.
9 Ñánì, nú nècuàchì ndahví nduu‑nda, dandu xiñuhu cudiì ini‑ndà, vàchi cunaha‑nsiá, nùù mii‑yá sànì nana ducún‑ndà.
9 Mas o irmão de condição humilde glorie-se na sua exaltação,
10 Doco nú nèhivì cuìcà nduu‑nda, te sàà‑ndà yàha ndahví‑ndà, dandu vàtùni cudiì stná ini‑ndà sàhájàn, vàchi nècuàchì cuìcà, mà úhì ndañuhu yàchì‑nè na ian cuú xi ita caná yùcù iá campu.
10 e o rico no seu abatimento; porque ele passará como a flor da erva.
11 Vàchi nú sànì xìnu fuerte orá, te nì cuhihni, dandu íchì yùcù mà, te ndáhvà ita‑ñà, mà vícó gâ iá‑yà. Pues ducán iá stná xì iin nècuàchì cuìcà, icúmí‑nê ndañuhu yáchì stná‑nè mahì chuun xi‑ne.
11 Pois o sol se levanta em seu ardor e faz secar a erva; a sua flor cai e a beleza do seu aspecto perece; assim murchará também o rico em seus caminhos.
12 Nansicáhán‑ndá nú ni quidándéé ini‑ndà na yáha‑nda tnùndoho, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑ndá ndee vàha‑nda nùù Dios, te nìhì stná‑ndà iin ñà‑vàha ndiaha xi‑nda nùù‑yá, divi ñà‑cutiacu‑ndà nicanicuahàn, vàchi ñà‑jaàn nduá sànì quida‑ya comprometer xì nsidaa nèhivì cuú inì‑xi sàhà‑yá.
12 Bem-aventurado o homem que suporta a provação; porque, depois de aprovado, receberá a coroa da vida, que o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Doco nú xího iin nèhivì quida‑ne iin ñà‑có‑ndiàá, dandu màsà cáchí‑nè Dios daxího xi‑né. Còó, vàchi Dios, mà cúí xihò‑yá quida‑ya ñà‑có‑ndiàá, ni có‑dàxího stná‑yà ni‑iin nèhivì quida‑ne ducán.
13 Ninguém, sendo tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele a ninguém tenta.
14 Cunaha‑nsiá, cuisì‑ní ini anima mii‑nda xího quini‑nda ducán, te ñà‑jaàn nduá dítâ xì‑ndà ñà‑cùní‑ndà quida quini‑nda.
14 Cada um, porém, é tentado, quando atraído e engodado pela sua própria concupiscência;
15 Daaní, nú ducán xího‑nda quida‑nda, dandu después sàà stná‑ndà quida ndisa‑nda iin cuàchi ma. Doco ¿índù fin cucumi cuàchi ma? Cuisì ñà‑cahnì dahuàn‑ndó.
15 então a concupiscência, havendo concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 Ñàyùcàndùá, (cachíˋ xì‑nsiá), ñani màní, màsà nunca cuàha‑nda datúcù ni‑iin nèhivì‑ndó.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 (Cunaha‑nsiá), nùù Yua‑nda Dios iá ansivi quixí nsidaa ñà‑vàha nùù‑ndà, vàchi nsidaa ñà‑ndiaha níhìtáhvì‑ndà, divi nùù mii‑yá quixá. Te chicá datnúù‑yà (sàxìnítnùní‑ndà) nùù nsidaa ñà‑tnúù iá ansivi. Doco mii‑yá ni‑iyuhu có‑dâma‑ya (nahi orá), vàchi orá, xicá‑yá, te iá còndàhvì‑yá, doco Dios, còó, mà dáma‑ya.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito vêm do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não há mudança nem sombra de variação.
18 Te nì chitnùní stná ini‑yà ñà‑cunini‑nda palabra ndàcuisì xí‑yá sàhà‑ñá ducán sàà‑ndà cunduu‑nda dèhe ndisa‑ya; dandu nùù nsidanicuú ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya, ndohó cunduu‑nda ana chicá cudíì ini‑yà sàhà‑xí na iin primicia ndiaha.
18 Segundo a sua própria vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Ñàyùcàndùá, siempre xiñuhu cundoo tùha‑nda cunini vàha‑nda sàhà iñàha, te màdìá càhàn yàchì‑ndà, te menos màsà cuídà yàchì ini‑ndà, ñani màní.
19 Sabei isto, meus amados irmãos: Todo homem seja pronto para ouvir, tardio para falar e tardio para se irar.
20 Vàchi nú ni cuídà ini‑ndà sàhà iñàha, mà chíndéâmàndó quida viì‑ndà nacua cuní Yua‑nda Dios.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 Ñàyùcàndùá, ni nácóó dahuun‑nda nsidaa ñà‑ìá quini, xì nsidaa stná ñà‑có‑ndiàá iá guâ ñuhìví yohó, te ni màsà ndúcuéhê stnâ‑ndà; còó. Iin‑ni ni cúníní‑ndá palabra ndiaha xí‑yá nì chiñuhu‑ya ini anima‑ndà, vàchi sàhà palabra ìì mà vàtùni càcu‑nda.
21 Pelo que, despojando-vos de toda sorte de imundícia e de todo vestígio do mal, recebei com mansidão a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar as vossas almas.
22 Doco màdí cunini uun‑nda palabra mà. Xiñuhu ñà‑quida ndisa stná‑ndàñá cumplir, vàchi nú coó, dandu cuisì‑ní ñà‑dàndàhví‑ndà mii‑nda nduá.
22 E sede cumpridores da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 (Uun‑ni queá) nú iníní‑ndá palabra ìì mà, te có‑quìdà‑ndà ñà‑ndùá cacháˋ, vàchi ducán queámà na ian indéhe‑nda nùù‑ndà nùù iin yùtàtá,
23 Pois se alguém é ouvinte da palavra e não cumpridor, é semelhante a um homem que contempla no espelho o seu rosto natural;
24 te xiní‑ndà nansa iá‑ndà, doco nú sànì quee‑nda cuàhàn‑ndà, dandu nándòdó‑nda nansa iá nùù‑ndà.
24 porque se contempla a si mesmo e vai-se, e logo se esquece de como era.
25 Doco nú iníní víi‑nda ñà‑ndùá cachí ley ndiaha xí‑yá, te có‑nândodó‑ndañá, iin‑ni nchícùn‑ndàñá, dandísá, icúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà gracia ñà‑chindee xi‑nda. Te divi ley mà nduá tavá xi‑nda libre (nùù cuàchi‑nda).
25 Entretanto aquele que atenta bem para a lei perfeita, a da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte esquecido, mas executor da obra, este será bem-aventurado no que fizer.
26 Dava nèhivì, tuxí íní‑nè nchícùn viì‑né religión xi‑ne, doco tùha stná‑nè canàhá ndevàha‑ne. Cunaha‑nsiá, uun‑ni queámà sàhà religión xi‑ne, cuisì dandahví uun‑ne mii‑né.
26 Se alguém cuida ser religioso e não refreia a sua língua, mas engana o seu coração, a sua religião é vã.
27 Vàchi nú cuní‑ndà cunucuachi ndisa‑nda nùù Dios, dandu xiñuhu chindee‑nda penchì ndahví, xì nècuàchì cuaán ndahví, te cundiaa‑ndà mii‑nda sàhà‑ñá màsà dásîvì‑ndà mii‑nda xi chuun sìquini iá ñuhìví yohó, dandu ñà‑jaàn ndisa cunduu iin religión vàha nùù Yua‑nda Dios.
27 A religião pura e imaculada diante de nosso Deus e Pai é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições e guardar-se isento da corrupção do mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.